Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

MAAKIES

Η υπέροχα σάπια, κάφρικη και... μα'ακισμένη σειρά comics strips του Tony Millionaire





...
Όοοοοχι, δε λείπει κανένα λάμδα από τον τίτλο της ανάρτησης, καθώς δεν είναι στα ελληνικά. Απλώς είναι λίγο ατυχής στη γλώσσα μας ο τίτλος που ο αμερικανός δημιουργός επέλεξε για τη σειρά του, αν και νομίζω οτι ταιριάζει απόλυτα. Και είμαι σίγουρος οτι αν κάποτε κανένας ελληνάρας της διασποράς σφυρίξει στον Τόνυ τον Εκατομμυριούχο τί παραλίγο να σήμαινε ο τίτλος του στα ελληνικά, θα γελάσει με την ψυχή του, καθότι είναι τελείως ακομπλεξάριστος, αυτοσαρκάζεται συχνά, και γενικά είναι πολύ χαλαρός και cool τύπος. Όχι οτι τον ξέρω προσωπικά τον άνθρωπο, απλώς έχω βγάλει τα συμπεράσματά μου από συνεντεύξεις δικές του και συναδέλφων του που μιλάνε για αυτόν.

Πάντως, αν νομίζετε οτι παρα-ασχολήθηκα με τον τίτλο, το ίδιο έχουν κάνει κατά καιρούς πολλοί δημοσιογράφοι που ρωτούν τον Tony Millionaire (με κανονικό όνομα το Scott Richardson) τί σημαίνει, για να λάβουν κάθε φορά διαφορετική απάντηση. Η πιο συχνή πάντως είναι οτι "Είναι επτασφράγιστο μυστικό. Δε μπορώ να αποκαλύψω αυτή την πληροφορία μέχρι κάποιο συγκεκριμένο άτομο να πεθάνει. Γιατί αν μάθει ποτέ οτι χρησιμοποίησα αυτό το όνομα, θα τσαντιστεί πάρα πολύ". Δηλαδή... ό,τι να'ναι.

Λοιπόν, ό,τι και να σημαίνει ο τίτλος, η σειρά MAAKIES του εξαιρετικού αμερικανού κομίστα Tony Millionaire (δημιουργού του επίσης εξαιρετικού Billy Hazelnuts) ξεκίνησε να δημοσιεύεται στην εφημερίδα New York Press το Φεβρουάριο του 1994, και συνεχίζει περιστασιακά μέχρι και σήμερα σε εναλλακτικά περιοδικά και εφημερίδες στις Η.Π.Α, τη Σουηδία, την Ιταλία και αλλού. Κύριο θέμα της σειράς είναι οι απίστευτα αστείες όσο και σιχαμερές περιπέτειες δύο γνώριμων και από τη σειρά Sock Monkey του ίδιου δημιουργού χαρακτήρων, των ελεεινών, τρισάθλιων, κάφρων, σάπιων και μπεκρήδων Uncle Gabby και Drinky Crow (ΘΕ-ΟΙ !!!). Μία μαϊμού με ημίψηλο και ένα μαύρο κοράκι με αυτοκτονικές τάσεις που περνάνε τις τρύπιες ώρες τους πάνω σε ένα πειρατικό καράβι ή σε κάποιο ελεεινό καταγώγι, λιωμένοι στο ποτό από το πρωί μέχρι το βράδυ και κάνοντας συνεχώς... μα'ακίες ! Αλλά μιλάμε για πολλές μα'ακίες, με το εξαιρετικό, καφρίλικο και κατάμαυρο χιούμορ του Millionaire να σπάει κόκαλα!












....
Φημολογείται οτι η πρώτη φορά που ο Millionaire σχεδίασε ένα στριπάκι με τον πλέον διάσημο χαρακτήρα Drinky Crow ήταν πάνω σε μία χαρτοπετσέτα σε κάποιο μπαράκι της γειτονιάς του. Το concept ήταν απλό - ένα κοράκι που πίνει τον πάτο του και μετά τινάζει τα μυαλά του στον αέρα. Το αποτέλεσμα άρεσε στον barman, ο οποίος κέρασε τον άγνωστο τότε καλλιτέχνη τσάμπα μπύρα. Το κίνητρο ήταν πολύ ισχυρό (εννοείται), και έτσι ο Τόνης μας συνέχισε να σχεδιάζει, ο "χορηγός" του συνέχιζε να τον ποτίζει, μέχρι που κάποια στιγμή η παράξενη συμφωνία υπέπεσε στην αντίληψη ενός συνεργάτη της εφημερίδας New York Press, η οποία προσέφερε στον Millionaire μία θέση στις σελίδες της για το στριπάκι του. Και τα υπόλοιπα... είναι ιστορία.

