Carl Barks - Lost in the Andes

Η εμβληματική, αθάνατη ιστορία του Παπιάνθρωπου

Ο Carl Barks (1901-2000) είναι ο Carl Barks. Θεωρώ γελοίο να καθίσω να αναλύσω το ποιός είναι και πόσο μεγάλη είναι η αξία και η πολυετής προσφορά του στον κόσμο των comics, αφού έτσι κι αλλιώς δε θα γράψω κάτι που δεν έχει ξαναγραφτεί εκατοντάδες φορές. Θεωρούμενος από όλους ανεξαιρέτως ως ο καλύτερος δημιουργός comics στη μακρά ιστορία της εταιρείας Disney, ο Barks μεγαλούργησε τις δεκαετίες '40-'70, σχεδιάζοντας πάνω από 500 ιστορίες με την πασίγνωστη οικογένεια των Ducks. Τον Donald, τη Daisy, τα 3 ανιψάκια, το Gastone και κυρίως το θείο Scrooge McDuck, του οποίου αποτελεί και τον "πατέρα" (αυτό λίγο τον αδικεί από θέμα ηλικίας, αλλά δε νομίζω να τον πείραξε ποτέ).

Είναι πραγματικά αμέτρητες οι υπέροχες ιστορίες που μας έχει αφήσει ο θείος Carl, όμως ίσως η πιο γνωστή και αγαπητή από όλες να είναι η Lost in the Andes (Χαμένοι στις Άνδεις), που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1949 στο περιοδικό Four Color Comics #223 της εταιρείας Dell.

Αυτή η ιστορία με τα τετράγωνα αυγά λοιπόν - και δεν αισθάνομαι καθόλου άσχημα που spoiler-ιάζω μία από τις πιο γνωστές υποθέσεις στην ιστορία της 9ης τέχνης - ξεκινάει στο μουσείο της Λιμνούπολης με τον Donald να κάνει μία από τις κλασικές του ζημιές, για να καταλήξει σε μία χαμένη κοιλάδα των Άνδεων όπου όλα είναι ορθογώνια και οι κάτοικοι τραγουδάνε παλιές επιτυχίες του αμερικάνικου νότου. Ναι, ξέρω, δε βοηθάει και πολύ η περιγραφή μου, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία. Σημασία έχει οτι όλα τα γνώριμα και αγαπημένα στοιχεία των ιστοριών του Barks είναι εδώ. Το μυστηριώδες αντικείμενο που οδηγεί τους ήρωές μας στο κυνήγι της περιπέτειας, το μακρινό ταξίδι, ο ανεξερεύνητος και ανέγγιχτος από τον πολιτισμό τόπος, η σύγκρουση του παλιού με το μοντέρνο, το χιούμορ, οι εναλλαγές της τύχης. Όλα σε τέλειες αναλογίες και συνδυασμένα υπέροχα, όλα δικαιολογούν απόλυτα την τεράστια φήμη αυτού του διαχρονικού αριστουργήματος του κόσμου των comics.

Το Lost in the Andes δημοσιεύθηκε και στα ελληνικά ως Χαμένοι στις Άνδεις, στο ιστορικό περιοδικό ΚΟΜΙΞ #1 (Ιούλιος 1988), με το επόμενο τεύχος, ΚΟΜΙΞ #2, να δημοσιεύει μία άλλη εμβληματική και υπέροχη ιστορία του Barks, το The Gilded Man (Ο Χρυσός Γίγας)

Ο Don Rosa, ο καλύτερος απόγονος (και μιμητής) του Barks θαύμαζε τόσο πολύ αυτή την υπέροχη ιστορία, ώστε έγραψε δύο δικές του ιστορίες εμπνευσμένες από τη θρυλική πρωτότυπη. Η πρώτη είναι Ο γιος του Ήλιου (The Son of the Sun, 1987), μία παραλλαγή της υπόθεσης του Barks, και η δεύτερη είναι η Επιστροφή στη Μονοτονία (Return to Plain Awful, 1989), ένα sequel της ιστορίας που συμμετέχει και ο θείος Scrooge. Επίσης, τα περίφημα τετράγωνα αυγά εμφανίζονται και στην ιστορία The Buckaroo of the Badlands, το τρίτο μέρος του έπους του Don Rosa Βίος και Πολιτεία του Scrooge McDuck.

Η τεράστια επιδραστικότητα και διαχρονικότητα της ιστορίας, μαζί με την προτίμηση του ίδιου του Barks, που τη θεωρούσε ίσως την καλύτερή του, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στο να εκδοθεί και ο πρώτος τόμος της The Complete Carl Barks Disney Library, που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά, στις πολύ όμορφες εκδόσεις της εταιρείας Νέα Ακτίνα (Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη του Carl Barks).

