Jacques Tardi - Fear of the blue-eyed Sloane

Μία σύντομη ιστορία από το Métal Hurlant #3 (1975)

Ο Jacques Tardi είναι ένας από τους πιο γνωστούς, αγαπητούς και βραβευμένους καλλιτέχνες στην ιστορία των ευρωπαϊκών, και δη παγκόσμιων comics, μία από τις ευτυχείς περιπτώσεις γάλλων δημιουργών που αναγνωρίστηκαν εν ζωή και από το αγγλόφωνο κοινό. Ένας απο τους πιο παραγωγικούς δημιουργούς της Γαλλίας, ο Tardi είναι γνωστός περισσότερο για τα υπέροχα, ατμοσφαιρικά αστυνομικά θρίλερ του, αλλά και τη διάσημη ηρωίδα του Adèle Blanc-Sec, ερευνήτρια παραφυσικών υποθέσεων και - το πιο σημαντικό - μία από τους πρώτους κεντρικούς γυναικείους χαρακτήρες των comics περιπέτειας. Με το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας του να αποτελείται από τα προαναφερθέντα αστυνομικά noir και τις περιπέτειες της Adèle, ο καλλιτέχνης καταπιάστηκε και με άλλα είδη, ειδικά στα πρώτα χρόνια της καριέρας του που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70. Δεν έχει φιλοτεχνήσει πολλές σύντομες ιστορίες, γι'αυτό και αυτή που παρουσιάζουμε σήμερα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η 8-σέλιδη ιστορία Fear of the blue-eyed Sloane λοιπόν δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο θρυλικό Métal Hurlant #3 τον Ιούνιο του 1975 με πρωτότυπο τίτλο La crainte du sloane aux yeux bleus, και 2 χρόνια αργότερα ανατυπώθηκε και στα αγγλικά, στο αμερικάνικο ξαδερφάκι του περιοδικού, Heavy Metal.

Είναι μία όμορφη και διδακτική ιστορία που μπλέκει την εποχή της αποικιοκρατίας και των αρχαιολογικών ανακαλύψεων με την επιστημονική φαντασία, με ένα τρόπο που μόνο η 9η τέχνη μπορεί να καταφέρει. Τα συναισθήματα του Tardi προς το ιμπεριαλιστικό παρελθόν της Γαλλίας στα τέλη του 19ου αιώνα είναι εμφανή, και ως γνήσιος καλλιτέχνης υποστηρίζει την πλευρά των αδύναμων ιθαγενών απέναντι στους άπληστους λευκούς "εκπολιτιστές".

Métal Hurlant #3 (Ιούνιος 1975)

The Jealous God

Μία "θεϊκή", ανολοκλήρωτη ιστορία από το σουρρεαλιστικό σύμπαν του Alejandro Jodorowsky

Ο Alejandro Jodorowsky είναι θεός. Καθ'όλη τη σπουδαία καριέρα του, βιβλίο με το βιβλίο, έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο παράλληλο σουρρεαλιστικό σύμπαν, που κατοικείται από κάθε λογής πολύχρωμα, τρομακτικά, εξωπραγματικά πλάσματα. Το σύμπαν αυτό, το οποίο άλλοι έχουν ονομάσει Jodoverse, διέπεται από τελείως διαφορετικούς νόμους και κανόνες από αυτούς που έχουμε μάθει από τον Newton και τον Einstein.

Η ιστορία του που παρουσιάζουμε σήμερα, με αυθεντικό, γαλλικό τίτλο Le dieu jaloux, δηλαδή Ο ζηλιάρης θεός (θεϊκός τίτλος), δεν υπάγεται στο Jodoverse (τότε προς τί όλη αυτή η εισαγωγή ρε παλικάρι ?), κι όμως κατά τη συγγραφή της ο χιλιανός μάγος έπλασε ακόμη ένα κόσμο τελείως διαφορετικό από αυτόν του Incal και των Metabarons, ή του Alef Thau, ή του Anibal 5, ή, ή ... Ένας ακόμη κόσμος για την πλούσια συλλογή του δημιουργού των γαλαξιών και των συμπάντων της 9ης τέχνης !

