2-Dimensional Domain

The Perry Bible Fellowship

2012-02-17T16:25:00.002+02:00

Το The Perry Bible Fellowship (PBF) είναι ένα comic strip του Nicholas Gurewitch, που αργότερα έγινε και (ένα απο τα παλαιότερα) webcomic. Ξεκίνησε την εκδοτική του καριέρα το 2001 στην εφημερίδα The Daily Orange του Syracuse University της Νέας Υόρκης, και αργότερα μεταφέρθηκε στον προσωπικό του διαδικτυακό τόπο. Το σήμα κατατεθέν των strips του Gurewitch είναι το ιδιαίτερο, μαύρο, σουρρεάλ χιούμορ, και το διαρκώς μεταλασσόμενο καλλιτεχνικό του στύλ, που ποικίλλει απο απλές, μινιμαλιστικές φιγούρες έως περίτεχνα χρωματισμένες και σκιασμένες συνθέσεις, απο γκραβούρες έως καρικατούρες, πάντα με μία φρέσκια, ανήσυχη καλλιτεχνικά και πειραματική ματιά. Σε κάποια στριπάκια βρίσκουμε σαφείς παραπομπές στη δουλειά γνωστών καλλιτεχνών, όπως οι Shel Silverstein, Edward Gorey, και Robert Crumb.Ο Gurewitch έχει δηλώσει οτι ο τίτλος του comic του προέρχεται απο το όνομα μιας εκκλησίας στο Maine της Νέας Υόρκης, όπου θα εμφανιζόταν ένα χριστιανικό συγκρότημα (μπλιάχ !), και ένας φίλος του είχε μια διαφημιστική αφίσα της συναυλίας (ό,τι να'ναι).

Το 2005 το PBF βραβεύθηκε με το Ignatz Award για Outstanding Online Comic. Έχει επίσης λάβει αρκετά Web Cartoonist's Choice Awards σε διάφορες κατηγορίες. Το 2008 ο δημιουργός του δήλωσε οτι θα αραίωνε αρκετά τα updates, για να ασχοληθεί με projects που είχαν να κάνουν με τις σπουδές του στον κινηματογράφο. Απο τότε έχει κάνει ελάχιστες ανανεώσεις, με την τελευταία να έρχεται λίγο πρίν το τέλος του 2011. Έχουν κυκλοφορήσει 2 συλλογές με τα strips του PBF. Η πρώτη, με τίτλο The Trial of Colonel Sweeto and Other Stories εκδόθηκε απο τη Dark Horse το 2007, και η δεύτερη, The Perry Bible Fellowship Almanack κυκλοφόρησε το 2009 απο την ίδια εταιρεία, περιέχοντας και όλο το υλικό της προηγούμενης.

Αρκετά όμως είπαμε. Απολαύστε μερικά απο τα καλύτερα strips :

Να και οι δύο συλλογές που έχουν κυκλοφορήσει :

Links

The Perry Bible Fellowship
PBF @ Wikipedia
Secrets of the Perry Bible Fellowship
"What Happened to the Perry Bible Fellowship"

Τα comics εξώφυλλα της Criterion

2012-02-09T17:18:00.001+02:00

Η Criterion φέρνει κοντά την 7η με την 9η τέχνη !

Όσοι αγαπούν το ποιοτικό cinema σίγουρα γνωρίζουν την εταιρεία Criterion. Είναι η εταιρεία που χρόνια τώρα μας προσφέρει τις αρτιότερες, πληρέστερες εκδόσεις ταινιών, τόσο απο την άποψη της ποιότητας εικόνας και ήχου, όσο και απο την άποψη της πιστότητας στο πρωτότυπο υλικό (director's cut, κτλ...). Η Criterion λοιπόν, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά το οτι αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο ως τέχνη, και όχι ως τσουβάλι με λεφτά, αλλά και το πόσο "μπροστά" βλέπει, αποφάσισε να εμπιστευτεί τα εξώφυλλα ενός μεγάλου μέρους των επόμενων εκδόσεών της σε γνωστούς κομίστες, μιας και η τέχνη των comics βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας (αυτό που γράφω το πιστεύω ακράδαντα, αλλά δεν είναι εδώ το σωστό σημείο για να το αναλύσω - κάποια άλλη στιγμή).

Για να καταλάβετε το επίπεδο της όλης πρωτοβουλίας, μερικοί απο τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες είναι οι : Daniel Clowes, Adrian Tomine, Jaime Hernandez, Robert Crumb, Bill Sienkiewicz, Seth, Mike Allred, Mike Mignola, ... να πώ κι άλλους ?

Easy Rider - Scott Campbell and Erik Skillman
Repulsion - Paul Maybury

Diabolique - Dave Plunket
Divorzio all'italiano - Jaime Hernandez

Shock Corridor - Daniel Clowes
The Naked Kiss - Daniel Clowes

FiveEasy Pieces - Kate Beaton
Crumb - Robert Crumb

Kiss Me Deadly - Jhomar Soriano
Ne Change Rien - Dan Duncan

The Only Son - Adrian Tomine
There Was a Father - Adrian Tomine

Seduced and Abandoned - Mike Allred
Make Way for Tomorrow - Seth

Cronos - Mike Mignola
The Killing - Connor Willumsen

The Thin Red Line - Jeremy Jusay
Godzilla - Bill Sienkiewicz

Fear and loathing in Las Vegas - Ralph Steadman
Gomorrah - Robert Goodin

Modern Times - Rachel Friere
Naked Lunch Evan Bryce

Blast of Silence - Sean Phillips
Sweet Smell of Success - Sean Phillips

The Organizer - Caitlin Kuhwald
Harold and Maude - Jordan Crane

Brute Force - Scott Morse
Touchez pas au Grisbi - Scott Morse

Antichrist - Zachary Baldus
Head - Wayne Shellabarger

A Colt is My Passport - Francesco Francavilla
Monsters and Madmen - Darwyn Cooke

Bottle Rocket - Polan and Skillman
Equinox - Travis Coburn

Something wild - Connor Willumsen
The Royal Tenenbaums - Eric Chase Anderson

The Last Picture Show - Jason Latour

Criterion comics covers @ Comics Alliance
Criterion comics covers @ Criterion Cast
Criterion comics covers @ Super Punch
Criterion comics covers @ Blogtastic voyage

BEFORE WATCHMEN

2012-02-06T16:50:00.000+02:00

Το πολυαναμενόμενο, όσο και αμφιλεγόμενο prequel των Watchmen

Η DC Comics την 1η Φεβρουαρίου του 2012 ανακοίνωσε επίσημα την "επέκταση" της εμβληματικής για την ιστορία των comics σειράς Watchmen, των Alan Moore και Dave Gibbons. Έχει σχεδιαστεί να κυκλοφορήσουν 7 μίνι-σειρές που θα εξερευνούν ξεχωριστά την προέλευση του κάθε χαρακτήρα της πασίγνωστης σειράς, που αποτελεί το bestselling graphic novel όλων των εποχών. Το project θα ξεκινήσει το καλοκαίρι του 2012.

Για το (ίσως υπερβολικά) φιλόδοξο εγχείρημα, η DC συγκέντρωσε μερικά απο τα μεγαλύτερα ονόματα της βιομηχανίας των comics. Μερικά απο τα οποία είναι τα παρακάτω :

Brian Azzarello (100 BULLETS), Lee Bermejo (JOKER), Amanda Conner (POWER GIRL), Darwyn Cooke (JUSTICE LEAGUE: NEW FRONTIER), John Higgins (WATCHMEN), Adam Hughes (CATWOMAN), J.G. Jones (FINAL CRISIS), Andy Kubert (FLASHPOINT), Joe Kubert (SGT. ROCK), Jae Lee (BATMAN: JEKYLL AND HYDE), J. Michael Straczynski (SUPERMAN: EARTH ONE) and Len Wein (SWAMP THING).

Το BEFORE WATCHMEN θα περιλαμβάνει :

RORSCHACH (4 issues) – Writer: Brian Azzarello. Artist: Lee Bermejo

MINUTEMEN (6 issues) – Writer/Artist: Darwyn Cooke

COMEDIAN (6 issues) – Writer: Brian Azzarello. Artist: J.G. Jones

DR. MANHATTAN (4 issues) – Writer: J. Michael Straczynski. Artist: Adam Hughes

NITE OWL (4 issues) – Writer: J. Michael Straczynski. Artists: Andy and Joe Kubert

OZYMANDIAS (6 issues) – Writer: Len Wein. Artist: Jae Lee

SILK SPECTRE (4 issues) – Writer: Darwyn Cooke. Artist: Amanda Conner

Κάθε εβδομάδα θα κυκλοφορεί και ένα τεύχος απο τις σειρές, περιλαμβάνοντας επίσης μία παράλληλη ιστορία με τίτλο "CURSE OF THE CRIMSON CORSAIR" που θα παρουσιάζεται σε δισέλιδες συνέχειες. Την ιστορία αυτή θα υπογράψουν 2 απο τους συντελεστές της αυθεντικής σειράς του 1986 : ο επιμελητής (editor) Len Wein θα γράψει το σενάριο, με σχεδιαστή τον χρωματιστή (colorist) John Higgins. Επίσης θα εκδοθεί και ένα one-shot τεύχος με τίτλο BEFORE WATCHMEN: EPILOGUE, με συμμετοχές απο μία επίλεκτη πλειάδα καλλιτεχνών, έχοντας ως σκοπό να "γεφυρώσει" το όλο prequel με την original σειρά των Moore-Gibbons.

