Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

20th Century Boys

Η συγκλονιστική, εθιστική, αριστουργηματική (και λίγα λέω) σειρά του Naoki Urasawa



Το 20th Century Boys (20世紀少年 Nijusseiki Shōnen) είναι μία εξαιρετική σειρά manga επιστημονικής φαντασίας του φοβερού ιάπωνα καλλιτέχνη Naoki Urasawa, δημιουργού δύο ακόμη αριστουργηματικών σειρών - των Monster και Pluto. Και μόνο αυτές οι τρείς σειρές αρκούν για να τον αναδείξουν ως τον πιο ταλαντούχο mangaka της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου τα τελευταία 20 χρόνια (όχι, καθόλου υπερβολικός δεν είμαι). Το 20th Century Boys λοιπόν είναι μία καθηλωτική σειρά μυστηρίου, αγωνίας και δράσης που συνδυάζει την επιστημονική φαντασία με τις συχνές αλλαγές χρονικής περιόδου δημιουργώντας ένα εντυπωσιακά πολύπλοκο σύνολο με άπειρους χαρακτήρες και sub-plots, που ποτέ όμως δεν ξεφεύγει από τον έλεγχο του δημιουργού του ή γίνεται δυσνόητο. Και αυτό δεν είναι καθόλου μικρό επίτευγμα.

Δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο ιαπωνικό περιοδικό Big Comic Spirits από το 1999 έως το 2006, και αργότερα εκδόθηκε σε 22 tankōbon από την εταιρεία Shogakukan. Από τον Ιανουάριο ως τον Ιούλιο του 2007 δημοσιεύθηκε και η συνέχεια / ολοκλήρωση της ιστορίας, με τίτλο 21st Century Boys (21世紀少年 Nijūisseiki Shōnen), κυκλοφορώντας έπειτα σε 2 tankōbon. Η Viz Media πήρε τα δικαιώματα για αγγλική μετάφραση το 2005, το project όμως καθυστέρησε μετά από παράκληση του ίδιου του Urasawa, που ήθελε να ολοκληρωθεί πρώτα η μεταφρασμένη έκδοση της άλλης αριστουργηματικής σειράς του, Monster. Μέσα στο 2013 θα εκδοθεί από τη Viz και το 21st Century Boys, κλείνοντας έτσι τον κύκλο και της αγγλικής έκδοσης. Ο τίτλος της σειράς προέρχεται από το ομώνυμο τραγούδι του rock συγκροτήματος T.Rex (κλασικό παράδειγμα συγκροτήματος του ενός κομματιού - βλέπε Eagles). Το 2008 και 2009 κυκλοφόρησε και μία τριλογία live-action ταινιών (με ηθοποιούς δηλαδή, όχι animation), σκηνοθετημένες από τον Yukihiko Tsutsumi, αλλά προτιμώ να μη μιλήσω για αυτές.

To 20th Century Boys έχει κερδίσει αμέτρητα και πολύ σημαντικά βραβεία, όπως τα: Kodansha Manga Award (2001), Japan Media Arts Festival Excellence Prize (2002), Shogakukan Manga Award (2003), Angoulême International Comics Festival Prize (2004), Japan Cartoonists Association Awards Grand Prize (2008), Japan Science Fiction Convention Seiun Award (2008), Eisner Award (2010).





Η Υπόθεση:
(χωρίς spoilers - πιστέψτε με - τα γράφω πολύ γενικά)

