Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Blacksad

Η εξαιρετική, υπερ-επιτυχημένη αστυνομική σειρά μυστηρίου




...
Η σειρά Blacksad είναι ίσως η πιο επιτυχημένη ευρωπαϊκή σειρά comics της τελευταίας δεκαετίας, μια συναρπαστική μίξη film noire, περιπέτειας, δράσης και μυστηρίου με ήρωες ανθρωπόμορφα ζώα που περιδιαβαίνουν την Αμερική της δεκαετίας του 1950. Δημιουργημένη από τους ισπανούς Juan Díaz Canales (σενάριο) και Juanjo Guarnido (εικονογράφηση), τα 5 μέχρι στιγμής επεισόδια της σειράς εκδόθηκαν αρχικά από την εταιρεία Dargaud στη Γαλλία, έπειτα στην πατρίδα των δημιουργών Ισπανία (καταραμένη παγκοσμιοποίηση), και έπειτα στον υπόλοιπο κόσμο. Ο πρώτος τόμος με τίτλο Quelque part entre les ombres (Κάπου ανάμεσα στις σκιές) κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2000, και ο πιο πρόσφατος, Amarillo, το Νοέμβριο του 2013. Οι δημιουργοί είχαν ανακοινώσει άλλους 2 τόμους προς κυκλοφορία μέσα στο 2016 (μάλλον δεν πρόλαβαν), με τη μεγάλη χρονική απόσταση ανάμεσα στα επεισόδια να μαρτυρεί την προσοχή στη λεπτομέρεια και την κοπιαστική δουλειά που επενδύουν στο έργο τους. Καταλαβαίνουμε λοιπόν οτι η τεράστια επιτυχία που απολαμβάνει η σειρά τους παγκοσμίως - και στο Αμέρικα, και στην Ελλαδίτσα μας και παντού - δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα της ικανότητας και αφοσίωσής τους.

Μέχρι στιγμής, μόνο οι 3 πρώτοι τόμοι έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις της Ελευθεροτυπίας, μιας και η σειρά πρωτο-εμφανίστηκε στην Ελλάδα στο θρυλικό περιοδικό "9" της γνωστής εφημερίδας, σε εβδομαδιαίες συνέχειες. Ελπίζω κάποια στιγμή να αποφασίσουν να εκδόσουν και τους υπόλοιπους δύο τόμους.

Πρωταγωνιστής της σειράς είναι ο ομώνυμος ήρωας John Blacksad, ένας μεγαλόσωμος μαύρος γάτος - ντετέκτιβ που αναλαμβάνει σκοτεινές υποθέσεις, συχνάζει σε κακόφημα μπαράκια της Νέας Υόρκης, γοητεύει αλλά και γοητεύεται από femmes fatales γατούλες, και δε φοβάται να πλακωθεί στο ξύλο ή να μπλεχτεί σε πιστολίδι αν χρειαστεί (και χρειάζεται συχνά). Εν ολίγοις, κάνει ό,τι θα έκανε κάθε ήρωας ντετεκτιβικών μυθιστορημάτων που σέβεται τον εαυτό του, κατά την παράδοση των βιβλίων του Raymond Chandler ή του Dashiell Hammett. Όλοι οι χαρακτήρες αναπαριστώνται σαν ζώα, και μάλιστα ζώα που συμβολίζουν την προσωπικότητά τους και το ρόλο που παίζουν στην εκάστοτε ιστορία. Έτσι, οι χαφιέδες και οι ρουφιάνοι είναι σχεδιασμένοι σαν ποντίκια ή φίδια, οι μπάτσοι σαν σκυλιά, οι δημοσιογράφοι σαν νυφίτσες και γενικά τρωκτικά, ο πρόεδρος των Η.Π.Α σαν αετός (πουλί-σύμβολο της χώρας), ο Hitler και οι ναζί σαν γάτες (πιθανώς σαν φόρος τιμής στο Maus του Art Spiegelman).

Για πάμε τώρα να δούμε τα 5 επεισόδια ξεχωριστά.