Το Le dieu jaloux πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο θρυλικό γαλλικό περιοδικό Métal Hurlant, στα τεύχη #95-99 (Ιανουάριος-Μάιος 1984), και αργότερα μεταφράστηκε και στα αγγλικά στο αμερικάνικο alter ego του περιοδικού, Heavy Metal, στα τεύχη #103-105 (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 1985). To 1984 η γαλλική εταιρεία Les Humanoïdes Associés εξέδοσε τη δουλειά συλλεγμένη σε ένα τόμο, με τη συνέχεια της ιστορίας να ακολουθεί το 1986 με τίτλο L'ange carnivore (Ο σαρκοβόρος άγγελος - άλλος θεϊκός τίτλος). Οι δύο τόμοι συγκεντρώθηκαν το 1991 στο La saga d'Alandor, όμως η ιστορία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Είχε ανακοινωθεί και ένας τρίτος, τελευταίος τόμος με τίτλο Les Grands Transparents (Οι μεγάλοι Διάφανοι) στον οποίο θα μαθαίναμε το φινάλε της υπόθεσης, όμως τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Εεε, έτσι πάει συνήθως - η δημιουργική τρέλα που επιτρέπει στον Jodorowsky να πλάθει διαστάσεις έχει και κάποιες ... παρενέργειες !

Το έπος του Alandor λοιπόν, του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας, λαμβάνει χώρα σε ένα κατεστραμμένο και κατακερματισμένο σύμπαν. Η φυλή που το είχε κληρονομήσει έχει πλέον εκλείψει, αφήνοντας διάφορους φιλόδοξους μικρο-ηγεμόνες να παλεύουν για την πολιτική και τη θρησκευτική εξουσία. Όλοι προσπαθούν να αποκτήσουν το σώμα ενός αρχαίου θεού, το οποίο οι θρύλοι λένε οτι χαρίζει απεριόριστη δύναμη. Ο Alandor, ένας νεαρός ευγενής σε ένα μικρό βασίλειο έχει κάθε λόγο να βλέπει το μέλλον με αισιοδοξία, έχοντας λάβει υποσχέσεις για μελλοντική δόξα και δύναμη. Όμως, όλα αλλάζουν όταν κολλάει μία παράξενη πανούκλα που προκαλεί διάφορα σαπισμένα μέλη σώματος να εμφανιστούν σε αταίριαστα σημεία πάνω στο δικό του σώμα (π.χ ένα σαπισμένο χέρι αρχίζει να ξεπροβάλλει από την πλάτη του - μόνο στον Jodorowsky υπάρχουν αυτά)!

Αμέσως, οι υπόλοιποι κάτοικοι του βασιλείου, που μέχρι πρίν λίγο τον δόξαζαν, τώρα τον αντιμετωπίζουν σα λεπρό, τον εξευτελίζουν και τον εξορίζουν. Ο μισητός του αντίζηλος κερδίζει τα δικαιώματά του και τη γυναίκα του, και ο Alandor ξεκινάει μια περίοδο περιπλάνησης και περιπετειών, με μόνη συντροφιά τον μικρό Tiril, του οποίου έσωσε τη ζωή. Η πρώτη τους περιπέτεια τους οδηγεί σε ένα κάστρο όπου ζούν και άλλοι απόκληροι της πανούκλας, φιλοδοξώντας να εκδικηθούν τον κόσμο που τους απέκλεισε. Ο ήρωάς μας θα γίνει αρχηγός τους, και θα προσπαθήσει να γιατρέψει τον εαυτό του μέσω διαλογισμού (κλασικός Jodorowsky). Έπειτα, όλο το αρρωστιάρικο τσούρμο θα συμμετάσχει με τη σειρά του στον αγώνα για την απόκτηση του θεού που χαρίζει δύναμη. Και φυσικά, θα γίνει χαμός !

