Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Histoire de Mr.Vieux Bois

Το πρώτο σύγχρονο comic (1827) !


Το Histoire de Mr.Vieux Bois του ελβετού Rodolphe Töpffer, θεωρείται απο τους ιστορικούς ως το πρώτο δείγμα αυτού που σήμερα ονομάζουμε comics. O Töpffer, γεννημένος στη Γενεύη το 1799 και γιος ζωγράφου, λόγω της κακής του όρασης δε μπόρεσε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του, όπως επιθυμούσε, και τελικά έγινε δάσκαλος. Η αγάπη του για την εικονογράφηση όμως διαφαινόταν απο τις καρικατούρες και τις αστείες ιστορίες που σχεδίαζε για να διασκεδάζει τους μαθητές του. Μία απο αυτές τις ιστορίες εξελίχθηκε στην ιστορία του κυρίου Vieux Bois ( κύριος Κουφιοκέφαλος, σε ελεύθερη μετάφραση ), την πρώτη εκδοχή της οποίας έγραψε και σχεδίασε το 1827.

Η εκδοχή αυτή περιελάμβανε 158 panels, μοιρασμένα σε 30 σελίδες, σε μορφή strips των 2 σειρών. Η τεχνική του Töpffer ονομαζόταν αυτογραφία, όμοια της λιθογραφίας, και του επέτρεπε να σχεδιάζει απ'ευθείας πάνω σε ειδικά προετοιμασμένο χαρτί, αντί να χρησιμοποιεί τυπογραφικές πλάκες. Δε χρησιμοποίησε word balloons, μία πρακτική που προϋπήρχε, αλλά θα τελειοποιούταν πολύ αργότερα, στα πρώτα αμερικάνικα comic strips, και έτσι το κείμενο μπήκε κάτω απο τις εικόνες, ανεξάρτητο. Το πρώιμο αυτό comic εκδόθηκε τελικά το 1837 σε 500 υπογεγραμμένα αντίτυπα, ξανασχεδιασμένο, σε strips της μίας σειράς, περιλαμβάνοντας πλέον 198 panels και 88 σελίδες. Έως τότε βεβαίως είχαν εκδοθεί άλλα 2 comics του ελβετού (πρώτου μοντέρνου) κομίστα ( Histoire de M. Jabot - 1833, και Monsieur Crépin - 1837 ), αλλά η ιστορία του κυρίου Vieux Bois προηγείται όσον αφορά τη σύλληψη και υλοποίησή της, ανεξαρτήτως της χρονολογίας έκδοσης, γι'αυτό και θεωρείται το πρώτο σύγχρονο comic. Η δεύτερη έκδοσή του το 1839, με 220 panels, 92 σελίδες και προμετωπίδα είχε τίτλο Les amours de Mr. Vieux Bois ( Οι έρωτες του κυρίου Κουφιοκέφαλου ). Το 1841 κυκλοφόρησε στην Αγγλία, με τίτλο The Adventures of Obadiah Oldbuck, σε 40 σελίδες των 2 σειρών strips, και το 1842, στο ίδιο format και με τον ίδιο τίτλο, έγινε το πρώτο comic που κυκλοφόρησε ποτέ στις ΗΠΑ, στη νεοϋορκέζικη εφημερίδα Brother Jonathan (αν είχατε ακούσει οτι το The Yellow Kid είναι το πρώτο comic strip, μάλλον αναφερόντουσαν στο πρώτο αμερικάνικο comic strip).

