The Tipping Point

Μία υπέροχη, superstar συλλογή !

To The Tipping Point (Σημείο Καμπής) είναι μία πολύ όμορφη, δίτομη ανθολογία σύντομων ιστοριών comics με κεντρικό - αν και αρκετά ελεύθερο - θέμα την αλλαγή.

Συγκεντρώνοντας σε μία σπάνια συνεύρεση μερικούς πολύ μεγάλους καλλιτέχνες και από τις 3 σημαντικότερες σχολές της 9ης τέχνης - Ευρώπη, Αμερική, Ιαπωνία - η συλλογή κυκλοφόρησε στη Γαλλία το Δεκέμβριο του 2015 από την εξαιρετική Les Humanoïdes Associés με αυθεντικό τίτλο Le jour où ça bascule. Το Φεβρουάριο του 2016 μεταφράστηκε και στα αγγλικά με τίτλο The Tipping Point από το αγγλόφωνο παρακλάδι της εταιρείας, Humanoids.

Οι εξέχοντες συμμετέχοντες περιλαμβάνουν ονόματα όπως οι Naoki Urasawa, Paul Pope, Taiyō Matsumoto και Eddie Campbell, και αν σε αυτούς προσθέσουμε και το όμορφο εξώφυλλο, το οποίο όπως φαίνεται ξεκάθαρα από το αμέσως αναγνωρίσιμο καλλιτεχνικό στυλ, είναι του μεγάλου Enki Bilal, καταλαβαίνουμε οτι η ομάδα είναι πραγματικά All Star.

Το The Tipping Point αποτελείται από 13 σύντομες ιστορίες, όλες μεταξύ 8 και 12 σελίδων, με τη θεματική ενότητα της αλλαγής να είναι αρκετά γενική και αρκούντως αφηρημένη, δίνοντας έτσι χώρο στους καλλιτέχνες να εξερευνήσουν μία πλειάδα αφηγηματικών ειδών και θεμάτων. Κάθε δημιουργός συνεισφέρει στο σύνολο το δικό του, προσωπικό στυλ, με τα χαρακτηριστικά της comics κουλτούρας από την οποία προέρχεται να συντελούν σε ένα πανδαιμόνιο υπέροχης διαφορετικότητας και δημιουργικής φαντασίας. Έτσι, έχουμε ρομαντζάδες, περιπέτειες, εγκλήματα, επική φαντασία, επιστημονική φαντασία, κωμωδία, μυθολογία, φιλοσοφία, θρησκεία, χαμένες γάτες (!) μέχρι και... κλανιές (!!!). Και φυσικά, κάθε ιστορία δεν περιορίζεται σε ένα μόνο είδος.

Και πρίν αρχίσετε να αναρωτιέστε με ποιό ακριβώς είδος συνδυάζονται οι κλανιές, πάμε να δούμε ένα δείγμα από τις ιστορίες, και συνεχίζουμε παρακάτω.

Paul Pope

Katsuya Terada

Taiyō Matsumoto

Frederik Peeters


Υπάρχουν αλλαγές και αλλαγές στη ζωή μας και στον κόσμο, μικρές ή μεγαλύτερες, προσωπικές ή σε συμπαντικό επίπεδο. Κάποιες φορές υπάρχει ένα ξεκάθαρο σημείο καμπής (tipping point), και κάποιες άλλες η διαδικασία είναι αργή και σταδιακή. Ο John Cassaday π.χ εξερευνά την αλλαγή στη ζωή του γνωστού ήρωα Huckleberry Finn, η οποία προέρχεται από την απόφασή του να αγνοήσει το προσωπικό του συμφέρον για να βοηθήσει ένα μαύρο σκλάβο. Η όμορφη αυτή ιστορία, που ονομάζεται λογοπαικτικά Huckleberry Friend, είναι γραμμένη στη μορφή ποιήματος. Ο πολύ καλός Emmanuel Lepage από την άλλη, τον οποίο απορώ πώς και δεν είχα ακούσει ποτέ, μας παρουσιάζει το The Awakening, μία πιο εσωτερική αλλαγή που συμβαίνει στο μυαλό και το σώμα ενός αγοριού που βρίσκεται στο μεταίχμιο της παιδικής ηλικίας με την εφηβεία. Στην ιστορία Screwed! πάλι, ο Atsushi Kaneko, στο γνωστό του hardcore ύφος, μας πετάει στα μούτρα μία εκρηκτική, γεω-πολιτική αλλαγή που διακόπτει βίαια την παραδειγματική εκτέλεση ενός μέλους της yakuza (ιαπωνική μαφία).