Βρισκόμαστε στο Tokyo, το έτος 1999. O Kenji είναι ένας ταλαίπωρος νεαρός ιδιοκτήτης ενός mini market. Έχοντας αναλάβει την ανατροφή της Kanna, του παιδιού της εξαφανισμένης αδερφής του, και υπομένοντας καθημερινά τη γκρίνια της μητέρας του αλλά και τις υποδείξεις των εκπροσώπων του franchise του μαγαζιού, η ζωή του έχει πάρει πολύ διαφορετικό δρόμο από αυτό που ονειρευόταν - να φτιάξει ένα rock συγκρότημα. Όταν όμως ένας παλιός του φίλος αυτοκτονεί κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, θα αναγκαστεί να ανατρέξει στις παιδικές του αναμνήσεις για να ρίξει φως στην υπόθεση. Μαζεύοντας την ομάδα που είχαν συγκροτήσει τα πιτσιρίκια της γειτονιάς πρίν από 30 χρόνια - τον Maruo, τον Yoshitsune, τον Mon-Chan και τη Yukiji, ο Kenji θα προσπαθήσει να ανακαλύψει τί σχέση έχει ο θάνατος του φίλου τους με μία παράξενη καινούρια "θρησκεία" που αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς, καθώς και με ένα ζωγραφισμένο σύμβολο που του θυμίζει κάτι απροσδιόριστα οικείο.

Η θρησκεία των "Φίλων", υπό την αρχηγία του σκοτεινού χαρακτήρα που είναι γνωστός απλά ως "Friend" εξελίσσεται σε απειλή πρώτου μεγέθους, προσηλυτίζοντας καθημερινά όλο και περισσότερους, και όλο και ισχυρότερους οπαδούς, και οργανώνοντας υπογείως ένα μυστηριώδες σχέδιο που θα μπεί σε εφαρμογή την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2001. Ο Kenji θα ανακαλύψει στοιχεία για το υποχθόνιο σχέδιο, και θα αναζητήσει τρόπους για να αντισταθεί, μαζί με τους λιγοστούς ανθρώπους που τον πιστεύουν. Το πιο μεγάλο μυστήριο που πρέπει να διαλευκάνει η παρέα όμως, με τη σημαντική προσθήκη του αγνοούμενου για πολλά χρόνια φίλου τους Otcho, είναι η ταυτότητα του διαβολικού αντιπάλου τους, καθώς και η σχέση των μεγαλομανών του επιδιώξεων με τις παιδικές τους ονειροπολήσεις.

Η υπόθεση κάνει συχνά άλματα ανάμεσα σε τρείς χρονικές περιόδους, κρατώντας το ενδιαφέρον των αναγνωστών και το μυστήριο διαρκώς αμείωτα. Η πρώτη είναι το 1969, κατά τα πρώιμα σχολικά χρόνια του Kenji και της παρέας του, η δεύτερη είναι το 2000, με την εμφάνιση του Friend και την πολυαναμενόμενη παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2001, και η τρίτη είναι το 2014, όταν η έφηβη πια ανιψιά του Kenji, Kanna, θα ανακαλύψει μία φρικτή αλήθεια για τον κόσμο γύρω της και θα προσπαθήσει να αντιδράσει.






Το 20th Century Boys είναι μία από τις καλύτερες σειρές manga των τελευταίων (πολλών) ετών - προσωπικά θεωρώ οτι είναι Η καλύτερη. Με μεγάλο ατού την άκρως "κολλητική" και αρκούντως σκοτεινή υπόθεση, είναι μία σειρά που απλά σε καθηλώνει με την πολυπλοκότητα και το βάθος της, τους εξαιρετικά δουλεμένους χαρακτήρες και τις συνεχείς και "βίαιες" ανατροπές που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό (για να μην πώ σε αφήνουν μαλάκα - που ισχύει). Όλοι οι χαρακτήρες, πρωταγωνιστές και δευτερεύοντες, καθώς και όλα τα sub-plots (υπο-ιστορίες) εξυπηρετούν κάποιο συγκεκριμένο σκοπό και προωθούν την εξέλιξη της ιστορίας, έστω και αν αυτό δε γίνεται αντιληπτό με την πρώτη.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς ο Urasawa έχει καταφέρει να ελέγξει τόσο άψογα έναν τέτοιο τεράστιο όγκο πληροφοριών, γεγονότων και προσώπων, χωρίς ποτέ η κατάσταση να ξεφεύγει από τον έλεγχό του, και μάλιστα "παίζοντας" με τις ιστορίες, τις χρονικές περιόδους αλλά και το μυαλό μας σαν ζογκλέρ. Ο τρόπος που έχει οργανώσει την κλιμάκωση της υπόθεσής του αλλά και το "μοντάζ" του, την εναλλαγή δηλαδή των σκηνών, είναι απλά υποδειγματικός. Και χρησιμοποιώ τον όρο μοντάζ, που είναι καθαρά κινηματογραφικός, επειδή το (εξαιρετικό) artwork του 20th Century Boys έχει μία έντονη κινηματογραφική αισθητική, τόσο στις "γωνίες λήψης" όσο και στο "καδράρισμα". Ο Urasawa είναι πραγματικός μάγος όσον αφορά το "πλάσιμο" χαρακτήρων και τις εκφράσεις των προσώπων, κι ας τον κατηγορούν οτι χρησιμοποιεί συχνά τα ίδια χαρακτηριστικά προσώπων. Για να το πω ωμά, ποιός χέστηκε για αυτή την ασήμαντη γελοιότητα που του προσάπτουν, μπροστά σε αυτό που έχει κάνει ο εκπληκτικός αυτός mangaka στην καλύτερη (μέχρι στιγμής) δουλειά της λαμπρής καριέρας του !

