Λέανδρος - βαβέλ short stories

Σπάνιες ιστορίες του Λέανδρου, που δεν υπάρχουν ούτε στο "Με Μεγάλωσαν Σκυλιά"

Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Λέανδρος είναι ένας εξαιρετικός έλληνας δημιουργός comics, ιδιαίτερα ενεργός κατά τις δεκαετίες των 90s και των 00s, με έντονα πολιτικά μηνύματα και ένα αμέσως αναγνωρίσιμο, υπέροχο καλλιτεχνικό στυλ. Για όσους δεν το γνωρίζουν επίσης, είναι δημιουργός του cult graphic novel Ο Παρίας, και της σατιρικής, κάφρικης σειράς comic strips Η Χωματερή. Για όσους δε γνωρίζουν τίποτα τέλος πάντων, το "Με Μεγάλωσαν Σκυλιά" είναι μία πολύ καλή συλλογή σύντομων ιστοριών του Λέανδρου, ιστορίες που είχαν δημοσιευθεί κατά καιρούς στο θρυλικό περιοδικό βαβέλ.

Αυτό που ίσως να μη γνωρίζει πολύς κόσμος πάντως, είναι οτι τα "Σκυλιά" δε συγκεντρώνουν όλες τις ιστορίες που είχε δημοσιεύσει ο δημιουργός στη βαβέλ, αλλά μία επιλογή τους. Υπάρχουν αρκετά ακόμη μικρά διαμαντάκια από την πλέον δημιουργική εποχή του καλλιτέχνη που δεν έχουν επανεκδοθεί ποτέ. Τη συνταρακτική αυτή ανακάλυψη την έκανα ξεφυλλίζοντας για πολλοστή φορά μερικές από τις παλιές βαβέλες μου, και σκοντάφτοντας πάνω σε μία ιστορία του Λέανδρου που δε μου θύμιζε κάτι. Έτσι, έψαξα και άλλα τεύχη και βρήκα θησαυρό. Και φυσικά, υπάρχουν αρκετές ακόμη αντίστοιχες ιστορίες, μιας και δυστυχώς δεν έχω όλα τα, δυσεύρετα πλέον, τεύχη του θρυλικού περιοδικού.


Αλγέρι - βαβέλ #166 (Φεβρουάριος 1996)

Έρωτας - βαβέλ #167 (Μάρτιος 1996)

Fuck The System - βαβέλ #168 (Μάιος 1996)

Ποιός μας αγόρασε όλους ? - βαβέλ #170 (Αύγουστος 1996)

Ορίστε και τα εξώφυλλα από τις βαβέλες #166, #167, #168, #170

Έκθεση Comics για την Κατοχή

ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ 
Ιστορίες κόμικς για την Αθήνα της κατοχής

Δεκαπέντε κορυφαίοι Έλληνες δημιουργοί κόμικς εμπνέονται από την δεκαετία του ’40 και δημιουργούν ιστορίες για την έκθεση που φιλοξενείται στο πρώην Πιλοποιείο Πουλόπουλου (Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη). Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «12 Οκτωβρίου 1944. Η Αθήνα Ελεύθερη». Ο τίτλος «Ένα γλυκό ξημέρωμα» είναι εμπνευσμένος από ένα αγραμμοφώνητο ρεμπέτικο που φέρεται να έγραψε ο Ελασίτης λοχαγός Νίκος Δημόπουλος ή Τούντας με αφορμή το μπλόκο της Κοκκινιάς της 17ης Αυγούστου 1944.

Κάποια από τα έργα που παρουσιάζονται στηρίζονται σε ιστορικά δεδομένα, ενώ κάποια άλλα είναι προϊόντα μυθοπλασίας. Όλα πάντως αποτελούν μια ευαίσθητη ματιά εξαιρετικά ταλαντούχων δημιουργών που αφουγκράζονται την μνήμη και την προβάλλουν στο σήμερα με τη βοήθεια μιας απόλυτα σύγχρονης τέχνης.

