Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lone Sloane. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lone Sloane. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

Lone Sloane - The Throne of the Black God

Το πρώτο από τα 6 ταξίδια του τυχοδιώκτη του απείρου

Ο Lone Sloane του εξαιρετικού γάλλου δημιουργού Philippe Druillet, συν-ιδρυτή μαζί με τον Moebius του θρυλικού περιοδικού Métal Hurlant και της εκδοτικής εταιρείας Les Humanoïdes Associés, είναι ένας από τους πιο παλιούς, πιο αγαπητούς και πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες στην ιστορία των γαλλικών, και δη των ευρωπαϊκών comics. Κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στο πρώτο graphic novel που έφτιαξε ποτέ ο Druillet, το Le Mystère des Abîmes (The Mystery of the Abyss, 1966), ο Lone Sloane είναι ένα είδος αρχετυπικού ήρωα αρχαίας τραγωδίας, ένα είδος Οδυσσέα του διαστήματος αν θέλετε, και αν ο χαρακτηρισμός σας φέρνει στο μυαλό την ταινιάρα του Stanley Kubrick "Οδύσσεια του Διαστήματος", σας πληροφορώ οτι ο ήρωάς μας ταξίδευε στην απεραντοσύνη του απείρου ήδη για δύο χρόνια προτού εμφανιστεί ο H.A.L. 9000 και αρχίσει τις μαγκιές του.

Βεβαίως, το Mystery of the Abyss, όντας το πρώτο πόνημα του μόλις 22 χρονών τότε καλλιτέχνη, δεν παρουσιάζει ούτε τα (ολοκληρωμένα) χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Sloane που γνωρίσαμε στα μετέπειτα βιβλία της σειράς, ούτε φυσικά το ανυπέρβλητο, εντυπωσιακό, πολύχρωμο και πολύπλοκο εικονογραφικό στύλ που θα ανέπτυσσε αργότερα ο μεγάλος Druillet (δείτε π.χ το εκπληκτικό Salammbô). Όλα αυτά τα στοιχεία εμφανίστηκαν στην επόμενη ιστορία που σχεδίασε ο γάλλος δημιουργός με τον τραγικό ήρωά του, την 8-σέλιδη Le Trone du Dieu Noir (The Throne of the Black God) που δημοσιεύθηκε το 1970 στο τεύχος #538 του σημαντικότατου περιοδικού Pilote. Ο θρόνος του Μαύρου Θεού αποτελεί το πρώτο από τα 6 ταξίδια-σύντομες ιστορίες του διαστημικού μας Οδυσσέα που σχεδίασε ο Druillet τις χρονιές 1970-1971, και τα οποία συλλέχθηκαν στον τόμο Les 6 voyages de Lone Sloane (Τα 6 ταξίδια του Lone Sloane).











Η ιστορία μας διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον, το έτος 804 της νέας εποχής μετά το απροσδιόριστο γεγονός που αναφέρεται απλά ως "Ο μεγάλος τρόμος". Η ανθρωπότητα έχει αποικήσει το διάστημα, και συνεχώς αναζητά καινούριους τόπους. Ο μοναχικός κοσμικός ταξιδευτής Lone Sloane βρίσκεται στο σκάφος του, όταν ξαφνικά αυτό αποσυντίθεται, και τη θέση του παίρνει ένας μεγαλοπρεπής, πέτρινος μαύρος θρόνος. Ονομάζεται Iotai - Αυτός που ψάχνει - και περιπλανιόταν στο σύμπαν για αμέτρητους αιώνες αναζητώντας... κάτι. Το απόκοσμο αντικείμενο που αποπνέει αρχαία μαγεία απαγάγει τον ήρωά μας και τον μεταφέρει σε ένα μακρινό πλανήτη, όπου οι τοπικοί ιερείς ελπίζουν να ανακτήσουν την παλιά τους δόξα, μετουσιώνοντας τον αρχαίο, Μαύρο Θεό τους. Όσο ο Sloane βρίσκεται φυλακισμένος στο παλάτι τους, δέχεται την επίσκεψη του Βασιλιά των Θεών, ο οποίος του δίνει τη δύναμη να αποτρέψει την επιστροφή του Μαύρου Θεού, η οποία θα σημάνει το τέλος των πάντων.

Ο θρόνος του Μαύρου Θεού έσκασε σα βόμβα στο γαλλικό κόσμο των comics του 1970. Κανένας δεν είχε ξαναδεί ποτέ τόσο λεπτομερείς και "απλευθερωμένες" από τα σύνορα των panels συνθέσεις σελίδας, τέτοια "διαστημική αρχιτεκτονική" και τόσο έντονα και μεγαλειώδη χρώματα. Τα πάντα γύρω από τη σειρά του Lone Sloane ήταν μεγαλειώδη, από το σύμπαν που αποτελούσε το σκηνικό της υπέροχης αυτής διαστημικής όπερας, τα παλάτια και τα διαστημόπλοια που γεννούσε η εκπληκτική φαντασία του Druillet, μέχρι τα πάθη και τα συναισθήματα των ηρώων του, με πρώτο και καλύτερο φυσικά τον πρωταγωνιστή. Με επιρροές από το τρομακτικό συγγραφικό παραλήρημα του H.P. Lovecraft αλλά και την απίστευτη αίσθηση του χώρου και της προοπτικής του M.C. Escher, ο μεγάλος οραματιστής Philippe Druillet έπλασε ένα ολόκληρο, μεγαλοπρεπές σύμπαν, με χαρακτήρες και καταστάσεις βγαλμένες μέσα από αρχαία τραγωδία. Και, ακριβώς όπως οι ήρωες των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών, ο Lone Sloane έχει κερδίσει ήδη την αθανασία του, και μία θέση στο πάνθεον των παγκοσμίων comics.