Συνολική εκτίμηση: Αριστούργημα - Ανακαλύψτε το και ΚΟΛΛΗΣΤΕ !


Links

20th Century Boys @ Viz media
20th Century Boys @ wikipedia
20th Century Boys @ Baka Updates
20th Century Boys @ comicdom
20th Century Boys vol.1 @ CBR
Read 20th Century Boys online

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Ο Don Rosa παραιτείται

Ο συνεχιστής του έργου του Carl Barks στη Disney εγκαταλείπει τα comics

Ο Don Rosa είναι αναμφισβήτητα ο σπουδαιότερος εν ζωή δημιουργός comics της Disney (τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα), έχοντας αφιερώσει σχεδόν ολόκληρη την πλούσια καριέρα του στους πολυαγαπημένους ήρωες της οικογένειας Duck, και ιδιαίτερα στο σημαντικότερο χαρακτήρα που "έπλασε" ποτέ ο μεγάλος Carl Barks, τον Scrooge McDuck.

Απόδειξη της μεγάλης αγάπης του Rosa για τη διάσημη οικογένεια παπιών, και ειδικά για τον βαθύπλουτο, στριμμένο και τσιγκούνη, ωστόσο αξιαγάπητο θείο Scrooge αποτελεί το μνημειώδες έργο του The Life and Times of Scrooge McDuck.

Ο Don Rosa λοιπόν, ο άνθρωπος που τα τελευταία 20 χρόνια έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με τις περιπέτειες των παπιών της Disney, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη δημιουργία comics για 6 σημαντικούς λόγους, τους οποίους εξηγεί αναλυτικά στο εκτενές κείμενο της "παραίτησής" του. Οι λόγοι είναι ιεραρχημένοι, από τον λιγότερο στον περισσότερο σημαντικό, και περιλαμβάνουν την κούραση, τη δημοτικότητα που αποτελεί πρόβλημα για έναν άνθρωπο τόσο σεμνό όσο ο αμερικανός καλλιτέχνης, αλλά και ένα σημαντικό πρόβλημα στην όρασή του, που έχει πλέον καταστήσει τη σχεδίαση μία αρκετά επίπονη διαδικασία.

