Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Palepoli

Μία πρωτοποριακή άσκηση ύφους σε manga

Ο Furuya Usamaru (γεννημένος το 1968) είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της προηγούμενης γενιάς mangaka (δημιουργοί manga), και το Palepoli είναι η πρώτη του εκδομένη δουλειά. Κυκλοφόρησε σε συνέχειες στο θρυλικό περιοδικό Garo από το Σεπτέμβριο του 1994 έως το Μάιο του 1996, και έπειτα ολοκληρωμένο, σε μορφή graphic novel, το 1996.

Ο Furuya Usamaru είχε τότε μόλις αποφοιτήσει απο τη σχολή καλών τεχνών Tama, όπου σπούδασε ελαιογραφία και γλυπτική, και το Palepoli αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα τη μεγάλη του αγάπη για την τέχνη, το ανήσυχο καλλιτεχνικό του πνεύμα, και μία τρελή διάθεση για πειραματισμό.

Διάφορα αποσπάσματα του βιβλίου έχουν συμπεριληφθεί στη συλλογή underground ιαπωνικών comics Secret Comics Japan, μαζί με δουλειές πολύ σημαντικών, όσο και καινοτόμων δημιουργών όπως οι Shintaro KAGO, Junko MIZUNO, Kiriko NANANAN και Yuko TSUNO. Η ανθολογία δανείζεται και το όμορφο εξώφυλλό του.

Το Palepoli είναι μία συλλογή των πρώιμων comics του Furuya, όλα στο γνώριμο στην Ιαπωνία φορμά των τεσσάρων panel (yon-koma), με αρκετές από τις μονοσέλιδες ιστορίες να συνεχίζονται σε επόμενες σελίδες. Υπάρχουν ιστορίες με ύποπτους πωλητές που χρησιμοποιούν κάθε μέσο προκειμένου να τους ανοίξεις την πόρτα, μαθητές που ξεκινούν από βαρεμάρα νευρικά τικ στην τάξη, τα οποία αργότερα παίρνουν τις διαστάσεις επιδημίας, μικρά παιδιά που ανακαλύπτουν τις κρυμμένες τους, υπερφυσικές δυνάμεις, σκουπιδιάρικα που μαζεύουν τα πιο αλλόκοτα σκουπίδια, διάσημοι πίνακες της παγκόσμιας τέχνης που ζωντανεύουν με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα, οικογένειες με παράδοση στον αυτο-τραυματισμό, cyborg καλλιτέχνες, γλυκύτατα αρκουδάκια serial killers, και (το αγαπημένο μου) φαντάσματα που παρενοχλούν τον ίδιο το δημιουργό στο ατελιέ του και βανδαλίζουν τη δουλειά του. Με λίγα λόγια, πανικός !

Και όλα αυτά εν μέσω μίας άγριας διακωμώδησης κλασσικών σειρών manga όπως (μεταξύ άλλων) των Golgo 13, Phoenix, Doraemon, Red Colored Elegy και The heart of Thomas, μίας διασκεδαστικότατης ασέβειας προς όλες τις θρησκείες, μίας ιδιοφυούς εξερεύνησης των δυνατοτήτων των panels (κι ας έχει αυστηρώς 4 η κάθε σελίδα), και μίας διαρκούς εναλλαγής σχεδιαστικών στύλ και τεχνικών - από απλές, "παιδικές" ζωγραφιές και το παραδοσιακό manga ύφος, μέχρι τον ιμπρεσσιονισμό και τη μίμηση του στύλ του Da Vinci, του Michelangelo και του Bottichelli. Και το καλύτερο είναι οτι η ποικιλία αυτή δεν αναλώνεται μόνο στην εικονογράφηση, αλλά και στο ύφος των σεναρίων. Από ελαφριά κωμωδία σε άγρια περιπέτεια, και από ερωτικό δράμα σε διαστροφές κάθε είδους, τα θέματα του εξαιρετικού αυτού manga καλύπτουν ένα πολύ ευρύ φάσμα ανθρώπινων εμπειριών. Στο βιβλίο επίσης περιλαμβάνεται και η πρώτη, ανέκδοτη έως τότε 16-σέλιδη ιστορία Proof of Love του Furuya, όπου 2 άντρες διεξάγουν ένα φρικτό διαγωνισμό για να αποδείξουν την αγάπη τους σε μία γυναίκα.