Στα 20 και πλέον χρόνια της σειράς, έχουν κυκλοφορήσει πολλές συλλογές που συγκεντρώνουν τις σάπιες περιπέτειες των δύο αλκοολικών και αποτυχημένων ναυτικών, στο πολύ ωραίο μακρόστενο φορμά που έχουν και τα στριπάκια.

Maakies (2000)
The House at Maakies Corner (2002)
When We Were Very Maakies (2004)
Der Struwwelmaakies (2005)
Premillennial Maakies (2006 - ανατύπωση της πρώτης συλλογής)
The Maakies with the Wrinkled Knees (2008)
Maakies Treasury (2009)
Little Maakies on the Prairie (2010)
Green Eggs and Maakies (2013)







Οι τίτλοι των συλλογών είναι στην πλειοψηφία τους παραφράσεις γνωστών παιδικών βιβλίων (The House at Pooh Corner και When We Were Very Young του A. A. Milne, Der Struwwelpeter του Heinrich Hoffman, Raggedy Ann and Andy and the Camel with the Wrinkled Knees του Johnny Gruelle, Little House On The Prairie της Laura Ingalls Wilder).

Οκ, τώρα που το καλύψαμε και αυτό, πάμε να συνεχίσουμε. Uncle Gabby και Drinky Crow, δεύτερο σάπιο ημίχρονο.











...
Αρκετά συχνά, ο Millionaire συνηθίζει να παραθέτει μερικά λίγο ξεχωριστά στριπάκια, όπως το αμέσως επόμενο, που είναι σχεδιασμένο από το φίλο του, το φοβερό και τρομερό αμερικανό κομίστα Kaz. Ή το δεύτερο, που έχει ως πρωταγωνιστές τους Winnie the pooh, Mickey Mouse και Goofy. Ή το τρίτο, με τον... Justin Beaver! Και το τέταρτο και τελευταίο, με φωτογραφίες από tattoos με ήρωες του Maakies.






...
Ορίστε και μερικά από τα πρώτα στριπάκια της σειράς, προερχόμενα από το μακρινό 1994. Συμπεριλαμβάνεται και το πρώτο ever (πρώτη εικόνα φυσικά).








...
Αnimation

To 1998 φτιάχτηκαν 6 δίλεπτα flash animations με χαρακτήρες από το Maakies για λογαριασμό του γνωστού αμερικάνικου κωμικού σόου Saturday Night Live, όμως το αποτέλεσμα ήταν πολύ απλοϊκό, όπως μπορείτε να δείτε στο Drinky Crow Gets a Job, το ένα από τα μόλις δύο επεισόδια που προβλήθηκαν. 10 χρόνια μετά όμως, το 2007, έγινε μία αρκετά πιο σοβαρή προσπάθεια για το κανάλι Adult Swim του Cartoon Network, με το πιλοτικό επεισόδιο να προβάλλεται στις 13 Μαϊου του 2007. Η σειρά ξεκίνησε στις 23 Νοεμβρίου του 2008 με τίτλο The Drinky Crow Show, όμως στις 25 Ιανουαρίου 2009 ματαιώθηκε, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο Millionaire σε ένα επερχόμενο comic strip του Maakies.





...

...

Για επίλογο άφησα μία γλαφυρή περιγραφή του ίδιου του δημιουργού για τη σειρά του - "Στο Maakies ξερνάω τ'άντερά μου... Γράφω και σχεδιάζω για όλα όσα με κάνουν να θέλω να πηδήξω στο ποτάμι, γελώντας με τον τρόμο του να είσαι ζωντανός" !!!

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Kris Kool

Πολύχρωμη 70's pop art comics ψυχεδέλεια !