Μία ενδιαφέρουσα παράμετρος της όλης υπόθεσης είναι οτι ο άνθρωπος που έπεισε τον Töpffer να εκδόσει τις ιστορίες του ήταν ο μεγάλος γερμανός συγγραφέας Johann Wolfgang von Goethe (Γκαίτε), ο οποίος δήλωνε ενθουσιασμένος με τη δουλειά του, αν και ήταν γνωστή η αντιπάθειά του προς τις καρικατούρες. Ο Γκαίτε έγινε επίσης ο πρώτος κριτικός των comics, δημοσιεύοντας την κριτική του άποψη για τις εικονογραφημένες ιστορίες του Töpffer στην εφημερίδα του Kunst und Alterthum μόλις το 1832, πρίν ακόμα κυκλοφορήσει δηλαδή οποιαδήποτε δουλειά του ελβετού πρωτοπόρου. Αλλά και ο ελβετός έγινε ο πρώτος θεωρητικός των comics όταν, το 1842, εξέδοσε τις ιδέες και τις σκέψεις του για το νέο αυτό είδος, έχοντας διαισθανθεί τις δυνατότητες εξέλιξης και εκμετάλλευσής του, και κυρίως, αναγνωρίζοντάς το ως ένα νέο είδος καλλιτεχνικής έκφρασης. Στο comic δοκίμιό του Understanding Comics, ο θεωρητικός των comics Scott McCloud αναγνωρίζει τον Töpffer ως τον πατέρα των σύγχρονων comics, αφού ήταν ο πρώτος στην Ευρώπη που συνδύασε εικόνες με κείμενο.










Η ιστορία του κυρίου Vieux Bois ξεκινάει με τον ομώνυμο ήρωα να ερωτεύεται κεραυνοβόλα μία ευτραφή κυρία. Αυτή αρχικά αρνείται τον έρωτά του, κι έτσι ο φτωχός αποπειράται να αυτοκτονήσει, αλλά αποτυγχάνει. Προσπαθεί να την κερδίσει ξανά και ξανά, κάνει δεύτερη αποτυχημένη απόπειρα, μονομαχεί με έναν αντίζηλο και κερδίζει. Έπειτα ζητάει το χέρι της καλής του απο τους γονείς της, αυτοί δέχονται, και ο ήρωάς μας πανηγυρίζει έξαλλα, με αποτέλεσμα να συλληφθεί για διατάραξη κοινής ησυχίας. Ο γάμος αναβάλλεται, και η τρίτη του απόπειρα αυτοκτονίας αποτυγχάνει ξανά. Αποφασίζει να ταξιδέψει, πέφτει θύμα ληστών, γίνεται μέλος μιας σέκτας μοναχών αλλά αποδρά και γυρίζει πίσω. Η αγαπημένη του επιτέλους ανταποκρίνεται στα αισθήματά του και το σκάνε μαζί, αλλά οι μοναχοί τον κυνηγάνε και τον φυλακίζουν. Τέταρτη αποτυχημένη απόπειρα, το ξανασκάει με την καλή του, οι μοναχοί τον ανακαλύπτουν αλλά δεν τον πιάνουν, αργεί στο γάμο του, ο γάμος αναβάλλεται ξανά, πέμπτη απόπειρα, τον περνάνε για νεκρό και τον θάβουν, επιστρέφει και τον περνάνε για φάντασμα, και οι θεότρελες περιπέτειες του κυρίου Κουφιοκέφαλου συνεχίζονται στους ίδιους φρενήρεις ρυθμούς μέχρι την ευτυχή κατάληξη και το γάμο του με το αντικείμενο του πόθου του.

Ακολουθεί μία γεύση του πρωτότυπου strip του 1827, και το εξώφυλλο της εφημερίδας Brother Jonathan, της πρώτης αμερικάνικης έκδοσης comics (1842).





 

Links

Rodolphe Töpffer @ wikipedia
Rodolphe Töpffer @ web.archive
Histoire de M. Vieux Bois @ wikipedia
Les Amours de Monsieur Vieux-Bois (1827 - γαλλικά)
Vieux Bois Synopsis
Obadiah Oldbuck @ toonopedia