Ο Paul Pope, με το εξαιρετικό εικονογραφικό του στυλ, μας παρουσιάζει την ιστορία Consort to the Destroyer, μία κλασική πειρατική περιπέτεια, στην οποία το σημέιο καμπής είναι απλά η απόφαση της πρωταγωνίστριας να απελευθερωθεί από τους δέσμιούς της. Τώρα, το αν ο καρχαρίας μιλάει (!), η απόφαση είναι του αναγνώστη. Ο φοβερός Taiyō Matsumoto χρησιμοποιεί πανέξυπνα ένα "βρώμικο" κόλπο - μία κλανιά - για να μας υπενθυμίσει οτι, ενώ η μικρή Hanako αναρωτιέται αν κανείς γύρω της κατάλαβε τί έκανε, στον υπόλοιπο κόσμο άνθρωποι πεθαίνουν, προβληματίζονται ή χαίρονται, αγνοώντας τη δική της πραγματικότητα. Ο Bob Fingerman, στην καρτουνίστικη ιστορία του The Unbeliever μας το ρίχνει στη φιλοσοφία, δείχνοντάς μας τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σκεπτικό ενός άθεου καθώς περιδιαβαίνει την κόλαση και τον παράδεισο ως άλλος Δάντης. Βεβαίως, μιλάμε για φιλοσοφία πασπαλισμένη με μπόλικη χιουμοριστική, κανιβαλιστική διάθεση.

Naoki Urasawa

Emmanuel Lepage

Keiichi Koike

John Cassaday


Ο Eddie Campbell, στην απλή αλλά πολύ διδακτική και όμορφα δοσμένη, καθημερινή ιστορία του, μας αφηγείται την αλλαγή που υπέστη η προσωπική του ζωή όταν εξαφανίστηκε η αγαπημένη του γάτα. Ο Keiichi Koike πάλι με το The Fish, την πρώτη του δουλειά που μεταφράζεται ποτέ στα αγγλικά (έγκλημα), παραδίδει μία ψυχεδελική, πνευματική, αλληγορική ιστορία επιστημονικής φαντασίας που συνδυάζει τον Katsuhiro Otomo με τον Jim Woodring, αντιπαραθέτοντας το επικείμενο τέλος του κόσμου από πυρηνικό ολοκαύτωμα με την προετοιμασία ενός ψαριού που προορίζεται για sushi. Φανταστικό! Ο πολύ γνωστός στη Γαλλία αλλά όχι τόσο στον υπόλοιπο κόσμο Boulet πλέκει μία θεότρελη, σουρρεαλιστική ιστορία συνομωσιών, με τον τίτλο I Want to Believe να συνοψίζει όμορφα το θέμα της, ενώ ο Bastien Vivès παρουσιάζει μία σκοτεινή, πεσσισμιστική ιστορία επιστημονικής φαντασίας που τιμωρεί την απόφαση του πρωταγωνιστή της να πράξει αυτό που θεωρεί σωστό.

Ο Naoki Urasawa κάνει μία μίνι έκπληξη, παραδίδοντας μία απλή, χιουμοριστική ιστορία αγάπης με υπερηρωικά στοιχεία, έτη φωτός μακριά από τα πολύπλοκα ψυχολογικά θρίλερ που μας έχει συνηθίσει. Ο Frederik Peeters πάλι δε μας εκπλήσσει, με το γνωστό, υπέροχο εικονογραφικό του στυλ να αποδίδει τέλεια την ελεύθερη παραλλαγή του πάνω στην ιστορία της Laika, του πρώτου σκυλιού που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Από αυτή την ιστορία προέρχεται και το φανταστικό εξώφυλλο του 2ου τόμου της συλλογής (το έχω παραθέσει πιο πάνω). Τέλος, ο εκπληκτικός εικονογράφος Katsuya Terada με το Tengu αποτυπώνει εξαιρετικά τη στιγμή της δημιουργίας ενός καλλιτέχνη. Χρησιμοποιώντας επικά, μυθολογικά στοιχεία, ο Terada μας δείχνει τί συμβαίνει από τη στιγμή που ο δημιουργός συλλαμβάνει μία ιδέα, μέχρι την αποτύπωσή της πάνω στο χαρτί. Απλά μαγευτικό !

