Suehiro Maruo - My Youth

Μία surreal, erotic grotesque μικρή ιστορία

Ο Suehiro Maruo είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς ενός πολύ ιδιαίτερου και "παρεξηγημένου" υπο-είδους των manga που ονομάζεται ero-guro (erotic grotesque). Η παρεξήγηση δε συνίσταται στο περιεχόμενο και τη θεματολογία του παρακλαδιού αυτού, αφού είναι ακριβώς ό,τι δηλώνει το όνομά του - ένας συνδυασμός του ερωτικού στοιχείου με το αποτρόπαιο, μία πολύ συχνά ενοχλητική μίξη σεξ με ακρωτηριασμούς ή και... πολύ χειρότερα !

Η παρεξήγηση είναι οτι οι περισσότεροι πιστεύουν οτι δεν υπάρχουν ποιοτικές δουλειές στο παρακλάδι αυτό των manga, κάτι που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Κατανοώ όσους δυσανασχετούν στη θέα ενός ζευγαριού με χυμένα τα άντερα έξω να ερωτοτροπεί, και παρόμοιες χαριτωμένες εικόνες, για όσους όμως "έχουν τ'άντερα" (σε αντίθεση με το προαναφερθέν ζευγάρι), υπάρχουν πολλά και ενδιαφέροντα πραγματάκια να ανακαλύψουν. Και το πρώτο που θα ανακαλύψουν θα είναι σίγουρα ο κύριος Maruo.

Τα manga που έκαναν γνωστό και ανακήρυξαν σε βασιλιά του είδους τον κύριο Maruo είναι πολύ ακραία, πολύ "ενοχλητικά" και σίγουρα όχι για όλους. Σεβόμενος (λίγο) το εορταστικό κλίμα των ημερών, η σύντομη ιστορία που επέλεξα να παρουσιάσω ανήκει στις "φυσιολογικές" δουλειές του, χωρίς έντονες και γραφικές αναπαραστάσεις της ανθρώπινης ανατομίας ή της ανθρώπινης διαστροφής. Το My Youth λοιπόν είναι η πρώτη από τις 13 μικρές ιστορίες που δημιούργησε ο εκκεντρικός mangaka την περίοδο 1981-1983, και που συνθέτουν την πολύ καλή συλλογή DDT.

Με έντονες επιρροές από τη ρώσικη πρωτοπορία των αρχών του 20ου αιώνα και το γερμανικό εξπρεσσιονισμό της ίδιας περιόδου, αλλά συγχρόνως διατηρώντας ένα καθαρά ιαπωνικό, παραδοσιακό ύφος, το καλλιτεχνικό στύλ του Suehiro Maruo είναι απλά πανέμορφο, με τα έντονα κόκκινα και μαύρα του να υπηρετούν θαυμάσια και να αναδεικνύουν την ονειρική, σουρρεαλιστική ατμόσφαιρα της ιστορίας.

Με αλλεπάλληλες αναφορές στον κινηματογράφο (π.χ Frankenstein στο εξώφυλλο, θωρηκτό Potemkin του Eisenstein και Nosferatu του Murnau στις εσωτερικές σελίδες), στην παραδοσιακή ζωγραφική (Delacroix στην πρώτη σελίδα), στη σουρρεαλιστική ποίηση (π.χ Rimbaud), στους παλαιούς δασκάλους των manga και στις καλλιτεχνικές τεχνοτροπίες του 20ου αιώνα (π.χ κολλάζ), ο Maruo αποτίει φόρο τιμής σε όσα διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική του συνείδηση και το εικονογραφικό του ύφος, και γενικότερα σημάδεψαν τη νιότη του. Γι'αυτό και η υπέροχη αυτή, σουρρεαλιστικά αυτο-βιογραφική ιστορία του ονομάζεται My Youth.

