Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Sin City

Sin City - Η πόλη της αμαρτίας

Sin City banner, by curiousape009

Ο δημιουργός της σειράς Sin City, ο μεγάλος Frank Miller, δε θα μπορούσε να βρεί πιο ταιριαστό τίτλο για το σκοτεινό, έντονα βίαιο, noir αριστούργημά του. Μια πόλη κατάμαυρη, βουτηγμένη στη διαφθορά, τη βία, το σέξ, και γενικά στο έγκλημα και την αμαρτία σε όλες τις μορφές και εκφάνσεις της. Μια απρόσωπη (αν και αναφέρεται το όνομά της - Basin City ), τερατόμορφη πόλη κάπου στην αμερικανική δύση, στα υγρά σοκάκια και τα υποφωτισμένα δωμάτια της οποίας εκτυλίσσονται κάθε στιγμή μικρές ή μεγάλες ιστορίες καθημερινής σήψης και παράνοιας, με πρωταγωνιστές που απέχουν πολύ απο αυτό που αποκαλούμε "άνθρωποι της διπλανής πόρτας".


Ιστορία της πόλης

Κατά την εποχή του πυρετού του χρυσού στην Καλιφόρνια, η οικογένεια Roark έφερε γυναίκες για να κρατάνε "συντροφιά" στους εργάτες των ορυχείων. Με την κίνηση αυτή, οι Roark απέκτησαν πλούτη και ισχύ, και ο ταπεινός καταυλισμός των μεταλλωρύχων άρχισε να γιγαντώνεται, για να εξελιχθεί στη σημερινή αχανή μεγαλούπολη, τη Basin City. Η οικογένεια Roark, για πολλές γενιές τώρα, συνεχίζει να κατέχει τα σημαντικότερα αξιώματα της πόλης, και οι "εισαγόμενες" γυναίκες σχημάτισαν ένα είδος γκέτο, σε μια περιοχή γνωστή ως Παλιά Πόλη, την οποία εξουσιάζουν ολοκληρωτικά. Η Παλιά Πόλη, στην οποία εκτυλίσσονται οι περισσότερες ιστορίες της Sin City, είναι η περιοχή των πορνών και του εγκλήματος, το πιο κακόφημο μέρος της πόλης, και όχι άδικα.

Πρωταγωνιστές

Marv
Ο Marv είναι ο πρωταγωνιστής της πρώτης ιστορίας της Sin City, The Hard Goodbye, αλλά εμφανίζεται και σε άλλες, άλλοτε έχοντας αποφασιστική συμβολή, όπως στο A Dame to Kill For, και άλλοτε ως απλός θαμώνας κάποιου κακόφημου μπάρ (συνήθως του Kadie's). Εξαιρετικά δυνατός και ανθεκτικός, με εκπληκτικές μαχητικές ικανότητες, αν και όχι και τόσο έξυπνος, είναι πάντα πρόθυμος να μπλεχτεί σε υποθέσεις με πολύ ξύλο και πιστολίδι, αν δε μεθάει κάπου. Πιστός στις φιλίες του και ντροπαλός με τις γυναίκες, εκτιμάει ένα καλό παλτό όταν το δεί (όπως και ένα καλό strip-tease). O ίδιος ο Frank Miller τον έχει αποκαλέσει "Conan με παλτό".

Dwight McCarthy
Η πρώτη εμφάνιση του Dwight είναι στο A Dame to Kill For, με το κεφάλι του ξυρισμένο. Στις υπόλοιπες ιστορίες που πρωταγωνιστεί (The Big Fat Kill και Family Values) έχει πιο φυσικό look. Στο A Dame to Kill For, εμφανίζεται ως απαθής, συμβιβασμένος ανθρωπάκος, που προσπαθεί να αποφύγει τα μπλεξίματα και να μην αφήσει "Το Κτήνος" να τον κυριεύσει. Μετά όμως την προδοσία της Ava, ξαναβρίσκει τον άνθρωπο που ήταν κάποτε. Τολμηρός, νευρικός, καλός με τις γυναίκες και με αυτοπεποίθηση και άνεση στις δύσκολες καταστάσεις, είναι ο ιδανικός για μεγάλα και επικίνδυνα κόλπα, όπως στο The Big Fat Kill, όπου δίνει ρέστα.

