NOiSE

Το prequel της αριστουργηματικής 
σειράς του Tsutomu Nihei, BLAME

Το NOiSE (ノイズ Noizu) είναι ένα manga graphic novel που δημιούργησε οTsutomu Nihei ως prequel, δηλαδή ως ιστορία που προηγείται χρονικά της κύριας πλοκής, της 10-τομης, γοτθο-cyberpunk και καρα-cult σειράς του BLAME ! Ως prequel που σέβεται τον εαυτό του, μας προσφέρει πληροφορίες για το origin (καταγωγή) της Megastructure, της αχανούς κατασκευής που συνεχώς επεκτείνεται και αποτελεί το κλειστοφοβικό σκηνικό ολόκληρης της σειράς. Επίσης, μας αποκαλύπτει και μερικά στοιχεία origin της Safeguard και των Silicon creatures, των πανίσχυρων και τρομακτικών cyborgs που αποτελούν μόνιμη απειλή για το ανθρώπινο είδος.

Το NOiSE δημοσιεύθηκε το 2001 στο περιοδικό Afternoon της εταιρείας Kodansha, στο οποίο είχε ξεκινήσει να κυκλοφορεί σε συνέχειες και το BLAME τρία χρόνια νωρίτερα. Αργότερα η Kodansha εξέδοσε το έργο και σε μορφή graphic novel, και η TokyoPop το μετέφρασε και στα αγγλικά. Το βιβλίο περιέχει επίσης και τη σύντομη ιστορία που αποτέλεσε το πρωτότυπο του Blame από το μακρινό 1995.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται αρκετά πριν τα γεγονότα της κύριας υπόθεσης του BLAME, και σίγουρα 3.000 χρόνια πριν, όπως αναφέρεται, όμως δεν έχουμε κάποιο πιο σαφές χρονικό πλαίσιο, κατά τη συνηθισμένη τακτική του Nihei. Και δεν έχει και πολλή σημασία άλλωστε, καθώς ολόκληρο το σύμπαν της σειράς είναι στημένο έτσι ώστε ο χρόνος και ο τόπος να μοιάζουν αναλλοίωτα και άνευ σημασίας. Πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας είναι η Susono Musubi, μία αστυνομικός που  ερευνά μία σειρά εξαφανίσεων μικρών παιδιών με το συνεργάτη της. Υπεύθυνη για τις εξαφανίσεις είναι μία σκοτεινή, τρομακτική αίρεση που αποτελείται από παρασιτικές, μηχανικές μορφές ζωής που αργότερα θα γίνουν πιο γνωστές ως ... Silicon creatures. Η υπόθεση παίρνει φρικιαστική τροπή (εννοείται), και η Susono καταλήγει να μάχεται τα πλάσματα του σκότους με όπλο ένα Gravitational Beam Emitter με μορφή ξίφους - το ίδιο άγνωστης προέλευσης laser που είχε και ο Killy στο BLAME.

Η υπόθεση του NOiSE μας προσφέρει μια ματιά του κόσμου προτού το πολύπλοκο δίκτυο μέσω του οποίου λειτουργεί η Megastructure, το Netsphere, "τρελαθεί" και βυθίσει ολόκληρη την τεχνολογικά προηγμένη αυτή κοινωνία στο χάος ! Βλέπουμε πώς ξεκίνησε η καρκινική, ανεξέλεγκτη εξάπλωση της υπερ-κατασκευής, πώς "γεννήθηκε" η Silicon life και πώς εξελίχθηκαν τα όντα της Safeguard στους αδυσώπητους εξολοθρευτές που γνωρίσαμε και δεν αγαπήσαμε στο BLAME.

Το NOiSE ασφαλώς προτείνεται σε όσους έχουν διεισδύσει ήδη στο κατάμαυρο σύμπαν του BLAME (δηλαδή το έχουν διαβάσει), έτσι ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τις βασικές μορφές ζωής που κατοικούν στην αχανή Megastructure, αλλά και την ίδια την τερατόμορφη υπερ-κατασκευή. Στέκεται και μόνο του, όντας βεβαίως αρκετά περίπλοκο όπως και η κύρια σειρά, όμως σίγουρα θα το εκτιμήσει καλύτερα κάποιος που γνωρίζει ήδη τη μετέπειτα εξέλιξη όλων των βασικών ομάδων χαρακτήρων. Θεοσκότεινο, τρομακτικό και με ελάχιστους διαλόγους όπως και η "μητρική" σειρά, το NOiSE αποτελεί ένα εξαιρετικό συμπλήρωμα σε όσους δε χόρτασαν τη μουντή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και τις απάνθρωπες, σαδιστικές τεχνητές μορφές ζωής των 10 τόμων του original αριστουργήματος.