Shintaro Kago - BLOW UP

Μία σύντομη ιστορία εξαιρετικής καλλιτεχνικής έμπνευσης από τον ιάπωνα πρίγκιπα της διαστροφής

Δεν αποκαλώ τον καταπληκτικό mangaka Shintaro Kago βασιλιά της διαστροφής στην Ιαπωνία, επειδή αυτός ο τίτλος ανήκει δικαιωματικά στον πατριάρχη του κινήματος του ero guro (erotic grotesque) Suehiro Maruo, αλλά ο Kago βρίσκεται, επίσης δικαιωματικά, στο δεύτερο σκαλί αυτής της άτυπης ιεραρχίας.

Και, όποιος "ανησυχήσει" ακούγοντας τη λέξη διαστροφή να περιγράφει το έργο ενός καλλιτέχνη, τον πληροφορώ οτι η δουλειά του Shintaro Kago είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό, και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και καλλιτεχνική αξία.

Βεβαίως ο τύπος μια ανωμαλία την έχει, όπως θα διαπιστώσετε αμέσως κοιτάζοντας τις παρακάτω εικόνες, αλλά επίσης έχει τεράστια φαντασία και εξαιρετική αντίληψη στη σύνθεση των σελίδων, κάτι το οποίο θα διαπιστώσετε επίσης αμέσως.

Και, αν το εκπληκτικό Abstraction αποτελεί κατά τη γνώμη μου την καλύτερη και πιο πρωτοποριακή σύντομη ιστορία του Kago, το επίσης εκπληκτικό BLOW UP των 16 σελίδων αποτελεί τη δεύτερη καλύτερή του. Βεβαίως και οι δύο είναι αρκετά "προχωρημένες", οπότε ...

Αυτό που καθιστά το BLOW UP του Shintaro Kago μία άκρως πρωτοποριακή και πειραματική δουλειά είναι ένα φοβερό εύρημα στη σύνθεση των σελίδων του. Κάθε σελίδα έχει διπλάσιο αριθμό panels από την προηγούμενη, τα οποία έχουν ασφαλώς το μισό μέγεθος από αυτά της προηγούμενης. Η πρώτη έχει 1 μεγάλο panel, η δεύτερη 2, η τρίτη 4, και ούτω καθ'εξής. Από την έβδομη σελίδα όμως αλλάζει κάπως ο ρυθμός αύξησης των panels, με αποτέλεσμα κάπου στη δωδέκατη τα panels να είναι πάνω από 10.000 (δεν κάνω πλάκα), με λογική συνέπεια να μην καταλαβαίνεις πλέον τι δείχνουν τα μικρά αυτά κουτάκια. Λόγω του πολύ μικρού τους μεγέθους όμως τα κουτάκια δρούν κάπως σαν pixels 2 bit, δηλαδή είναι ή μαύρα ή άσπρα, και αρχίζουν να συνθέτουν μία εικόνα. Απλά εκπληκτική σύλληψη !

Η υπόθεση έχει επίσης να κάνει με μεγέθη, αφού δείχνει ένα ζευγάρι να συζητάει στο κρεβάτι, λίγο προτού κάνει έρωτα. Ο άντρας εκφράζει στη γυναίκα τον προβληματισμό του πάνω στα μεγέθη της φύσης, τόσο σε μικροσκοπικό επίπεδο (μόρια, άτομα, κλπ) όσο και σε μακροσκοπικό (πλανήτες, γαλαξίες, σύμπαν).

Ακολουθεί ολόκληρη η ιστορία. Απολαύστε !
(η κάθε σελίδα διαβάζεται από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως όλα τα manga)

Το παράξενο, αλλά επίσης πολύ ευτυχές και ενθαρρυντικό είναι οτι η τόσο ακραία αισθητικά δουλειά του Shintaro Kago έχει εκδοθεί και στα ελληνικά, σε μία συλλογή μικρών ιστοριών του με τίτλο ΤΟ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ & ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΦΡΙΚΩΔΙΕΣ από τη Jemma Press. Στη συλλογή περιέχεται και το BLOW UP.