Somewhere Within the Shadows
(Κάπου ανάμεσα στις σκιές - 2000)

Όταν ο Blacksad μαθαίνει για τη δολοφονία της διάσημης ηθοποιού Natalia Willford, με την οποία είχε περάσει μία σύντομη αλλά πολύ έντονη ερωτική περιπέτεια όταν δούλευε ως σωματοφύλακάς της, αποφασίζει να ερευνήσει προσωπικά την υπόθεση. 'Ολα δείχνουν οτι υπάρχουν υψηλές διασυνδέσεις, κάτι που του επιβεβαιώνει ο φίλος του Smirnov, ένας επιθεωρητής της αστυνομίας. αλλά και η στοχοποίησή του από μπράβους και πληρωμένους δολοφόνους του υποκόσμου. Παρά το ξύλο και τις απόπειρες εναντίον του, ο Blacksad θα συνεχίσει την έρευνά του, φτάνοντας τελικά στον πολύ υψηλά ιστάμενο ένοχο για μία πολύ film noire τελική αντιπαράθεση.

Πρόκειται για μία εξαιρετική εισαγωγή στο σκοτεινό, σκιερό κόσμο του Blacksad, όπου κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας, οι άντρες είναι "άντρες" και οι δρόμοι βρωμοκοπάνε ανθρώπινα (μάλλον ζωώδη) πάθη.






Arctic Nation (Αρκτικό Έθνος - 2003)

Ο Blacksad βρίσκεται σε ένα υποβαθμισμένο προάστιο, ερευνώντας την εξαφάνιση ενός μικρού κοριτσιού που η δασκάλα του φοβάται οτι έχει απαχθεί από μία ρατσιστική οργάνωση που ονομάζεται Arctic Nation. Τα ζώα-μέλη της οργάνωσης, με τις λευκές τους γούνες, στοχοποιούν ζώα με μαύρο τρίχωμα όπως ο Blacksad. Κάπου τότε ο ήρωάς μας θα γνωρίσει το μελλοντικό του συνεργάτη, το δημοσιογράφο-νυφίτσα Weekly, και μαζί θα αρχίσουν να εισχωρούν στα μυστικά της οργάνωσης που περιλαμβάνουν δολοφονίες, συζυγικές απιστίες, εκβιασμούς, μέχρι και... παιδεραστία ! Στην υπόθεση θα μπλεχτούν βίαιες black power οργανώσεις, η μητέρα του εξαφανισμένου κοριτσιού και ένα κάρο ακόμη ύποπτοι χαρακτήρες που συνδέονται με την οργάνωση, όμως ο μαύρος γάτος μας θα βρεί την άκρη του νήματος.

Μία "κοφτερή", διεισδυτική ματιά σε δύσκολα κοινωνικά θέματα της Αμερικής του '50 που πολλοί θα ήθελαν να ξεχάσουν.






Red Soul (Κόκκινη Ψυχή - 2005)

Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, ο Blacksad συναντά τυχαία τον παλιό του καθηγητή, πυρηνικό φυσικό Otto Liebber, ο οποίος τον εισάγει σε ένα παράξενο, "ελιτίστικο" κύκλο γνωριμιών που περιλαμβάνει διακεκριμένους επιστήμονες και καλλιτέχνες αριστερών πεποιθήσεων. Ο γάτος μας θα αρχίσει να έχει αισθήματα για τη συγγραφέα Alma Mayer, την αρραβωνιαστικιά του ψευτο-κομουνιστή Samuel Gotfield, και έτσι θα βυθιστεί σε ένα επικίνδυνο κατασκοπικό παιχνίδι στο οποίο εμπλέκονται σχεδόν όλα τα μέλη της ιδιότυπης ομάδας, και επίσης το FBI αλλά και οι Σοβιετικοί, με πολύ υψηλά διακυβεύματα όπως τα μυστικά του πυρηνικού προγράμματος των Η.Π.Α. Μετά από πολλές δολοπλοκίες και προδοσίες, το φινάλε θα είναι συναρπαστικό, και γλυκόπικρο.

Ακόμη ένα δύσκολο θέμα, με τους δημιουργούς να μην επαναπαύονται σε ασφαλείς συνταγές, και το αποτέλεσμα να τους δικαιώνει απόλυτα.