Ο Caza (Philippe Cazaumayou) είναι ένας φανταστικός και πολύ ιδιαίτερος γάλλος δημιουργός που καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του έχει αναπτύξει ένα δικό του σύμπαν μέσα στο οποίο λαμβάνουν χώρα οι ιστορίες του. Εμπνεόμενος από τη φύση, τη μυθολογία και τον κόσμο των ξωτικών και των πνευμάτων, ο Caza έχει παραδόσει πλήθος εξαιρετικών δουλειών, με τις πιο αξιόλογες να είναι οι συλλογές σύντομων ιστοριών που απαρτίζουν την ενότητα L'Âge d'Ombre (Les Habitants du crépuscule, Les Remparts de la nuit).

Ο πειραματισμός και η πρωτοπορία κυλούσαν πάντα στο αίμα του ανήσυχου γάλλου καλλιτέχνη, οδηγώντας τον να αλλάζει συχνά εικονογραφικά στύλ και τεχνικές. Προτού όμως αναπτύξει το πολύ απαιτητικό πρώιμο καλλιτεχνικό του στύλ που παρέπεμπε στον ποϊντιλισμό (λευκές κουκκίδες σε μαύρο φόντο - δείτε για παράδειγμα το Hydrogenesis), και το μετέπειτα πολύχρωμο, χαρακτηριστικό του ύφος (δείτε τα Mandragora και Equinox), ο Caza ξεκίνησε τη μαγική του πορεία στο σύμπαν της 9ης τέχνης με το Kris Kool, και ίσως την πιο πειραματική εικονογράφηση που έχει κάνει ποτέ.

Το Kris Kool λοιπόν είναι η πρώτη δουλειά του Caza στο χώρο των comics, ένα ξεχωριστό graphic novel που εκδόθηκε το 1970 στη Γαλλία από την εταιρεία Eric Losfeld. Ένα ονειρικό, ερωτικό, σουρρεαλιστικό, "ξεφεύγα" τελείως ταξίδι σε ένα εκτυφλωτικά πολύχρωμο, ψυχεδελικό σύμπαν γεμάτο με φιλήδονες γυναίκες, ναρκωτικά (εννοείται) και γεωμετρικά τοπία που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει μέσα από καλειδοσκόπιο. Η υπόθεση...

Η υπόθεση, όπως ίσως μάντεψε κάποιος από τη μέχρι τώρα περιγραφή μου, δεν είναι ακριβώς σαφής, η αφήγηση είναι τελείως μη γραμμική, με τις παράξενες καταστάσεις που εκτυλίσσονται να μην επιδέχονται "παραδοσιακών" ερμηνειών. Ο κεντρικός μας ήρωας, ο Kris Kool, είναι ένας διαστημικός τυχοδιώκτης, μία αρσενική και χίπικη εκδοχή της Barbarella, έργο από το οποίο είναι εμφανώς επηρρεασμένο το ύφος του βιβλίου. Ο Kool λοιπόν, ενώ αράζει όπως συνήθως σε ένα κακόφημο μπαράκι, δέχεται να αναλάβει μία δουλειά για λογαριασμό του Gwine, ενός αδίστακτου αρειανού. Αποστολή του είναι να βρει και να φέρει πίσω την Corolle, μία όμορφη γυναίκα-λουλούδι από τον πλανήτη Αφροδίτη. Έτσι, ξεκινάει μία διαστημική περιπλάνηση στην Αφροδίτη, τον Άρη και τον Κρόνο, με διάφορους πολύχρωμους χαρακτήρες αλλά και εχθρούς να μπλέκονται στο δρόμο του. Όταν τελικά θα εντοπίσει την Corolle θα την ερωτευτεί με την πρώτη ματιά, και θα αποφασίσει να διαφύγει μαζί της, αψηφώντας τις εντολές του. Όμως θα καταλήξει εξόριστος σε ένα παράλληλο κόσμο, περιτριγυρισμένος από όμορφες γυναίκες και παράξενα φυτά, προσπαθώντας να πολεμήσει ένα... σαρκοφάγο βουνό από βυζιά !!!!!!!!

Νομίζω δε χρειάζεται να πω άλλα για την ώρα. Ας αφήσουμε το πολύχρωμο, ψυχεδελικό πανδαιμόνιο του Caza να πεί τα υπόλοιπα. Πάρτε LSD, τριπάκια, μανιτάρια, peyote, αψέντια, mezcal, μανδραγόρες και μπάφους, και πάμε ...