Les 6 voyages de Lone Sloane (Τα 6 ταξίδια του Lone Sloane)

Le Trone du Dieu Noir (The Throne of the Black God) (Pilote #538, 1970)
Les Iles du Vent Sauvage (The Islands of the Wild Wind) (Pilote #553, 1970)
Rose (Pilote #562, 1970)
Torquedara Varenkor: Le Pont sur les Etoiles (The Bridge over the Stars) (Pilote #569, 1970)
O Sidarta (Pilote #578, 1970)
Terra (Pilote #598, 1971)

“The voyage took centuries, years, or perhaps only seconds. This is time no longer on a human scale. Sloane touched an object forged by the Gods and thus became, in part, a God himself. His eyes, already shining with a spark of madness, now see the universe passing him by in tails of reddening comets.”

Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Salammbô

Μία sci-fi μεταφορά του αριστουργήματος του Gustave Flaubert από τον Philippe Druillet

Ο Philippe Druillet είναι ένας από τους κορυφαίους ευρωπαίους κομίστες, και το Salammbô είναι ένα από τα κορυφαία έργα του, με πρωταγωνιστή τον κορυφαίο χαρακτήρα που δημιούργησε ποτέ στην πολύ πλούσια καριέρα του - τον Lone Sloane. Είναι μία μεταφορά σε comics του ομώνυμου ιστορικού μυθιστορήματος του Gustave Flaubert, διασκευασμένο στο αγαπημένο είδος του Druillet, την επιστημονική φαντασία.

Το έργο αποτελείται από 3 τόμους, με τον πρώτο που δανείζει τον τίτλο του σε όλη την τριλογία να δημοσιεύεται αρχικά στα τεύχη #48-54 του θρυλικού περιοδικού Métal Hurlant, το οποίο είχε συν-ιδρύσει ο γάλλος κομίστας το 1975 μαζί με άλλους τρείς εκλεκτούς συναδέλφους του. Ένας από αυτούς ήταν ο μεγάλος Moebius. Το 1980 εκδόθηκε και σε μορφή album από την εκδοτική εταιρεία των συντελεστών του περιοδικού, την Les Humanoïdes Associés. Η εταιρεία Dargaud κυκλοφόρησε τους υπόλοιπους δύο τόμους, τους Carthage (1982) και Mathô (1986).

Το 1984 ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε και στα ελληνικά από την εταιρεία Βαβέλ / Ars Longa, σε μία πολύ μέτρια και πλέον δυσεύρετη έκδοση. Ο δεύτερος τόμος δημοσιεύθηκε σε συνέχειες το 1985-86 στο περιοδικό επιστημονικής φαντασίας Επόμενη Μέρα (τεύχη 1, 2, 4-8), και ο τρίτος τόμος δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα (αθάνατη ελληνική πραγματικότητα).

Το Salammbô του Gustave Flaubert (συγγραφέα επίσης της Madame Bovary) είναι μία ηρωική περιπέτεια ιστορικού περιεχομένου του 1862, που βασίζεται χαλαρά σε ένα αληθινό ιστορικό γεγονός. H υπόθεση διαδραματίζεται στην Καρχηδόνα τον 3ο αιώνα π.Χ, κατά τα γεγονότα μίας εξέγερσης μισθοφόρων που ακολούθησε τον πρώτο από τους τρείς πολέμους της πόλης με τη νεαρή τότε ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι μισθοφόροι που βοήθησαν την πόλη στον πόλεμο παραμένουν απλήρωτοι, με τους κατοίκους να προσπαθούν να τους παραπλανήσουν για να αποφύγουν την πληρωμή. Ο εκνευρισμός στις τάξεις των μισθοφόρων αυξάνεται, με αποτέλεσμα αρκετούς βανδαλισμούς και λεηλασίες σε όλη την Καρχηδόνα.