Το Palepoli προκάλεσε μεγάλη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία, και αρκετοί mangaka το αναφέρουν ανάμεσα στις επιρροές τους. Ένας από τους λόγους για την επιτυχία του είναι οτι εκείνο τον καιρό ο Furuya δεν είχε ακόμη εντρυφήσει στα manga, και έψαχνε το κατάλληλο όχημα για την καλλιτεχνική του έκφραση. Ετσι, έφτιαξε κάτι εντελώς προσωπικό, άκρως πρωτοποριακό, και φυσικά τελείως διαφορετικό από τις υπόλοιπες κυκλοφορίες της εποχής. Ο ίδιος ο δημιουργός αναφέρει οτι, όταν ξεκινούσε την καριέρα του, η μεγαλύτερη πρόκληση για αυτόν ήταν το paneling, δηλαδή η διάταξη των panels, και ο ρυθμός που θα έπρεπε να ακολουθούν τα manga του, έτσι ώστε οι ιστορίες του να "λειτουργούν". Έτσι, σε αυτή την πρώτη δουλειά του πειραματίστηκε εκτενώς με αυτές τις προκλήσεις, και το εντυπωσιακό αποτέλεσμα τον δικαιώνει απόλυτα.

read Palepoli online

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Τα εξώφυλλα του Chris Ware για το Krazy Kat

Ο (συν τοις άλλοις) εκπληκτικός γραφίστας Chris Ware εκδηλώνει τον ειλικρινή θαυμασμό του για το αθάνατο strip του George Herriman

Το comic strip Krazy Kat είναι ένα πολύ ξεχωριστό, πολύ σημαντικό και πολύ λαμπρό κομμάτι της ιστορίας των comics. Πνευματικό παιδί του αμερικανού George Herriman, εμφανιζόταν για 31 ολόκληρα χρόνια στην εφημερίδα New York Evening Journal του μεγιστάνα του τύπου William Randolph Hearst, απο το 1913 έως το θάνατο του δημιουργού του το 1944.

Η Fantagraphics, η εκπληκτική αυτή εκδοτική εταιρεία, τόσο στις επιλογές της, όσο και στην ποιότητα των εκδόσεών της, επανακυκλοφόρησε όλο τον όγκο της δουλειάς του Herriman σε 13 πανέμορφους, συγκεντρωτικούς τόμους, υπό τον τίτλο Krazy & Ignatz (τα ονόματα των δύο κυριότερων πρωταγωνιστών).

Η επιμέλεια των εξωφύλλων, και γενικά όλων των εκδόσεων έγινε με εξαιρετική φροντίδα και αγάπη απο έναν από τους μεγαλύτερους λάτρεις του Krazy Kat, τον ιδιοφυή κομίστα και γραφίστα Chris Ware.

