Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Sergio Toppi illustrations

Υπέροχες εικονογραφήσεις του ιταλού μαέστρου

Ο Sergio Toppi (1932-2012) ήταν ένας εξαιρετικός ιταλός δημιουργός comics και εικονογράφος, με τη χιλιοειπωμένη φράση "αναγνωρίστηκε μετά θάνατον" να χαρακτηρίζει πολύ ταιριαστά (και άδικα) την περίπτωσή του. Από τη δεκαετία του '70, όταν και ξεκίνησε την πλούσια καριέρα του, ο Toppi συνεργάστηκε με τα πιο γνωστά ιταλικά και ευρωπαϊκά περιοδικά, παραδίδοντας αμέτρητες σύντομες δουλειές και εικονογραφήσεις στη γνωστή, αγαπημένη του θεματολογία - ιστορία, μυθολογία, εθνογραφία, γεωγραφία, και άλλα σχετικά -ία. Στο χώρο των comics τα πιο γνωστά έργα του είναι τα Sharaz-De και The Collector, με το πρώτο να αποτελεί μία διασκευή των γνωστών αραβικών παραμυθιών "1.001 Νύχτες", και το δεύτερο τις περιπέτειες ενός τυχοδιώκτη που αναζητά ιστορικά κειμήλια ανά τον κόσμο.

Αν και πολύ ικανός και στην αφήγηση, ο Sergio Toppi ξεχώριζε πάντα, και συνεχίζει να ξεχωρίζει ακόμη για την άφθαστη εικονογραφική του ικανότητα και το αμέσως αναγνωρίσιμο, μαγευτικό καλλιτεχνικό του ύφος. Δάσκαλος τόσο στο ασπρόμαυρο όσο και το έγχρωμο, ο ιταλός δημιουργός γέμιζε τις σελίδες του με υπέροχα σχήματα, διακοσμητικά μοτίβα και "ζωντανές", τρεμάμενες κυματιστές γραμμές, χρησιμοποιώντας συγχρόνως πολύ αποτελεσματικά τους "κενούς" χώρους, με το τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό του να μας φέρνει αμέσως στο μυαλό έναν άλλο σπουδαίο εικονογράφο (ίσως τον σπουδαιότερο), τον μεγάλο Moebius.









.....

Ο Toppi χρησιμοποιούσε πολύ συχνά στα comics του εξαιρετικές ολοσέλιδες συνθέσεις με ελάχιστο ή και καθόλου διάλογο, καθιστώντας τες πολύ "συγγενικές" με τις εικονογραφήσεις που παραθέτουμε εδώ. Δεν είναι τυχαίο οτι η πλούσια καριέρα του ιταλού μαέστρου, που διήρκησε αρκετές δεκαετίες, ξεκίνησε από το χώρο της εικονογράφησης στα μέσα της δεκαετίας του 50, για να επεκταθεί και στα comics στις αρχές των 70s. Οι πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις των σελίδων του απελευθέρωσαν τα comics από τη "φυλακή" των panels (των κουτιών των comics), και γενικά της παραδοσιακής στοιχειοθέτησης και διάταξης, δίνοντας στις δουλειές του μία πολύ φρέσκια δυναμική και πλαστικότητα.

Ιστορικά και πολεμικά δράματα, περιπέτειες για νεαρούς αναγνώστες σε ανεξερεύνητες γωνιές του πλανήτη, μυθολογικές και θρησκευτικές ιστορίες ... ο Toppi δημιούργησε αμέτρητες τέτοιες δουλειές για τα ιταλικά περιοδικά Corriere dei Ragazzi, Il Giornalino, Linus, Alter Alter, Corto Maltese, Sgt.Kirk και άλλα. Ταυτόχρονα όμως φιλοτεχνούσε παρόμοιες εικονογραφήσεις με ιστορικά και εθνογραφικά θέματα για εφηβικά περιοδικά, επιστημονικά εγχειρίδια, ακόμη και εγκυκλοπαίδειες.










Όπως αναφέραμε και στην αρχή της ανάρτησης, ο σπουδαίος αυτός ιταλός δημιουργός παρέμεινε τραγικά και άδικα υποτιμημένος κατά τη διάρκεια της ζωής του, μην προλαβαίνοντας καν να δεί την έκδοση του αριστουργήματός του Sharaz-De στα αγγλικά. Το καλλιτεχνικό αυτό "έγκλημα" άρχισε να επανορθώνεται με τις εκδόσεις των Sharaz-De και The Collector από την εταιρεία Archaia (2012 και 2013 αντίστοιχα), με τη συλλογή εικονογραφήσεων Scenes from the Bible να ακολουθεί. Ας ελπίσουμε η σημαντική, αν και καμιά 50αριά χρόνια αργοπορημένη, αυτή προσπάθεια να συνεχιστεί, και το παγκόσμιο κοινό να ανακαλύψει επιτέλους το μεγαλείο ενός από τους πραγματικούς ευρωπαίους μαέστρους της 9ης τέχνης.