BLOW UP @ Same Hat

Abstraction - Shintaro Kago

Ίσως η πιό ιδιοφυής, σουρρεαλιστική, πρωτοποριακή και υπέροχα διεστραμμένη δουλειά του Shintaro Kago

Ο Shintaro Kago είναι ένας από τους πιό γνωστούς καλλιτέχνες του ero guro (erotic grotesque), του ιδιαίτερου αυτού, χαρακτηριστικά ιαπωνικού παρακλαδιού της τέχνης που ασχολείται με τη διαστροφή στον ερωτισμό, και αντίστροφα. Με πατριάρχη της νέας γενιάς δημιουργών τον φανταστικό Suehiro Maruo, το ero guro στην Ιαπωνία έχει γερές ρίζες, αξιοζήλευτη παραγωγή και σίγουρο μέλλον.

Ο Shintaro Kago λοιπόν, στην πολύ πλούσια καριέρα και βιβλιογραφία του, δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στους βιασμούς, τους βασανισμούς, τους ακρωτηριασμούς, τα παράσιτα του ανθρώπινου σώματος, τα περιττώματα (ναι, ναι !), και γενικότερα όλα αυτά τα ευχάριστα θέματα, που είναι τέλεια για κουβεντούλα στο οικογενειακό κυριακάτικο τραπέζι.

Όποιος νομίζει όμως ότι η δουλειά του απευθύνεται σε περιορισμένο (και ολίγον τί άρρωστο ή ανώμαλο) κοινό, κάνει λάθος. Απευθύνεται σίγουρα πάντως σε ενήλικο κοινό, οπότε ...

Σίγουρα η δουλειά του Shintaro Kago σοκάρει. Δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς άλλωστε, αφού περιέχει γενναίες ποσότητες σεξ, ακραίας βίας και οποιασδήποτε διαστροφής μπορεί να χωρέσει στον ανθρώπινο νού. Περιέχει όμως και μία βαθιά γνώση του μέσου των comics, μία διάθεση για πειραματισμό και καινοτομία, και μία εξαιρετική ευχέρεια στην εικονογράφηση και στη σύνθεση των σελίδων. Και όλα αυτά εξυψώνονται στη μέγιστή τους μορφή στην εκπληκτική 16-σέλιδη ιστορία Abstraction. Πραγματικά πρόκειται για μία πρωτοποριακή δουλειά, τόσο σε σύλληψη όσο και σε εκτέλεση, που εξερευνά, και ίσως και να προσπερνά τα όρια του μέσου.

 Παρακάτω έχω παραθέσει ολόκληρη την ιστορία. Απολαύστε !
(ακολουθήστε τη σειρά των αριθμημένων panels)

Παραδόξως, η τόσο ακραία αισθητικά δουλειά του Shintaro Kago έχει εκδοθεί και στα ελληνικά, σε μία συλλογή μικρών ιστοριών του με τίτλο ΤΟ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ & ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΦΡΙΚΩΔΙΕΣ από τη Jemma Press. Στη συλλογή περιέχεται και το Abstraction.

Abstraction @ Same Hat

Suehiro Maruo

Ο Μαρκήσιος De Sade των manga !

Κάτι τρέχει με τους ιάπωνες ! Αυτό είναι γνωστό. Κάτι συμβαίνει με την κουλτούρα και την ψυχοσύνθεσή τους που εμείς οι δυτικοί δε μπορούμε να κατανοήσουμε. Δεν είναι τυχαίο οτι απο την Ιαπωνία έχουν ξεπηδήσει οι πιο ακραίοι καλλιτέχνες του κόσμου των comics (τόσο θεματολογικά όσο και αισθητικά), ούτε είναι συμπτωματική η εμμονή τους με τη διαστροφή και τη γραφική της απεικόνιση. Με ιδιαίτερη προτίμηση στις σεξουαλικές ακρότητες και τo σαδισμό, η όχι και τόσο μικρή αυτή μερίδα καλλιτεχνών απο τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου έχει να επιδείξει μία τεράστια παραγωγή στο καθαρά δικό τους, "ασυνήθιστο" αυτό είδος που έχει ονομαστεί ero guro (erotic grotesque). Ηγετική μορφή της σύγχρονης γενιάς του κινήματος, οι απαρχές του οποίου χρονολογούνται κάπου στα 1920, αποτελεί ο cult mangaka, εικονογράφος και ζωγράφος Suehiro Maruo. Πριν ξεκινήσω όμως την παρουσίαση αυτού του πολύ σημαντικού καλλιτέχνη, δεδομένου του ύφους της δουλειάς του, ...