Και, μιας και αναφέραμε τους "πατέρες" του αυθεντικού αριστουργήματος, ας δούμε τί έχουν να πούν για το όλο εγχείρημα του prequel. Ο Dave Gibbons δήλωσε πρόσφατα : "Η αυθεντική σειρά WATCHMEN ήταν η ολοκληρωμένη ιστορία που ο Alan Moore κι εγώ θέλαμε να πούμε. Παρ'όλα αυτά, κατανοώ τους λόγους της DC για αυτή την κίνηση, όπως και την επιθυμία όλων των συμμετεχόντων καλλιτεχνών να αποτίσουν φόρο τιμής στη δουλειά μας. Είθε όλες αυτές οι νέες προσθήκες να έχουν την επιτυχία που επιζητούν". Σίγουρα δεν αποτελεί έκπληξη το οτι ο Alan Moore, ο οποίος αναφέρω οτι δικαιούται ακόμη χρήματα απο τα δικαιώματα των Watchmen, δεν ήταν το ίδιο συγκαταβατικός κι ευγενικός. "Εντελώς ξεδιάντροπο" χαρακτήρισε το project, και προσέθεσε οτι "Δεν θέλω χρήματα. Θέλω απλά να μη συμβεί". Φυσικά, η εξέλιξη αυτή έρχεται απλά ως το τελευταίο "επεισόδιο" στην πολύχρονη διαμάχη του μεγάλου άγγλου συγγραφέα με τη DC, εξ'αιτίας της οποίας αποχώρησε απο την εταιρεία το 1989.

Για τέλος, και επειδή η παραπάνω υπόθεση της διαμάχης του Moore με τη DC είναι στενόχωρη, θα ελαφρύνω το κλίμα αποκαλύπτοντας ένα σκοτεινό μυστικό.... ΝΤΑ ΝΤΑ ΝΤΟΥΟΥΟΥΟΥΜ !

Υπάρχει ήδη prequel των WATCHMEN ! απο το περιοδικό MAD !!!

Και εξηγώ : Το 2009, λίγο πρίν την προβολή στις αίθουσες της ταινίας WATCHMEN, το γνωστό, σατιρικό περιοδικό MAD (το οποίο ανήκει στη DC) εξέδοσε στο 499ο τεύχος του μία 5-σέλιδη παρωδία της αυθεντικής σειράς comics, με τίτλο BOTCHMEN, σε σενάριο του Desmond Devlin και εικονογράφηση του πολύ ταλαντούχου Glenn Fabry. Μάλιστα, ο ίδιος ο Dave Gibbons είχε φιλοτεχνήσει ένα εναλλακτικό εξώφυλλο της παρωδίας για το Comic Con της Νέας Υόρκης του 2009, με χρώματα του John Higgins, του colorist της αυθεντικής σειράς, όπως αναφέρω και παραπάνω. Είναι καλό, τσεκάρετέ το :
(και ας περιμένουμε να δούμε τί θα γίνει το καλοκαιράκι με τις φαεινές ιδέες της DC).

Η ανακοίνωση στο blog της DC
Το BEFORE WATCHMEN στο Comics Alliance
Οι αντιδράσεις των Moore-Gibbons στο Comics Alliance
Αντιδράσεις του κοινού απο το Twitter
Η παρωδία του αυθεντικού Watchmen στο blog του MAD

Η Αποκάλυψη του Daniel Clowes

2012-01-31T17:35:00.000+02:00

Μία αποκαλυπτική (με όλη τη σημασία της λέξης) ιστορία του Clowes πρίν γίνει διάσημος

Ο γνωστός κομίστας Daniel Clowes, πρίν γίνει γνωστός δημιούργησε αυτή την 3-σέλιδη ιστοριούλα, η οποία δημοσιεύτηκε στο 4ο τεύχος της ανθολογίας comics BLAB! το 1989. H ιστορία περιγράφει με μελανές λεπτομέρειες μια επερχόμενη αποκάλυψη, μέσα σε ένα καθαρά σατιρικό κλίμα, που αντιδράει στις "διδασκαλίες" του γνωστού αμερικάνου ευαγγελιστή Leon Bates και της θρησκόληπτης ομάδας του ( bbea.org ). Απολαύστε ! (όσοι δεν είστε και οι ίδιοι θρησκόληπτοι φυσικά)

Toys in the Basement

2012-01-20T15:37:00.000+02:00

Το σκοτεινό αδερφάκι του Toy Story

Όλες οι κριτικές που διάβασα για το Toys in the Basement (πρωτότυπος γαλλικός τίτλος "Chocottes au sous-sol") του ταλαντούχου δημιουργού Stéphane Blanquet (που έχει συμμετάσχει σε ανθολογίες όπως οι Zero Zero, Blab! και Kramer's Ergot) είχαν τουλάχιστον μία αναφορά στη γνωστή σειρά animated ταινιών της Pixar "Toy Story". Και πράγματι, είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς τη σύγκριση, αφού ο βασικός κορμός της ιστορίας του Blanquet έχει να κάνει με παιχνίδια που ζωντανεύουν όταν κανείς δεν κοιτάει.

Η μεγάλη διαφορά όμως είναι οτι τα παιχνίδια στο υπόγειο του γάλλου κομίστα είναι παραμορφωμένα, ακρωτηριασμένα, και δεν αγαπάνε καθόλου τα παιδιά που τα "κακοποίησαν". Αντιθέτως, έχουν πολύ μίσος μέσα τους, και δε χάνουν ευκαιρία να εκδικηθούν όποιο ανυποψίαστο πιτσιρίκι πατήσει το πόδι του στο σκοτεινό τους υπόγειο.

...Και φυσικά, όπως φαντάζεστε, αυτό ακριβώς κάνουν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας.

Όλα ξεκίνησαν σε ένα παιδικό πάρτι, όπου ένα αγόρι με ένα ντροπιαστικό, ρόζ κουστούμι κουνελιού μελαγχολεί επειδή δεν κατάφερε να πείσει τη μητέρα του να του πάρει τη στολή του πειρατή. Και για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, μία ομάδα παιδιών ντυμένα σαν πειρατές έρχονται και τον ενοχλούν, αναγκάζοντάς τον να αποσυρθεί σε μία γωνιά του σπιτιού, όπου γνωρίζει ένα "σπασίκλα" με στολή κοτόπουλου και σπασμένο πόδι. Η φίλη του κοτόπουλου, που είναι ντυμένη γάτα, έχει κατέβει στο υπόγειο για να φέρει αναψυκτικά, αλλά έχει αργήσει υπερβολικά. Έτσι, το ρόζ κουνέλι, για να αποφύγει να τον δούν με ένα σπασίκλα, κατεβαίνει για να βρεί την καφέ γάτα (ο Blanquet δεν δίνει ονόματα στους ήρωές του, και νομίζω πως δε χρειάζονται).

Κάτω στο υπόγειο λοιπόν, το κουνέλι βρίσκει τη γάτα κατατρομαγμένη, λέγοντάς του παράξενα πράγματα για παιχνίδια που κινούνται. Και πράγματι, το μέρος είναι γεμάτο με χαλασμένα, εξαγριωμένα παιχνίδια που σχεδιάζουν την εκδίκησή τους απέναντι στα παιδιά που τα κακομεταχειρίστηκαν. Ευτυχώς, λόγω των χνουδωτών κοστουμιών τους, τα παιχνίδια περνούν τα παιδιά για ομοίους τους, και τα προσκαλούν στο κρυσφήγετό τους, το καταφύγιο των εγκατελειμμένων, σπασμένων παιχνιδιών. Εκεί όμως, θα αποκαλυφθεί η πραγματική τους υπόσταση, και θα οδηγηθούν δεμένοι μπροστά στο μυστικό όπλο της παιχνιδούπολης, την τρομερή Amelia, ένα πελώριο τέρας φτιαγμένο απο σπασμένα κομμάτια παιχνιδιών.

Σίγουρα, η υπόθεση του Toys in the Basement δεν είναι ό,τι πιο πρωτότυπο έχω διαβάσει ποτέ μου, αλλά η σκοτεινή, διεστραμμένη ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Blanquet, όπως και το φανταστικό σχεδιαστικό του στύλ, που θυμίζει κάτι από Charles Burns μέσα σε ένα όργιο χρωμάτων, διαχωρίζουν τη μικρή αυτή ιστορία των 32 σελίδων απο πολλές, παρόμοιες δουλειές. Χαριτωμένο όσο και τρομακτικό, με δόσεις από Tim Burton και David Lynch, με ωραίο ρυθμό και κλιμάκωση της υπόθεσης, και αρκετές σουρρεαλιστικές πινελιές, το Toys είναι ένα πολύ ωραίο, παιδικό comic για μεγάλους. Άλλη μία σωστή επιλογή της πολυαγαπημένης μου Fantagraphics.

Toys in the Basement @ Fantagraphics Books
Toys in the Basement @ Read about Comics
Toys in the Basement @ Comics Review

Groo - Conan crossover

2012-01-13T18:13:00.001+02:00

Το πιο επικό crossover όλων των εποχών !

Απο το WonderCon του 2007 ακόμη υπήρχαν φήμες οτι ο Sergio Aragonés, ο δημιουργός του γνωστού χαρακτήρα Groo the Wanderer δούλευε πάνω σε μία μίνι-σειρά 4 τευχών που θα έφερνε αντιμέτωπο το γκαφατζή περιπλανώμενο ήρωά του με το βλοσυρό, Κιμμέριο βάρβαρο Conan του Robert E. Howard. To project είχε εγκαταλειφθεί, ώσπου πρίν απο ένα χρόνο περίπου ο ισπανός καλλιτέχνης αναζωπύρωσε τις φήμες, και όλα δείχνουν οτι η επική συνάντηση θα παρουσιαστεί τελικά τον Ιούλιο του 2012, στο διεθνές Comic-Con, με τα 2 πρώτα τεύχη να έχουν ήδη ολοκληρωθεί.

Ο βασικός κορμός της ιστορίας βρίσκει τους κατοίκους του κόσμου του Groo να προσλαμβάνουν τον Conan για να τους υπερασπιστεί απέναντι στον ηλίθιο και οξύθυμο ήρωα του Aragonés. Στην ιστορία θα εμφανίζεται και ο ίδιος ο Aragonés, προσπαθώντας να υπερασπιστεί ένα κομιξάδικο που πρόκειται να κατεδαφιστεί. Μετά απο ένα ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι, θα αρχίσει να έχει παραισθήσεις, νομίζοντας οτι είναι ο Conan. Θα μεταφερθεί στο φανταστικό κόσμο του βάρβαρου, όπου εκεί θα βρίσκεται και ο "πραγματικός" ήρωας, σχεδιασμένος απο τον Thomas Yeates. Χάος δηλαδή !