John Hartigan

O detective John Hartigan είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας That Yellow Bastard (ο Frank Miller τον έχει επίσης ανακοινώσει ως τον πρωταγωνιστή μιας μελλοντικής του ιστορίας, χρονολογικά προγενέστερης). Ο Hartigan είναι βετεράνος αστυνομικός, κοντεύει τα 60, και έχει ένα χαρακτηριστικό σημάδι σε σχήμα Χ στο μέτωπό του. Παρά την ηλικία του και το πρόβλημα καρδιάς που τον ταλαιπωρεί, συνήθως τις πιο ακατάλληλες στιγμές, παραμένει ικανός στα όπλα και τη σωματική μάχη. Στωικός, κυνικός και ανιδιοτελής, είναι έτοιμος να θυσιαστεί για όσους έχουν ανάγκη (και κυρίως για τη "μικρή, κοκκαλιάρα Nancy Callahan").

Wallace

Ο Wallace πρωταγωνιστεί στην τελευταία ως τώρα, και μακροσκελέστερη ιστορία που έχει γράψει ο Frank Miller για τη Sin City, το Hell and Back. Με μακρύ μαλλί και μούσι, ντυμένος πάντα στα μαύρα και με μακρύ παλτό, συνήθως τον περνάνε για αλήτη.  Εκτός απο πρώην στρατιωτικός, παρασημοφορημένος με το μετάλλιο Ανδρείας, ο Wallace είναι ένας ταλαντούχος 30άρης καλλιτέχνης, ήρεμος, χαμηλών τόνων και ευγενικός, που ζεί μια ήσυχη ζωή, μακριά απο τις συνηθισμένες υποθέσεις της Basin City. Όλα αυτά όμως θα αλλάξουν, και ο πρώην πεζοναύτης θα αναλάβει δράση, όταν θα γνωρίσει την Esther.



Οι γυναίκες της Sin City


Sin City ladies, by curiousape009

Gail

Η Gail πρωταγωνιστεί στο πλευρό του Dwight McCarthy στο The Big Fat Kill, εμφανίζεται στο The Hard Goodbye,  και κάνει ένα σύντομο, μα αποφασιστικό πέρασμα στο A Dame to Kill For. Αρχηγικό μέλος της οργάνωσης των πορνών που περιφρουρούν την Παλιά Πόλη, πάντα με δερμάτινο S&M outfit κι ένα uzi στο χέρι, σκληρή κι επιβλητική, δε χαρίζεται σε κανέναν, εκτός ίσως απο τον Dwight, ο οποίος είναι ο μοναδικός άντρας που αγάπησε ποτέ.

Miho

Η Miho, a.k.a Deadly little Miho, είναι η πιο ικανή δολοφόνος/σωματοφύλακας που έχουν στις τάξεις τους οι πόρνες της Παλιάς Πόλης, αν και όχι πόρνη η ίδια. Τέλεια εκπαιδευμένη στις ασιατικές πολεμικές τέχνες, θανάσιμα ακριβής με οποιοδήποτε όπλο κι αν χρησιμοποιήσει, μικροσκοπική, αμίλητη κι αγέλαστη, σκοτώνει με χαρακτηριστική άνεση και απάθεια όποιον τολμήσει να την προκαλέσει ή να ενοχλήσει τα "εργαζόμενα κορίτσια" της περιοχής. Πρωταγωνιστεί στο The Big Fat Kill, εμφανίζεται μαζί με τη Gail στο A Dame to Kill For, και πρωταγωνιστεί, σκορπίζοντας τον πανικό στο Family Values, όπου αφήνει πίσω της αμέτρητα πτώματα.

Nancy Callahan

H Nancy είναι εξωτική χορεύτρια/stripper που δουλεύει στου Kadie's, το κακόφημο μπαρ όπου λαμβάνουν χώρα οι περισσότερες συναντήσεις των ηρώων της Sin City. Γι'αυτό και εμφανίζεται σε όλες σχεδόν τις ιστορίες, χορεύοντας στην πίστα και συγκεντρώνοντας τα πεινασμένα βλέμματα όλων των αντρών. Ο Marv αποτελεί φίλο και φύλακά της, ενώ ο detective John Hartigan, στο That Yellow Bastard όπου πρωταγωνιστούν οι δυο τους, τη σώζει δύο φορές, κερδίζοντας τον έρωτά της.