Την έκθεση «Ένα Γλυκό ξημέρωμα» θα πλαισιώσουν παράλληλες δράσεις- συναντήσεις με το κοινό όπου οι δημιουργοί θα παρουσιάσουν τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκαν, ενώ θα συζητήσουν για το πώς βίωσαν οι ίδιοι αυτή την αναπάντεχη αλλά και γόνιμη συνάντηση με την ιστορία. Την Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, στις 18.00 είναι προγραμματισμένη συζήτηση με τίτλο «Μνήμη, Ιστορία, Ντοκουμέντο, Τεκμηρίωσή στα Σύγχρονα Κόμικς» με ομιλητές τον Soloup, (δημιουργό κόμικς και γελοιογράφο, Διδάκτορα ΤΠΤΕ), τον Γιώργο Γούση (δημιουργό κόμικς) και τον Γιάννη Κουκουλά (ιστορικό τέχνης και επιμελητή της έκθεσης).

Συμμετέχουν
Τόμεκ Γιοβάνης, Γιώργος Γούσης, Σπύρος Δερβενιώτης, Πέτρος Ζερβός, Δημήτρης Καμένος, Λέανδρος, Τάσος Μαραγκός, Θοδωρής Μπαργιώτας, Αλέξια Οθωναίου, Αλέκος Παπαδάτος, Θανάσης Πέτρου, Soloup, Γιώργος Τραγάκης, Γιώργος Φαραζής, Πέτρος Χριστούλιας

Επιμέλεια: Γιάννης Κουκουλάς

Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα, Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο
Διάρκεια: Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη για το κοινό από την 1η έως τις 30 Οκτωβρίου.
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα κλειστά, Τρίτη έως Σάββατο 10:00 – 20:00, Κυριακή 10:00-14:00

Ένα από τα σημαντικότερα και πιο ευχάριστα νέα που φέρνει η έκθεση είναι και η μεγάλη επιστροφή του Λέανδρου, του εξαιρετικού δημιουργού του Ο Παρίας και Η Χωματερή μεταξύ άλλων, ο οποίος... αγνοούνταν τα τελευταία χρόνια από την ελληνική σκηνή. Αλλά για αυτό θα μιλήσουμε πιο αναλυτικά σε μελλοντική ανάρτηση.

Λέανδρος - Η Χωματερή

Ένας ευφυέστατος και σαφέστατος παραλληλισμός με τη σύγχρονη κοινωνία

Όσοι μεγάλωσαν διαβάζοντας το "9" της Ελευθεροτυπίας, το πολύ σημαντικό για τα ελληνικά comics αυτό ένθετο της γνωστής εφημερίδας, σίγουρα θα θυμούνται τη φοβερή και τρομερή σειρά comic strips Η Χωματερή. Δημοσιεύθηκε στα τεύχη #39, #41, #43 - #64 και #66, από το Μάρτιο ως το Νοέμβριο του 2001, και το 2007 εκδόθηκε και σε ένα τόμο που συνέλεγε όλα τα strips της σειράς. Από τις σελίδες του "9" είχαν περάσει τα μεγαλύτερα ονόματα της ακόμη μιρής τότε ελληνικής σκηνής comics, και ασφαλώς ένα από τα σημαντικότερα ονόματα ήταν και αυτό του Λέανδρου. Ο Λέανδρος είναι ένας πολύ καλός και πλέον ανενεργός δημιουργός (απ'όσο γνωρίζω τουλάχιστον, και είναι κρίμα), με ένα πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό καλλιτεχνικό στύλ, και ένα ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα στα έργα του. Οι λιγοστές αλλά πολύ αξιόλογες εκδομένες δουλειές του περιλαμβάνουν, εκτός από τη Χωματερή, το εξαιρετικό, cult graphic novel Ο Παρίας (1999, βαβέλ) και την πολύ καλή συλλογή σύντομων ιστοριών Με μεγάλωσαν σκυλιά (2009, babelart).

Ήρωες της σειράς είναι ένα μεγάλο cast από ανθρωπόμορφα και μη ζώα που κατοικούν στη χωματερή του τίτλου και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Υπάρχουν τα στρατόκαυλα και φασιστοειδή μυρμήγκια, οι παρανοϊκοί γλάροι με τα ακόμη πιο παρανοϊκά παιδιά, τα μονίμως φοβισμένα και πεινασμένα ποντίκια, τα σκουλήκια με τις αυτοκτονικές τάσεις και τους φιλοσοφικούς προβληματισμούς, το κρανίο ψυχαναλυτής, οι καρχαρίες που τρώνε ό,τι βρεθεί μπροστά τους και οι (αγαπημένες μου) χαβαλετζίδικες και ανέμελες κατσαρίδες με τους επαναστατικούς προσανατολισμούς. Κάθε είδος συμβολίζει και μία κοινωνική ομάδα του ανθρώπινου, σύγχρονου κόσμου, με τα μυρμήγκια να αποτελούν τον καθρέφτη της μάζας, της πλειοψηφίας των ανθρώπων που κατοικούν γύρω μας, για τους οποίους ο Λέανδρος δεν έχει και την καλύτερη γνώμη (και με το δίκιο του).