Μερικά εξαιρετικά εξώφυλλα για το Sharaz-De





η Valentina του Guido Crepax και ο Corto Maltese του Hugo Pratt




... από την υπέροχη σειρά με κάρτες Ταρώ που φιλοτέχνησε ο Sergio Toppi





..
Γυναίκες (με επιρροές από Gustav Klimt)







Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Seiichi Hayashi - Yamanba Lullaby

Ένα ιστορικό, πειραματικό, alternative pop art manga

O Seiichi Hayashi είναι ένας θρύλος του κόσμου των manga, και ιδιαίτερα του πιο πρωτοποριακού και εναλλακτικού κομματιού των ιαπωνικών comics. Γεννημένος το 1945, ξεκίνησε την καριέρα του στην τρυφερή ηλικία των 22 στο θρυλικό, avant-garde περιοδικό Garo, ανανεώνοντας, εξελίσσοντας και επεκτείνοντας τους ορίζοντες της ιαπωνικής 9ης τέχνης μαζί με τους υπόλοιπους πρωτοπόρους καλλιτέχνες της συντακτικής ομάδας. Γνωστός περισσότερο για το εμβληματικό Red Color Elegy, ένα graphic novel του 1971 που έφερε πραγματικά επανάσταση στο χώρο των manga και επηρρέασε ολόκληρες γενιές δημιουργών, ο Hayashi αρεσκόταν να φιλοτεχνεί κυρίως σύντομες και μεσαίου μήκους ιστορίες με έντονο το στοιχείο του πειραματισμού αλλά και επιρροές από δυτικά καλλιτεχνικά κινήματα (pop art, σουρρεαλισμό, κ.α).

Μία από τις πιο γνωστές του μεσαίου μήκους ιστορίες είναι και το Yamanba Lullaby, που φιλοτεχνήθηκε τον Αύγουστο του 1968 και δημοσιεύθηκε το Σεπτέμβριο του 1968 στο τεύχος #50 του Garo, το οποίο θα επαναλάβω το πόσο σημαντικό για την κουλτούρα των manga και επιδραστικό περιοδικό υπήρξε. Οι υπόλοιποι, μεγαλύτεροι σε ηλικία συντελεστές του περιοδικού, όπως ο ιδρυτής του Sanpei Shirato (γεννημένος το 1932), ο Shigeru Mizuki (γεννημένος το 1922), και ο Yoshiharu Tsuge (γεννημένος το 1937) παρέδιδαν επίσης πρωτοποριακές δουλειές, οι οποίες όμως δεν έδειχναν να μπορούν να απευθυνθούν σε ένα ευρύτερο κοινό. Ο Hayashi ήταν αυτός που, με την εισαγωγή στοιχείων της pop κουλτούρας και δυτικών τάσεων κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον μίας μεγαλύτερης μερίδας του πολυπληθούς ιαπωνικού, κομιξόφιλου κοινού, το οποίο τον καιρό εκείνο γνώριζε μόνο τις παιδικές περιπέτειες της σχολής του Osamu Tezuka.

Επειδή όμως άρχισα να πλατειάζω, πάμε να δούμε την εμβληματική 34-σέλιδη ιστορία, και συνεχίζουμε μετά. Σημειωτέον, παρουσιάζεται ολόκληρη σε παγκόσμια αποκλειστικότητα - δηλαδή δεν την έχω πετύχει πουθενά στο internet.
(διαβάζεται από δεξιά προς αριστερά, όπως όλα τα manga)




















To Yamanba Lullaby είναι μία εμβληματική ιστορία για τον κόσμο των manga, αλλά και της ιαπωνικής pop art, και της ιαπωνικής avant-garde γενικότερα. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί όπως αναφέραμε στοιχεία των ευρωπαϊκών και αμερικάνικων comics, ακόμη και κάποιους πολύ γνωστούς χαρακτήρες της αμερικάνικης βιομηχανίας (Batman, Superman, κ.α). Στη συγκεκριμένη περίπτωση βεβαίως, η εμφάνιση των γιάνκηδων υπερηρώων αποτελεί μέσο καταγγελίας της έντονης αμερικάνικης επιρροής στην πολιτική, την κοινωνία αλλά και την τέχνη της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου.

Tο ζήτημα αυτό προσωπικά το βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον αλλά και μυστηριώδες, μη μπορώντας να κατανοήσω με το φτωχό μου το μυαλό πώς γίνεται ένας λαός να φάει 2 ατομικές βόμβες στο κεφάλι, και μετά να ερωτευτεί μέχρι αηδίας αυτούς που του τις ρίξανε. Σκεφτείτε μόνο οτι το εθνικό σπορ της Ιαπωνίας είναι το ελεεινό και τρισάθλιο baseball. Τους ίδιους προβληματισμούς είχε λοιπόν και ο Hayashi πολλά χρόνια προτού γεννηθώ, παρουσιάζοντας με μελανά χρώματα τους κακούς αμερικάνους που προσπαθούν να απαγάγουν την Ιαπωνία, την οποία εικονοποεί συμβολικά ως αρχετυπική αγνή παρθένα.

H cult ιστορία Yamanba Lullaby μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά στη συλλογή σύντομων ιστοριών Gold Pollen and Other Stories της πολυαγαπημένης μου Fantagraphics (2013), συγκεντρώνοντας μικρές και μεσαίου μήκους δουλειές του Seiichi Hayashi από την περίοδο 1968 - 1972.


Το εξώφυλλο του Garo #50 (1968) και της συλλογής Gold Pollen and Other Stories (2013)



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...