Goldie & Wendy

Οι δίδυμες πόρνες Goldie & Wendy βρίσκονται στην κορυφή της ιεραρχίας ανάμεσα στις γυναίκες της Παλιάς Πόλης, με "υπαρχηγό" τη Gail, και πρωτοπαλίκαρο τη θανάσιμη μικρή Miho. Ξανθές, ψηλές, πανέμορφες, μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερό, τόσο που μπερδεύουν ακόμη και τον Marv, στο The Hard Goodbye όπου έχουν τη μεγαλύτερη παρουσία τους απο όλες τις ιστορίες της Sin City. Εμφανίζονται ακόμη στο The Big Fat Kill.

Ava Lord

Η Ava πρωταγωνιστεί σε μία μόνο ιστορία της Sin City, το A Dame to Kill For, όπου κάνει τη ζωή του Dwight McCarthy άνω-κάτω (όπως και πολλών άλλων), στην προσπάθεια της να επιτύχει τους προσωπικούς της, σκοτεινούς σκοπούς, αδιαφορώντας επιδεικτικά για τα συναισθήματα ή τις ζωές όσων θα βρεθούν στο δρόμο της. Αριστοκρατική, ντελικάτη, με εκπληκτική ικανότητα στην υποκριτική, ξέρει πάντα να παίρνει αυτό που θέλει απο τους άντρες, τους οποίους χρησιμοποιεί σαν πιόνια για την προσωπική της ευχαρίστηση. Στο A Dame to Kill For, είναι πολύ απλά η γυναίκα του τίτλου.

Delia (a.k.a "Blue Eyes")

Η Delia είναι μία πληρωμένη δολοφόνος με το κωδικό όνομα "Blue Eyes", που στρατολογείται, και μάλιστα εκτελεί την πρώτη της δουλειά, κάπως υπερβολικά πρόθυμα στην one-shot ιστορία του Booze, Broads & Bullets που φέρει το όνομά της. Την ξαναβλέπουμε σε άλλα 2 one-shots με γενικό τίτλο Sex & Violence, και στο Hell and Back, στο πλευρό του Wallace. Απολαμβάνει αυτό που κάνει, τόσο ώστε να συνηθίζει να κάνει έρωτα με κάποιον, πρίν τον σκοτώσει, με αποτέλεσμα να έχει γίνει πολύ καλή και στις δύο "δουλειές".

Esther

Η Esther κάνει την, εντυπωσιακή είναι αλήθεια, πρώτη εμφάνισή της πηδώντας μισόγυμνη απο έναν γκρεμό στις πρώτες σελίδες της τελευταίας ιστορίας της Sin City, Hell and Back. Μία εύθραυστη, καταθλιπτική, μοναχική ηθοποιός με τάσεις αυτοκτονίας, η απαγωγή της οποίας θα εξωθήσει τον Wallace σε μία επική αναζήτηση για να τη σώσει (Σίγουρα, η εξωτική ομορφιά της θα έπαιξε κάποιο ρόλο στην απόφασή του).



Κριτική

Η σειρά Sin City είναι εξαιρετικά δημοφιλής ανάμεσα στους comics fans, και όχι μόνο, έχοντας αποκτήσει ένα ευρύ, πιστό κοινό, και ένα αξιοζήλευτο cult status. Ο Frank Miller έχει κατορθώσει να χτίσει ένα απόλυτα πειστικό μέσα στην υπερβολή του σύμπαν, με ιστορίες που αποτελούν διαμάντια του είδους ( το οποίο είδος ίσως θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε νεο-noir / pulp / crime fiction ). Η πόλη πρωταγωνιστεί και αυτή, έχει το δικό της ρόλο δίπλα σε καλοδουλεμένους χαρακτήρες που, μέσα απο τις αδυναμίες και τις αμαρτίες τους κερδίζουν αμέσως τον αναγνώστη. Ένα μεγάλο κόλπο που χρησιμοποιεί ο χαρισματικός συγγραφέας και που λατρεύουν οι "μυημένοι" του είδους είναι το μπλέξιμο του χρόνου και των ιστοριών, έτσι ώστε, αρκετές φορές, στο background της κύριας ιστορίας να μπορούμε να διακρίνουμε την εξέλιξη μίας δεύτερης, αφηγημένης σε άλλο βιβλίο (δεν είναι τυχαίο το οτι οι διάφορες ιστορίες της Sin City αποκαλούνται yarns, νήματα δηλαδή, ενός ενιαίου ιστού. Καταπληκτικοί είναι και οι διάλογοι των ηρώων, με έξυπνες, ειρωνικές και κυνικές ατάκες να μπλέκονται ανάμεσα σε φόνους, άγριο ξύλο και καταδιώξεις με αυτοκίνητα.