...
Η ανάγνωση του Kris Kool, έστω και με τα κουτσά γαλλικά που θυμάμαι (δεν υπάρχει αγγλική μετάφραση) είναι μία πολύ ξεχωριστή και ολίγον τί... παραισθησιογόνα εμπειρία. Έτσι κι αλλιώς, το κείμενο έχει σαφώς ήσσονα ρόλο, με το υπέροχο, πολύχρωμο χάος της εικονογράφησης να αιχμαλωτίζει το μάτι και το μυαλό, παρασύροντάς μας πίσω στις δεκαετίες του 60 και του 70, καβάλα στο Yellow Submarine των Beatles παρέα με τα παιδιά των λουλουδιών. Επηρρεασμένος από τα... ψυχεδελικά διαμάντια των comics που είχαν προηγηθεί, όπως τη Barbarella του Jean-Claude Forest και τις Jodelle, Pravda του Guy Peellaert, αλλά και τον εξαιρετικό αμερικανο-γερμανό ζωγράφο και εικονογράφο Peter Max, ο Caza δημιουργεί τη δική του, φαντασμαγορική εκδοχή της pop art πρωτοπορίας της εποχής.

Μία ενδιαφέρουσα πληροφορία είναι οτι το ντελιριακό αυτό, φουτουριστικό ταξίδι παραλίγο να μην επιζήσει μέχρι τις μέρες μας, μιας και η εταιρεία Eric Losfeld που το κυκλοφόρησε αναγκάστηκε να διακόψει πολύ σύντομα το τύπωμά του λόγω νομικών προβλημάτων (τα οποία αντιμετώπιζε αρκετά συχνά). Και θα είχε χαθεί για πάντα αν δεν ανακαλύπτονταν κάποιες ξεχασμένες κούτες σε κάποια αποθήκη μετά απο δεκαετίες. Και αυτό θα ήταν μεγάλο κρίμα επειδή, όπως και να το κάνουμε, δε βρίσκεις συχνά comics με πολύχρωμα, σαρκοφάγα βουνά από βυζιά ! (προτελευταία εικόνα).







Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Τα εντελώς "καμμένα" comic strips του Joan Cornellà

Καφρίλα, σαπίλα και ποδαρίλα !






...
Οκ, η ποδαρίλα δεν κολλάει, αλλά δεν έβρισκα άλλη λέξη για ομοιοκαταληξία. Ο Joan Cornellà λοιπόν είναι ένας τρίκαφρος ισπανός κομίστας και εικονογράφος που ειδικεύεται σε μονοσέλιδα στριπάκια με λίγο... ιδιαίτερη θεματολογία. Λίγο αναίσθητα, λίγο αιματοβαμμένα, λίγο σουρρεαλιστικά, λίγο αηδιαστικά, λίγο κυνικά, λίγο κάφρικα, λίγο politically incorrect, λίγο σκατόψυχα και πολύ "καμμένα". Μιλάμε για πολύ "ό,τι να'ναι". Μα πάρα πολύ! Αν και ξεκίνησε την καριέρα του αρκετά πιο "παραδοσιακά", με κανονικά στριπάκια που δημοσίευε σε διάφορα ισπανικά fanzines, κάπου από το 2012 και μετά άλλαξε τροπάρι, άλλαξε εικονογραφικό στύλ, και κυρίως άλλαξε θεματολογία, καταλήγοντας σε αυτά τα χαρούμενα που ανέφερα πιο πάνω. Ακρωτηριασμοί, δολοφονίες, βασανισμοί των πιο αδύναμων, και άλλες πιο "βρώμικες" καταστάσεις, παρουσιάζονται με πολύ ευχάριστο και χαλαρό τρόπο, κάτι για το οποίο ευθύνεται κυρίως το εντελώς παιδικό, πολύχρωμο εικονογραφικό στυλ του δημιουργού, στοχεύοντας σε ακριβώς αυτή την αντίθεση για να μεγιστοποιήσει τον αντίκτυπο.

Συνδυάζοντας τη σκατοψυχία του Ivan Brunetti, την κυνικότητα του Douglas Paszkiewicz (Δηλητηριώδες Νανούρισμα) και την αιματοβαμμένη χαρά των Happy Tree Friends, o Cornellà έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα μίγμα που δεν το λες ευχάριστο, σίγουρα όμως το λες ενδιαφέρον! Πάντως, όλοι οι χαρακτήρες του γελάνε στο τελευταίο καρέ των ιστοριών του. Κάτι θα ξέρουν παραπάνω.












Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...