A Silent Hell (Μία Σιωπηλή Κόλαση - 2010)

Ο Blacksad και ο Weekly ταξιδεύουν στη Νέα Ορλεάνη για να συναντήσουν το μουσικό παραγωγό Faust LaChapelle. Ο γερο-τράγος έχει καρκίνο, αλλά θέλει πρίν πεθάνει να εντοπίσει τον εξαφανισμένο μουσικό και πρεζάκια Sebastian "Little Hand" Fletcher, τον πιο ταλαντούχο καλλιτέχνη που είχε υπογράψει ποτέ στη δισκογραφική του. Οι ήρωές μας ανακαλύπτουν οτι στην περιοχή δρα ένα επικίνδυνο κύκλωμα που διακινεί δηλητηριασμένη ηρωίνη, με αποτέλεσμα πολλούς θανάτους και επώδυνες γενετικές παραμορφώσεις. Ο Fletcher, του οποίου η γυναίκα έχει αναπτύξει μία παράξενη φιλία με το γιο του LaChapelle, σκοπεύει με το τελευταίο του τραγούδι να ξεσκεπάσει το μυστηριώδη Dr. Dupre, τον εγκέφαλο του κυκλώματος εμπορίας ηρωίνης. Όμως, θα προλάβει ?

Άλλη μία σκοτεινή, αρρωστημένη υπόθεση που ασχολείται με τους περιθωριακούς και τους απόκληρους, εξερευνώντας τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής και απελπισίας.





Amarillo (2013)

Μετά τα γεγονότα του A Silent Hell, o Blacksad δέχεται μία θεωρητικά ξεκούραστη δουλειά - να οδηγήσει τη βραβευμένη cadillac ενός πλούσιου Τεξανού από τη Νέα Ορλεάνη στην Τάλσα. Αυτό όμως που φαινόταν σαν ένα ήρεμο road trip θα μετατραπεί γρήγορα σε μία αγωνιώδη καταδίωξη με πρωταγωνιστή τον Chad, έναν απογοητευμένο συγγραφέα της γενιάς των beatnik (π.χ Kerouac, Burroughs), και καταλύτη της όλης υπόθεσης το χειρόγραφο του νέου του βιβλίου. Στην υπόθεση θα μπλεχτούν ακόμη συμμορίες μηχανόβιων, beat ποιητές, καταφερτζήδες δικηγόροι και επικίνδυνα μέλη ενός θιάσου τσίρκου, με τον Blacksad μία να κυνηγά τον Chad και μία να βρίσκεται κυνηγημένος από την αστυνομία, προσπαθώντας να καταλάβει τί συμβαίνει.

Μία πολύ μεθοδική και κυνική αποδόμηση του αμερικάνικου ονείρου, με "όχημα" ίσως το πιο ενδιαφέρον λογοτεχνικό κίνημα της εποχής - τους beatnik.





Οι δημιουργοί έχουν δηλώσει οτι στους επόμενους δύο τόμους, οι οποίοι ήταν προγραμματισμένο να εκδοθούν σαν δίπτυχο μέσα στο 2016, θα επιστρέψουν στις "ρίζες" του Blacksad, δηλαδή σε μία πιο "ντετεκτιβική", noire ατμόσφαιρα, επιστρέφοντας μάλιστα και στη βάση του χαρακτήρα, τη Νέα Υόρκη. Μετά την επιτυχία του πρώτου τόμου αποφάσισαν να πειραματιστούν, ξεφεύγοντας από τα αυστηρά πλαίσια του αστυνομικού μυθιστορήματος, και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία κατά τη γνώμη μου. Νέα Ορλεάνη, ονειρικές σεκάνς, κομουνιστές, voodoo, road trip στον αμερικάνικο νότο - όλα αυτά είναι πολύ μακριά από τις φόρμες τους είδους, όμως ο πειραματισμός είναι η σφραγίδα του ανήσυχου και "υγιούς" καλλιτέχνη. Με τον 5ο τόμο έκλεισε επίσης και ένας άλλος κύκλος, τον οποίο δεν είχα αντιληφθεί καν πρίν τον αναφέρει ο Guarnido σε μία συνέντευξη - ο "χρωματικός" κύκλος των υποθέσεων, κάτι που καθρεφτιζόταν και στα εξώφυλλα. Το πρώτο ήταν μαύρο, το δεύτερο άσπρο, και μετά ακολούθησαν τα τρία βασικά χρώματα - κόκκινο, μπλέ και κίτρινο (μάλιστα Amarillo σημαίνει κίτρινο στα Ισπανικά). Οπότε, όλα δείχνουν οτι με το 6ο επεισόδιο η σειρά θα υποστεί μία ριζική ανανέωση, την οποία είμαι πολύ περίεργος να δω.