Ο πιο σημαντικός λόγος όμως (και είμαι σίγουρος οτι οι πιο "καχύποπτοι" τον έχουν ψυλλιαστεί ήδη) είναι η αχαριστία και αδιαλλαξία της εταιρείας Disney, όχι μόνο προς το πρόσωπό του, αλλά γενικά προς τους καλλιτέχνες comics που δουλεύουν για λογαριασμό της. 20 χρόνια τώρα ο Rosa δημιουργεί ιστορίες για τη Disney με προκαθορισμένο ποσό πληρωμής, μην εισπράττοντας ούτε δολάριο για τις πολυάριθμες ανατυπώσεις του άκρως επιτυχημένου (άρα και άκρως κερδοφόρου) υλικού του. Για όποιον δεν το γνωρίζει, αναφέρω οτι η είσπραξη αμοιβής οποτεδήποτε το υλικό κάποιου καλλιτέχνη επανακυκλοφορεί είναι μία πρακτική που θεωρείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεδομένη, όχι μόνο στη βιομηχανία comics, αλλά επίσης στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, στο ραδιόφωνο, στη λογοτεχνία, στα περιοδικά, ακόμη και στις διαφημίσεις. Η αμοιβή αυτή, που ονομάζεται royalties, είναι φυσικά ανάλογη της εισπρακτικής επιτυχίας που έχει το υλικό, οπότε όταν μιλάμε για τις δημοφιλέστατες ιστορίες του Rosa μιλάμε για ένα εισόδημα (και μάλιστα σταθερό) που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα είδος σύνταξης για τον καλλιτέχνη αυτό, που τόσα έχει προσφέρει και στη Disney, αλλά και σε εκατομμύρια αναγνώστες.

Ο ίδιος ο Rosa παρακαλεί ο "επίλογός" του να μη μεταφράζεται, ούτε να περιλαμβάνεται αυτούσιος σε άλλα sites οπότε, σεβόμενος το αίτημά του αυτό, ανέφερα επιγραμματικά το περιεχόμενο του κειμένου, παραθέτοντας ξανά το link για το εκτενές άρθρο, έτσι ώστε να το διαβάσει ολόκληρο όποιος ενδιαφέρεται.

Don Rosa: Why I Quit


Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Έκθεση TOMEK 12-28/4/2013

Η πρώτη ατομική έκθεση κόμικς του TOMEK είναι γεγονός

THE BOX Athens - 12-28 Απριλίου 2013

Ο TOMEK είναι γνωστός και ιδιαίτερα αγαπητός στους έλληνες φίλους των comics ως δημιουργός των θεοπάλαβων περιοδικών HEHE! coMiX (2006, συν-δημιουργός) και (κυρίως) Κουλούρι (2011). Το χαοτικό, σουρρεαλιστικό χιούμορ του και το όμορφο προσωπικό του εικονογραφικό στύλ τον έχουν πλέον καθιερώσει ως έναν από τους αξιότερους εκπροσώπους των νέων, ελληνικών, "εναλλακτικών" comics. Επίσης είναι ένας πολύ καλός εικονογράφος, έχοντας φιλοτεχνήσει εξώφυλλα δίσκων και περιοδικών, αφίσες φεστιβάλ και ο,τιδήποτε άλλο του κεντρίσει το ενδιαφέρον. Και τώρα ήρθε η ώρα για την πρώτη του ατομική έκθεση.

"Σουρεαλιστικές ιστορίες, επίπονες αναμνήσεις, αγχωτικά deadlines, θεϊκές παρεμβολές, αναλήθειες στηριγμένες σε επιστημονική έρευνα… Αυτές είναι μερικές από τις καταστάσεις που θα συναντήσετε κρεμασμένες στην πρώτη ατομική έκθεση κόμικς του Tomek. Παρουσιάζονται οι πρωτότυπες σελίδες, προσχέδια και τελικές εκτυπώσεις που δημιούργησε τα τελευταία χρόνια για το "ΚΟΥΛΟΥΡΙ" και το καινούριο του κόμικς "ΩΧ ΘΕΕ ΜΟΥ!!!"

Η έκθεση γίνεται στα πλαίσια του Comicdom Spring.


Εγκαίνια: Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013, 20.00

Διάρκεια: 12 – 28 Απριλίου

Ώρες: Δευτέρα- Πέμπτη, 12:00 – 20:00,
Παρασκευή- Κυριακή, 11:00 – 23:00

Διεύθυνση: Δορυλαίου 12, Πλατεία Μαβίλη, 115 21 Αθήνα
Τηλ: 210 64 63 788, e-mail: info@thebox-athens.org

Δείτε το νέο στο blog του καλλιτέχνη

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

Cinema Panopticum

Ένα πανόραμα τρόμου !

