Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

The Willowdale Handcar

Ένα αινιγματικό ταξίδι προς το 
"Πουθενά συγκεκριμένα"

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα στο Willowdale, η Edna, ο Harry και ο Sam περιπλανήθηκαν προς το σιδηροδρομικό σταθμό για να δουν αν συνέβαινε κάτι. Δεν υπήρχε τίποτα στην πλατφόρμα, εκτός από μερικά άδεια κιβώτια. "Κοιτάξτε" είπε ο Harry, δείχνοντας ένα καροτσάκι στην άκρη. "Ας το πάρουμε κι ας πάμε μία βόλτα."

Έτσι ξεκινάει τo The Willowdale Handcar, ένα ακόμη από τα υπέροχα, μικρά βιβλία του Edward Gorey (1925-2000), αυτής της εκκεντρικής και αινιγματικής φυσιογνωμίας των αμερικάνικων γραμμάτων και comics. Στη σπουδαία καριέρα του που απλώνεται σε 6 δεκαετίες (!), ο Gorey έγραψε και σχεδίασε πάνω από 100 βιβλία, με πιο γνωστό όλων το περίφημο όσο και μακάβριο The Gashlycrumb Tinies.

Η Edna, ο Harry και ο Sam λοιπόν, με αφετηρία το Willowdale της βικτωριανής εποχής (το οποίο φυσικά δεν υπάρχει) ξεκινούν ένα σουρρεαλιστικό, απρόσμενο ταξίδι ακολουθώντας τις ράγες του τρένου, χωρίς να γνωρίζουν ή να τους ενδιαφέρει πού θα καταλήξουν. Θα περάσουν από μερικά υπέροχα όσο και παράξενα μέρη, με τοπωνύμια όπως Bogus Corners, Chutney Falls, Peevish Gorge, Hiccupborro και Penetralia, ακόμη και από την ονομαστή (λέμε τώρα) Weedhaven Laughing Academy ! Η διαδρομή όμως δε θα είναι συνέχεια ευχάριστη, καθώς οι τρείς εκδρομείς θα γίνουν μάρτυρες μερικών ανεξήγητων, τραγικών περιστατικών. Όλα δείχνουν οτι τους ακολουθεί μία σκοτεινή αύρα που επηρρεάζει όλους τους περίεργους ανθρώπους που συναντούν, εκτός από τους ίδιους. Μήπως υπεύθυνη είναι η μυστηριώδης μαύρη κούκλα που τους ακολουθεί αθέατη και εμφανίζεται περιστασιακά, σαν προάγγελος ενός επερχόμενου κακού ? Και ποιά είναι η Nellie Flim, η ιστορία της οποίας ξετυλίγεται επίμονα μπροστά στα μάτια των ηρώων μας, σε κάθε στάδιο του ταξιδιού τους ?


































... Το ηλιοβασίλεμα μπήκαν σε ένα τούνελ στο Iron Hills, και δε βγήκαν ποτέ από την άλλη πλευρά ...

Το The Willowdale Handcar, or The Return of the Black Doll δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το Mάιο του 1962 στο περιοδικό Holiday. Vol. 31, no. 5 με τίτλο The imprudent excursion, και αργότερα την ίδια χρονιά εκδόθηκε αυτόνομο από την εταιρεία Bobbs-Merrill με τον τίτλο που είναι περισσότερο γνωστό (το Willowdale). Είναι αφιερωμένο στην ηθοποιό του βωβού κινηματογράφου Lillian Gish, και αν κάποιος δε γνωρίζει την α-σεξουαλικότητα που χαρακτηρίζει τόσο τη δουλειά όσο και τον ίδιο τον Edward Gorey, θα πίστευε οτι κάτι ρομαντικό κρύβεται από πίσω. Δεν πειράζει όμως, ό,τι και να κρύβεται από πίσω, η ουσία είναι οτι το έργο που ο αμερικανός καλλιτέχνης αφιέρωσε στη διάσημη ηθοποιό της εποχής είναι ένα εξαιρετικό, απρόσμενο και αινιγματικό ταξίδι στον υπέροχο κόσμο ενός πολύ μεγάλου δημιουργού.






Δείτε ένα πολύ όμορφο animation που έφτιαξαν οι Christopher Seufert και Dennis Jones για το The Willowdale Handcar, μέρος ενός πολύ ενδιαφέροντος ντοκυμανταίρ για τον Edward Gorey.




Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

PLUTO

Naoki Urasawa X Osamu Tezuka = Αριστούργημα !





