Οι ήρωες των παραμυθιών συναντούν τα αστέρια του Hollywood σε μία λίγο... σκανδαλιστική μίξη !
Ο μεξικανός ζωγράφος José Rodolfo Loaiza Ontiveros έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ο "εξουσιοδοτημένος" παρωδός των ηρώων της Disney (είμαι σίγουρος οτι δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από την υπερ-συντηρητική και καθόλου ανοιχτόμυαλη αυτή εταιρεία-κολοσσό). Ο Loaiza λοιπόν φιλοτεχνεί ελαιογραφίες που αναπαριστούν τους πασίγνωστους ήρωες σε αναπάντεχες, σοκαριστικές σκηνές, εκθέτοντας τα "άπλυτά" τους στα μάτια του κοινού.
Στις δύο προηγούμενές του εκθέσεις, τις Disasterland (2012) και Disenchanted (2011), ο Rodolfo Loaiza "συλλαμβάνει" τους, κατά τα άλλα γλυκύτατους χαρακτήρες σε ... όχι και τόσο γλυκές στιγμές. Το ίδιο συμβαίνει και στην τελευταία του έκθεση, DisHollywood, στην οποία επιχειρεί μία μίξη των χαρακτήρων αυτών με γνωστές φιγούρες της διεθνούς showbiz, από αστέρια του Hollywood και της μουσικής, μέχρι κάθε λογής (ξιπασμένους και υπερτιμημένους) celebrities.
Δείτε ένα δείγμα των προηγούμενων δουλειών του Loaiza
ΠΡΟΣΟΧΗ ! Μερικές εικόνες μπορεί να είναι σοκαριστικές για μικρά παιδιά (δεν κάνω πλάκα) !
Η έκθεση DisHollywood έκανε εγκαίνια στις 2 Αυγούστου 2013 στη γκαλερί που φιλοξενεί συνήθως τις δουλειές του Loaiza, τη La Luz de Jesus Gallery, στο Los Angeles. Όποιος λοιπόν τύχει να περνάει από τη Hollywood boulevard (ναι καλέ, αυτή με τις διάσημες μούντζες στο πεζοδρόμιο) μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2013 όταν και θα ολοκληρωθεί, ας μπεί να πεί μια καλησπέρα, και αν έχει και κανένα πεντοχίλιαρο δολάρια στην τσέπη, ας κάνει και καμιά φιλανθρωπία. (Το τελευταίο ολίγον τί περιπαικτικό σχόλιο είναι επειδή οι πίνακες του μεξικανού πουλιούνται σα ζεστά καρβέλια, και μάλιστα καθόλου φτηνά).
Δυστυχώς για εμάς (αλλά μάλλον ευτυχώς για τον καλλιτέχνη), οι περισσότερες εικόνες που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής στο internet είναι "προστατευμένες" με watermark (εκτός από τις παραπάνω), χωρίς φυσικά αυτό να μας εμποδίζει να τις θαυμάσουμε, και να γελάσουμε με την πάντα ευπρόσδεκτη κανιβαλιστική διάθεση που επιδεικνύει ο "ασεβής" λατινοαμερικάνος ζωγράφος.
Για επίλογο άφησα το δελτίο τύπου της γκαλερί για την έκθεση, απλά και μόνο για όποιον ενδιαφέρεται να δεί τη δύναμη του marketing, ή αλλιώς πολύ απλά το πώς μπορεί ένας καλλιτέχνης (ή μάλλον ο manager του καλλιτέχνη) να πλασάρει επιτυχώς τη δουλειά του, "στολίζοντάς" την με υπερβολές περί συμβολισμών και κοινωνικού σχολίου. (Μη με παρεξηγείτε, μου αρέσει αυτό που κάνει ο μεξικανός, αλλά δε μου αρέσει να με παραμυθιάζουν - ψψψψψψ... και λογοπαίγνιο πάνω στο θέμα των πινάκων).
"This exhibition pays tribute to the world of Hollywood, and the influence that film, television and music video has had on contemporary pop culture. It is a collection of visual curiosities that pushes the audience to reimagine the world of pop as a personalized mash-up with the freedom to merge situations, rewrite the script, and provide new dialogue in alternative scenarios to tell new stories.
DisHollywood is also a barometer for measuring our tolerance and acceptance levels; a new way of observing the “happy ending” that trumpets the time of equality is now. In contrast to the baroque fantasy implied by the original, idealized presentation of these characters, a new context of social vulnerability shows the darker side of our contemporary society.
How will fragile situations alter the behavior of fairy tale principals? DisHollywood is an homage to popular culture and a mixture of all the elements that contribute to our addiction to it."