Ο Suehiro Maruo λοιπόν, γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 1956 στο Nagasaki της Ιαπωνίας, ο νεαρότερος ανάμεσα σε εφτά αδέλφια. Ήταν ένα εξαιρετικά μοναχικό παιδί, και αναφέρει οτι σε όλη του τη νεότητα δεν αντάλλαξε με τους γονείς του περισσότερες απο 2-3 κουβέντες (οκ, υπερβάλλει λίγο). Ζωγράφιζε όλη την ώρα, προσπαθώντας να αντιγράψει γνωστά manga, όπως το "Eightman". Το 1971 τελείωσε το αντίστοιχο γυμνάσιο, αλλά παράτησε το λύκειο. Ανήσυχο πνεύμα ακόμη και απο την τρυφερή ηλικία των 15, μετακόμισε στο Tokyo και άρχισε να δουλεύει σε ένα βιβλιοδετείο. Παράλληλα, "εργαζόταν" και ως κλέφτης μαγαζιών. Ως αποτέλεσμα, πέρασε 2 εβδομάδες στη φυλακή, όταν συνελλήφθη να κλέβει δίσκους του Santana και των Pink Floyd απο το δισκοπωλείο της γειτονιάς του (ωραίο γούστο στη μουσική πάντως). Στα 17 του σχεδίασε την πρώτη του ιστορία manga, την οποία έστειλε αμέσως στο "αγορίστικο" περιοδικό Weekly Shōnen Jump. Οι εκδότες όμως την απέρριψαν ως "υπερβολικά γραφική και βίαιη".

Απογοητευμένος, δεν ξανασχεδίασε για 8 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το Νοέμβριο του 1980, οπότε και κυκλοφόρησε η πρώτη του δουλειά Ribon no Kishi (リボンの騎士). 24 χρονών πλέον, ο αντισυμβατικός αυτός καλλιτέχνης δεν δεχόταν καμία "έκπτωση" στο καλλιτεχνικό του όραμα, απλώς περίμενε μέχρι ο κόσμος των manga να είναι έτοιμος να δεχτεί την ακραία, είναι αλήθεια, πρότασή του. Το 1982 κυκλοφόρησε η πρώτη του συλλογή μικρών ιστοριών Barairo no Kaibutsu (薔薇色の怪物 - Rose Colored Monster), σηματοδοτώντας και επίσημα πλέον την αρχή της καριέρας του στα comics.

Ο Maruo ασχολείται πάντα με σκοτεινά θέματα, πνιγμένα σε μία εφιαλτική, σουρρεαλιστική ατμόσφαιρα. Το sex και η βία παίζουν βασικό ρόλο στις ιστορίες του, με ιδιαίτερη έμφαση στην όσο το δυνατόν πιστότερη και λεπτομερέστερη απεικόνισή τους. Συνηθισμένα θέματά του αποτελούν οι δολοφονίες με τσεκούρια, και γενικά με αιχμηρά αντικείμενα, οι εκτρώσεις, οι βιασμοί, οι γενετικές ανωμαλίες, και άλλα τέτοια ευχάριστα. Επηρρεασμένος απο την ιαπωνική παράδοση του τυπώματος σε ξύλο του 19ου αιώνα, γνωστή ως ukiyo-e, και πιο συγκεκριμένα απο το παρακλάδι muzan-e, που ασχολείται με τη βία, ο αμφιλεγόμενος ήδη απο τα πρώτα χρόνια της καριέρας του αυτός καλλιτέχνης άρχισε να γίνεται γνωστός ως ο σύγχρονος συνεχιστής του είδους του ero-guro (エログロ), επηρρεάζοντας και άλλους νεαρούς δημιουργούς manga. Πολλές ιστορίες του εμφανίζονταν στο underground manga περιοδικό Garo (ガロ), καλλιεργώντας μια cult φήμη γύρω απο το όνομά του, η οποία τον ακολουθεί μέχρι και σήμερα. Οι cameo εμφανίσεις του στις ιστορίες του, και τα χαρακτηριστικά μαύρα γυαλιά που φορούσε σχεδόν σε όλες τις (λιγοστές) φωτογραφίες του που δημοσιεύονταν στον τύπο της εποχής, ολοένα και γιγάντωναν αυτή τη φήμη.