...
Το Χ ανάμεσα στα 2 "βαριά" ονόματα του υποτίτλου δε σημαίνει οτι συνεργάστηκαν στη δημιουργία του PLUTO, της εξαιρετικής αυτής σειράς manga επιστημονικής φαντασίας, αλλά οτι ο Naoki Urasawa, o αξιότερος εκπρόσωπος της νέας γενιάς mangaka, δανείστηκε τη μαγιά (ή μαγεία) από το θεό των manga Osamu Tezuka (1928-1989), την πολλαπλασίασε, και καρφίτσωσε στον ουρανό του κόσμου των comics ένα ακόμη αστέρι. Για να εξηγηθούμε καλύτερα, το Pluto είναι το remake μίας κλασικής ιστορίας του Tezuka από τη δεκαετία του 1950, διά χειρός του Urasawa, του εκπληκτικού δημιουργού των επίσης εκπληκτικών σειρών 20th Century Boys και Monster.

Η πρώτη ύλη για το Pluto είναι μία ιστορία του Astro Boy, του πιο γνωστού χαρακτήρα που δημιούργησε ποτέ ο Tezuka, με τίτλο The Greatest Robot on Earth. Η συγκεκριμένη ιστορία, που βρίσκεται στον 3ο τόμο της αγγλικής έκδοσης της Dark Horse, παραμένει μέχρι σήμερα η πιο αγαπητή από τους αναγνώστες περιπέτεια του Astro Boy, του μικρού αγοριού-ρομπότ με τις τεράστιες δυνάμεις και τη χρυσή καρδιά. Και έρχεται λοιπόν ο κύριος Naoki Urasawa εν έτει 2003 για να τολμήσει το αδιανόητο - να επιχειρήσει τη διασκευή ενός από τα "ιερά ευαγγέλια" των ιαπώνων comic fans μέσα από την εντελώς δική του, προσωπική ματιά και το θαυματουργό του πρίσμα. Και να τα καταφέρει αξιοθαύμαστα ! Παίρνοντας μία καθαρή περιπέτεια με μάχες μεταξύ ρομπότ που απευθύνεται σε μικρά παιδιά και μεταμορφώνοντάς τη σε ένα σφιχτοδεμένο ψυχολογικό θρίλερ με πολιτικές, κοινωνικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις, ο Urasawa τόλμησε και πέτυχε το αρτιότερο remake στην ιστορία των comics !

Το Pluto δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Big Comic Original της εταιρείας Shogakukan την περίοδο 2003-2009, και έπειτα συλλέχθηκε σε 8 tankōbon (οι ιαπωνικοί, μικρού μεγέθους τόμοι). Στην αγγλική γλώσσα το μετέφερε η εταιρεία Viz Media. O Takashi Nagasaki βοήθησε τον Urasawa στο σενάριο, ο γιος του Osamu Tezuka, Macoto, επέβλεψε το όλο project, φροντίζοντας να μην απομακρυνθεί από το όραμα του πατέρα του, και η εταιρεία Tezuka Productions προσέφερε την πολύτιμη συνδρομή της στο μεγαλεπήβολο σχέδιο.







Η Υπόθεση
(NO spoilers - τα λέω πολύ γενικά)

Σε ένα μελλοντικό κόσμο, η ρομποτική τεχνολογία έχει εξελιχθεί τόσο ώστε εκατομμύρια ρομπότ ζούν ανά την υφήλιο ως πολίτες με ίσα δικαιώματα με τους ανθρώπους, προγραμματισμένα φυσικά να μη μπορούν να βλάψουν το ανθρώπινο είδος, όπως προστάζουν οι περίφημοι νόμοι της ρομποτικής του Isaac Asimov. Όταν όμως ξεκινάει μία μυστηριώδης σειρά δολοφονιών με θύματα τα 7 πιο εξελιγμένα ρομπότ του κόσμου και τους ιδιοφυείς επιστήμονες που τα δημιούργησαν, όλα τα στοιχεία δείχνουν οτι ο υπεύθυνος είναι επίσης ένα ρομπότ. Αυτό είναι πρωτόγνωρο για τις αρχές που προσπαθούν να διαλευκάνουν την υπόθεση, επειδή το ανδροειδές αυτό όχι μόνο έχει βρεί τρόπο να παρακάμψει τους νόμους της ρομποτικής, αλλά επίσης επειδή τα στοιχεία υποδεικνύουν οτι πρόκειται για ένα πανίσχυρο πλάσμα άγνωστης προέλευσης και απροσδιόριστων σκοπών.

Επικεφαλής της αστυνομικής έρευνας είναι ο Gesicht, ένα γερμανικό ανδροειδές της Europol (πώς λέμε Interpol) που ανήκει στην ελίτ των 7 ισχυρότερων ρομπότ του κόσμου. Μετά τα πρώτα 2 θύματα λοιπόν, τα εναπομείναντα τεχνολογικά θαύματα και οι επιστήμονες-πατέρες τους αρχίζουν να συνεννοούνται μεταξύ τους, σε μία προσπάθεια να αποφύγουν την κατάληξη των φίλων τους. Ο Gesicht λοιπόν, μαζί με τον τούρκο Brando, τον έλληνα Hercules, τον αυστραλό Epsilon και φυσικά τον ιάπωνα Atom (Astro Boy) αλλά και την αδερφή του Atom, Uran, διεξάγουν ο καθένας τις δικές του έρευνες προκειμένου να εντοπίσουν τον ένοχο. Ο Gesicht, ως έμπειρος ντετέκτιβ, καταφέρνει να βρεθεί στα ίχνη του εγκληματία, ανακαλύπτοντας στην πορεία σκοτεινές διασυνδέσεις και τρομακτικά στοιχεία που οδηγούν πολύ πίσω. Συγχρόνως όμως πρέπει να παλέψει με το παρελθόν του και τους προσωπικούς του δαίμονες, ταλαντευόμενος ανάμεσα στα σχεδόν ανθρώπινα χαρακτηριστικά του και στην τεχνητή του νοημοσύνη.