Και αν και η ικανότητα του Miller να πλάθει σενάρια και χαρακτήρες είναι αξιοθαύμαστη, το αναμφισβήτητο σημείο αναφοράς του Sin City, και κυρίως υπεύθυνο για την επιτυχία του, είναι το εκπληκτικό, δίχρωμο, απόλυτα noir artwork της σειράς, το οποίο απογειώνει πραγματικά την πλοκή. Το ύφος είναι το γνώριμο απο παλαιότερες δουλειές του δημιουργού ( Ronin, Daredevil, The Dark Knight Returns, κτλ... - τα links παραπέμπουν σε άρθρα της wikipedia ), απογυμνωμένο απο ο,τιδήποτε περιττό, βουτηγμένο στο contrast και την αισθητική των αστυνομικών ταινιών των 50s, και τελικά εξυψωμένο στην κορυφή του crime fiction ιδιώματος. Δεν αποτελεί υπερβολή το να κατατάξουμε την καλλιτεχνική δουλειά του Miller στην πρώτη θέση οποιουδήποτε τίτλου έχει κυκλοφορήσει ποτέ με παρόμοια θεματολογία. Η πλήρης αποδοχή και αγάπη του κοινού, η επιδραστικότητα του στυλ του, και ο αγνός θαυμασμός και η εντύπωση που έχει προκαλέσει σε ανερχόμενους, μα και σε ήδη καταξιωμένους συναδέλφους δημιουργούς του είδους μιλάνε απο μόνα τους.


Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στην αξιολογότατη μεταφορά της σειράς στη μεγάλη οθόνη το 2005 απο τον Robert Rodriguez, με τη βοήθεια του ίδιου του Frank Miller και του Quentin Tarantino ως special guest director. (Τα links παραπέμπουν σε σελίδες του imdb.com). Στυλιζαρισμένη, πολύ κοντά στο πρωτότυπο artwork και ύφος των βιβλίων, και με πολύ λαμπερό και ταιριαστό στους χαρακτήρες cast, είναι ίσως η πιο επιτυχημένη μεταφορά comics στις κινηματογραφικές αίθουσες, και ένας απο τους λόγους που έχουν εκτινάξει τη δημοτικότητα της σειράς και του δημιουργού της στα ύψη. (Μία δεύτερη ταινία βρίσκεται στο στάδιο της προ-παραγωγής, και αναμένεται μέσα στο 2011 ).

- curious ape 009 -


Βιβλιογραφία
( Τα Links παραπέμπουν σε άρθρα της wikipedia )

The Hard Goodbye  ( Ο δύσκολος αποχαιρετισμός - 1991 - 13 τεύχη )
A Dame to Kill For  ( Η κυρία θέλει φόνο - 1993 - 6 τεύχη )
The Big Fat Kill  ( Το μεγάλο ξεπάστρεμα - 1994 - 5 τεύχη )
That Yellow Bastard  ( Αυτός ο σάπιος μπάσταρδος - 1996 - 6 τεύχη )
Family Values  ( Αξίες της οικογένειας - 1997 - graphic novel 128 σελίδων )
Booze, Broads & Bullets  ( Πιστόλια, πουτάνες και ποτά - αυτοτελείς ιστορίες )
Hell and Back  ( Για κόλαση αλέ-ρετούρ - 1999 - 9 τεύχη )



Booze, Broads & Bullets
( με σειρά έκδοσης - στις παρενθέσεις αναφέρονται οι πρωταγωνιστές, όταν είναι γνώριμοι  )
  • Just Another Saturday Night (Marv)
  • Fat Man and Little Boy 
  • The Customer is Always Right
  • Silent Night (Marv)
  • And Behind Door Number Three? (Wendy, Gail, Miho)
  • Blue Eyes (Delia)
  • Rats
  • Daddy's Little Girl
  • Wrong Turn (Delia)
  • Wrong Track (Delia)
  • The Babe Wore Red (Dwight)

Τρίτη 2 Μαρτίου 2010

Κυκλοφόρησε η "Μαύρη Τρύπα" στα ελληνικά

Το σκοτεινό αριστούργημα του Charles Burns επιτέλους στα ελληνικά.