Αναμένουμε με ανυπομονησία.

Groo - Connan crossover @ Comic Book Resources
Groo - Connan crossover @ digital spy

Comiquiz

2012-01-04T14:09:00.001+02:00

Συνεχίζοντας το "αφιέρωμα" στα σκανδιναβικά comics, και αφού ευχηθούμε για άλλη μια φορά (μήπως και το πιστέψουμε) "Καλή χρονιά, κι ευτυχισμένο το 2012", υπάρχει στις βόρειες χώρες ένας θεσμός μοναδικός στην παγκόσμια κοινότητα των 2 διαστάσεων - το Comiquiz ! Ένας διαγωνισμός γνώσεων πάνω στα comics, που διεξάγεται (σχεδόν) αδιαλείπτως απο το 1985, με συμμετέχουσες πολλές ομάδες απο όλες τις σκανδιναβικές χώρες, δηλαδή τη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία και τη Δανία.

Ο διαγωνισμός έχει ως εξής : Οι συμμετέχουσες ομάδες λαμβάνουν ταχυδρομικώς στο χώρο τους ένα σφραγισμένο έντυπο με ερωτήσεις σχετικά με τα comics. Έχουν στη διάθεσή τους 90 ή 120 λεπτά για να τις απαντήσουν. Επιτρέπεται κάθε είδους βοήθεια, όπως αναφορά σε βιβλία, τηλέφωνο και internet, αρκεί να μην ξεπεράσουν τον επιτρεπόμενο χρόνο. Φυσικά, οι ερωτήσεις έχουν σχεδιαστεί ώστε να μην απαντούνται με μια απλή αναζήτηση στο Google, είναι συχνά συνδυαστικές και περιλαμβάνουν φωτογραφίες, στις οποίες πρέπει να αναγνωριστούν χαρακτήρες, να ονομαστούν σειρές και συντελεστές καλλιτέχνες. Στο τέλος, καλούν στο τηλέφωνο την επιτροπή και ανακοινώνουν τις απαντήσεις τους. Η επιτροπή καταμετρά τις σωστές απαντήσεις, και βγάζει τη νικήτρια ομάδα, η οποία λαμβάνει ως έπαθλο συνήθως συλλεκτικά comics, μετάλλια ή διπλώματα, και αναλαμβάνει την ευθύνη διοργάνωσης του διαγωνισμού την επόμενη χρονιά (σαν τη Eurovision ένα πράγμα).

Τις πρώτες χρονιές, ο διαγωνισμός διεξαγόταν στη Νορβηγία, μόνο με νορβηγικές συμμετοχές. Απο το 1989 άρχισε να περιλαμβάνει και συμμετοχές απο άλλες χώρες, αποκτώντας έτσι παν-σκανδιναβικό χαρακτήρα. Τη μερίδα του λέοντος στις νίκες κατέχει η Σουηδία με 17, και ακολουθεί η Νορβηγία με 6. Στο τελευταίο Comiquiz του 2010 κέρδισε πάλι μια σουδική ομάδα, στην οποία μάλιστα συμμετείχε και ο γνωστός δημοσιογράφος και "λόγιος" των comics Fredrik_Stromberg.

Comiquiz @ The Comics Journal
Comiquiz @ serie wikin (σουηδικά)

Satan Claus

2011-12-22T17:08:00.001+02:00

Σίγουρα όλοι γνωρίζουμε το γνωστό, χαρούμενο χοντρό Αη-Βασίλη (Santa Claus), που κάθε Χριστούγεννα μοιράζει δώρα στα καλά παιδάκια. Αυτό που δε γνωρίζουμε είναι οτι έχει έναν κακό δίδυμο αδερφό (όπως συμβαίνει σε όλες τις καθώς πρέπει σαπουνόπερες), τον Satan Claus. Τον βρήκαμε, και σας τον παρουσιάζουμε.

Άντε Καλές Γιορτές, και ευτυχισμένο το 2012 (που δεν το βλέπω) !

Nordic Comics

2011-12-19T10:32:00.000+02:00

Τα σκανδιναβικά comics είναι εδώ

Οι σκανδιναβικές χώρες κατά κανόνα δεν έχουν παράδοση στα comics. Αυτό δε σημαίνει οτι δεν έχουν και μέλλον. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία άνθηση της τέχνης των 2 διαστάσεων σε όλη τη σκανδιναβική χερσόνησο, η οποία εκφράζεται μέσα απο τη ραγδαία αύξηση της παραγωγής, τη διοργάνωση εκθέσεων, φεστιβάλ και συνεδρίων, και τη δημιουργία εργαστηρίων και σεμιναριακών μαθημάτων σε πανεπιστήμια (!). Με πρωτοπόρο τη Φινλανδία, η οποία έχει μάλιστα και τη δική της οργάνωση για την προώθηση και μελέτη των comics απο το 1971 (Finnish Comics Society), οι σκανδιναβικές χώρες αρχίζουν να δίνουν ένα φρέσκο και δυναμικό στίγμα στους κύκλους της 9ης διάστασης. Ως αποτέλεσμα, η πάντα καινοτόμα και ενδιαφέρουσα εταιρεία Fantagraphics αποφάσισε να κάνει ένα αφιέρωμα σε νέους σκανδιναβούς καλλιτέχνες, στην ανθολογία της Kolor Klimax.

Το project του Kolor Klimax ξεκίνησε η δραστήρια Finnish Comics Society μέσω του ιστοτόπου της Nordicomics.info, και η Fantagraphics ήταν η πρώτη επιλογή για εκδοτική εταιρεία, δεδομένου οτι εδώ και αρκετά χρόνια εκδίδει στα αγγλικά τις δουλειές του πιο γνωστού εκπροσώπου των σκανδιναβικών comics, του νορβηγού Jason. Στην ανθολογία παρουσιάζονται 22 άγνωστοι δημιουργοί απο τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Δανία, με επιμέλεια του ιστορικού της τέχνης Matthias Wivel, και σκοπό (φυσικά) τη γνωριμία του παγκόσμιου κοινού με τα σκανδιναβικά comics.

Καλλιτέχνες:

Mari Ahokoivu (F), Vanessa Baird (N), Mikkel Damsbo & Gitte Broeng (D), Joanna Rubin Dranger (S), Joanna Hellgren (S), Bendik Kaltenborn (N), Kolbein Karlsson (S), Peter Kielland (D), Johan F. Krarup (D), Tommi Musturi (F), Christopher Nielsen (N), Emelie Östergren (S), Signe Parkins (D), Joakim Pirinen (S), Ville Ranta (F), Aapo Rapi (F), Jenni Rope (F), Mårdøn Smet (D), Rui Tenreiro (Mozambique/N/S), Thomas Thorhauge (D), Amanda Vähämäki (F).

Links

Nordicomics.info
Kolor Klimax @ Nordicomics.info
Kolor Klimax @ Fantagraphics
Kolor Klimax @ The Comics Reporter
Nordic Comics @ The Metabunker
Finnish Comics Society

Dave McKean Tarot

2011-12-15T12:31:00.001+02:00

Ο εκπληκτικός άγγλος εικονογράφος Dave McKean, γνωστός περισσότερο απο τις πολυπληθείς και πάντα επιτυχημένες συνεργασίες του με το γνωστό συγγραφέα Neil Gaiman, δημιούργησε το 1995 για λογαριασμό της Vertigo μία σειρά καρτών Tarot, εμπνευσμένες απο τους πιο χαρακτηριστικούς ήρωες comics της εταιρείας. Όπως με κάθε δουλειά του McKean, το αποτέλεσμα είναι υπέροχο. Θαυμάστε !

* Επίσης, μόλις διαπίστωσα οτι αυτή είναι η 100η ανάρτηση του 2-Dimensional Domain, οπότε ...

... Και τώρα, ας πάμε στον McKean

Δείτε όλες τις κάρτες
Dave McKean official site

Τα TOP 50 Manga απο το Comicdom.gr

2011-12-07T16:36:00.001+02:00

Οι συντάκτες και οι συνεργάτες του σημαντικότερου ελληνικού ιστότοπου για τα comics, του Comicdom.gr ψήφισαν και παρουσιάζουν τα 50 καλύτερα manga όλων των εποχών.

Top 50 Manga Από Το Comicdom.gr (εισαγωγή στη λίστα)

Η ΛΙΣΤΑ / COUNTDOWN :
( νούμερο κατάταξης / τίτλος / συγγραφέας / σχεδιαστής / εκδοτική εταιρεία )

50 - 41 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

50. NOT SIMPLE - writer/artist: Natsume Ono (Viz Media)
49. VAMPIRE HUNTER D - writer: Hideyuki Kikuchi - artist: Takaki Saiko (DMP)
48. DRAGON HEAD - writer/artist: Minetaro Mochizuki (Tokyopop)
47. WHAT’S MICHAEL? - writer/artist: Makoto Kobayashi (Dark Horse)
46. EMMA - writer/artist: Kaoru Mori (CMX)
45. LADY SNOWBLOOD - writer: Kazuo Koike - artist: Kazuo Kamimura (Dark Horse)
44. BIOMEGA - writer/artist: Tsutomu Nihei (Viz Media)
43. ME AND THE DEVIL BLUES - writer/artist: Akira Hiramoto (Del Rey)
42. BLADE OF THE IMMORTAL - writer/artist: Hiroaki Samura (Dark Horse)
41. BUDDHA - writer/artist: Osamu Tezuka (Vertical Inc.)