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Stigmata

Ένα εσωτερικό ταξίδι προς τη λύτρωση

Τα Στίγματα είναι το φαινόμενο όπου κάποιος εμφανίζει στα χέρια και τα πόδια του τα σημάδια απο τα καρφιά που κάρφωσαν τον Ιησού Χριστό πάνω στο σταυρό. Παρατηρείται σχεδόν αποκλειστικά σε καθολικούς, συνήθως ενάρετους ή "άγιους" ανθρώπους, συχνά συνοδεύεται και απο πνευματικά μαρτύρια, και ασφαλώς δεν είναι καθόλου τυχαίο το οτι οι συντελεστές αυτού του πανέμορφου graphic novel κατάγονται απο τη γενέτειρα του καθολικισμού, την Ιταλία. Εκεί όπου η θρησκεία είναι αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας και της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων, είτε δηλώνουν "πιστοί", είτε όχι. Πρόκειται για τον σεναριογράφο Claudio Piersanti, και τον εκπληκτικό εικονογράφο / γραφίστα Lorenzo Mattotti, δημιουργό (εκτός άλλων) του πρωτοποριακού όσο και επιδραστικού Fires, και του βραβευμένου με Eisner Dr.Jekyll and Mr.Hyde.

Το Stigmata εκδόθηκε στην Ιταλία το 1986, και μόλις το 2011 μεταφράστηκε στα αγγλικά απο τη Fantagraphics.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ένας 41χρονος αλκοολικός του οποίου ποτέ δε μαθαίνουμε το όνομα, ζεί μια αδιέξοδη ζωή μέσα στο ποτό, τη βρώμα και τη ματαιότητα. Ξέρει οτι βρίσκεται σε μία συνεχή κατρακύλα, αλλά δε μπορεί, ή δε θέλει, να κάνει κάτι για να αλλάξει την κατάστασή του. Μία μέρα, ξυπνώντας απο ένα μεταφυσικό όνειρο, εντελώς απροσδόκητα και ανεξήγητα εμφανίζει στο σώμα του τα Στίγματα. Και, φυσικά, η ζωή του αλλάζει για πάντα. Γίνεται συχνός επισκέπτης των νοσοκομείων για να δένει τις αγιάτρευτες πληγές, και αντιμετωπίζει την εμφανή δυσπιστία των γιατρών. Οι γείτονές του όμως, πιο δεκτικοί στα "θαύματα", αρχίζουν να αφήνουν θρησκευτικά σύμβολα μπροστά στην πόρτα του, και να του πηγαίνουν τους αρρώστους τους για να τους γιατρέψει. Αυτό όμως δεν αρέσει καθόλου στον (αντι)ήρωά μας, ο οποίος βλέπει τα Στίγματα περισσότερο σαν κατάρα, παρά σαν δώρο. Και όντως, οι πληγές του τού κοστίζουν τη δουλειά του, και αναγκάζεται να αναζητήσει το μοναδικό συγγενή του, ένα μακρινό θείο, για να ζητήσει βοήθεια.

Ο θείος του έχει ένα περιπλανώμενο τσίρκο, όπου τον υποδέχονται, αν και ο συγγενής του βρίσκεται στη φυλακή. Στο τσίρκο θα βρεί ένα κάποιο σκοπό και νόημα στην ύπαρξή του, θα ερωτευτεί και θα παντρευτεί, και θα είναι ευτυχισμένος. Τα λάθη του παρελθόντος όμως θα τον κυνηγήσουν και θα τον βρούν, στερώντας του ό,τι ομορφότερο είχε αποκτήσει στη μίζερη ζωή του. Γεμάτος για άλλη μια φορά με απελπισία και μίσος για τον εαυτό του και τον κόσμο, θα περιπλανηθεί σε τόπους αληθινούς αλλά και πνευματικούς, και θα καταλήξει τελικά σε ένα ίδρυμα για ψυχικά ασθενείς, όπου θα βρεί μετά απο καιρό την ηρεμία και την ψυχική γαλήνη.