Η Υπόθεση :

Βρισκόμαστε σε κάποιο προάστιο του Seattle, κάποιο καλοκαίρι στα μέσα των 70s. Μία  παράξενη αφροδίσια ασθένεια γνωστή ως "Η πανούκλα των εφήβων" χτυπάει τις νεαρές ηλικίες πάνω στην αυγή της σεξουαλικής τους αφύπνισης. Η ασθένεια μεταδίδεται γοργά, προκαλώντας ποικίλες σωματικές μεταλλάξεις, απο την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο αποκρουστική. Όλο και περισσότεροι έφηβοι πέφτουν θύματά της, με αποτέλεσμα να καταλήγουν απόβλητοι της κοινωνίας. Η ιστορία ακολουθεί 4 μαθητές του τοπικού σχολείου, τον Keith, την Chris, τον Rob και την Eliza, που γνωρίζουν τη φρίκη της ιδιόμορφης αυτής πανούκλας, και προσπαθούν, ο καθένας με τον τρόπο του, να αποδεχτούν και να έρθουν αντιμέτωποι με την κατάστασή τους. 

Τρομακτικό, βαθύτατα εσωτερικό και φιλοσοφημένο, το εξαιρετικό έργο του Charles Burns είναι αδύνατον να αφήσει κάποιον ασυγκίνητο. Κι αυτό επειδή παίζει, ίσως με μία σαδιστική χαρά, με τις φοβίες, τις ανασφάλειες και τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που όλοι έχουμε βιώσει, ή βιώναμε κατ'εξακολούθηση, στην δύσκολη περίοδο της εφηβείας. Επειδή έχει συλλάβει στο ακέραιο την ψυχολογία και την ιδιοσυγκρασία των χαρακτήρων του, και, συμπερασματικά, όλων των νεαρών παιδιών που προσπαθούν να βγούν εκεί έξω και να κατανοήσουν τη ζωή και τον εαυτό τους. Ο Burns όμως προχωράει ένα βήμα παραπάνω. Δεν κατανοεί απλώς, αλλά βουτάει μέσα στο μυαλό των εφήβων και εξερευνεί τις βαθύτερες πτυχές του. Γι'αυτό και το Black Hole (Μαύρη Τρύπα είπαμε, βγήκε και στα ελληνικά, το ξέχασες?) είναι τόσο αληθινό. Και τόσο τρομακτικό. Και τόσο υπέροχο.

(Το Black Hole έχει τιμηθεί με τα, σημαντικότατα για τα comics, Harvey, Eisner και Ignatz Awards.)



Για όσους ασχολούνται με τα comics, το graphic novel Black Hole του Charles Burns αποτελεί, εκτός απο έναν απο τους πιο αναγνωρίσιμους και καταξιωμένους τίτλους του ιδιώματος της τελευταίας 20ετίας, ένα ορόσημο στην ιστορία της 9ης τέχνης γενικότερα. Ένα αξιοθαύμαστο πόνημα ενός απο τους ποιοτικότερους καλλιτέχνες που έχουν καταπιαστεί ποτέ με το είδος. Ποιότητα η οποία γίνεται φανερή, και συχνά ξεχειλίζει, τόσο στο σενάριο, όπου ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στην ικανότητα του Burns να κλιμακώνει την αγωνία ως άλλος Hitchcock, όσο και εικονογραφικά, με το γνωστό, φανταστικό δίχρωμο στύλ του καλλιτέχνη να φτάνει, ίσως, στην τελειοποίησή του.

