Yuko Tsuno - Swing Shell

Μία σουρρεαλιστική, "ποιητική" καταγγελία για τη σεξουαλική κακοποίηση

Η Yuko Tsuno γεννήθηκε το 1966 στην Ιαπωνία, και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο χώρο των manga το 1986, μόλις σε ηλικία 20 ετών δηλαδή, με τη σύντομη ιστορία Reizôko (Refrigerator) που
δημοσιεύθηκε στο θρυλικό, εναλλακτικό περιοδικό Garo. Έκανε ζωηρή εντύπωση στην ιαπωνική σκηνή comics της εποχής, με αποτέλεσμα πολλά μεγάλα περιοδικά να της προτείνουν σταθερή δουλειά σε κάποια συνεχιζόμενη σειρά, κάτι που αποτελεί το διακαές όνειρο κάθε πρωτο-εμφανιζόμενου mangaka. Κι όμως, εκείνη αρνήθηκε, προτιμώντας να δουλεύει στο δικό της τέμπο και με απόλυτη ελευθερία. Εργάζεται σε ένα γραφιστικό γραφείο στη Fukuyama, μακριά από το Tokyo, το κέντρο των εκδόσεων manga, και δημιουργεί τις ιστορίες της στον ελεύθερό της χρόνο. Κι αυτό εξακολουθεί να κάνει μέχρι σήμερα (καλά, την έχω αγαπήσει ήδη).

Το θρυλικό Garo δυστυχώς έκλεισε το 2002, με τη Yuko Tsuno να έχει συνεισφέρει συνολικά περισσότερες από 70 σύντομες ιστορίες, πάντα στο γνωστό της σουρρεαλιστικό, ονειρικό, μελαγχολικό ύφος. Ο εκδοτικός οίκος Seirindo που εξέδιδε το Garo έχει συγκεντρώσει τις ιστορίες της σε 3 συλλογές, τις Delicious (1988), Ame Miya Yuki Kohri (Rain, Princess, Snow, Ice, 1994) και Rinpun Yaku (Powdered Fish Scale Medicine, 2000). Το 2000 ήταν και που συμπεριελήφθη στην πολύ καλή, αγγλόφωνη, underground manga συλλογή Secret Comics Japan η πιο γνωστή σύντομη ιστορία της, το Swing Shell. Έκτοτε, από όσο γνωρίζω τουλάχιστον, έχει συνεισφέρει μόνο μία ιστορία στην επίσης πολύ καλή και επίσης αγγλόφωνη συλλογή AX το 2008.

Το Swing Shell είναι ένα manga 10 μόλις σελίδων που, όπως όλες οι σουρρεαλιστικές δουλειές που σέβονται τον εαυτό τους, μπορεί να διαβαστεί και να εκληφθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Διάβασα π.χ μία - κατά τη γνώμη μου τελείως αποτυχημένη - κριτική που έλεγε οτι η ιστορία περιστρέφεται γύρω από το δεσμό που έχει ένας πατέρας με το παιδί του, και πώς το παρελθόν των γονιών μπορεί να επηρρεάσει τη σχέση τους με το παιδί. Σωστά μέχρι εδώ, όμως η κριτική παρέλειψε (ίσως σκόπιμα) να αναφερθεί στην ουσία της ιστορίας, τη σεξουαλική κακοποίηση που υφίσταται το κορίτσι από τον πατέρα του. Είναι σαν να λέμε οτι η Guernica του Picasso είναι ένας ωραίος πίνακας, χωρίς να αναφέρουμε οτι καταγγέλλει τη φρίκη του πολέμου.

Η πρωταγωνίστριά μας λοιπόν είναι πολύ μικρή όταν η μητέρα της ξαναπαντρεύεται. Μετά από λίγα χρόνια η μητέρα πεθαίνει, αφήνοντας την κόρη της να μένει με τον πατριό της. Η κακοποίηση που ασκεί ο πατέρας στο μικρό κορίτσι επικοινωνείται από την ίδια μέσα από την παιδική ματιά αλλά και το πρίσμα του σουρρεαλισμού, χωρίς ποτέ να δείχνεται ξεκάθαρα. Διαφεύγει στον κόσμο της φαντασίας της, όπου ο πατέρας της είναι μία τεράστια αρκούδα, και το μυαλό της θέλει να δραπετεύσει με μία βάρκα στην ανοιχτή θάλασσα. Κι όμως, ακόμη και στη φαινομενικά απέραντη θάλασσα, υπάρχει ένα αόρατο εμπόδιο που δεν την αφήνει να ξεφύγει. Με αυτή τη μελαγχολική εικόνα τελειώνει αυτή η στενόχωρη, μα πολύ όμορφη μικρή ιστορία που μας θυμίζει οτι τα comics δεν είναι μόνο διασκέδαση, αλλά μπορούν να αγγίξουν και μερικά πολύ σοβαρά, κοινωνικά ζητήματα.

Palepoli

Μία πρωτοποριακή άσκηση ύφους σε manga

Ο Furuya Usamaru (γεννημένος το 1968) είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της προηγούμενης γενιάς mangaka (δημιουργοί manga), και το Palepoli είναι η πρώτη του εκδομένη δουλειά. Κυκλοφόρησε σε συνέχειες στο θρυλικό περιοδικό Garo από το Σεπτέμβριο του 1994 έως το Μάιο του 1996, και έπειτα ολοκληρωμένο, σε μορφή graphic novel, το 1996.