Το Cinema Panopticum είναι ένα υπέροχο graphic novel του ελβετού μαέστρου του σιωπηλού, ατμοσφαιρικού τρόμου Thomas Ott. Εκδόθηκε το 2005 από την εταιρεία Edition Moderne της Ζυρίχης, και είναι η δουλειά που έκανε ευρύτερα γνωστό (αρχικά στην Ευρώπη και έπειτα και στην Αμερική) τον εξαιρετικά ταλαντούχο δημιουργό της. Το βιβλίο συγκεντρώνει τέσσερις μικρές, σιωπηλές ιστορίες (το αγαπημένο φορμά του συγκεκριμένου καλλιτέχνη), πλαισιώνοντας και συνδέοντάς τις με πολύ έξυπνο τρόπο μέσα σε μία μεγαλύτερη.

Η πρώτη ιστορία, που αποτελεί το "πλαίσιο" για τις υπόλοιπες ονομάζεται "The Girl". Ένα νεαρό κορίτσι περιπλανιέται σε ένα υπαίθριο luna park, κοιτάζοντας με θαυμασμό τα διάφορα θεάματα. Τα 5 κέρματα όμως που έχει στην τσέπη της δεν επαρκούν για κανένα από τα παιχνίδια που θέλει να δοκιμάσει. Όταν έχει πια αρχίσει να απογοητεύεται, συναντά στο δρόμο της μία μαύρη σκηνή με μία μεγάλη, επιβλητική επιγραφή. Κάτω από ένα ζωγραφισμένο μάτι είναι γραμμένο με μεγάλα γράμματα "CINEMA PANOPTICUM".

Το κορίτσι μπαίνει διστακτικά στη σκηνή και βρίσκει 5 μεγάλα κουτιά με οθόνες και κερματοδέκτες, σαν τα παλιά arcade games. Πάνω από κάθε οθόνη είναι γραμμένος ο τίτλος της ταινίας που προβάλλει, και ευτυχώς το αντίτιμο είναι μόνο 1 κέρμα, οπότε το κορίτσι ξεκινάει να τις δεί όλες.

Στην πρώτη ιστορία, που ονομάζεται "The Hotel", ένας ανθρωπάκος μπαίνει σε ένα ξενοδοχείο το οποίο εκ πρώτης όψεως δείχνει έρημο. Το τραπέζι όμως είναι στρωμένο, και τα κλειδιά των δωματίων στις θέσεις τους, οπότε τρώει, και έπειτα πηγαίνει για ύπνο. Ξυπνάει όμως με έντονους πόνους στο στομάχι, και σιγά-σιγά ανακαλύπτει με φρίκη τους υπόλοιπους ένοικους του παράξενου αυτού ξενοδοχείου. Στη δεύτερη ιστορία, "The Champion", ένας μασκοφορεμένος πυγμάχος παίρνει μία πρόσκληση για μάχη σώμα με σώμα από... τον ίδιο το θάνατο. Ο θαρραλέος πρωταθλητής αποδέχεται την πρόκληση, αλλά θα διαπιστώσει αργοπορημένα οτι ο αντίπαλός του δεν παίζει τίμια. Στην τρίτη ιστορία με τίτλο "The Experiment", ένας ασθενής με προχωρημένη μυωπία δέχεται να δοκιμάσει κάποια πειραματικά χάπια, με την ελπίδα να θεραπευθεί. Αυτό όμως που έχει στο νού του ο γιατρός είναι εντελώς διαφορετικό. Στην τέταρτη ιστορία, "The Prophet", ένας ρακοσυλλέκτης συγκεντρώνει από τα σκουπίδια κάποια κομμάτια ενός παράξενου πάζλ. Όταν το ολοκληρώνει, σπεύδει να πληροφορήσει τους συμπολίτες του για το δυσοίωνο μήνυμα που "διάβασε". Κανείς όμως δεν τον πιστεύει.