Η υπόθεση του Krazy Kat είναι παραπλανητικά απλή. Υπάρχουν 3 βασικοί πρωταγωνιστές, που διαμορφώνουν ένα ιδιότυπο ερωτικό τρίγωνο. Η ακαθορίστου φύλου καλοκάγαθη γάτα Krazy Kat είναι ερωτευμένη με το δύστροπο αρσενικό ποντικό Ignatz Mouse. O Ignatz δεν ανταποκρίνεται στον έρωτα της γάτας, και μάλιστα δε χάνει ευκαιρία να της εκσφενδονίζει τούβλα στο κεφάλι, κάτι που όμως αυτή (αυτός ?) εκλαμβάνει ως σημάδι ερωτικού ενδιαφέροντος. Το τρίγωνο συμπληρώνει ο αστυνομικός σκύλος Offissa Bull Pupp, που αγαπάει την Krazy Kat, και προσπαθεί να την προστατεύσει απο τα τούβλα του Ignatz, βάζοντας διαρκώς τον ποντικό στη φυλακή. Με αυτό το απλοϊκό, αέναο γαϊτανάκι ανεκπλήρωτου έρωτα ως βάση, ο George Herriman έπλεξε ένα άκρως γοητευτικό και επιδραστικό comic strip, χρησιμοποιώντας πανέξυπνα το χρώμα και τα φυσικά τοπία, διαρκώς εξερευνώντας νέους τρόπους αφήγησης και σύνθεσης των σελίδων του. Το Krazy Kat έχει αγαπηθεί και εξυμνηθεί από αναρίθμητους καλλιτέχνες και κριτικούς των comics, με αποκορύφωμα το χαρακτηρισμό του το 1999 απο την The Comics Journal ως το λαμπρότερο παράδειγμα στην ιστορία του μέσου.

Θαυμάστε παρακάτω την υπέροχη γραφιστική δουλειά του Chris Ware, που εκμεταλλεύεται πλήρως τα σουρρεαλιστικά, μινιμαλιστικά τοπία του Krazy Kat, εμπνευσμένα απο την κοιλάδα Coconino στην Arizona, όπου ο Herriman είχε την εξοχική του κατοικία.









Krazy & Ignatz @ Fantagraphics
Krazy Kat @ wikipedia
George Herriman @ wikipedia
George Herriman

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

The Cartoon Crier

Comics για κλάμματα !



Η λέξη comics προέρχεται από την ελληνική "κωμικό", και άρα οδηγεί στο συμπέρασμα οτι τα comics είναι εξ'ορισμού αστεία. Δεν είναι όμως πάντα έτσι τα πράγματα, όπως έρχεται να επιβεβαιώσει το 1ο τεύχος του περιοδικού "The Cartoon Crier", το οποίο διαμοιράστηκε στους επισκέπτες του πρόσφατου φεστιβάλ του 2012 του MoCCA (Museum of Comic and Cartoon Art) στη Νέα Υόρκη.

Με το έξυπνο λογοπαίγνιο του τίτλου, που παίζει με τη διπλή σημασία της λέξης Crier (ντελάλης, αλλά και κλαψιάρης), το 36-σέλιδο περιοδικό που εξέδοσε η National Cartoonists Society σε συνεργασία με το Center for Cartoon Studies περιέχει μερικά από τα πιο λυπητερά strips κλασικών, κατά τα άλλα χιουμοριστικών σειρών, όπως οι Family Circus, Beetle Bailey, Dennis the Menace, B.C. και For Better and For Worse. Επίσης περιλαμβάνει comics των Ivan Brunetti (εδώ δε μιλάμε απλά για λυπητερό, αλλά για σκέτη απελπισία), Mell Lazarus, Melissa Mendes, Joe Lambert, Tom Gammill, Hilary Price, Laura Park, Richard Thompson, και Mo Willems. Οι επιμελητές του περιοδικού Cole Closser, R. Sikoryak, και James Sturm έχουν συνεισφέρει και οι ίδιοι δουλειές τους.

Η θεματολογία, όπως φαντάζεστε, είναι δυσάρεστη και μελαγχολική, από ιστορίες για κατοικίδια που τραυματίζονται ή πεθαίνουν, μέχρι βαθιές ψυχολογικές αναζητήσεις, ερωτικές απογοητεύσεις και φιλοσοφικές παραδοχές της ματαιότητας της ζωής. Εν ολίγοις ... με τις υγείες μας !



The Cartoon Crier @ The Center for Cartoon Studies
The Cartoon Crier @ Comics Beat
The Cartoon Crier - Read online
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...