Τί ρόλο θα παίξει στα γεγονότα ο φυλακισμένος, ρομποτικός "Hannibal Lecter", τον οποίο συμβουλεύονται πολλοί από τους πρωταγωνιστές μας ? Ποιό είναι το μυστικό του υπέρτατου ηλεκτρονικού εγκεφάλου ? Και ποιό θα αποδειχθεί τελικά οτι είναι το ισχυρότερο ρομπότ της γης (The Greatest Robot on Earth) ?







Ο Naoki Urasawa παραδίδει ένα ακόμη αριστούργημα, ένα θρίλερ γεμάτο δράση, ένταση, αγωνία, ανατροπές και υπέροχα δομημένους και βαθείς χαρακτήρες, όπως άλλωστε μας έχει "κακομάθει" σε όλη τη διάρκεια της σπουδαίας καριέρας του. Η διασκευή της πρωτότυπης ιστορίας είναι απλά υποδειγματική, δίνοντας πραγματικό νόημα στην έννοια του remake. Πέραν της αλλαγής ύφους - από παιδική περιπέτεια δράσης σε ψυχολογικό θρίλερ - ο Urasawa αλλάζει πρωταγωνιστή, από τον Tetsuwan Atom (Astro Boy) στον... κομπάρσο της ιστορίας του Tezuka, Gesicht, χτίζοντας στην ουσία έναν καινούριο, άκρως ενδιαφέροντα χαρακτήρα με προτερήματα, μειονεκτήματα, μυστικά και μεγάλο συναισθηματικό βάθος, αν και ρομπότ. Και η... μεταμόρφωση ολοκληρώνεται με την τεράστια διαφορά στο εικονογραφικό στύλ, από το παιδικό, καρτουνίστικο, old school ύφος του Tezuka στο σύγχρονο, υπέροχο και άκρως εκφραστικό του Urasawa.

Υπάρχουν επίσης συχνές αλλαγές οπτικής γωνίας της ιστορίας, άφθονα sub-plots (δευτερεύουσες υπο-ιστορίες) που προσδίδουν βάθος και πολυπλοκότητα στην κεντρική πλοκή, μία ηθελημένη ομοιότητα με έναν αληθινό πόλεμο της προηγούμενης δεκαετίας και ένα μεγάλο μυστήριο γύρω από τον "εχθρό", κάτι που δεν ίσχυε στην παλιά ιστορία, όπου πρωταγωνιστούσε από την πρώτη σελίδα. Όλοι οι χαρακτήρες είναι υπέροχοι και αληθοφανείς, με τις συγκρούσεις μεταξύ τους και τα έντονα συναισθήματά τους να βρίσκονται στον πυρήνα της υπόθεσης. Και, όπως συνηθίζει να κάνει ο ταλαντούχος δημιουργός, δε σκιαγραφεί "άσπρες" και "μαύρες" προσωπικότητες. Έτσι και στο Pluto, τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο απλά - οι "καλοί" ίσως και να μην είναι τόσο καλοί, και οι "κακοί" ίσως και να έχουν "ανθρώπινες" πλευρές που να δικαιολογούν τις πράξεις τους. Και αυτή ακριβώς η "ανθρώπινη" πλευρά των ρομπότ-πρωταγωνιστών αποτελεί το όχημα του Urasawa στην εξερεύνηση του ανθρώπινου ψυχισμού και των έντονων, συχνά αντικρουόμενων συναισθημάτων που βιώνουμε.

Όσες όμως αλλαγές κι αν επέφερε ο μαθητής στο πρωτότυπο έργο του δασκάλου του, το κεντρικό μήνυμα της ιστορίας παραμένει το ίδιο, εμποτισμένο με τον έντονο ουμανισμό του Osamu Tezuka. "Τίποτα καλό δε γεννιέται από το μίσος", μας υπενθυμίζει ο τεράστιος αυτός δημιουργός. Τόσο απλό, κι όμως το ξεχνάμε.

Διαβάστε το πολύ καλό αφιέρωμα στο Pluto του φιλικού blog "Μυστήρια από τη Σκοτεινή κουζίνα"



2 σελίδες από την ιστορία The Greatest Robot on Earth του Astro Boy