Και φυσικά, όπως είχα αναφέρει και στην παρουσίαση του BLAME, κύριο ατού και αυτού του συμπληρώματος είναι ακριβώς αυτές οι τρομακτικές, μηχανικές μορφές ζωής που καταδυναστεύουν το ανθρώπινο είδος και "μολύνουν" με την ύπαρξή τους ολόκληρο το βιβλίο. Μηχανικά τέρατα for ever !

Ακολουθεί ένα μικρό δείγμα από το one-shot prorotype του BLAME, την πρώτη δουλειά που δημιούργησε ποτέ ο Tsutomu Nihei το 1995. Λογικό είναι το σχεδιαστικό του στυλ να μην έχει κατασταλάξει ακόμη στο σκοτεινό, sketchy και ατμοσφαιρικό ύφος που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε στην αριστουργηματική σειρά του.

Tribute to Otomo

Ένας φόρος τιμής στο εμβληματικό AKIRA και στο δημιουργό του

Ο Katsuhiro Otomo είναι ασφαλώς ένας από τους καλύτερους και γνωστότερους mangaka της Ιαπωνίας, και γενικά ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του κόσμου των comics της τελευταίας τριανταετίας. Σημαντικότερη δουλειά της σπουδαίας καριέρας του είναι ασφαλώς το εκ-πλη-κτι-κό AKIRA, ένα έργο ορόσημο στην ιστορία των manga, ίσως η πιο επιδραστική δουλειά στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου στην εποχή μετά τον μεγάλο Osamu Tezuka.

Απόδειξη της τεράστιας αξίας του Otomo (όχι οτι χρειαζόταν καμία απόδειξη πέραν του έργου του) είναι η τίμησή του με το ακριβοθώρητο grand prix του φεστιβάλ της Angoulême το 2015, κατορθώνοντας έτσι να γίνει μόλις ο πέμπτος μη ευρωπαίος δημιουργός που κερδίζει το βραβείο. Μετά την ομολογουμένως μεγάλη αυτή διάκριση, διοργανώθηκε στη γκαλερί της εκδοτικής εταιρείας Glenat έκθεση με έργα ευρωπαίων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από το έργο του. Οι επισκέπτες της έκθεσης έπαιρναν μαζί ένα βιβλίο με όλα τα έργα.

Κάπως έτσι ξεκίνησε λοιπόν το project που θα εξελισσόταν στο πολύ όμορφο artbook - φόρο τιμής στον Katsuhiro Otomo που παρουσιάζουμε σήμερα. Ανάμεσα στους 80 καλλιτέχνες που συμμετείχαν συγκαταλέγονται πολύ μεγάλα ονόματα των ευρωπαϊκών και ιαπωνικών comics, όπως οι Naoki Urasawa, Masamune Shirow, Juan Gimenez, Olivier Ledroit, Tanino Liberatore, Francois Boucq, ο δυστυχώς πρόσφατα εκλιπών Jirô Taniguchi, Tsutomu Nihei, Katsuya Terada, και πολλοί πολλοί άλλοι. Το βιβλίο των 168 σελίδων εκδόθηκε στη Γαλλία από τη Glenat και στην Ιαπωνία από την Kodansha, και το μεγάλο φορμά του καθιστά την τιμή των 35 ευρώ αρκετά λογική. Οπότε ... μην το πετύχω πουθενά !