40 - 31 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

40. TWIN SPICA - writer/artist: Kou Yaginuma (Vertical Inc.)
39. GHOST IN THE SHELL - writer/artist: Masamune Shirow (Dark Horse)
38. ABANDON THE OLD IN TOKYO - writer/artist: Yoshihiro Tatsumi (Drawn and Quarterly)
37. CANDY-CANDY - writer: Kyoko Mizuki - artist: Yumiko Igarashi (-)
36. A DISTANT NEIGHBORHOOD - writer/artist: Jiro Taniguchi (Fanfare/Ponent Mon)
35. MPD Psycho - writer: Eiji Ōtsuka - artist: Shou Tajima (Dark Horse)
34. GYO - writer/artist: Junji Ito (Viz Media)
33. NARUTO - writer/artist: Masashi Kishimoto (Viz Media)
32. MUSEUM OF TERROR - writer/artist: Junji Ito (Dark Horse)
31. SOLANIN - writer/artist: Inio Asano (Viz Media)

30 - 21 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

30. VAGABOND - writer/artist: Takehiko Inoue (Viz Media)
29. ODE TO KIRIHITO - writer/artist: Osamu Tezuka (Vertical Inc.)
28. DEATH NOTE - writer: Tsugumi Ohba - artist: Takeshi Obata (Viz Media)
27. ΤΟ ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ & ΑΛΛΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΦΡΙΚΩΔΙΕΣ - writer/artist: Shintaro Kago (Jemma Press)
26. THE RED SNAKE - writer/artist: Hideshi Hino (DH Publishing)
25. LONE WOLF AND CUB - writer: Kazuo Koike - artist: Goseki Kojima (Dark Horse)
24. RUROUNI KENSHIN - writer/artist: Nobuhiro Watsuki (Viz Media)
23. VAMPIRE - writer/artist: Suehiro Maruo (Lezard Noir)
22. ONE PIECE - writer/artist: Eiichiro Oda (Viz Media)
21. BLAME - writer/artist: Tsutomu Nihei (Tokyopop)

20 - 11 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

20. THE KUROSAGI CORPSE DELIVERY SERVICE - writer: Eiji Ōtsuka - artist: Housui Yamazaki (Dark Horse)
19. UZUMAKI - writer/artist: Junji Ito (Viz Media)
18. HELLSING - writer/artist: Kouta Hirano (Dark Horse)
17. DISAPPEARANCE DIARY - writer/artist: Hideo Azuma (Fanfare/Ponent Mon)
16. GON - writer/artist: Masashi Tanaka (Kodansha Comics)
15. BERSERK - writer/artist: Kentaro Miura (Dark Horse)
14. BLACK JACK - writer/artist: Osamu Tezuka (Vertical Inc.)
13. TOWN OF EVENING CALM, COUNTRY OF CHERRY BLOSSOMS - writer/artist: Fumiyo Kōno (Vertical Inc.)
12. TEKKON KINKREET - writer/artist: Taiyō Matsumoto (Viz Media)
11. DRAGON BALL - writer/artist: Akira Toriyama (Viz Media)

TOP 10 :

10. ASTRO BOY - writer/artist : Osamu Tezuka (Dark Horse)
09. MW - writer/artist : Osamu Tezuka (Vertical Inc.)
08. FULLMETAL ALCHEMIST - writer/artist : Hiromu Arakawa (Square Enix, Viz Media)
07. 20th CENTURY BOYS - writer/artist : Naoki Urasawa (VIZ Media)
06. MONSTER - writer/artist : Naoki Urasawa (VIZ Media)
05. APOLLO’S SONG - writer/artist : Osamu Tezuka (Vertical Inc.)
04. AKIRA - writer/artist : Katsuhiro Otomo (Kodansha Comics)
03. YOTSUBA&! - writer/artist : Kiyohiko Azuma (ADV Manga/Yen Press)
02. NAUSICAA OF THE VALLEY OF THE WIND - writer/artist : Hayao Miyazaki (VIZ Media)

01. PLUTO - writer/artist : Naoki Urasawa (VIZ Media)

Συμπλήρωμα :
Top 50 Manga: The Aftermath

Πιστεύω οτι η λίστα είναι άκρως ικανοποιητική, με τους αξιότερους εκπροσώπους του νέου αίματος και της παράδοσης (Naoki Urasawa και Osamu Tezuka αντίστοιχα) να καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις, και όλα ανεξαιρέτως τα είδη να βρίσκονται μέσα. Στις δυσάρεστες εκπλήξεις συγκαταλέγονται οι χαμηλές, κατά τη γνώμη μου, θέσεις των Blade Of The Immortal, Ghost in the Shell, Berserk και Akira (ναι, η 4η θέση είναι πολύ χαμηλή), η απουσία της Moto Hagio και του Go Nagai, και η ολίγον τί αδικαιολόγητη επιλογή της πρώτης θέσης. Στις ευχάριστες εκπλήξεις οι υψηλές θέσεις των Apollo's Song και Nausicaa, η συμπερίληψη στη λίστα των Suehiro Maruo και Shintaro Kago, και οι τρείς τίτλοι του Junji Ito που "έφτασαν" ως την 50άδα.

Συνολικά, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα του comicdom για τη δουλειά τους, και ας ελπίσουμε οτι οι εκδοτικές εταιρείες θα συνεχίσουν να μεταφράζουν στα αγγλικά τα αμέτρητα manga διαμάντια που παραμένουν αμετάφραστα, και άρα άγνωστα στο δυτικό κοινό.

Το απορριφθέν εξώφυλλο του Robert Crumb για το New Yorker

2011-12-05T11:05:00.000+02:00

Το 2009, ο γάμος μεταξύ των gay ήταν ένα απο τα πιο καυτά θέματα στην Αμερική. Έτσι, το έγκυρο περιοδικό μεγάλης κυκλοφορίας The New Yorker, γνωστό στον κόσμο των comics για τα εξώφυλλα γνωστών εικονογράφων του είδους που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει, αποφάσισε να ασχοληθεί με το ζήτημα. Ανέθεσε λοιπόν το εξώφυλλο στον τεράστιο Robert Crumb, πατριάρχη του αμερικάνικου underground comic κινήματος των 60s και 70s (που φυσικά, παραμένει ενεργός μέχρι σήμερα). Ο Crumb φιλοτέχνησε το έργο, το οποίο όμως απορρίφθηκε απο το περιοδικό, για λόγους που ποτέ δεν έγιναν γνωστοί στον ίδιο. Το θέμα ξετρύπωσε και δημοσιοποίησε η δημοσιογράφος Nadja Sayej, μόλις πρίν λίγες εβδομάδες.

Υπεύθυνος για τη μη αποδοχή της εικονογράφησης του Crumb ήταν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού, David Remnick, ο οποίος αρχικά ενέκρινε το έργο, μετά άλλαξε γνώμη, μετά το ξαναδέχθηκε, και τελικά το απέρριψε ολοκληρωτικά, στέλνοντάς το μάλιστα πίσω στον καλλιτέχνη ταχυδρομικώς, χωρίς καμία εξήγηση. Και αυτό ήταν που ενόχλησε τον μεγάλο κομίστα - η έλλειψη αιτιολόγησης, και όχι η ίδια η απόρριψη. Τον ενόχλησε μάλιστα τόσο, που δήλωσε οτι δεν θα ξανασυνεργαστεί με το New Yorker. Και μάλιστα, υπενθυμίζω οτι μιλάμε για ένα καλλιτέχνη που την εποχή του underground είχε συνηθίσει να σχεδιάζει με απόλυτη ελευθερία, χωρίς καμία υποψία λογοκρισίας ή ελέγχου πάνω στη δουλειά του. Τελικά, το περιοδικό επέλεξε άλλο θέμα για το εξώφυλλο του εν λόγω τεύχους του (μάλλον παρα-ήταν hot το θέμα).

Και τί το φοβερό δείχνει πια αυτό το εξώφυλλο ? Πολύ απλά, ένα τραβεστί και έναν ομοφυλόφιλο άντρα (?) που ετοιμάζονται να βγάλουν άδεια γάμου (ο καθορισμός των φύλων ήταν κάτι που ο ίδιος ο Crumb δε θεώρησε απαραίτητο - Σωστός). Μα, το θέμα ήταν ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων, σωστά ? Άρα, τί το προσβλητικό ή μη πρέπον βρήκε ο κύριος Remnick στην όμορφη εικονογράφηση ? Μάλλον δε θα μάθουμε ποτέ, και ούτε ο ίδιος ο Crumb, ο οποίος πιθανολογεί οτι η αιτία της απόρριψης είναι η υπερβολικά "politically correct" φιλοσοφία του New Yorker, που προσπαθεί να μη θίξει καμία κοινωνική ομάδα, με κανένα τρόπο. Ναι, αλλά πώς τους θίγει ? Τέλος πάντων ! Ακολουθεί το εξώφυλλο.

άρθρο και συνέντευξη του Crumb στο vice.com
άρθρο στο Boing Boing

Madwoman of the Sacred Heart

2011-11-30T10:07:00.001+02:00

Ένα θρησκευτικό, ερωτικό θρίλερ (?!!!) από δύο γίγαντες των comics

Μπορούν όντως να συνδυαστούν οι εκ διαμέτρου αντίθετες έννοιες της θρησκείας και του ερωτισμού σε ένα έργο μυστηρίου και σασπένς ? Όταν το σενάριο υπογράφει ο μεγάλος Alejandro Jodorowsky, και την εικονογράφηση αναλαμβάνει ο εξ'ίσου μεγάλος Moebius, τα πάντα μπορούν να συμβούν. Και συμβαίνουν...

Το βιβλίο αρχικά κυκλοφόρησε στα γαλλικά, σε 3 μέρη και ασπρόμαυρο. Ο 1ος τόμος "La Folle du Sacré-Cœur" (Η τρέλα της Ιερής Καρδιάς) εκδόθηκε το 1992, με τον 2ο "Le Piège de l'irrationnel" (Η παγίδα του παραλόγου) να ακολουθεί το 1993, και τη μίνι σειρά να ολοκληρώνεται το 1998 με τον 3ο τόμο "Le Fou de la Sorbonne" (Ο τρελός της Σορβόννης). Αργότερα την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε ολοκληρωμένο, με τίτλο "Le Cœur couronné" (Η εστεμμένη Καρδιά) απο την Les Humanoïdes Associés. Το 2010, το αγγλικό παρακλάδι της εταιρείας εξέδοσε το έργο και στα αγγλικά, έγχρωμο, με τον τελικό τίτλο.