Είναι γεγονός ότι, για τους φίλους των comics στη χώρα μας, η γνώση αγγλικών, ενίοτε και γαλλικών, είναι απαραίτητη για να διευρύνουν τα αναγνώσματά τους πέραν των λιγοστών αξιόλογων δουλειών που φτάνουν μεταφρασμένα στα ράφια των ελληνικών καταστημάτων. Παρ'όλα αυτά, και ενώ πιστεύω πως οι πραγματικοί λάτρεις του είδους θα έχουν ήδη στη συλλογή τους κάποια απο τις αγγλικές εκδόσεις (με πιο πρόσφατη την επανέκδοση της PANTHEON του 2008), είναι πραγματικά πολύ ευχάριστο που το ευρύ ελληνικό κοινό έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει ένα απο τα πραγματικά αριστουργήματα της 9ης τέχνης.

διαβάστε την παρουσίαση στην Comicoupoli


Συγγραφέας : Charles Burns
Σχεδιαστής : Charles Burns
Τίτλος : ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ
Εκδόσεις : Zoobus (2009)
Μετάφραση : Κωστής Αλεξανδρόπουλος, Σπύρος Γιαννακόπουλος


Links :
κριτική του Time Magazine
κριτική της Washington Post 
κριτική στα Powell's Books
άρθρο του wikipedia.org
παρουσίαση της Pantheon Graphic Novels
παρουσίαση στο comicdom.gr
 

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

Enki Bilal

Enki Bilal - Ένας Γάλλος κομίστας απο τη Γιουγκοσλαβία

Ο Enki Bilal γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1951 στο Βελιγράδι της, τότε ενωμένης, Γιουγκοσλαβίας. Η μητέρα του ήταν Τσεχοσλοβάκα, και ο πατέρας του Βόσνιος (και παλαιότερα προσωπικός ράφτης του στρατηγού Τίτο). Η περίοδος που μεγάλωσε ο μικρός Enki (χαϊδευτικό του Enes) ήταν ταραχώδης, λόγω της σχετικά πρόσφατης λήξης του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, τα σημάδια του οποίου ήταν χαραγμένα παντού στη χώρα. Σε ηλικά 9 ετών μετανάστευσε με τους γονείς του στη Γαλλία. Εκεί, στα 14 του, γνώρισε τον δημιουργό του Asterix, τον μεγάλο René Goscinny, ο οποίος εκτίμησε το ταλέντο του και τον πήρε στο περιοδικό του, το "νηπιαγωγείο" κάθε πρωτοεμφανιζόμενου κομίστα της εποχής, το Pilote, ως πολιτικό γελοιογράφο. Το 1972 εκδίδει την πρώτη του δουλειά, με τίτλο "Le Bol Maudit". Έτσι, με την παρότρυνση και στήριξη του Goscinny, ξεκίνησε η μεγάλη πορεία του Βαλκάνιου δημιουργού στον χώρο των comics.

 
 


Στο Pilote, ο Bilal θα γνωρίσει τον σεναριογράφο Pierre Christin, με τον οποίο θα συνεργαστεί στη δημιουργία πολυάριθμων σκοτεινών, σουρρεαλιστικών ιστοριών, με γενικό τίτλο Légendes d'Aujourd'hui (Μύθοι του Σήμερα). Πιο αξιόλογες απο τις συνεργασίες αυτές είναι οι : La ville qui n'existait pas (Η Πόλη που δεν υπήρχε), Le Vaisseau de pierre (Πλοίο απο Πέτρα), Les Phalanges de l'ordre noir (Οι Φάλαγγες της Μαύρης Τάξης) και Partie de chasse (Παρτίδα Κυνηγιού). 

Το 1980 θα ξεκινήσει να σχεδιάζει την πρώτη απο τις 3 ιστορίες (La Foire aux immortels - Η Γιορτή των Αθανάτων, La Femme piège - Η Γυναίκα Παγίδα, Froid Équateur - Κρύος Ισημερινός) που απαρτίζουν την πιο γνωστή, και πολυβραβευμένη του δουλειά, την λεγόμενη La trilogie Nikopol. Η τριλογία θα ολοκληρωθεί 12 χρόνια αργότερα, χρονικό διάστημα στο οποίο ο πολυάσχολος Βαλκάνιος είχε εκδόσει αρκετές άλλες, γράφοντας πλέον ο ίδιος και τα σενάρια των ιστοριών του.
 