Range Murata - Stan Manoukian

Gloria Pizzilli - Olivier Ledroit

Aleksi Briclot - Francois Boucq

Juan Gimenez - Tomer Hanuka

Jiro Taniguchi - Tanino Liberatore

Όλοι οι ευρωπαίοι (κυρίως γάλλοι) συμμετέχοντες:

Virginie Augustin, Bannister, Dominique Bertail, Matthieu Bonhomme, Aleksi Briclot, Francesco Cattani, Lorenzo Ceccotti, Merwan Chabane, Olivier Coipel, Luigi Critone, Simone D’Armini, Ludovic Debeurme, Benoît Feroumont, Manuele Fior, Juan Gimenez, Joël Jurion, Jean-Philippe Kalonji, Viktor Kalvachev, Nicolas Keramidas, Kim Jung Gi, Olivier Ledroit, Stéphane Levallois, Li-An, Tanino Liberatore, Julien Loïs, Vincent Mallié, Dilraj Mann, Stan Manoukian, Thierry Martin, Laureline Mattiussi, Hugues Micol, Timothée Montaigne, Nicolas Némiri, Vincent Perriot, Gloria Pizzilli, Victor Santos, Stan Sakaï, Otto Schmidt, Guillaume Singelin, Jirô Taniguchi, Lucio Villani, Vince, Pierre Alary, Boulet, François Boucq, Yannick Corboz, Adrien Demont, Asaf Hanuka, Julien Loïs, Giannis Milonogiannis, Boris Mirroir, Marion Mousse, Orhun, Sara Pichelli, Corentin Rouge.

Να και οι ιάπωνες συμμετέχοντες:

Hiroyuki Asada, Hisashi Eguchi, Daisuke Igarashi, Atsushi Kamijo, Masakazu Katsura, Masashi Kishimoto, Taiyo Matsumoto, Minetaro Mochizuki, Range Murata, Tsutomu Nihei, Yoshiyuki Sadamoto, Masamune Shirow, Shou Tajima, Fumiko Takano, Takayuki Takeya, Jiro Taniguchi, Katsuya Terada, Naoki Urasawa, Sensha Yoshida

Bannister - Dominique Bertail

Γιάννης Μυλωνογιάννης - Νικόλας Κεραμίδας

Otto Schmidt - Vince

Taiyo Matsumoto

Asaf Hanuka - Thimotee Montaigne

Guillaume Singelin - Merwan Chabane

Με χαρά (και λίγη έκπληξη να πω την αλήθεια) είδα και 2 ελληνικά ονόματα ανάμεσα στους εκλεκτούς συμμετέχοντες, αυτό του πολύ καλού Γιάννη Μυλωνογιάννη, και αυτό του Νικόλα Κεραμίδα, τον οποίο ομολογώ οτι δε γνώριζα.

Ασφαλώς το AKIRA, όντας ένα από τα πλέον επιδραστικά comics αλλά και anime όλων των εποχών, αποτελεί αγαπημένο θέμα των καλλιτεχνών εδώ και δεκαετίες, με πραγματικά αμέτρητες δουλειές ερασιτεχνών αλλά και επαγγελματιών να κυκλοφορούν στο Deviant art και σε όλο το internet. Οπότε, για να κλείσουμε εντυπωσιακά, παραθέτω μία εικονογράφηση του εκπληκτικού James Jean, που αναδείχθηκε από τα εξαιρετικά εξώφυλλα που έφτιαχνε για τη σειρά FABLES.

BLAME !

Μία σκοτεινή horror sci-fi cyberpunk σειρά manga

Το BLAME ! (Buramu!, προφέρεται "blam") του πολύ καλού mangaka Tsutomu Nihei είναι μία σκοτεινή, κλειστοφοβική, αγωνιώδης σειρά τρόμου επιστημονικής φαντασίας με υποβλητική ατμόσφαιρα, καταιγιστική δράση και ελάχιστους διαλόγους. Είναι η σειρά που ανέδειξε το δημιουργό της παγκοσμίως και εισήγαγε το κοινό σε ένα σκοτεινό και εφιαλτικό κόσμο του μακρινού μέλλοντος που θα αποτελούσε το σκηνικό και επόμενων, επίσης εξαιρετικών δουλειών του (π.χ Noise, Biomega). Ξεκίνησε να εκδίδεται τον Ιούνιο του 1998 από το Afternoon KC division της εταιρείας Kodansha, με τον 10ο και τελευταίο τόμο να κυκλοφορεί στην Ιαπωνία το Σεπτέμβριο του 2003. Το διάστημα 2005-2007 η εταιρεία Tokyopop εξέδοσε τη σειρά και στα αγγλικά, με τους συγκεκριμένους τόμους να παραμένουν ακόμη και σήμερα παραδόξως δυσεύρετοι.