Eddie Campbell

Atsushi Kaneko

Bob Fingerman

Boulet  -  Bastien Vivès


Κάθε ιστορία έχει τη διδακτικότητα και τη μαγεία της, κάθε καλλιτέχνης δίνει τον καλύτερό του εαυτό (οκ, με 2-3 εξαιρέσεις που μπορούσαν και καλύτερα), κάθε comics κουλτούρα εκπροσωπείται άξια σε αυτή την πολύ ωραία πρωτοβουλία που γιορτάζει τη διαφορετικότητα της 9ης τέχνης παγκοσμίως.

Για επίλογο άφησα μία ατάκα του εκδότη της Humanoids, Fabrice Giger, για την πολύ όμορφη αυτή συλλογή που εξέδωσαν. "Humanoids, since its very inception 40 years ago, has always had a leitmotif of building bridges between American comic books, Japanese manga, and European bande dessinée to help them inspire each other—or better yet, to cross-pollinate. The Tipping Point does just that, and features some of the medium’s best creators working today. It’s a very unique and special book that will land—like a shimmering UFO invasion—simultaneously in different languages around the planet, unifying global fans of the sequential art form."

* Η συλλογή δεν έχει καμία σχέση με το ομώνυμο, best-seller μυθιστόρημα του Malcolm Gladwell.

Όλοι οι συμμετέχοντες:
Naoki Urasawa, Paul Pope, Taiyō Matsumoto, Eddie Campbell, John Cassaday, Frederik Peeters, Emmanuel Lepage, Katsuya Terada,  Bob Fingerman, Atsushi Kaneko, Keiichi Koike, Boulet, Bastien Vivès

Bambi and Her Pink Gun

Μία "πολύχρωμη", punk, ultra-violent, pop art manga σειρά

...

Η σειρά Bambi and Her Pink Gun του ταλαντούχου ιάπωνα δημιουργού Atsushi Kaneko - γνωστού περισσότερο για την πολύ καλή σειρά μυστηρίου Soil - είναι μία από τις πιο υποτιμημένες αλλά ταυτόχρονα πιο ιδιαίτερες, διασκεδαστικές και πρωτότυπες του θαυμαστού κόσμου των manga. Πρωτο-δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Comic Beam της εταιρείας Enterbrain από τον Ιούλιο του 1998 έως το Σεπτέμβριο του 2001, και συλλέχθηκε σε 6 tankōbon (τόμους) από την ίδια εταιρεία το διάστημα 2000-2001. Το 2005 η Digital Manga Publishing μετέφρασε τη σειρά στα αγγλικά, εκδίδοντας όμως μόνο τους 2 πρώτους τόμους, αφήνοντάς μας μέχρι και σήμερα με το παράπονο.

Θυμίζοντας πολύ περισσότερο κάποιο αμερικάνικο indie comic παρά manga, η μικρή αλλά θαυματουργή αυτή σειρά έχει ως ηρωίδα την ομώνυμη Bambi, με τα ροζ κοτσιδάκια, το ροζ πιστόλι και τον εκρηκτικό όσο και αναπάντεχο χαρακτήρα, κάτι δηλαδή σαν μία punk manga εκδοχή της Tank Girl. Η Bambi είναι μία 16-χρονη κυνηγός κεφαλών που έχει απαγάγει ένα κακομαθημένο πιτσιρίκι ονόματι Pampi, το κρατάει δεμένο με λουρί (!) και προσπαθεί να το παραδώσει στους αινιγματικούς εργοδότες της που είναι γνωστοί απλά ως Old Men. Έχει όμως ένα μικρό προβληματάκι: Ο σκοτεινός τύπος από τον οποίο απήγαγε το μικρό σκασμένο την έχει επικηρύξει με 500.000.000 yen (5.000.000 δολάρια), καθιστώντας την το νο.1 στόχο των απανταχού τυχοδιωκτών, μισθοφόρων και ρεμαλιών. Μία πολύ απλή υπόθεση που με τον κατάλληλο χειρισμό από το δημιουργό της μετουσιώθηκε σε μία πολύ cool, διασκεδαστική και στυλάτη σειρά καταιγιστικής δράσης, γεμάτη βρισίδι, πιστολίδι και κλωτσομπουνίδι !

Ο τίτλος της σειράς, καθώς και η έντονη punk αισθητική της εμπνεύστηκαν από το τραγούδι Who Killed Bambi? των Sex Pistols, με τον ίδιο το δημιουργό μάλιστα να δηλώνει σε μία συνέντευξή του "Punk manga is not dead !", παραφράζοντας την περίφημη φράση του πάνκ κινήματος των 80's.