Το 1984 κυκλοφόρησε η πιο γνωστή στο δυτικό κόσμο δουλειά του, Shōjo Tsubaki (Mr. Arashi's Amazing Freak Show), στην οποία ένα μικρό κορίτσι, η Midori, απάγεται απο το θίασο τεράτων του Mr. Arashi και αναγκάζεται να συμμετάσχει στις παραστάσεις του περιπλανώμενου τσίρκου του. Η ιστορία είναι παλιά, ανήκοντας στην παραδοσιακή αφήγηση παραμυθιών kamishibai, και η κυριολεκτική του μετάφραση είναι "Το κορίτσι με τις καμέλιες", αλλά φυσικά η εκδοχή του Maruo είναι προσαρμοσμένη στο δικό του, βίαιο και σαδιστικό στύλ. Το 1992 μεταφέρθηκε σε ταινία animation με τον τίτλο Midori απο τον Hiroshi Harada. Μία άλλη πολύ γνωστή δουλειά του είναι το βιβλίο Bloody Ukiyo-e μαζί με τον Kazuichi Hanawa (τον οποίο παραδέχεται ως μεγάλη επιρροή του), μία συλλογή πινάκων με φρικιαστικά θέματα όπως αποκεφαλισμούς και ξεκοιλιάσματα που κυκλοφόρησε το 1988. Το 1996 κυκλοφόρησε στην Αμερική μία συλλογή alternative manga, με τίτλο Comics Underground Japan. Απο τη συλλογή ξεχώρισε η ιστορία του Maruo "Planet of the Jap", στην οποία αφηγείται τί θα συνέβαινε αν η Ιαπωνία είχε κερδίσει στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, και έριχνε αυτή ατομικές βόμβες σε αμερικάνικες πόλεις όπως το Los Angeles και το San Francisco. Το "Planet of the Jap", επηρρεασμένο απο τη νουβέλα του Philip K. Dick "The Man in the High Castle" έγινε αυτομάτως cult στην Αμερική, και το όνομα του Suehiro Maruo άρχισε να αναφέρεται σε συζητήσεις για "εναλλακτικά" και "ψαγμένα" comics.

Ο πολύ σημαντικός γάλλος κριτικός τέχνης Thierry Groensteen τον έχει χαρακτηρίσει ως τον "Marquis de Sade των manga" - ένας τίτλος που ομολογουμένως του ταιριάζει πολύ. Όμως η δουλειά του Maruo δεν περιορίζεται στη γραφική απεικόνιση του sex και της βίας σε μορφή manga. Σήμερα, είναι ένας περιζήτητος εικονογράφος και ζωγράφος, με περίτεχνο στύλ και μία σπάνια λυρικότητα και ευαισθησία. Τα βιβλία Maruograph Ι και ΙΙ του 1996, και τα Maruo Gahō EX 1 και 2 του 2005 φανερώνουν τις εκπληκτικές ικανότητές του στη ζωγραφική, αποτελώντας συλλογές πινάκων επηρρεασμένων απο τη δυτική κουλτούρα, και ιδιαίτερα το δυτικό κινηματογράφο, με προτίμηση στο γερμανικό εξπρεσσιονισμό. Έχοντας απομακρυνθεί απο τη γνωστή του θεματολογία, επεκτείνοντας το σχετικά περιορισμένο κοινό στο οποίο απευθυνόταν παλαιότερα, έχει εικονογραφήσει αρκετά εξώφυλλα μουσικών CD (με πιο γνωστά αυτά για τη μπάντα Naked City του συνθέτη John Zorn), περιοδικών και βιβλίων, ενώ έχει κάνει και αρκετές προσωπικές εκθέσεις, όπου οι πρωτότυπες λιθογραφίες του γίνονται ανάρπαστες στους συλλέκτες. Η τελευταία του δουλειά, ακολουθώντας το υπερβολικά "φυσιολογικό" για τα δεδομένα του "The Strange Tale of Panorama Island" του 2008,  προορίζεται για πιο mainstream κοινό, και εκδίδεται στο πολύ γνωστό στην Ιαπωνία manga περιοδικό Young Champion.