To Le dieu jaloux είναι μία από τις λιγότερο γνωστές δουλειές του Jodorowsky, και σε αυτό δε φταίει μόνο το οτι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η υπόθεση έχει προοπτικές, όμως η αναρχία και το χάος που χαρακτηρίζουν όλα τα έργα του μεγάλου συγγραφέα εδώ μοιάζουν λίγο αναίτια. Σίγουρα δεν είναι τυχαίο το οτι δεν ολοκλήρωσε την ιστορία, αφού σε μερικά σημεία μοιάζει σαν να μην έχει αποφασίσει πώς να τη συνεχίσει.

Όμως, αν το σενάριο έχει τα θεματάκια του, η εικονογράφηση του Silvio Cadelo είναι απλά ε-ξαι-ρε-τι-κή ! Με πιο αναγνωρισμένη δουλειά το πολύ καλό Mark of the dog, o κατά τα άλλα δυστυχώς άγνωστος ιταλός καλλιτέχνης πήρε το - ως συνήθως ανεκδιήγητο (με την καλή έννοια) υλικό του χιλιανού συγγραφέα και το μετέτρεψε σε ένα πολύχρωμο, ψυχεδελικό γαϊτανάκι ! Τα χρώματα και το έντονο κοντράστ είναι υπέροχα, οι χαρακτήρες ολοζώντανοι μέσα στη σουρρεαλιστική τους τρέλα, και γενικά ολόκληρος ο κόσμος του Alandor μοιάζει βγαλμένος μέσα από acid trip της δεκαετίας του 70. Στο δεύτερο τόμο, L'ange Carnivore, η εικονογράφηση παραμένει κορυφαία, όμως δεν αφήνει την ίδια εντύπωση με την πρώτη φορά που ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τη σουρρεαλιστική έκρηξη χρωμάτων του Cadelo.

* Δεν υπάρχει καμία σχέση με το ομότιτλο μυθιστόρημα του John Braine (1964).

Η συνέχεια της ιστορίας, L'Ange Carnivore, και ο συγκεντρωτικός τόμος La Saga d'Alandor

Τα τεύχη Métal Hurlant #95 και Heavy Metal #103, στα οποία ξεκίνησε να δημοσιεύεται η ιστορία μας σε συνέχειες, αντίστοιχα στα γαλλικά και στα αγγλικά.

Bad-ass Santa Claus is coming to town

Φέτος τα Χριστούγεννα θα είναι πολύ ROCK !

Κάθε χρόνο τέτοιες (άγιες) μέρες, η ασεβής, απρεπής και αηδής συντακτική ομάδα αυτού του blog προσπαθεί να χαλάσει τη σεπτή, μυσταγωγική ατμόσφαιρα που κατακλύζει όλη τη χριστιανοσύνη, η οποία αναμένει με ευλάβεια και ταπεινότητα τη γέννηση του θεανθρώπου. Βεβαίως, η κλασική φιγούρα του Άγιου Βασίλη με την κόκκινη στολή που γελοιοποείται ασύστολα στις χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις του παρόντος ιστοτόπου, ουδεμία σχέση έχει με τη χριστιανική θρησκεία και τον Jesus Christ, οπότε μάλλον θεάρεστο έργο επιτελούμε.

Διαβολόσπορος στο Satan Claus του 2011, αιμοσταγής βάρβαρος στο Santa the Barbarian του 2012, τσαχπίνης ερωτιάρης στο Ultimate XXX-mas ! του 2013, zombie αλλά και zombie killer στο Last Christmas I ate your Heart του 2014. Τί άλλο θα γίνει, ή θα πάθει ο κατακαημένος Άγιος Βασίλης στα χέρια της πολυμελούς ομάδας συντακτών αυτού του σιχαμένου blog ? Το βλέπετε και στην εικόνα παραπάνω. Φέτος ο Santa Claus είναι ροκάς, μηχανόβιος και πολύ σκληρός, bad-ass και τσαμπουκαλεμένος άγιος. Πραγματικός Hell Angel !