Τα δυνατά χαρτιά της σειράς είναι δύο, και είναι πολύ δυνατά. Το ένα είναι η εξαιρετική, υπερκινητική, retro pop art εικονογράφηση που αλλάζει βασικό χρώμα όσο εξελίσσεται η ιστορία (χωρίς να υπάρχει κάποια εμφανής σημειολογία από πίσω), συνδυάζοντας πολλές επιρροές αλλά καταλήγοντας σε κάτι εντελώς πρωτότυπο. Θυμίζοντας άλλοτε το Sin City του Frank Miller, και άλλοτε Paup Pope με μία πρέζα Daniel Clowes, η καλλιτεχνική δουλειά του Kaneko είναι μίλια μακριά από ό,τι έχουμε παραδοσιακά συνηθίσει από τα manga, κάτι που την καθιστά πολύ φρέσκια και "αναζωογονητική" για το είδος.

Το άλλο είναι οι ευφάνταστοι, απίστευτα cool και μοναδικοί μέσα στην τρέλα τους χαρακτήρες, που μοιάζουν σαν να έχουν ξεπηδήσει μέσα από ταινία του Tarantino που παίζει στο fast forward !!! Πρώτη και καλύτερη είναι φυσικά η ηρωίδα Bambi, που συστήνεται πάντα με τη φράση "Me Bambi" λες και είναι νεάντερταλ, φέρεται σα ζώο, σκοτώνει 2 στρατιές "κακών" χωρίς δυσκολία ή δισταγμό, είναι μανιακή με την καθαριότητα και την υγιεινή διατροφή, αλλά πάνω απ'όλα είναι μία αθώα 16-χρονη και επίσης... παρθένα ! Ό,τι να'ναι δηλαδή! Οι κακοί είναι ομοίως θεότρελοι και παρδαλοί, με τον αρχι-τραμπούκο της σειράς να είναι... ένας χοντρός και απίστευτα βίαιος σωσίας του Elvis με χρυσό δόντι, που είναι επίσης βαμπίρ (φυσικά)! Υπάρχει επίσης ο δάσκαλος το πρωί - νίντζα το βράδυ δολοφόνος με τους συρμάτινους σπάγγους, η συμμορία των καουμπόηδων με τον αρχηγό με το ξύλινο πόδι που αποκαλείται "Mama", η άλλη συμμορία των νταλικιέρηδων με τα μούσια και τα μεταλλικά καπέλα, και ο (αγαπημένος μου) παλαιστής με τη μεξικάνικη μάσκα και τα ρομποτικά μέλη που δεν ψοφάει με τίποτα! Δηλαδή... πάλι ό,τι να'ναι!

Η σειρά είναι άκρως διασκεδαστική και κυλάει πολύ ευχάριστα (αν φυσικά δεν κωλώνεις μπροστά σε λίιιιιγο αιματάκι), με την αποτελεσματικότητά της να έγκειται ακριβώς στο οτι η υπόθεση είναι τόσο απλή και in your face, χωρίς να χρειάζεται δικαιολογίες ή να παίρνει τον εαυτό της πολύ στα σοβαρά. Ο ρυθμός είναι εξαιρετικός, με τη δράση να διακόπτεται ανά διαστήματα από subplots (δευτερεύουσες υποθέσεις) και flashback που μας μεταφέρουν σε προηγούμενα σημεία της ιστορίας, διαρκώντας πάντα όσο χρειάζεται για να μην αποσπώμαστε από την κεντρική υπόθεση.

Το Bambi and Her Pink Gun είναι λοιπόν μία αναπάντεχη, γοητευτική μίξη των Lone Wolf and Cub, Love and Rockets και Sin City με καλοφτιαγμένους χαρακτήρες, πολύ γρήγορο ρυθμό και εξαιρετικές σκηνές δράσης. Πολλή βία, πολύ αίμα αλλά καθόλου sex, με την έλλειψη ενδιαφέροντος της Bambi για το αντίθετο φύλο να αποτελεί μία ακόμη παράξενη, αλλά συγχρόνως πολύ ενδιαφέρουσα σεναριακή επιλογή. Υπάρχουν βεβαίως γενναίες ποσότητες γυμνού, αλλά περνάνε απαρατήρητες μπροστά στο χάος που προκαλείται όπου πηγαίνει η μικρή μας πρωταγωνίστρια, η οποία τελικά μας πείθει οτι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το συνονόματο, γλυκούτσικο ελαφάκι της Disney.