Κεντρικός ήρωας της ιστορίας μας είναι ο Alan Mangel, ένας 60άρης καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης, διαρκώς βυθισμένος σε πνευματικές αναζητήσεις που τον απομακρύνουν απο τις μικρές, καθημερινές απολαύσεις. Οι μαθητές του έχουν δημιουργήσει γύρω του μια ιδιόμορφη θρησκευτική σέκτα, στην οποία αντιμετωπίζεται σαν προφήτης, και οι διαλέξεις του ισοδυναμούν με ευαγγέλια. Η ζωή του όμως θα αλλάξει ριζικά όταν θα τον παρατήσει η (ανικανοποίητη) γυναίκα του, και θα μπλέξει με μία όμορφη μαθήτριά του, την Elisabeth, που είναι πεπεισμένη οτι αν κάνουν παιδί μαζί, αυτό θα είναι μία νέα ενσάρκωση του Ιωάννη του βαπτιστή (μόνο ο Jodorowsky θα μπορούσε να σκεφτεί μια τέτοια ιστορία). Ο καθηγητής ασφαλώς δεν την πιστεύει, αλλά στο τέλος ενδίδει στον πειρασμό, αφήνοντας τους εσωτερικούς δαίμονες της νεότητάς του, τους οποίους κρατούσε φυλακισμένους για πολλά χρόνια, να τον κυριεύσουν.

Αυτό που δε γνωρίζει όμως ο αξιοσέβαστος καθηγητής μας είναι οτι, ενδίδοντας στις σεξουαλικές απολαύσεις που του προσφέρει απλόχερα η νεαρή μαθήτρια, θα ξεκινήσει ένα τρελό μυστικιστικό ταξίδι που θα τον παρασύρει ολοκληρωτικά, θα του στερήσει τη φήμη και το σεβασμό που ενέπνεε στους μαθητές του, και θα τον σπρώξει ακόμη και στην παρανομία. Στην πορεία θα γνωρίσει τη Μαρία και τον Ιωσήφ (ασφαλώς και δεν είναι τυχαία η επιλογή των ονομάτων), θα συμμετάσχει σε ιδιότυπες αιρέσεις και θρησκευτικά όργια (!!!), θα κυνηγηθεί απο την αστυνομία, θα μπλέξει με την κολομβιανή μαφία των ναρκωτικών και το χειρότερο, θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει όλη τη φιλοσοφία και κοσμοθεωρία του προς χάριν ενός νέου είδους πνευματικότητας. Ο επιστημονικός σκεπτικισμός του θα έρθει σε αντιπαράθεση με την ακλόνητη πίστη της συντρόφου του Elisabeth, θα χάσει τον έλεγχο του εντέρου του με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα, ενώ οι προσωπικοί του δαίμονες θα συνεχίσουν να τον κυνηγούν. Κόλαση !

Η χαοτική αυτή ιστορία περιέχει όλες τις προσωπικές εμμονές και τα γνώριμα θέματα που γεννιούνται στo απίστευτo μυαλό του Jodorowsky, η θρησκεία και το πνεύμα συναντιούνται με τις σαρκικές απολαύσεις, η φαντασία με την πραγματικότητα χάνουν τα ευδιάκριτα όριά τους, και όλα αυτά αναπαρίστανται πολύ ζωηρά απο το χέρι του μεγάλου Moebius. Οι δύο καλλιτέχνες, που έχουν ξανασυνεργαστεί πολλές φορές, με αποκορύφωμα τη δημιουργία του ορόσημου της 9ης τέχνης "L'Incal", παραδίδουν ένα νεο-noir thriller που κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, αν και η μεγάλη χρονική διαφορά που χωρίζει τα δύο πρώτα μέρη απο το τρίτο είναι εμφανής, περισσότερο στο εικονογραφικό κομμάτι. Φυσικά, αυτό δε μειώνει την άγρια δύναμη του Madwoman of the Sacred Heart, ενός έργου που μας προσκαλεί, με ένα μοναδικό τρόπο που μόνο η μαγεία των comics μπορεί, να ανοίξουμε το μυαλό μας, να ελευθερωθούμε απο τους κάθε λογής δογματισμούς και απλά να ζήσουμε το απίστευτο ταξίδι της ζωής, χωρίς να το παίρνουμε και πολύ στα σοβαρά.

Links

Madwoman @ Humanoids
Madwoman @ Comic Book Daily
Madwoman @ The Comics Journal
Madwoman @ Parka Blogs
Madwoman @ comicvine
Madwoman @ good reads
Madwoman @ bedetheque (γαλλικά)

Το Persepolis αναστατώνει το Ισλάμ

2011-11-28T09:32:00.000+02:00

Τον προηγούμενο μήνα (Οκτώβριος 2011), το τηλεοπτικό κανάλι Nessma της Τυνησίας προέβαλε την animated ταινία Persepolis, η οποία αποτελεί μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του ομώνυμου comic της ιρανής Marjane Satrapi. Αμέσως προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, λόγω μιας σκηνής που αναπαριστά το θεό, κάτι που θεωρείται ιεροσυλία στον ισλαμικό κόσμο. Οργανώθηκαν τεράστιες διαδηλώσεις εναντίον της ταινίας, αλλά και του ιδιωτικού καναλιού.

Μάλιστα, ο ιδιοκτήτης του καναλιού, Nabil Karoui δέχθηκε πλήθος μηνύσεων, και δικάζεται αυτή τη στιγμή. Επίσης, άγνωστοι επιτέθηκαν στο σπίτι του με βόμβες μολότωφ. Τον κατηγόρησαν ακόμη και για προσπάθεια αποσταθεροποίησης του πολιτικού κλίματος της χώρας, εν όψει των ερχόμενων εκλογών. Και όλα αυτά συμβαίνουν στην Τυνησία, τη χώρα που άνοιξε το χορό των εξεγέρσεων των αραβικών κρατών ενάντια στον απολυταρχισμό των ισλαμικών καθεστώτων, προς ένα πιο δημοκρατικό μέλλον. Κρίμα ...

Άρθρο στο Comics Beat
Αναταραχές στη δίκη του Nabil Karoui
Persepolis trailer

Tijuana Bibles

2011-11-22T15:28:00.000+02:00

Η underground comic πορνογραφία της εποχής της αθωότητας

Τα διαβόητα Tijuana bibles ήταν παράνομα, πρόστυχα βιβλιαράκια που ξεκίνησαν να παράγονται τη δεκαετία του 1920 στην Αμερική, και έφτασαν στο απόγειο της δόξας τους κατά τη μεγάλη οικονομική κρίση της δεκαετίας του '30. Η μεγάλη δημοτικότητά τους οφείλεται στο γεγονός οτι εκείνη την εποχή το sex, ή ακόμη και η απλή αναφορά του, απουσίαζε απο κάθε μέσο μαζικής κυκλοφορίας. Δεν υπήρχε το internet, με την τεράστια βιομηχανία του πορνό, δεν υπήρχαν video clubs με υπόγεια γεμάτα ερωτικές ταινίες, δεν υπήρχαν οι κακόφημοι κινηματογράφοι με τις 3 ταινίες την ημέρα "μόνο για ενηλίκους", ούτε καν το Playboy.

Τα τευχάκια αυτά λοιπόν έδιναν στο κοινό αυτό που του έλειπε, περιέχοντας πορνογραφικές ιστοριούλες ανάμεσα σε γνωστά πρόσωπα της εποχής, απο αστέρες του Hollywood και αθλητές μέχρι χαρακτήρες comics και ηγέτες κρατών (!). Οι ιστορίες αυτές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ερωτικές, αφού αναπαριστούν το sex με μεγάλη γραφικότητα, συνήθως χωρίς ίχνος υπόθεσης ή καλλιτεχνικής αξίας, επικεντρώνοντας στα υπερμεγέθη προσόντα των ηρώων. Μερικές φορές τα θέματα ήταν ιδιαίτερα hardcore για την εποχή, φτάνοντας μέχρι βιασμούς, ουρολαγνείες και κτηνοβασίες (!).

Οι "βίβλοι" κυκλοφορούσαν απο χέρι σε χέρι στους κύκλους του υποκόσμου, σε σκοτεινά σοκάκια και ανώνυμα πάρκα, σε κουρεία και πάρκινγκ. Κανείς δε γνωρίζει με σιγουριά γιατί ονομάζονταν Tijuana bibles, αλλά πολλοί πιθανολογούν οτι ήταν λόγω της κακής φήμης που είχε αποκτήσει η μεξικάνικη, συνοριακή πόλη Tijuana, όπου τα ήθη ήταν απο πολύ χαλαρά έως... ανύπαρκτα. Λεγόταν οτι εκεί παράγονταν τα περίφημα βιβλιαράκια, αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχθεί ποτέ. Μάλιστα, σε επιδρομές της αστυνομίας σε διάφορες αμερικάνικες πόλεις είχαν ανακαλυφθεί αρκετά παράνομα τυπογραφεία όπου τυπώνονταν οι βρώμικες φυλλάδες, οπότε μάλλον η Tijuana αποτελούσε τον αποδιοπομπαίο τράγο της όλης υπόθεσης. "Δεν το κάναμε εμείς, οι κακοί Μεξικανοί φταίνε".