Το σενάριο του Piersanti είναι αρκούντως δυνατό, αν και όχι και τόσο πρωτότυπο, αλλά φυσικά, όλη η δύναμη του βιβλίου ξεπηδάει απο την εκπληκτική εικονογράφηση του μάγου Lorenzo Mattotti. Ένας εξπρεσσιονιστικός χείμαρρος μαύρων γραμμών και "μουντζούρων" γεμίζει τις σελίδες, αποδίδοντας υπέροχα την ψυχοσύνθεση και το μαρτύριο του κεντρικού ήρωα, με απίστευτη εκφραστικότητα στα πρόσωπα και στη "γλώσσα του σώματος". Η "μαυρίλα" της υπόθεσης μετουσιώνεται σε εικονογραφική μαυρίλα, και ο αναγνώστης αισθάνεται όλη την ένταση και το θυμό του πρωταγωνιστή μέσα απο τις (φαινομενικά) ακαθόριστες, "οργισμένες" γραμμές του Mattotti. Προς το τέλος της ιστορίας μάλιστα, ο καλλιτέχνης επιδίδεται σε ένα όργιο εικονογραφικής αρτιότητας και δημιουργικής φαντασίας, μέσα απο μία αλληλουχία συμβολικών / μεταφυσικών εικόνων που αναπαριστούν την πορεία του χαρακτήρα προς την εσωτερική γαλήνη. Ένας (ακόμη) καλλιτεχνικός θρίαμβος του ιταλού πρωτοπόρου των comics.



Stigmata @ Fantagraphics Books
Stigmata @ The Comics Journal
Stigmata @ Robot 6
Stigmata @ GFB Robot
Stigmata @ good reads 
Lorenzo Mattotti official site
Lorenzo Mattotti @ Paul Gravett
Lorenzo Mattotti @ wikipedia
Lorenzo Mattotti @ lambiek.net

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

The Perry Bible Fellowship


Το The Perry Bible Fellowship (PBF) είναι ένα comic strip του Nicholas Gurewitch, που αργότερα έγινε και (ένα απο τα παλαιότερα) webcomic. Ξεκίνησε την εκδοτική του καριέρα το 2001 στην εφημερίδα The Daily Orange του Syracuse University της Νέας Υόρκης, και αργότερα μεταφέρθηκε στον προσωπικό του διαδικτυακό τόπο. Το σήμα κατατεθέν των strips του Gurewitch είναι το ιδιαίτερο, μαύρο, σουρρεάλ χιούμορ, και το διαρκώς μεταλασσόμενο καλλιτεχνικό του στύλ, που ποικίλλει απο απλές, μινιμαλιστικές φιγούρες έως περίτεχνα χρωματισμένες και σκιασμένες συνθέσεις, απο γκραβούρες έως καρικατούρες, πάντα με μία φρέσκια, ανήσυχη καλλιτεχνικά και πειραματική ματιά. Σε κάποια στριπάκια βρίσκουμε σαφείς παραπομπές στη δουλειά γνωστών καλλιτεχνών, όπως οι Shel Silverstein, Edward Gorey, και Robert Crumb.Ο Gurewitch έχει δηλώσει οτι ο τίτλος του comic του προέρχεται απο το όνομα μιας εκκλησίας στο Maine της Νέας Υόρκης, όπου θα εμφανιζόταν ένα χριστιανικό συγκρότημα (μπλιάχ !), και ένας φίλος του είχε μια διαφημιστική αφίσα της συναυλίας (ό,τι να'ναι).

Το 2005 το PBF βραβεύθηκε με το Ignatz Award για Outstanding Online Comic. Έχει επίσης λάβει αρκετά Web Cartoonist's Choice Awards σε διάφορες κατηγορίες. Το 2008 ο δημιουργός του δήλωσε οτι θα αραίωνε αρκετά τα updates, για να ασχοληθεί με projects που είχαν να κάνουν με τις σπουδές του στον κινηματογράφο. Απο τότε έχει κάνει ελάχιστες ανανεώσεις, με την τελευταία να έρχεται λίγο πρίν το τέλος του 2011. Έχουν κυκλοφορήσει 2 συλλογές με τα strips του PBF. Η πρώτη, με τίτλο The Trial of Colonel Sweeto and Other Stories εκδόθηκε απο τη Dark Horse το 2007, και η δεύτερη, The Perry Bible Fellowship Almanack κυκλοφόρησε το 2009 απο την ίδια εταιρεία, περιέχοντας και όλο το υλικό της προηγούμενης. 