Βιβλιογραφία
(πηγή : wikipedia.org)

• Barairo no Kaibutsu - 1982
• Yume no Q-SAKU  - 1982
• DDT - 1983
• Maruo Jigoku - 1983
• Shōjo Tsubaki - 1984
• Kinrandonsu - 1985
• ONLY YOU - 1985
• Paranoia Star - 1986
• Edo Shōwa Kyōsaku Muzan-e Eimei Nijūhasshūku  (Bloody Ukiyo-e in 1866 & 1988) - 1988
• Kokuritsu Shōnen (National Kid) - 1989
• Inugami Hakase - 1994
• Kaze no Matenrō - 1995
• Maruo Jigoku 2 - 1995
• Maruo Gahō 1 (Maruograph 1) - 1996
• Maruo Gahō 2 (Maruograph 2) - 1996
• Gichigichi-kun - 1996
• LUNATIC LOVERS - 1997
• Maruograph - 1999
• Shin National Kid (NEW NATIONAL KID) - 1999
• Warau Kyūketsuki (Laughing Vampire) - 2000
• Maruo Box - 2000
• Shinseiki SM Gahō - 2000
• Paraiso: Warau Kyūketsuki 2 - 2004
• Maruo Gahō EX 1 (Maruograph EX 1) - 2005
• Maruo Gahō EX 2 (Maruograph EX 2) - 2005
• Panorama-tō Kidan - 2008

Εκδόσεις εκτός Ιαπωνίας

Αγγλικά :

• Mr. Arashi's Amazing Freak Show (少女椿 - Blast Books)
• Ultra-Gash Inferno (selected short works - Creation Books)
• Comics Underground Japan  (Blast Books)
• How to Rake Leaves (Stone Bridge Press)
• How to Take a Japanese Bath (Stone Bridge Press)

Γαλλικά :

• La Jeune Fille aux Camelias (少女椿)
• Yume no Q-Saku (Le Lézard Noir)
• Lunatic Lover's (Le Lézard Noir)
• Vampyre 1 (笑う吸血鬼 - Le Lézard Noir)
• Vampyre 2 (ハライソ 笑う吸血鬼２ - Le Lézard Noir)
• Exercices d'Automne: Ou l'Art de Ramasser les Feuilles Mortes (Le Lézard Noir)
• L'art du Bain Japonais (Le Lézard Noir)

Ισπανικά :

• El Monstruo de Color de Rosa (薔薇色ノ怪物 - Glénat)
• Midori: La Niña de las Camelias (少女椿 - Glénat)
• Dr. Inugami (犬神博士 - Glénat)
• Gichi Gichi Kid (ギチギチくん - Glénat)
• Lunatic Lover's published by Glénat.
• La Sonrisa del Vampiro (笑う吸血鬼 - Glénat)
• La Sonrisa del Vampiro 2: Paraíso (ハライソ 笑う吸血鬼２ - Glénat)
• DDT (Ediciones Otaku Manga, 2004)
• New National Kid (Ediciones Otaku Manga, 2004)
• La Extraña Historia de la Isla Panorama (パノラマ島綺譚 - Glénat)

Links  

Suehiro Maruo official site
Suehiro Maruo @ wikipedia
Suehiro Maruo @ lambiek
Suehiro Maruo @ beautifuldecay.com
Suehiro Maruo @ mindlessones
Suehiro Maruo gallery @ minitokyo.net
Suehiro Maruo gallery @ tumblr
Sexual Horror in the 1980s and the Manga of Suehiro Maruo
list of Suehiro Maruo works