Ένα τυπικό τευχάκι των Tijuana bibles αποτελούνταν απο 8 panels (1 ανά σελίδα) σε μορφή comic strip, με μέγεθος 7 x 10.5 cm, τυπωμένο με μαύρο μελάνι σε κακής ποιότητας χαρτί. Κάποιες ιστορίες έφταναν τις 16, και σπανιότερα τις 32 σελίδες. Τα περισσότερα τεύχη αποτελούν παρωδίες επιτυχημένων comic strips των εφημερίδων της εποχής, όπως τα "Blondie", "Barney Google", "Popeye", "Dick Tracy", "L'il Orphan Annie", "Betty Boop", "Flash Gordon", και άλλα. Και αυτό, τον καιρό που τα comics είχαν αρχίσει να γίνονται μία πολύ επικερδής επιχείρηση, και οι μεγιστάνες του τύπου William Randolph Hearst και Joseph Pulitzer έδιναν μάχη για να εξασφαλίσουν τα καλύτερα strips και τους δημιουργούς τους, συντελώντας στην άνθηση και δημιουργική ανάταση του είδους.

Η κυκλοφορία των Tijuana bibles συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του '50, με ένα σύνολο τίτλων που υπολογίζεται ανάμεσα στους 700 με 1000, και περίπου 20 εκατομμύρια αντίτυπα ανά χρονιά. Φυσικά, τα νούμερα αυτά δε μπορούν να είναι ακριβή, μιας και οι δημιουργοί, οι τυπογράφοι και οι διανομείς τους πρόσεχαν πολύ να μην αφήνουν στοιχεία για την ταυτότητα και το τιράζ τους. Μάλιστα, ελάχιστα γνωρίζουμε για τους ανώνυμους δημιουργούς των "βίβλων". Ένας απο αυτούς πιστεύεται οτι ήταν ο Wesley Morse, ο οποίος αργότερα σχεδίασε τον Bazooka Joe. Επειδή τα ονόματα των σχεδιαστών δεν ήταν γνωστά, κυκλοφόρησαν διάφορα ψευδώνυμα για όσους είχαν ένα χαρακτηριστικό, αναγνωρίσιμο στύλ. Ο καλύτερος τεχνικά είναι ο "Mr. Prolific", που θεωρείται οτι ήταν ο freelance καρτουνίστας Doc Rankin, κάτι που φυσικά δεν έχει αποδειχθεί ποτέ. Άλλοι δημιουργοί έχουν ονοματιστεί ως "Mr. Dyslexic" (που λέγεται οτι ήταν ημι-αναλφάβητος, και πολύ κακός στο σχέδιο), "Blackjack" και "Artist No. 4", με τον τελευταίο να συναγωνίζεται τον "Mr. Prolific" σε ταλέντο και παραγωγικότητα.

Ο ιστορικός R. C. Harvey στο βιβλίο του "The Tijuana Bibles: America's Forgotten Comic Strips" (1992) περιγράφει τη διαδρομή κάθε τεύχους με μεγάλη γλαφυρότητα, ως εξής : "Ζωγραφίζονταν σε σοφίτες, τυπώνονταν σε υπόγεια γκαράζ με σκουριασμένα μηχανήματα, και διανέμονταν απο τις πίσω τσέπες ύποπτων πωλητών σε στενά σοκάκια και υποφωτισμένα δωμάτια". Μερικές φορές, στη διακίνηση των τευχών αναμιγνυόταν και η μαφία.

Το φαινόμενο των Tijuana bibles δεν είναι σωστό να το αντιμετωπίσουμε με καλλιτεχνικά κριτήρια, και γενικά με κριτική διάθεση, μιας και οι (περισσότεροι) δημιουργοί δεν επεδίωκαν την καλλιτεχνική έκφραση, ούτε απευθύνονταν σε κοινό με ανάλογες αξιώσεις. Ήταν απλά ένα αποτέλεσμα της σεξουαλικής καταπίεσης που ασκούσε η υπερ-συντηρητική, αμερικάνικη κοινωνία των αρχών του προηγούμενου αιώνα, και πρέπει απλά να το θεωρούμε ως ένα κομμάτι της "κρυφής" ιστορίας των comics, που μας παρέχει πληροφορίες για την pop κουλτούρα της εποχής.

Links
Tijuana Bibles.com
Tijuana Bibles.com / archives
Tijuana Bibles @ Carnal Nation - pt.1
Tijuana Bibles @ Carnal Nation - pt.2
Tijuana Bibles @ Pulp International
Tijuana Bibles @ wikipedia
Tijuana Bibles - text by Art Spiegelman
TOP 10 Tijuana Bibles @ YesButNoButYes
4 Tijuana Bibles @ Ars Erotica
Tijuana Bibles.org

Χασα-Πόκεμον

2011-11-21T14:00:00.001+02:00

Πιστεύω οτι λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουμε τα μικρά, αντιπαθέστατα κατά τη γνώμη μου, τερατάκια Pokémon, είτε μέσω της επιτυχημένης anime σειράς όπου πρωταγωνιστούσαν, είτε απο τα video games, είτε από κάπου αλλού τέλος πάντων, μιας και το συγκεκριμένο franchise name είναι το 2ο πιο επιτυχημένο στον κόσμο, μετά τη σειρά Super Mario της ίδιας εταιρείας - της Nintendo. Με μεγάλη μου χαρά ανακάλυψα στο internet οτι υπάρχουν και άλλοι που τα αντιπαθούν όσο εγώ, όπως π.χ η γραφίστρια, εικονογράφος και κομίστρια Sarah Becan, η οποία αφιέρωσε το χρόνο της για να φτιάξει "χασαπο-χάρτες", σχεδιαγράμματα δηλαδή που δείχνουν τα κομμάτια κρέατος της κάθε χαζοχαρούμενης χνουδόμπαλας.

Πρώτος και καλύτερος φυσικά ο Pikachu, με το ηλίθιο όνομα που θυμίζει φτάρνισμα, και ακολουθούν (με τη σειρά) τα Tepig, Slowpoke, Psyduck, Bulbasaur, Farfetch'd και Magikarp. Η αγαπητή Sarah προχωράει το θέμα ακόμα παραπέρα, προτείνοντας και τρόπους μαγειρέματος για το κάθε τερατάκι. Οπότε, ανάψτε τους φούρνους να προθερμαίνονται, πάρτε ένα χασαπομάχαιρο και πάμε να τα βρούμε τα σκασμένα !

οι εικονογραφήσεις στο site της Sarah Becan
παρουσίαση στο Comics Beat

Αρκάς crossover

2011-11-18T14:34:00.000+02:00

Νομίζατε οτι μόνο η DC και η Marvel μπορούν να κάνουν crossover ?

Crossover ονομάζεται η πρακτική όπου ένας ήρωας μιας εταιρείας εμφανίζεται ως guest star στη σειρά κάποιου άλλου, π.χ ο Batman στο τεύχος της σειράς Batman Adventures #3.874 τα βρίσκει σκούρα με κάποιον αντίπαλό του, και ΤΣΟΥΠ ! εμφανίζεται ο Superman, κάνει τους κακούς αβγοτάραχο και εξαφανίζεται πάλι. Η τακτική αυτή παρατηρείται κυρίως στα υπερηρωικά comics, και σπανιότερα σε άλλα είδη, ως μέσο τόνωσης του ενδιαφέροντος του κοινού.

Μάλιστα, την έχει χρησιμοποιήσει και ο εθνικός μας ήρωας των comics, Αρκάς, στο 2ο αλμπουμάκι της φοβερής σειράς του "Καστράτο", "Όσο πατάει η γάτα" (1998). Στη γνωστή σειρά, όπου η σεξομανής και σαρκαστική γάτα Λουκρητία ταλαιπωρεί τον ευνουχισμένο, χοντρό και αγαθό γάτο Καστράτο, κάνει ένα μικρό πέρασμα το μικρό σπουργίτι απο την άλλη γνωστή και επιτυχημένη σειρά του Αρκά "Χαμηλές Πτήσεις". Το ανυπόφορο σπουργιτάκι αφήνει για λίγο ήσυχο τον ταλαίπωρο πατέρα του, και ανοίγει φτερά για να κοροϊδέψει κάποιον άλλο (μαντέψτε ποιόν). Απολαύστε !

(Το crossover είναι η 2η και η 3η εικόνα, αλλά έβαλα και τις 1 και 4 για να είναι ολοκληρωμένη η ιστορία με τον βασιλικό)

La Bête est Morte !

2011-11-15T13:10:00.001+02:00

Ένα άγνωστο, αντιπολεμικό αριστούργημα

Τον καιρό που στην Ευρώπη μαινόταν η λαίλαπα του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, και πιο συγκεκριμένα κατά την απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία (1944), εμφανίστηκε στη Γαλλία ένα εξαιρετικό graphic novel που αναπαριστούσε τη φρίκη του πολέμου σε μορφή παραμυθιού του Disney (!), με ανθρωπομορφικούς χαρακτήρες και ανάλογο σχεδιαστικό στύλ. Γραμμένο απο τους Victor Dancette και Jacques Zimmerman, το La Bête est Morte (Το Κτήνος είναι νεκρό) απέκτησε αμέσως cult status και συνδέθηκε άρρηκτα με την απελευθέρωση της Γαλλίας απο τους Ναζί, κυρίως λόγω της εκπληκτικής εικονογράφησης ενός σπουδαίου καλλιτέχνη, του Edmond-François Calvo.

Κυκλοφόρησε σε δύο μέρη,"Quand la bête est déchainée" (Όταν το Κτήνος εξαπελύθη - 1944) και "Quand la bête est terrassée" (Όταν το Κτήνος κατατροπώθηκε - 1945), ασφαλώς παράνομα και με μεγάλο κίνδυνο στην αρχή, μιας και η Γαλλία τελούσε υπό γερμανική κατοχή, και αργότερα συλλέχθηκε σε ένα τόμο, με τελικό τίτλο "La Bête est Morte", και υπότιτλο "La Guerre Mondiale chez les Animaux" (Ο Παγκόσμιος Πόλεμος ανάμεσα στα ζώα). Το βιβλίο επανεκδόθηκε το 1977 και το 1995 απο τις εταιρείες Futuropolis και Gallimard αντίστοιχα, εκδόσεις οι οποίες κυκλοφορούν ακόμη. Το 2005, ο Mathieu Kassovitz ανακοίνωσε την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου σε μορφή animation, αλλά το project δεν προχώρησε.