La trilogie Nikopol - Η υπόθεση

La Foire aux immortels (Η Γιορτή των Αθανάτων) - 1980
Το 1993, το Στρατιωτικό Δικαστήριο καταδίκασε τον Alcide Nikopol να παραμείνει σε βαθιά ψύξη για 30 χρόνια στο διάστημα. Το 2023 επιστρέφει στο Παρίσι, για να το βρεί παρηκμασμένο, σε πλήρες χάος, γεμάτο εξωγήινους και διοικούμενο απο τον μεγαλομανή δικτάτορα J.F.Choublanc. Την ίδια στιγμή, ένα πυραμιδοειδές σκάφος με επιβάτες αρχαίους Αιγύπτιους θεούς αιωρείται πάνω απο την πόλη. Ο Nikopol θα βρεθεί αναπάντεχα σύμμαχος με τον φυγάδα θεό Horus, σε έναν αγώνα εναντίον των ισχυρών δυνάμεων της πόλης που διψούν για αθανασία

La Femme piège (Η Γυναίκα Παγίδα) - 1986 
Το δεύτερο μέρος της τριλογίας συνεχίζει 2 χρόνια μετά το τέλος του πρώτου, και ακολουθεί τη ρεπόρτερ Jill Bioskop σε ένα ταξίδι ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, σε μία μάχη εναντίον της μνήμης της, με μοναδικά όπλα τα κόκκινα χαπάκια που παίρνει, και μία κεραία (!). Και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν στο παιχνίδι μπαίνει ο Nikopol, πρόσφατα  απολυμένος απο ψυχιατρική κλινική, ο (συνομήλικος ) γιος του, και φυσικά ο Horus. Και τα πτώματα συνεχίζουν να στοιβάζονται στη μπανιέρα...

Froid Équateur (Κρύος Ισημερινός) - 1992
Το τελευταίο μέρος της τριλογίας. Έτος 2034. Αυτή τη φορά ακολουθούμε τον Niko Nikopol, γιο του ήρωα της ιστορίας μας, στα βάθη της Αφρικής και την πόλη του Ισημερινού, όπου παραδόξως χιονίζει ασταμάτητα. Εκεί συγκεντρώνεται ένα παράξενο πλήθος ανθρώπων, ζώων και θεών. Ο πατέρας του, οι θεοί Horus και Anubis, η Jill Bioskop, και επίσης πρωταθλητές του chess boxing *, ζεύγη ζώων για μια νέα κιβωτό του Νώε και μυστηριώδεις τρομοκρατικές οργανώσεις μπλέκονται στο γαϊτανάκι που συνοψίζει την παράδοξη, όσο και μαγευτική αυτή ιστορία.
(*) Το Chess Boxing είναι πλέον υπαρκτό άθλημα, εμπνευσμένο ασφαλώς απο το comic του Bilal.
 



Η επόμενη μεγάλη δουλειά του, καταξιωμένου πια, κομίστα, είναι η Hatzfeld Quadrilogie ή Quadrilogie du monstre (Τετραλογία του Τέρατος). Το 1998 εκδόθηκε το πρώτο μέρος, Le sommeil du monstre (Ο ύπνος του Τέρατος), και το τελευταίο κεφάλαιο με τίτλο Quatre? (Τέσσερα?) ολοκληρώθηκε το 2007. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω απο 3 ανθρώπους, τον Nike, τον Amir και τη Leyla, που τους συνδέουν στενοί δεσμοί απο τα παιδικά τους χρόνια σε ορφανοτροφείο του Sarajevo, την εποχή του Γιουγκοσλαβικού πολέμου. Ο Nike Hatzfeld, ο κεντρικός ήρωας της τετραλογίας, διαθέτει το χάρισμα (?) της υπερτροφικής μνήμης, και προσπαθεί να φτάσει στο σημείο να θυμηθεί τα πρώτα δευτερόλεπτα της ζωής του. Μέχρι τώρα πάντως, έχει επαναφέρει στην εκπληκτική του μνήμη τον όρκο που έδωσε στον εαυτό του, μόλις 18 ημερών, to 1993, να ξαναβρεί και να προστατεύει πάντα τον Amir και τη Leyla, τους οποίους η μοίρα απομάκρυνε απο κοντά του.