Διαβάστε και ένα ε-ξαι-ρε-τι-κό άρθρο του blog Δεινοθήσαυρος για το Χαμένοι στις Άνδεις


Το ΚΟΜΙΞ #1 (Ιούλιος 1988) και η Επιστροφή στη Μονοτονία (ΚΟΜΙΞ #35, 1991) του Don Rosa

Η πολυτελής έκδοση της Fantagraphics (2011), και Ο γιος του Ήλιου (ΚΟΜΙΞ #89) του Don Rosa

The Gilded Man (Ο Χρυσός Γίγας)

Μία από τις κορυφαίες ιστορίες του 
κορυφαίου δημιουργού της Disney

Ο Carl Barks (1901-2000) ασφαλώς και δε χρειάζεται συστάσεις για τους απανταχού φίλους των comics, μιας και λογίζεται από κοινό, κριτικούς και συναδέλφους του κομίστες ως ο καλύτερος δημιουργός που έχει σχεδιάσει ποτέ ιστορία της πιο διάσημης οικογένειας παπιών του κόσμου - των Ducks. "Πατέρας" του θείου Scrooge και υπεύθυνος για τις πιο συναρπαστικές περιπέτειες του σκωτσέζου μεγιστάνα, του ανιψιού του Donald και της υπόλοιπης παπιο-φαμίλιας, ο Barks έχει αποκτήσει απολύτως δικαίως το παρατσούκλι "Παπιάνθρωπος". Από τις αρχές της δεκαετίας του '40 όταν και ξεκίνησε τη συνεργασία του με τη Disney και για τις επόμενες τρείς δεκαετίες, o αμερικανός καλλιτέχνης δημιούργησε πάνω από 500 ιστορίες με τις διάσημες πάπιες, με αρκετές από αυτές να αποτελούν διαχρονικά αριστουργήματα.

Μία από αυτές είναι και η θρυλική ιστορία The Gilded Man (Ο Χρυσός Γίγας), που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 1952 στο Four Color Comics #422 που εξέδιδε η εταιρεία Dell.

Η πασίγνωστη ιστορία του Barks είναι και μία από τις αγαπημένες του ελληνικού κοινού, αφού ανάμεσα στις αμέτρητες ανατυπώσεις της σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, υπήρξε και μία από τις πρώτες που δημοσίευσε το εμβληματικό περιοδικό ΚΟΜΙΞ, στο τεύχος #2 του Αυγούστου του 1988. Το ΚΟΜΙΞ #1 φυσικά ήταν η, επίσης πασίγνωστη και πολυαγαπημένη ιστορία Lost in the Andes (Χαμένοι στις Άνδεις).

Στις 32 σελίδες του Ο Χρυσός Γίγας περιέχει όλα τα αγαπημένα, γνώριμα συστατικά των δουλειών του μεγάλου αμερικανού καλλιτέχνη, όπως το χιούμορ, την περιπέτεια, τα ταξίδια, τις εναλλαγές της μοίρας και την αναζήτηση ενός θησαυρού ή ενός πολύτιμου αντικειμένου. Στην προκειμένη περίπτωση το αντικείμενο είναι ένα σπάνιο γραμματόσημο από τη Βρετανική Γουιάνα (σήμερα σκέτη Γουιάνα), το υπαρκτό, πιο ακριβό και πιο σπάνιο γραμματόσημο του κόσμου, British Guiana 1c Magenta του 1856. Στην ιστορία ο Donald, ο πρωταγωνιστής της περιπέτειάς μας αναφέρει οτι αξίζει πάνω από 50.000 $ (πολλά λεφτά για το 1952), όμως στη σύγχρονη πραγματικότητα, και συγκεκριμένα το 2014, δημοπρατήθηκε για 9.500.000 $ (δεν κάνω πλάκα).

Ο Donald λοιπόν, μαζί με τα τρία ανιψάκια του αποφασίζει να ταξιδέψει στη Γουιάνα προς αναζήτηση του σπάνιου φιλοτελικού θησαυρού, και κάπου μέσα στην ανεξερεύνητη ζούγκλα θα βρεθεί αντιμέτωπος με το θρυλικό χρυσό ινδιάνο γίγαντα, τον άνθρωπο που ενέπνευσε το μύθο του El Dorado* προτού ο μύθος αυτός αλλοιωθεί και καταλήξει να θεωρείται τοπωνύμιο. Ο Barks όμως δε βασίζει την ιστορία του στο γνωστό μύθο, παρά τον χρησιμοποιεί ως ένα ακόμη συστατικό της υπόθεσης, και μάλιστα παρωδώντας τον ασύστολα στην πορεία. Και επειδή δε βρίσκω νόημα στο να περιγράψω τη γνωστή ακόμα και στις πάπιες ιστορία, κάνω κι εγώ την πάπια και το βουλώνω. Απολαύστε !

* Ο El Dorado ήταν άνθρωπος και μάλιστα υπαρκτό πρόσωπο, ο αρχιερέας της ινδιάνικης φυλής των Τσίμπτσα, ο οποίος σε κάποιες τελετουργίες συνήθιζε να πασπαλίζεται με χρυσόσκονη.

Επέλεξα να παραθέσω την αυθεντική, αμερικάνικη έκδοση με τα παλιά χρώματα, και όχι την ελληνική των πρόσφατων εκδόσεων της εταιρείας Νέα Ακτίνα που έχει ψηφιακό χρωματισμό ο οποίος μου σπάει τα νεύρα.

το εξώφυλλο του ΚΟΜΙΞ #2 (1988), και το διάσημο γραμματόσημο