Η υπόθεση είναι μια ανασκόπηση των γεγονότων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, μέσα απο γαλλικά μάτια, με την κάθε χώρα να αναπαριστάται με ένα ζώο που (κατά τον Calvo) την αντιπροσώπευε. Έτσι, οι γερμανοί είναι λύκοι, με τον Hitler να αποτελεί μια παραλλαγή του κακού λύκου της Disney, τον Goering να είναι γουρούνι και τον Goebbles νυφίτσα, οι άγγλοι είναι bulldogs, οι ρώσοι αρκούδες, οι ιταλοί ύαινες με τομάρια λύκων, οι αμερικάνοι βίσωνες, οι γιαπωνέζοι μαϊμούδες, και οι γάλλοι αναπαρίστανται με μία ποικιλία άκακων ζώων, συνήθως κουνέλια και σκίουρους, που ζούν σε ένα παραμυθένιο κόσμο μέχρι που ξεσπάει το κακό. Αφηγητής μας είναι ένας παππούς, ο οποίος διηγείται στα εγγόνια του πώς έχασε το πόδι του στον πόλεμο. Η υπόθεση επικεντρώνεται στις αιματηρές μάχες στην Ευρώπη και την εκστρατεία του Hitler στη Ρωσία, με μικρές αναφορές στη μάχη του Ειρηνικού μεταξύ αμερικανών και ιαπώνων και την εκστρατεία του γερμανού στρατηγού Rommel στην Αφρική.

To "La Bête est Morte !" αποτελεί κατ'αρχάς ένα έργο αντίστασης, αφού όπως αναφέρω και παραπάνω το πρώτο μέρος του εκδόθηκε υπό γερμανική κατοχή, κάτι που είχε τολμήσει μόνο ο επιφανής κομίστας της εποχής, Marijac. Φυσικά, αποτελεί επίσης ένα παγκόσμιο και διαχρονικό αντιπολεμικό μανιφέστο. Η δομή του ως παιδικό βιβλίο και οι ανθρωπομορφικοί χαρακτήρες, στην παράδοση των μύθων του Αισώπου και του Jean de la Fontaine, έρχονται σε αντιπαράθεση με τις συχνά σκληρές εικόνες και το δηκτικό κείμενο, κάνοντας τον αντίκτυπο ακόμα μεγαλύτερο, και τα μηνύματά του πιο εύκολα αντιληπτά. Πρόκειται λοιπόν για ένα έργο προπαγάνδας, άσχετα αν τα μηνύματα που θέλει να περάσει εξυπηρετούν ένα καλό σκοπό, την κατάδειξη δηλαδή της φρίκης και της παραλογότητας του πολέμου.

Το βιβλίο κατέχει μία ακόμη αξιοσημείωτη πρωτιά, όντας το πρώτο comic που κάνει αναφορά στο Ολοκαύτωμα (τη μαζική εξόντωση των εβραίων από τους Ναζί), και μάλιστα πρίν ακόμη τελειώσει ο πόλεμος. Το εν λόγω απόσπασμα είναι το παρακάτω: "Continuing especially their revenge against peaceful tribes of animals that we store and that we often opened our doors for shelter against the fury of the beast unleashed the hordes of the Great Wolf began the most terrible destruction plan, breeding rebels, scattering the members of their tribes in remote areas, separating women from their husbands, children from their mothers, and for the total annihilation of these harmless crowds that had committed no other crime other than that of not submitting to the will of the Beast." Η επόμενη αναφορά του Ολοκαυτώματος σε γαλλικό bd (bande-dessinee) ήρθε μετά απο 40 χρόνια (!).

Για τους συγγραφείς του βιβλίου, ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Ο Victor Dancette είχε συγγράψει το 1943 ένα κείμενο με τίτλο "Il y etait un fois un pays heureux" (Υπήρχε κάποτε μία ευτυχισμένη χώρα), ένα επίσης προπαγανδιστικό έργο. Ο Jacques Zimmerman υπήρξε κρατούμενος στη Γερμανία, πρίν εισχωρήσει στη γαλλική Αντίσταση και την υπηρετήσει μέσω της τυπογραφίας. Άγνωστο παραμένει το γιατί η υπογραφή του έχει αφαιρεθεί απο τα credits όλων των επόμενων εκδόσεων, εκτός απο αυτή της Futuropolis του 1977.

Περισσότερα στοιχεία είναι γνωστά για τον εικονογράφο Calvo, όπως το οτι είχε μεγάλο βαθμό μυωπίας, οτι ήταν τελειομανής, και οτι ήταν ήταν γιγαντόσωμος, μοιάζοντας χαρακτηριστικά με τον αντίπαλο του Mickey Mouse, Μαύρο Πητ (!). Εκτός απο κομίστας, ειδικευόμενος στην καυστική κοινωνική κριτική, χρησιμοποιώντας πάντα ανθρωπομορφικούς χαρακτήρες, διατηρούσε επίσης ένα πανδοχείο και ήταν ξυλογλύπτης. Ανάμεσα στις πιο γνωστές δουλειές του συγκαταλέγονται οι 'Patamousse' και 'Moustache et Trottinette'. Η καριέρα του συνεχίστηκε και μετά το τέλος του πολέμου με μεγάλη επιτυχία, και συνεργασίες με γνωστά περιοδικά όπως τα Tintin και Âmes Vaillantes. Πέθανε το 1958 αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη, και ως κομίστας και ως γλύπτης, και αρκετοί μεταγενέστεροι αστέρες των γαλλικών comics όπως ο Albert Uderzo (συν-δημιουργός του Astérix) τον παραδέχονται ως μεγάλη επιρροή και δάσκαλό τους.

Θαυμάστε παρακάτω μία υπέροχη παραλλαγή του γνωστού πίνακα του Eugène Delacroix "Η Ελευθερία οδηγεί το λαό", απο τον Calvo.

Links

La Bete est Morte @ WWII
La Bete est Morte @ cloud 109 blog
La guerre mondiale chez les animaux @ bedetheque.com (γαλλικά)
La Bete est morte @ bedetheque.com (γαλλικά)
La Bete est morte @ ecrits-vains.com (γαλλικά)
La Bete est Morte @ phylacterium blog (γαλλικά)
Edmond-François Calvo @ lambiek.net

Η Τετραλογία του Τέρατος

2011-11-10T17:08:00.001+02:00

La Tétralogie du monstre ( The Hatzfeld Tetralogy )

Η Τετραλογία του Τέρατος είναι μία μικρή σειρά comics του μεγάλου γαλλο-γιουγκοσλάβου δημιουργού Enki Bilal, που αποτελείται (όπως προδίδει και ο τίτλος της) από 4 μέρη. Το πρώτο κεφάλαιο, με τίτλο Le sommeil du monstre (Ο ύπνος του Τέρατος) εκδόθηκε το 1998, και το τελευταίο, με τίτλο Quatre? (Τέσσερα?) ολοκληρώθηκε το 2007. Όλοι οι τόμοι έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά απο την ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΞ.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω απο 3 ανθρώπους, τον Nike, τον Amir και τη Leyla, που τους συνδέουν στενοί δεσμοί απο τα παιδικά τους χρόνια σε ορφανοτροφείο του Sarajevo, την εποχή του Γιουγκοσλαβικού πολέμου. Ο Nike Hatzfeld λοιπόν, ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας μας (με το όνομά του να προέρχεται απο τη γνωστή μάρκα παπουτσιών που φορούσε ο πατέρας του όταν τον βρήκαν νεκρό δίπλα του), διαθέτει το χάρισμα (και κατάρα) της υπερτροφικής μνήμης, και προσπαθεί να φτάσει στο σημείο να θυμηθεί τα πρώτα δευτερόλεπτα της ζωής του. Μέχρι τώρα πάντως, έχει επαναφέρει στην εκπληκτική του μνήμη τον όρκο που έδωσε στον εαυτό του, μόλις 18 ημερών, το 1993, να ξαναβρεί και να προστατεύει πάντα τον Amir και τη Leyla, τους οποίους η μοίρα απομάκρυνε απο κοντά του.

Το έτος είναι πλέον 2023. Ο Nike είναι 33 χρονών, και η σύγχρονη πραγματικότητα συνταράσσεται απο το ξέσπασμα μιας νεο-σκοταδιστικής θρησκευτικής αποκάλυψης. Τα δημοκρατικά κράτη, υπο την απειλή του ριζοσπαστικού μονοθεϊστικού κινήματος που ονομάζεται Σκοταδιστικό Τάγμα, εμπλέκονται σε ένα χορό βίαιης παγκοσμιοποίησης και τρομοκρατίας, ενορχηστρωμένο απο τον μυστηριώδη δόκτορα Optus Warhole. Ο Warhole, που αυτοαποκαλείται "Η ενσάρκωση του ύψιστου κακού", θέλει να δεί την παγκόσμια σκέψη, την επιστήμη, και γενικότερα τον πολιτισμό να αφανίζονται. Σ'αυτό το εφιαλτικό σκηνικό, ο Nike αγωνίζεται να εκπληρώσει τον όρκο του, να προστατεύσει τη μύτη του, που έχει την τάση να σπάει βίαια, και να τιθασεύσει τις ανεξερεύνητες δυνατότητες της μνήμης του.

SPOILER ALERT : Περιέχει spoilers !