Το κορίτσι έχει δεί τις τέσσερις πρώτες ταινίες, και βάζει το τελευταίο του κέρμα στο πέμπτο μηχάνημα. Ο τίτλος της ταινίας είναι "The Girl". Μετά από ελάχιστο χρόνο, μία έκφραση ανείπωτου τρόμου διαγράφεται στο πρόσωπό του, και φεύγει τρέχοντας από το Cinema Panopticum.

Ο Thomas Ott, κατά την προσφιλή του συνήθεια, παίζει με το μυαλό των αναγνωστών του, ακριβώς όπως παίζει με τη μοίρα των κακόμοιρων πρωταγωνιστών των ιστοριών του. Στο Cinema Panopticum λοιπόν μας βάζει πανέξυπνα στην ίδια θέση με τη μικρή ηρωίδα του - βλέπουμε, αλλά δε μπορούμε να αντιδράσουμε ή να βοηθήσουμε. Ο ευφυής καλλιτέχνης μας έχει κάνει στην ουσία συνένοχους στο γαϊτανάκι του τρόμου του. Και μάλιστα, μπορούμε μόνο να φανταζόμαστε το τί είδε στην οθόνη το κοριτσάκι, ή την τελική του μοίρα, υποθέτοντας βεβαίως τα χειρότερα. Ένα αυθεντικό ψυχολογικό παιχνίδι που αποτελεί σήμα κατατεθέν του μεγάλου ελβετού δημιουργού, στην παράδοση των ιστοριών του Tales from the Crypt ή του Twilight Zone, πηγές από τις οποίες ο ίδιος παραδέχεται οτι αντλεί έμπνευση.

Η εικονογράφηση του Ott είναι όπως πάντα εκπληκτική, με την ιδιαίτερα απαιτητική και χρονοβόρα τεχνική scratchboard που χρησιμοποιεί να προσδίδει ένα απόκοσμο και ανατριχιαστικό στοιχείο στις ήδη ανατριχιαστικές ιστορίες του. Και φυσικά, η ολική απουσία διαλόγων και κειμένου που χαρακτηρίζει το σύνολο της δουλειάς του συντελεί ακόμη περισσότερο στην αποπνικτική ατμόσφαιρα, κάνοντας την "ανάγνωση" του Cinema Panopticum μία πολύ ιδιαίτερη και έντονη εμπειρία.

Δείτε και το, επίσης εξαιρετικό The Number 73304-23-4153-6-96-8




Cinema Panopticum @ Fantagraphics
Cinema Panopticum @ Grovel
Cinema Panopticum @ metapsychology
Cinema Panopticum @ Comic Book Bin

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Πέτρος Ζερβός και Active Member

Κάμερα στραμμένη πάνω μου :
Όταν οι Active Member εμπνεύστηκαν από τον Πέτρο Ζερβό

Κι όμως, τα comics μπορούν να εμπνεύσουν άλλες μορφές τέχνης ! Αυτό ακριβώς έγινε to 2005, στο 11ο studio album του γνωστού low bap συγκροτήματος Active Member με τίτλο Blah Blasphemy. Το 6ο κομμάτι του album, Κάμερα στραμμένη πάνω μου, εκτός από τους ως συνήθως εύστοχους και καυστικούς στίχους του B.D.Foxmoor έχει επίσης ένα πολύ όμορφο και καλογυρισμένο videoclip. Το videoclip αυτό λοιπόν είναι εμπνευσμένο από ένα comic strip της επίσης εύστοχης και καυστικής σειράς του Πέτρου Ζερβού Δούριος Άνεμος, που δημοσιευόταν τότε στο περιοδικό comics "9" της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας.

Ο Πέτρος Ζερβός (και ο χαρακτήρας του strip του) επιτίθεται στις κάμερες που είχαν τότε πρόσφατα τοποθετηθεί στο κέντρο της Αθήνας, παραβιάζοντας τις προσωπικές στιγμές και τα δικαιώματα των πολιτών, και απειλώντας να μετατρέψουν τις ζωές μας σε ένα ατελείωτο reality show. Και όλα αυτά για χάρη του "περιούσιου" αγαθού που ονομάζεται "ασφάλεια". Τώρα, το αν οι κύριοι που αποφάσισαν την "καλωδίωση" του κέντρου εννοούν την ασφάλεια των κατοίκων της πόλης ή τη δική τους, αυτό είναι ένα άλλο θέμα, και τα συμπεράσματα δικά σας.