Ο μεξικανός ζωγράφος José Rodolfo Loaiza Ontiveros έχει γίνει τα τελευταία χρόνια ο "εξουσιοδοτημένος" παρωδός των ηρώων της Disney (είμαι σίγουρος οτι δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από την υπερ-συντηρητική και καθόλου ανοιχτόμυαλη αυτή εταιρεία-κολοσσό). Ο Loaiza λοιπόν φιλοτεχνεί ελαιογραφίες που αναπαριστούν τους πασίγνωστους ήρωες σε αναπάντεχες, σοκαριστικές σκηνές, εκθέτοντας τα "άπλυτά" τους στα μάτια του κοινού.
Στις δύο προηγούμενές του εκθέσεις, τις Disasterland (2012) και Disenchanted (2011), ο Rodolfo Loaiza "συλλαμβάνει" τους, κατά τα άλλα γλυκύτατους χαρακτήρες σε ... όχι και τόσο γλυκές στιγμές. Το ίδιο συμβαίνει και στην τελευταία του έκθεση, DisHollywood, στην οποία επιχειρεί μία μίξη των χαρακτήρων αυτών με γνωστές φιγούρες της διεθνούς showbiz, από αστέρια του Hollywood και της μουσικής, μέχρι κάθε λογής (ξιπασμένους και υπερτιμημένους) celebrities.
Δείτε ένα δείγμα των προηγούμενων δουλειών του Loaiza
ΠΡΟΣΟΧΗ ! Μερικές εικόνες μπορεί να είναι σοκαριστικές για μικρά παιδιά (δεν κάνω πλάκα) !
Η έκθεση DisHollywood έκανε εγκαίνια στις 2 Αυγούστου 2013 στη γκαλερί που φιλοξενεί συνήθως τις δουλειές του Loaiza, τη La Luz de Jesus Gallery, στο Los Angeles. Όποιος λοιπόν τύχει να περνάει από τη Hollywood boulevard (ναι καλέ, αυτή με τις διάσημες μούντζες στο πεζοδρόμιο) μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2013 όταν και θα ολοκληρωθεί, ας μπεί να πεί μια καλησπέρα, και αν έχει και κανένα πεντοχίλιαρο δολάρια στην τσέπη, ας κάνει και καμιά φιλανθρωπία. (Το τελευταίο ολίγον τί περιπαικτικό σχόλιο είναι επειδή οι πίνακες του μεξικανού πουλιούνται σα ζεστά καρβέλια, και μάλιστα καθόλου φτηνά).
Δυστυχώς για εμάς (αλλά μάλλον ευτυχώς για τον καλλιτέχνη), οι περισσότερες εικόνες που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής στο internet είναι "προστατευμένες" με watermark (εκτός από τις παραπάνω), χωρίς φυσικά αυτό να μας εμποδίζει να τις θαυμάσουμε, και να γελάσουμε με την πάντα ευπρόσδεκτη κανιβαλιστική διάθεση που επιδεικνύει ο "ασεβής" λατινοαμερικάνος ζωγράφος.
Για επίλογο άφησα το δελτίο τύπου της γκαλερί για την έκθεση, απλά και μόνο για όποιον ενδιαφέρεται να δεί τη δύναμη του marketing, ή αλλιώς πολύ απλά το πώς μπορεί ένας καλλιτέχνης (ή μάλλον ο manager του καλλιτέχνη) να πλασάρει επιτυχώς τη δουλειά του, "στολίζοντάς" την με υπερβολές περί συμβολισμών και κοινωνικού σχολίου. (Μη με παρεξηγείτε, μου αρέσει αυτό που κάνει ο μεξικανός, αλλά δε μου αρέσει να με παραμυθιάζουν - ψψψψψψ... και λογοπαίγνιο πάνω στο θέμα των πινάκων).
"This exhibition pays tribute to the world of Hollywood, and the influence that film, television and music video has had on contemporary pop culture. It is a collection of visual curiosities that pushes the audience to reimagine the world of pop as a personalized mash-up with the freedom to merge situations, rewrite the script, and provide new dialogue in alternative scenarios to tell new stories.
DisHollywood is also a barometer for measuring our tolerance and acceptance levels; a new way of observing the “happy ending” that trumpets the time of equality is now. In contrast to the baroque fantasy implied by the original, idealized presentation of these characters, a new context of social vulnerability shows the darker side of our contemporary society.
How will fragile situations alter the behavior of fairy tale principals? DisHollywood is an homage to popular culture and a mixture of all the elements that contribute to our addiction to it."