Η πανέμορφη νεαρή ιέρεια Salammbô, κόρη του τιμημένου στρατηγού Hamilcar Barca, ο οποίος λείπει σε εκστρατεία με το κύριο στράτευμα, προσπαθεί να διατηρήσει τις ισορροπίες και να αποφύγει το διαφαινόμενο αιματοκύλισμα. Όταν εμφανίζεται με θάρρος ανάμεσα στους βάρβαρους στρατιώτες για να τους ηρεμήσει, δύο από τους αρχηγούς τους, ο Mathô και ο Narr'Havas, την ερωτεύονται παράφορα και μονομαχούν για χάρη της. Με τη βοήθεια του Σπένδιου, ενός πρώην σκλάβου που έχει κερδίσει την ελευθερία του, ο Mathô θα κλέψει ένα από τα ιερά κειμήλια της πόλης, το πέπλο της θεάς Tanit, για να αναγκάσει το αντικείμενο του πόθου του να έρθει να το(ν) αναζητήσει. Εν τω μεταξύ ο Hamilcar Barca (πραγματικό ιστορικό πρόσωπο, πατέρας του μεγαλοφυούς στρατηγού Hannibal) επιστρέφει από τον πόλεμο, και ξεκινούν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα στον Καρχηδονιακό στρατό και τους μισθοφόρους. Το αίμα, το πάθος και η φωτιά θα αποτελέσουν το βίαιο σκηνικό πάνω στο οποίο θα διαδραματιστεί ο τραγικός έρωτας της Salammbô και του Mathô.









Ο Philippe Druillet μεταφέρει με εκπληκτικό τρόπο την ιστορία του Flaubert στο μακρινό μέλλον, τοποθετώντας στη θέση του Mathô τον αγαπημένο του χαρακτήρα και ήρωα των περισσότερων δουλειών του, το διαστημικό ταξιδευτή και τυχοδιώκτη Lone Sloane. Το γεμάτο αίμα και πάθος επικό κείμενο ταιριάζει απόλυτα στην ψυχοσύνθεση του ασυγκράτητου και παρορμητικού ήρωα, στρώνοντας το υπόβαθρο για μία συναρπαστική διαστημική τραγωδία, με μία από τις κορυφαίες εικονογραφήσεις που έχει υπάρξει ποτέ στο είδος των comics επιστημονικής φαντασίας. Στο Salammbô ο ώριμος πλέον Druillet συνδυάζει όλες τις πολυάριθμες και πρωτοποριακές τεχνικές που είχε χρησιμοποιήσει στη μέχρι τότε καριέρα του, με το αποτέλεσμα να συνιστά έναν αληθινό καλλιτεχνικό θρίαμβο.

Κάθε σελίδα είναι απλά μαγευτική, με τις συνηθισμένες υπέροχα πολύπλοκες συνθέσεις του ταλαντούχου δημιουργού να συνδυάζονται με ολοσέλιδες ή δισέλιδες μεγαλειώδεις εικονογραφήσεις χωρίς κείμενο, και με άλλες σελίδες παραδοσιακού comic φορμά ή απλής αφήγησης διακοσμημένης με γεωμετρικά μοτίβα, συνθέτοντας ένα πολύχρωμο μέσα στη σκοτεινιά του χάος, μία πανέμορφη καλλιτεχνική αναρχία. Η προσοχή στη λεπτομέρεια και τους χρωματισμούς των σκηνικών των μαχών και των θεόρατων, επιβλητικών οικοδομημάτων φανερώνουν την απίστευτη δουλειά που έχει επενδύσει ο δημιουργός σε κάθε σελίδα ξεχωριστά, και δικαιολογούν απόλυτα τον τίτλο του Space Architect που του έχει αποδόσει ο κόσμος των comics.






Οι εικόνες που έχω παραθέσει μέχρι τώρα είναι μόνο από τον πρώτο και ομώνυμο τόμο, επειδή 1ον: είναι ο καλύτερος, τόσο από άποψη σεναρίου όσο και εικονογράφησης, και 2ον: είναι ο μόνος τόμος από τον οποίο βρήκα εικόνες στο internet με τα παλιά, πρωτότυπα χρώματα του Druillet. Δυστυχώς, το έργο έχει κυκλοφορήσει συλλεγμένο σε 1 τόμο με καινούρια, ψηφιακά χρώματα, κάτι που αποτελεί έγκλημα, καθώς η ψηφιακή τεχνολογία "ισοπεδώνει" την εξαιρετική εικονογράφηση του μεγάλου γάλλου δημιουργού, αφαιρώντας μεγάλο βαθμό από την υπέροχη, ανάγλυφη υφή που προσδίδουν τα δικά του χρώματα. Για να μην αναφέρω οτι μια τέτοια κίνηση συνιστά έλλειψη σεβασμού πρός το πρόσωπο του καλλιτέχνη. Κοιτάξτε την παρακάτω εικόνα και συγκρίνετε μόνοι σας. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω το νόημα παρόμοιων κινήσεων, μιας και η διαφορά στην ποιότητα είναι νομίζω εμφανής. Θύμα της ίδιας αψυχολόγητης τακτικής έχει πέσει και ο μεγάλος Moebius στο αριστούργημά του The Incal. Είναι τρελοί αυτοί οι γαλάτες !

Μετά τη συγκριτική εικόνα, ακολουθεί ένα δείγμα από τους τόμους 2 και 3 με τα ψηφιακά χρώματα. Ασφαλώς, η εικονογράφηση παραμένει κορυφαία, απλώς έχει χάσει λίγη από τη μεγαλοπρέπειά της.