Η εικόνα είναι το εξώφυλλο του εμβληματικού comics περιοδικού Métal Hurlant #12 που κυκλοφόρησε στη Γαλλία την 1η Δεκεμβρίου του 1976, φιλοτεχνημένο από το συχνό συνεργάτη του περιοδικού και πολύ καλό εικονογράφο Jean Solé. Το όμορφο εξώφυλλο δανείστηκε και το αμερικάνικο αδελφάκι του Métal Hurlant, το Heavy Metal, την επόμενη χρονιά. Δυστυχώς, δεν υπάρχει μέσα στο περιοδικό αντίστοιχη ιστορία με το χαρλεά και μπρατσαρά άγιο να δίνει μπουνιές στη μούρη με τη σιδερογροθιά στα κακά παιδάκια, αλλά δεν πειράζει. Φοβερή λεπτομέρεια, εκτός φυσικά από τα βυζιά που θα πάρει ένα τυχερό παιδάκι για δώρο, το tattoo στο χέρι του Père Noël (όπως λένε τον Άη Βασίλη στα γαλλικά) που λέει "Ούτε θεό, ούτε αφέντη". Και ανάρχας λοιπόν ο άγιος !

Οπότε...

You'd better watch out ! Bad-ass Santa Claus is coming to town !

Καλά Χριστούγεννα σε όλους, κι ας φωτίσει ο θεούλης όλους τους αφώτιστους

Jean-Michel Nicolett - 4 shorts

The Abracax Effect - Fever - H.P.L - An Unmarried Machine
4 μικρές ιστορίες ενός λάτρη του σκοτεινού και του απόκοσμου

(παρένθεση) - Πολλές επέτειοι κλείνουν τον τελευταίο καιρό, και πολλά νούμερα συμπληρώνονται. Πρίν 2 μήνες π.χ συμπληρώθηκαν 300 αναρτήσεις, πρίν 1 μήνα 1.000 σχόλια, και σήμερα κλείνουν 5 χρόνια από την πρώτη ανάρτηση αυτού του blog (12/12/2009). Είχα ετοιμάσει ένα μεγαλειώδη λόγο που θα εκθείαζε το μεγαλειώδες αυτό γεγονός, αλλά με παρακάλεσε ο Αη-Βασίλης να μην τον εκφωνήσω γιατί θα επεσκίαζα τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, οπότε πάμε παρακάτω ...

Ο Jean-Michel Nicolett είναι ένας παλιός γάλλος δημιουργός, γνωστός (όσο είναι τέλος πάντων) περισσότερο ως καλλιτέχνης εξωφύλλων βιβλίων και λιγότερο ως κομίστας. Γεννημένος το 1944 στη Lyon, ξεκίνησε την καριέρα του ως εικονογράφος βιβλίων φανταστικής λογοτεχνίας, σε σειρές όπως οι Néo, Titres/SF και Folio Junior. Το 1977 προσχώρησε στην ομάδα καλλιτεχνών που εξέδιδαν το θρυλικό γαλλικό περιοδικό Métal Hurlant, αναλαμβάνοντας μία σειρά σύντομων ιστοριών τρόμου με τίτλο Ténébreuses Affaires (Σκοτεινές Υποθέσεις). Αντλώντας τη θεματολογία τους από κάθε τί σκοτεινό, μεταφυσικό και σατανικό, οι ιστορίες του Nicollet είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό της εποχής, και μάλιστα η ομώνυμη ανθολογία που τις συλλέγει αποτελεί τη μόνη εκδομένη δουλειά του γάλλου δημιουργού.

Οι παρακάτω ιστορίες πρωτοδημοσιεύθηκαν στα τεύχη #21 (1977) και #33 (1978) του Métal Hurlant

The Abracax Effect (8 pages)

FEVER (8 pages)

H.P.L (3 pages)

An Unmarried Machine (8 pages)

Tα εξώφυλλα των Métal Hurlant #8 και #17, φιλοτεχνημένα από τον Nicollet