Αρκετά όμως είπαμε. Απολαύστε μερικά απο τα καλύτερα strips :




















Να και οι δύο συλλογές που έχουν κυκλοφορήσει :



Links

The Perry Bible Fellowship
PBF @ Wikipedia
Secrets of the Perry Bible Fellowship
"What Happened to the Perry Bible Fellowship" 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Τα comics εξώφυλλα της Criterion

Η Criterion φέρνει κοντά την 7η με την 9η τέχνη !

Όσοι αγαπούν το ποιοτικό cinema σίγουρα γνωρίζουν την εταιρεία Criterion. Είναι η εταιρεία που χρόνια τώρα μας προσφέρει τις αρτιότερες, πληρέστερες εκδόσεις ταινιών, τόσο απο την άποψη της ποιότητας εικόνας και ήχου, όσο και απο την άποψη της πιστότητας στο πρωτότυπο υλικό (director's cut, κτλ...). Η Criterion λοιπόν, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά το οτι αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο ως τέχνη, και όχι ως τσουβάλι με λεφτά, αλλά και το πόσο "μπροστά" βλέπει, αποφάσισε να εμπιστευτεί τα εξώφυλλα ενός μεγάλου μέρους των επόμενων εκδόσεών της σε γνωστούς κομίστες, μιας και η τέχνη των comics βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας (αυτό που γράφω το πιστεύω ακράδαντα, αλλά δεν είναι εδώ το σωστό σημείο για να το αναλύσω - κάποια άλλη στιγμή).

Για να καταλάβετε το επίπεδο της όλης πρωτοβουλίας, μερικοί απο τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες είναι οι : Daniel Clowes, Adrian Tomine, Jaime Hernandez, Robert Crumb, Bill Sienkiewicz, Seth, Mike Allred, Mike Mignola, ... να πώ κι άλλους ?

Easy Rider - Scott Campbell and Erik Skillman
Repulsion - Paul Maybury

Diabolique - Dave Plunket
Divorzio all'italiano - Jaime Hernandez


Shock Corridor - Daniel Clowes
The Naked Kiss - Daniel Clowes

FiveEasy Pieces - Kate Beaton
Crumb - Robert Crumb

Kiss Me Deadly - Jhomar Soriano
Ne Change Rien - Dan Duncan

The Only Son - Adrian Tomine
There Was a Father - Adrian Tomine

Seduced and Abandoned - Mike Allred
Make Way for Tomorrow - Seth

Cronos - Mike Mignola
The Killing - Connor Willumsen

The Thin Red Line - Jeremy Jusay
Godzilla - Bill Sienkiewicz

Fear and loathing in Las Vegas - Ralph Steadman
Gomorrah - Robert Goodin

Modern Times - Rachel Friere
Naked Lunch Evan Bryce



Blast of Silence - Sean Phillips
Sweet Smell of Success - Sean Phillips

The Organizer - Caitlin Kuhwald
Harold and Maude - Jordan Crane

Brute Force - Scott Morse
Touchez pas au Grisbi - Scott Morse

Antichrist - Zachary Baldus
Head - Wayne Shellabarger

A Colt is My Passport - Francesco Francavilla
Monsters and Madmen - Darwyn Cooke

Bottle Rocket - Polan and Skillman
Equinox - Travis Coburn

Something wild - Connor Willumsen
The Royal Tenenbaums - Eric Chase Anderson

The Last Picture Show - Jason Latour



Criterion comics covers @ Comics Alliance
Criterion comics covers @ Criterion Cast
Criterion comics covers @ Super Punch
Criterion comics covers @ Blogtastic voyage
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...