Το έτος είναι πλέον 2023. Ο Nike είναι 33 χρονών, και η σύγχρονη πραγματικότητα συνταράσσεται απο το ξέσπασμα μιας νεο-σκοταδιστικής θρησκευτικής αποκάλυψης. Τα δημοκρατικά κράτη, υπο την απειλή του ριζοσπαστικού μονοθεϊστικού κινήματος που ονομάζεται Σκοταδιστικό Τάγμα, εμπλέκονται σε ένα χορό βίαιης παγκοσμιοποίησης και τρομοκρατίας, ενορχηστρωμένο απο τον μυστηριώδη δόκτορα Optus Warhole. Ο Warhole, που αυτοαποκαλείται "Η ενσάρκωση του ύψιστου κακού", θέλει να δεί την παγκόσμια σκέψη, την επιστήμη, και γενικότερα τον πολιτισμό να αφανίζονται. Σ'αυτό το εφιαλτικό σκηνικό, ο Nike αγωνίζεται να εκπληρώσει τον όρκο του, να προστατεύσει τη μύτη του, που έχει την τάση να σπάει βίαια, και να τιθασεύσει τις ανεξερεύνητες δυνατότητες της μνήμης του.

Η Τετραλογία του Τέρατος είναι ένα έργο σχετικό, πρώτα απ'όλα, με τη μνήμη. Τη μνήμη την ατομική και τη συλλογική, μέσα στο γενικότερο κλίμα της παγκοσμιοποίησης και της απώλειας της εθνικής ταυτότητας. Εδώ ο Bilal φανερώνει τις Βαλκανικές του καταβολές, και την ανησυχία και τη θλίψη του για την πορεία και το μέλλον της γενέτειρας του της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή του η συναισθηματική φόρτιση με το αντικείμενο που πραγματεύεται, ενισχύεται απο το πιο ρευστό, χαοτικό σχεδόν καλλιτεχνικό στύλ που χρησιμοποιεί, εξελίσσοντας το γνωστό, πιο κλασσικό ύφος του.







Βιβλιογραφία

1.Σε σενάριο Pierre Christin
    La Croisière des oubliés
(The Cruise of Lost Souls, 1975)
    Le Vaisseau de pierre
(Ship of Stone, 1976)
    La ville qui n'existait pas
(The Town That Didn't Exist, 1977)
    Les Phalanges de l'ordre noir
(The Black Order Brigade, 1979)
    Crux universalis
(1982)
    Partie de chasse
(The Hunting Party, 1983)
    Coeurs sanglants et autres faits divers
(Bleeding Hearts and Other Stories, 1988)

2.La Trilogie
Nikopol
    La Foire aux immortels
(The Carnival of Immortals, 1980)
    La Femme piège
(The Woman Trap, 1986)
    Froid Équateur
(Equator Cold, 1992)
 

3.Hatzfeld Quadrilogie
    Le sommeil du monstre
(The Dormant Beast, 1998)
    32 Décembre
(December 32, 2003)
    Rendez-vous à Paris
(2006)
    Quatre?
(Four?, 2007)

4.Άλλα έργα

    Mémoires d'outre-espace, Histoires courtes 1974-1977
(Memories From Outer Space, 1978)
    Exterminateur 17
(Exterminator 17, 1979 - σε σενάριο by Jean-Pierre Dionnet)
    Los Angeles - L'Étoile oubliée de Laurie Bloom
(Los Angeles - The Forgotten Star of Laurie Bloom, 1984)
    Hors Jeu
(Off Play, 1987 - σε σενάριο Patrick Cauvin)
    Bleu Sang
(Blue Blood, 1994)
    Mémoires d'autre temps, Histoires courtes 1971-1981
(Memories From Other Times, 1996)
    EnkiBilalAnDeuxMilleUn
(EnkiBilalInTwoThousandOne, 1996)
    Tykho Moon - livre d'un film
(Tykho Moon - Book of a film, 1996)
    Un siècle d'Amour
(A century of Love , 1999)
    Le Sarcophage
(The Sarcophagus, 2000)
    Magma
(2000)



Links

Enki Bilal @ wikipedia
Enki Bilal's official site (french)
http://lambiek.net/artists/b/bilal.htm
http://www.kustu.com/w2/en:enki_bilal