To 2003 δημιουργήθηκαν και 6 σύντομα anime επεισόδια για το internet, τα οποία όμως ήταν περισσότερο στη λογική του video art, δηλαδή δεν προσανατολίζονταν στο να αποδώσουν την υπόθεση, αλλά στο να παρουσιάσουν μερικά εντυπωσιακά αποσπάσματα της σειράς με κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Αυτό βεβαίως δεν είναι απαραίτητα κακό, όμως δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν ήταν ιδιαίτερα προσεγμένο. Ευελπιστώ κάποια στιγμή να γίνει μία σωστή μεταφορά του BLAME ! σε anime, για να έρθει το ευρύ κοινό αντιμέτωπο με το ατελείωτο, εφιαλτικό όραμα επιστημονικής φαντασίας του Tsutomu Nihei.

Η original σειρά manga είχε τεράστια απήχηση όταν πρωτο-κυκλοφόρησε, οδηγώντας σε αρκετά spin-offs όπως τα: Noise (prequel σειρά), Blame², Blame NSE - Net Sphere Engineer (σύντομες ιστορίες), Blame Academy (παρωδία), άλλοτε με μικρότερη και άλλοτε με μεγαλύτερη επιτυχία. To 2003 κυκλοφόρησε και ένα πολύ όμορφο artbook, το BLAME! And so on, με πολλά προσχέδια, αλλά και αρκετές επεξηγήσεις της ολίγον-τί περίπλοκης υπόθεσης.

Η Υπόθεση
(Spoiler level: 2.5/5)

Το σκηνικό της σειράς είναι ένα ζοφερό, μακρινό δυστοπικό μέλλον στο οποίο ο ανθρώπινος πολιτισμός όπως τον γνωρίζουμε έχει καταστραφεί, και οι ελάχιστοι εναπομείναντες άνθρωποι συνυπάρχουν (καθόλου ειρηνικά) με μία τεράστια ποκιλία μηχανών και τεχνητών μορφών ζωής. Πρωταγωνιστής της ιστορίας μας είναι ο Killy (Προσοχή ! Το link περιέχει πολλά spoilers), ένας cool, λιγομίλητος και πάντα ψύχραιμος πράκτορας αγνώστου εργοδότη ή συμφερόντων, ο οποίος περιπλανιέται στα αχανή, σκοτεινά, δαιδαλώδη τοπία μίας διαρκώς επεκτεινόμενης υπερ-κατασκευής που ονομάζεται απλά Mega-Structure, μέσα στην οποία εκτυλίσσεται όλη η πλοκή της σειράς.

Με τη βοήθεια της Cibo, μίας κορυφαίας επιστήμονος, ο Killy αναζητά έναν άνθρωπο που να κατέχει ένα συγκεκριμένο τύπο γονιδίων, τα Net Terminal Genes, τα οποία επιτρέπουν ασφαλή πρόσβαση στο Net Sphere, ένα εκτεταμένο δίκτυο μέσα στο οποίο ο χρήστης εισέρχεται σε μία κατάσταση συνειδητότητας του πολύπλοκου, χαοτικού αυτού κόσμου (είναι όντως λίγο πολύπλοκο). Χωρίς μνήμη και με επαυξημένες, υπεράνθρωπες δυνάμεις, ο ήρωάς μας ελπίζει οτι μέσω του Net Sphere θα μπορέσει να κατανοήσει και να ελέγξει τις λειτουργίες της Mega-Structure και των μορφών ζωής που την κατοικούν. Το μοναδικό όπλο που έχει ενάντια στις ατελείωτες ορδές μηχανικών, εχθρικών τεράτων που εμποδίζουν την αποστολή του είναι το Gravitational Beam Emitter, ένα όπλο laser πολύ μικρό σε μέγεθος αλλά απίστευτης δύναμης, που μπορεί μέχρι και να ανοίξει τρύπες στους αδιαπέραστους τοίχους που χωρίζουν τα επίπεδα της Mega-Structure.