Ευχαριστώ θερμά τον κύριο Πέτρο Ζερβό για την ευγενική παραχώρηση του υλικού του.

Copyright © Πέτρος Ζερβός, "9" Ελευθεροτυπίας 2004







Ο Πέτρος Ζερβός  είναι ένας από τους καλύτερους και πιο αναγνωρισμένους έλληνες πολιτικούς γελοιογράφους της εποχής μας. Γεννήθηκε το 1958 στην Αθήνα και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ. Από το 1981 άρχισε να δημοσιεύει σκίτσα και comics σε διάφορα περιοδικά (Θούριο, Βαβέλ, Σχολιαστή, κ.α), και να συμμετέχει σε εκθέσεις σε όλη την Ελλάδα. Το 1991 μετέφερε σε comic το βιβλίο του Σωτήρη Κακίση "Οι Ξανθιές Το Γλεντάνε" από τις "Εκδόσεις Του Ρόδου".

Το 2000 ξεκίνησε η πολύχρονη συνεργασία του με το ένθετο περιοδικό comics "9" της Ελευθεροτυπίας, με την υπέροχη σειρά σατιρικών strips "Δούριος Άνεμος", μία συλλογή της οποίας εκδόθηκε σε άλμπουμ τον Ιούνιο του 2003 με τίτλο Εγκεφαλικά επεισόδια. Άλλα βιβλία του είναι τα : Athens 2004 (2004) και Porn Flakes (2009).

Αναλυτική Βιογραφία του Πέτρου Ζερβού
Αναλυτική Βιβλιογραφία του Πέτρου Ζερβού
Σκίτσα του Πέτρου Ζερβού στο περιοδικό "δρόμος"

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Lorenzo Mattotti illustrazioni

Απίστευτες εικονογραφήσεις του εξαιρετικού κυρίου Mattotti

O Lorenzo Mattotti είναι ένας από τους κορυφαίους ευρωπαίους δημιουργούς comics. Είναι επίσης ένας εξαιρετικός γραφίστας, ένας εκπληκτικός εικονογράφος, και είμαι σίγουρος οτι είναι επίσης καλός σε ο,τιδήποτε άλλο κάνει (είναι μία από τις μεγάλες μου αδυναμίες, τί να κάνω ?). Από τις αρχές της δεκαετίας του 80, όταν και παράτησε την αρχιτεκτονική για να αφοσιωθεί στα comics, ο Mattotti έχει παραδώσει δουλειές υψηλής ποιότητας και καλλιτεχνικής πρωτοπορίας (Fires, Stigmata, Dr Jekyll & Mr Hyde κ.α), πάντα εξελίσσοντας το αφηγηματικό και εικονογραφικό του στύλ, και πάντα αναζητώντας την τελειότητα.

Είτε με την εκ-πλη-κτι-κή αίσθηση και χρήση του χρώματος που τον χαρακτηρίζει, είτε με τις εξπρεσσιονιστικές μαύρες πινελιές του, οι ζωγραφιές του μεγάλου ιταλού δημιουργού είναι απλά πανέμορφες ! Λογικό είναι λοιπόν να είναι περιζήτητος ανά τον κόσμο για τις εικονογραφήσεις του, είτε για εξώφυλλα περιοδικών και βιβλίων, είτε για αφίσες φεστιβάλ και διαφόρων εκδηλώσεων, είτε για διαφημίσεις. Σε αυτή την ανάρτηση λοιπόν έχω συγκεντρώσει μερικές από τις - εκτός comics - εξαιρετικές εικονογραφικές δουλειές του εξαιρετικού αυτού καλλιτέχνη, για να χαζέψετε κι εσείς !
















Lorenzo Mattotti's official site
Lorenzo Mattotti's blog

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...