Ένα αρνητικό που έχω να αναφέρω είναι η, κατά τη γνώμη μου πάντα, φθίνουσα πορεία των σεναρίων από τόμο σε τόμο, ενώ αντίθετα οι εικονογραφήσεις γίνονται όλο και καλύτερες. Η υπόθεση του πρώτου επεισοδίου είναι πιστεύω η καλύτερη από όλες, του 2ου η 2η καλύτερη, και ούτω καθ'εξής. Αυτό δε σημαίνει φυσικά οτι η υπόθεση ακόμα και της τελευταίας, 5ης ιστορίας δεν είναι καλή, αλλά η κατηφόρα είναι κατηφόρα, έστω κι αν η γωνία κλίσης είναι μικρή. Ελπίζω με την επιστροφή του ήρωα στις ρίζες του να επιστρέψουν και οι υποθέσεις σε πιο αρχετυπικές noire φόρμες, και άρα σε πιο ενδιαφέροντα μονοπάτια (κατ'εμέ πάντα).

Παρά όμως το μικρό αυτό παραπονάκι μου, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία οτι το Blacksad είναι μία εξαιρετική σειρά αστυνομικού μυστηρίου με σαγηνευτική, σκοτεινή ατμόσφαιρα αλά film noire, κινηματογραφική δράση και υπέροχη, ρεαλιστική εικονογράφηση που αποδίδει τέλεια τα "βρώμικα" θέματα των υποθέσεων. Οι νερομπογιές του Guarnido είναι απλά εντυπωσιακές, με την απεικόνιση αληθινών τοποθεσιών και πόλεων να συνεισφέρει στην εκπληκτική ρεαλιστικότητα της σειράς.

Οπότε... ήταν ένας γάτος, μαύρος, πονηρός
(που σημαίνει, ξεκινήστε το Blacksad, αν δεν το έχετε κάνει ήδη. Αξίζει και με το παραπάνω).






4 σχόλια:

  1. Τι μου θύμισες τώρα,ωραίες και αθώες εποχές!
    Πάντα θα ευγνωμονώ το 9 για τον Blacksad και τους Μεταβαρόνους.
    Ωρα να διαβάσω και τα 2 τελευταία μου φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα φίλε george !

      Ωραίες και αθώες εποχές ! Πολύ σωστά το θέτεις. Κι εγώ έχω συνδέσει στο μυαλό μου την ανάγνωση κάποιων συγκεκριμένων comics με την παιδική μου ηλικία. Και τη νεανική όντως τη σημάδεψε το 9.

      Ώρα να διαβάσεις τα 2 τελευταία, και ώρα αυτοί να βγάλουν τα 2 επόμενα που έχουν προαναγγείλει.

      Διαγραφή
  2. Λατρεμένος Blacksad! Έχω το Arctic Nation και το Somewhere Within the Shadows σε πολύ σπέσιαλ... συρραμμένες εκδόσεις από το "9" και τώρα με έβαλες στο τριπάκι να πάρω τις κανονικές. Ο γάτος (και το Sin City) μ'έκαναν να αγαπήσω το noir είδος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Hello hello doctor !

      Χαχ αχ αχ αχα ! Πολύ σπέσιαλ... συρραμμένες εκδόσεις, ε ? Καλά που δε διαβάζεις manga, γιατί θα ήθελες όλο το budget του μήνα σε συρραπτικά.
      Πάντως είναι φτηνά τα 3 αλμπουμάκια που έχει βγάλει το "9", δεν είναι τίποτα deluxe editions.

      Αν θες να noir-ίσεις κι άλλο πάντως, θα σου πρότεινα γαλλικές ταινίες δεκαετιών 50-60 (Jean-Pierre Melville, Henri-Georges Clouzot, Jules Dassin, κτλ). Και αμερικάνικες 50, αλλά με τις γαλλικές πουλάς περισσότερη μούρη (είδες ? το έκανα ήδη).

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...