Ο Furuya Usamaru είχε τότε μόλις αποφοιτήσει απο τη σχολή καλών τεχνών Tama, όπου σπούδασε ελαιογραφία και γλυπτική, και το Palepoli αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα τη μεγάλη του αγάπη για την τέχνη, το ανήσυχο καλλιτεχνικό του πνεύμα, και μία τρελή διάθεση για πειραματισμό.

Διάφορα αποσπάσματα του βιβλίου έχουν συμπεριληφθεί στη συλλογή underground ιαπωνικών comics Secret Comics Japan, μαζί με δουλειές πολύ σημαντικών, όσο και καινοτόμων δημιουργών όπως οι Shintaro KAGO, Junko MIZUNO, Kiriko NANANAN και Yuko TSUNO. Η ανθολογία δανείζεται και το όμορφο εξώφυλλό του.

Το Palepoli είναι μία συλλογή των πρώιμων comics του Furuya, όλα στο γνώριμο στην Ιαπωνία φορμά των τεσσάρων panel (yon-koma), με αρκετές από τις μονοσέλιδες ιστορίες να συνεχίζονται σε επόμενες σελίδες. Υπάρχουν ιστορίες με ύποπτους πωλητές που χρησιμοποιούν κάθε μέσο προκειμένου να τους ανοίξεις την πόρτα, μαθητές που ξεκινούν από βαρεμάρα νευρικά τικ στην τάξη, τα οποία αργότερα παίρνουν τις διαστάσεις επιδημίας, μικρά παιδιά που ανακαλύπτουν τις κρυμμένες τους, υπερφυσικές δυνάμεις, σκουπιδιάρικα που μαζεύουν τα πιο αλλόκοτα σκουπίδια, διάσημοι πίνακες της παγκόσμιας τέχνης που ζωντανεύουν με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα, οικογένειες με παράδοση στον αυτο-τραυματισμό, cyborg καλλιτέχνες, γλυκύτατα αρκουδάκια serial killers, και (το αγαπημένο μου) φαντάσματα που παρενοχλούν τον ίδιο το δημιουργό στο ατελιέ του και βανδαλίζουν τη δουλειά του. Με λίγα λόγια, πανικός !

Και όλα αυτά εν μέσω μίας άγριας διακωμώδησης κλασσικών σειρών manga όπως (μεταξύ άλλων) των Golgo 13, Phoenix, Doraemon, Red Colored Elegy και The heart of Thomas, μίας διασκεδαστικότατης ασέβειας προς όλες τις θρησκείες, μίας ιδιοφυούς εξερεύνησης των δυνατοτήτων των panels (κι ας έχει αυστηρώς 4 η κάθε σελίδα), και μίας διαρκούς εναλλαγής σχεδιαστικών στύλ και τεχνικών - από απλές, "παιδικές" ζωγραφιές και το παραδοσιακό manga ύφος, μέχρι τον ιμπρεσσιονισμό και τη μίμηση του στύλ του Da Vinci, του Michelangelo και του Bottichelli. Και το καλύτερο είναι οτι η ποικιλία αυτή δεν αναλώνεται μόνο στην εικονογράφηση, αλλά και στο ύφος των σεναρίων. Από ελαφριά κωμωδία σε άγρια περιπέτεια, και από ερωτικό δράμα σε διαστροφές κάθε είδους, τα θέματα του εξαιρετικού αυτού manga καλύπτουν ένα πολύ ευρύ φάσμα ανθρώπινων εμπειριών. Στο βιβλίο επίσης περιλαμβάνεται και η πρώτη, ανέκδοτη έως τότε 16-σέλιδη ιστορία Proof of Love του Furuya, όπου 2 άντρες διεξάγουν ένα φρικτό διαγωνισμό για να αποδείξουν την αγάπη τους σε μία γυναίκα.

Το Palepoli προκάλεσε μεγάλη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία, και αρκετοί mangaka το αναφέρουν ανάμεσα στις επιρροές τους. Ένας από τους λόγους για την επιτυχία του είναι οτι εκείνο τον καιρό ο Furuya δεν είχε ακόμη εντρυφήσει στα manga, και έψαχνε το κατάλληλο όχημα για την καλλιτεχνική του έκφραση. Ετσι, έφτιαξε κάτι εντελώς προσωπικό, άκρως πρωτοποριακό, και φυσικά τελείως διαφορετικό από τις υπόλοιπες κυκλοφορίες της εποχής. Ο ίδιος ο δημιουργός αναφέρει οτι, όταν ξεκινούσε την καριέρα του, η μεγαλύτερη πρόκληση για αυτόν ήταν το paneling, δηλαδή η διάταξη των panels, και ο ρυθμός που θα έπρεπε να ακολουθούν τα manga του, έτσι ώστε οι ιστορίες του να "λειτουργούν". Έτσι, σε αυτή την πρώτη δουλειά του πειραματίστηκε εκτενώς με αυτές τις προκλήσεις, και το εντυπωσιακό αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

read Palepoli online