Οι διάλογοι είναι πανέξυπνοι και πολύ εύστοχοι, άλλοτε με ξεκαρδιστικές ατάκες και άλλοτε με βαθιά μηνύματα που παρέχουν τροφή για σκέψη σε όσους δεν κουράζονται να σκέφτονται.

...
Τα μυρμήγκια λοιπόν, με το μικρόκοσμο της φωλιάς τους να συμβολίζει την κοινωνία μας, αποτελούν το κύριο όχημα του Λέανδρου για να εκθέσει και να ξεφτιλίσει πανηγυρικά όλη την παρακμή και μιζέρια του σύγχρονου κόσμου. Και πιο συγκεκριμένα εκθέτει το σύγχρονο μεσοαστό νεο-έλληνα, αυτόν που τον εκμεταλλεύονται, του πατάνε το κεφάλι, τον κοροϊδεύουν και τον παραμυθιάζουν κι αυτός δεν καταλαβαίνει, ούτε λέει τίποτα. Υπό την απόλυτη "καθοδήγηση" του σατανικού Dr.Bayer και των ποταπών του εφευρέσεων (χρήμα, χρηματιστήριο, διαφήμιση, ολυμπιάδα κ.α), τα μυρμήγκια υπομένουν στωικά και ανεγκέφαλα την καταπίεση του στρατού και τη δουλεία που τους έχουν επιβάλλει, χωρίς καν να μπορούν να διανοηθούν μία άλλη, καλύτερη πραγματικότητα.

Βλάκες, κουτοπόνηροι, μεγαλομανείς, απαθείς, δειλοί και ρατσιστές, οι 1.000.000 κάτοικοι της μυρμηγκοφωλιάς κατέχουν όλα τα χειρότερά μας στοιχεία, λες και ο Λέανδρος έχει βάλει ένα καθρέφτη μπροστά στο πρόσωπό μας.

...
Η Χωματερή ξεχωρίζει από τις άλλες 2 δουλειές του Λέανδρου, κυρίως λόγω του πιο "παιδικού", καρτουνίστικου εικονογραφικού της στύλ, αλλά και του πιο "έμμεσου" τρόπου να περνάει τα κοινωνικο-πολιτικά μηνύματα που περιέχει σε αφθονία. Ενώ στον Παρία και στα Σκυλιά ο καλλιτέχνης έχει επιλέξει μία πιο in your face, βίαιη και οργισμένη προσέγγιση στα προβλήματα της σύγχρονη κοινωνίας, στη Χωματερή χρησιμοποιεί αλληγορίες, συμβολισμούς, χιούμορ και ειρωνεία για να πεί περίπου τα ίδια πράγματα. Όχι οτι η Χωματερή δεν περιέχει οργή, βία και συγκρουσιακά μηνύματα όπως όλες οι δουλειές του Λέανδρου, απλώς τα επικοινωνεί με ένα πιο συγκαλυμμένο και "εύπεπτο" τρόπο. Και αυτός ο τρόπος καθιστά τα μηνύματα πιο προσβάσιμα στο μέσο αναγνώστη, και άρα πιο εύκολα αυτός να τα αφομοιώσει.

Γιατί όπως έχει πεί και ένας μεγάλος χιουμορίστας (δε θυμάμαι ποιός ακριβώς - update: με πληροφόρησαν, ο Oscar Wilde ήταν), "Αν θέλεις να πείς την αλήθεια στον κόσμο, πρέπει να τους κάνεις και να γελάσουν. Αλλιώς θα σε σκοτώσουν". Και η Χωματερή περιέχει πολλή αλήθεια, και για τους εαυτούς μας και για τον κόσμο, έτσι όπως τον έχουμε καταντήσει. Και την αλήθεια είνα πάντα δύσκολο να την κοιτάς κατάματα.

Για τελείωμα άφησα τα 2 αγαπημένα μου.