Τα προαναφερθέντα μηχανικά τέρατα χωρίζονται σε πολλές ξεχωριστές ομάδες, η κάθε μία με διαφορετικές επιδιώξεις και διαθέσεις απέναντι στους ήρωές μας. Μία μόνιμη απειλή είναι η λεγόμενη Safeguard, μία υπηρεσία ασφαλείας που επιτίθεται ακαριαία σε οποιονδήποτε δεν έχει τα Net Terminal Genes και προσπαθεί να συνδεθεί στο Net Sphere, με μοναδικό στόχο να τους εξοντώσει. Η δεύτερη, βασική εχθρική ομάδα είναι τα Silicon Creatures, τρομακτικών δυνάμεων (και εμφάνισης) cyborgs, που επιδιώκουν επίσης να βρούν τα Net Terminal Genes και να τα εξαπλώσουν σαν ιό, στοχεύοντας να σκορπίσουν το χάος.

Αναλυτική λίστα των χαρακτήρων του BLAME ! (spoilers 100%) 

Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που συντέλεσαν στην επιτυχία του BLAME ! είναι τα υπέροχα σχεδιασμένα και άκρως τρομακρικά μηχανικά τέρατα που αναλύσαμε παραπάνω, και που κατοικούν στα σκοτεινά, κλειστοφοβικά τοπία της Mega-Structure. Οι επιρροές του Tsutomu Nihei στο σχεδιασμό των "κακών" χαρακτήρων του είναι πολλές, και νομίζω λίγο-πολύ εμφανείς, χωρίς όμως αυτό να συνιστά κάποιου είδους αντιγραφή. Έτσι, στα Silicon Creatures με τα μαύρα, γυαλιστερά πέτσινα ρούχα και τα αιχμηρά αντικείμενα που προεξέχουν από το σώμα τους αναγνωρίζουμε καθαρά επιρροές από το Hellraiser του Clive Barker, οι πολλές κατηγορίες ρομπότ-εξολοθρευτών της Safeguard θυμίζουν μία μίξη της δουλειάς του H.R.Giger (και ιδιαίτερα το Alien), των cyborg του Ghost in the Shell και των τεράτων του videogame Resident Evil, ενώ τα τεράστια όντα της "Ασφάλειας" με τα χταποδόμορφα κεφάλια παραπέμπουν ευθέως στον Cthulu του H.P Lovecraft. 'Ολα αυτά όμως είναι φιλτραρισμένα τόσο καλά και με τόσο δημιουργικό τρόπο ώστε συνθέτουν κάτι καινούριο - μία αρκετά ομοιογενή μέσα στην ποικιλομορφία της ατελείωτη παρέλαση εφιαλτικών πλασμάτων που στοιχειώνουν με την παρουσία τους τις σελίδες της σειράς.

Πίσω όμως από τα τέρατα και τα μισοφωτισμένα backgrounds του πολύ καλού, sketchy artwork του Nihei κρύβονται προβληματισμοί για την ανθρώπινη συνειδητότητα, τη μετατροπή ενός ανθρώπου σε cyborg και το κατά πόσο αυτό προσεγγίζει την έννοια της αθανασίας ή αυτή της τερατογέννεσης, προσδίδοντας έτσι στο BLAME! ένα δεύτερο, "κρυφό" επίπεδο που φέρνει στο νού τις αντίστοιχες φιλοσοφικές ερωτήσεις που είχε θέσει πρώτο το εμβληματικό Ghost in the Shell του Masamune Shirow.

To BLAME ! θεωρείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια κλασσικό στον κόσμο των manga, και μάλιστα απολύτως δίκαια. Ο Tsutomu Nihei έχει εξελιχθεί σε ένα από τους πλέον καταξιωμένους σύγχρονους mangaka, έχοντας παραδόσει πλήθος αξιόλογων δουλειών από το μακρινό 1998, αλλά αυτή η κατάμαυρη, τρομακτική, πωρωτική πρώτη του σειρά παραμένει μέχρι σήμερα το απόλυτο αριστούργημά του. Φυσικά, με αρκετά χρόνια ακόμα μπροστά του, στο χέρι του είναι να το ξεπεράσει και να μας (ξανα)τρελάνει όλους.