Ο Nike λοιπόν, ο ειδικός της μνήμης, ψάχνει τα ίχνη των δύο "αδερφιών" του στις τέσσερις γωνιές του κόσμου. Τότε όμως, ο δόκτορας Warhole επανεμφανίζεται στη ζωή του, σε μία απο τις πολλές μορφές του, ακριβώς τη στιγμή που αυτός έχει να παραστεί στη μυστική σπηλιά της τοποθεσίας του Αετού, όπου τον έχει προσκαλέσει η Leyla. Τυχαίο ? Σίγουρα όχι. Αυτά που θα βιώσει στη σπηλιά, μαζί με άλλες 9 εξέχουσες προσωπικότητες του παγκοσμίου πνεύματος και πολιτισμού, θα αλλάξουν τη ζωή του, όπως και την ίδια τη θεώρηση του ανθρώπου σε θέματα όπως η θρησκεία και η προέλευση του είδους μας. Την ίδια στιγμή, ο Amir και η κοπέλα του η Sacha είναι αιχμάλωτοι σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης / προσυλητισμού του Σκοταδιστικού Τάγματος, παλεύοντας με ... μύγες. Οι δέκα μάρτυρες στην «αποκάλυψη» της τοποθεσίας του Αετού όμως, θα εξαφανιστούν μυστηριωδώς, όλοι έχοντας ως τελευταίες τους λέξεις αναφορές σε μια παράξενη συνάντηση, στις 32 Δεκέμβρη ... Σε αυτό το ομιχλώδες πλαίσιο, η Leyla Mirkovic περιπλανιέται στη μέση του χειμώνα στο Βελιγράδι, στοιχειωμένη από τη μνήμη του Nike Hatzfeld. Εν τω μεταξύ, στην περιοχή των Βαλκανίων, η Sacha και ο Amir παντρεύονται.

Ένα «Ραντεβού στο Παρίσι» ανακοίνωνε το τρίτο επεισόδιο στο μακρύ αυτό, περιπετειώδες μυθιστόρημα. Και πράγματι, είναι στη γαλλική πρωτεύουσα που ξαναβρίσκουμε τα χνάρια του Nike. Ενός Nike μεταμορφωμένου, υπό τη μυστική, μα ωστόσο ολοκληρωτική επίδραση του Warhole. Ο δόκτωρ είναι εκεί, ακριβώς κάτω από το δέρμα, κρατώντας τα γεγονότα υπό έλεγχο. Το ραντεβού θα πραγματοποιηθεί, μα αντί να παραστούν τρείς (Nike, Leyla, Amir), θα παραστούν τέσσερις (quatre)! Πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία ? Θα απαντηθούν τα πολλά ερωτηματικά που έχουν ανακύψει στα επεισόδια της τετραλογίας ?

Τέλος SPOILER ALERT

Θα χαρακτήριζα τη φιλόδοξη αυτή δουλειά του Bilal ως "άνιση", ή ίσως υπερβολικά φιλόδοξη. Η εικονογράφηση είναι, όπως πάντα, εξαιρετική, με το εντελώς χαρακτηριστικό στιλ του συγγραφέα να είναι σε θέση να κάνει ακόμη και το πιο αδιάφορο σενάριο συναρπαστικό. Και, αν και το σενάριο στους 2 πρώτους τόμους ήταν αρκούντως ενδιαφέρον, η εξέλιξη της ιστορίας στο τρίτο άλμπουμ είναι μάλλον απογοητευτική. Η αφήγηση υποπίπτει συνεχώς σε αφηρημένες διαπιστώσεις, με το συγγραφέα να αναμασά τα προηγούμενα γεγονότα, δίνοντάς μας την εντύπωση οτι δεν ξέρει πώς να συνεχίσει την ίδια του την ιστορία. Ίσως αυτό να εξηγείται απο το γεγονός οτι αρχικά η σειρά είχε σχεδιαστεί να είναι τριλογία, αλλά στην πορεία αποφασίστηκε να γίνει τετραλογία. (Το δικό μου, συνομωτικό σενάριο λέει οτι ο δημιουργός είχε απο την αρχή σχεδιάσει την εξέλιξη της ιστορίας, και την είχε χωρίσει σε 3 μέρη, αλλά οι εκδότες, βλέποντας οτι η σειρά έχει επιτυχία, του είπαν να την "επεκτείνει", για να γίνει τετραλογία, και οι ίδιοι να αποκομίσουν περισσότερα κέρδη. Ή ίσως, πολύ απλά, χωρίς θεωρία συνομωσίας, ο Bilal να μην είχε έμπνευση). Και, αναπόφευκτα, το σεναριακό φιάσκο του «Ραντεβού στο Παρίσι» καταπίνει και τον τελευταίο τόμο, όπου ο Bilal έχει να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, και ταυτόχρονα να απαντήσει στα πολλά ερωτήματα που είχε αφήσει να αιωρούνται.

Συνολικά, θεωρώ την "Τετραλογία του Τέρατος" ως μία πολύ καλή δουλειά. Τα βασικά θέματα που απασχολούν τον Bilal, όπως η πολιτική, η θρησκεία και ο πόλεμος είναι εδώ, ιδωμένα μέσα απο το γνώριμο, σουρρεαλιστικό sci-fi πρίσμα του Enki Bilal. Η εικονογράφηση είναι εκπληκτική, στο υψηλό επίπεδο στο οποίο μας έχει "κακομάθει" ο σπουδαίος γαλλο-γιουγκοσλάβος δημιουργός, αλλά δε μπορώ να παραβλέψω τις σεναριακές αδυναμίες, ειδικά στον τρίτο, και λιγότερο στον τέταρτο τόμο. Πάντως, σίγουρα αξίζει τον κόπο.

Links

The Hatzfeldt Tetralogy @ comicvine

The Beast Trilogy (?) @ artbomb.net

La Tétralogie du monstre @ bedetheque (γαλλικά)
Enki Bilal - Les albums (γαλλικά)
Η Τετραλογία του Τέρατος @ ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΞ

Ο Alan Moore ξέρει ΚΑΙ να ζωγραφίζει

2011-11-08T17:08:00.002+02:00

Astounding Weird Penises #258

Ο μεγάλος Alan Moore, ίσως ο σημαντικότερος συγγραφέας που έχει εμφανιστεί ποτέ στον κόσμο των comics, μοιράζεται μαζί μας, σε μία απάνια επίδειξη, τις ικανότητές του στην εικονογράφηση. Αυτό το εξαιρετικό φαινόμενο συνέβη στο 2ο τεύχος του προσωπικού του fanzine Dodgem Logic, που κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2010.

Με τίτλο "Astounding Weird Penises #258" (δεν πιστεύω να καθίσετε να ψάξετε τα πρώτα 257 τεύχη), και σφραγίδα "Approved by the Cosmic Cock Authority", αυτή η 8-σέλιδη ιστοριούλα σε μέγεθος Α5 αποτελεί τον αυτοσαρκασμό του ένδοξου, underground παρελθόντος του μεγάλου συγγραφέα, ντυμένο με ένα εικονογραφικό στυλάκι που θυμίζει δεκαετία του 60.

Η υπόθεση-παρωδία ακολουθεί τον Astro-Dick, καθώς προσπαθεί να σώσει τις γυμνές λεγεωνάρισσες της σελήνης απο την επίθεση του Brainosaurus !!! Σε πρώτη φάση τα καταφέρνει, αλλά τη δεύτερη φορά ... κάτι δεν πάει καλά.

Ο Alan Moore δεν τα πηγαίνει και άσχημα στο εικονογραφικό κομμάτι, αλλά ασφαλώς η όλη υπόθεση αξίζει μόνο και μόνο επειδή είναι το μοναδικό comic που έχει δημιουργήσει εξ'ολοκλήρου ο superstar άγγλος μετά τις αρχές της δεκαετίας του 80 (εκτός αν μου ξεφεύγει και κάτι άλλο), όταν και ολοκλήρωσε τη σειρά strips που έγραφε και εικονογραφούσε για το περιοδικό Sounds (ευχαριστώ το φίλο φονικό κουνέλι για την πληροφορία - μπορείτε να δείτε αυτά τα σπάνια strips εδώ). Βρίσκεται εύκολα στο internet, αλλά νομίζω οτι απευθύνεται μόνο σε άρρωστους fan του Moore (όπως ασφαλώς και ο γράφων) !

Tattoos and Comics Event ! 5-11-2011

2011-10-26T12:20:00.001+03:00

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ TATTOO ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΤΩΝ COMICS !
Η Miss Norzine και ο Βασίλης Λώλος στο Tilt.

Δύο αντισυμβατικοί καλλιτέχνες παρουσιάζουν το πρώτο και ισως το πιο cool γεγονός του χειμώνα. Με βάση το πιο underground κομιξάδικο της Αθήνας TILT (Ασκληπιού 37, Ακαδημία). Μια ημέρα γεμάτη με τον εκρηκτικό συνδιασμό Τατουάζ και Κόμικς. Το Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011, για μία μόνο μέρα, από τις 1:00 το μεσημέρι μέχρι τις 8:00 το βράδυ, θα γίνονται τατουάζ από την τον Βασίλη Λώλο και την Miss Norzine , ενώ παράλληλα θα διατίθονται προς πώληση αυθεντικά έργα και αφίσσες των παραπάνω. Ο Βασίλης Λ. θα παρουσιάσει για πρώτη φορά συλλεκτικά κόμικ φιλοτεχνημένα αποκλειστικά για το Tattoo and Comics Event και η Miss Norzine θα παρουσιάσει την νέα της ανθολογία σχεδίων.

Λίγα λόγια για τους καλλιτέχνες.

Η Miss Norzine από τις ελάχιστες σημαντικές γυναικείες παρουσίες του Γκραφίτι στην Ελλάδα , είναι ένα καθιερωμένο όνομα με ενεργή δράση από το 1997.Αναγνωρίσιμη από το Japanese Pop στυλ της δημιουργεί τοιχογραφίες μεγάλων διαστάσεων μέσα στο πρόγραμμα ανάπλασης σχολικών κτηρίων (Carpe Diem) στην Λ. Αλεξάνδρας πίσω από το Γήπεδο Παναθηναικού ,8ο Δημοτικό Παγκρατίου , 2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθηνών, στο Σταθμό Αττικης στα Κεντρικά γραφεία Λιοσίων , στο Ξενοδοχείο Baby Grand Hotel κ.α. . Παίρνει μέρος σε διάφορες εκθέσεις όπως Βαβέλ, Ιανός ,URBAN ART Ι, ΙΙ και BIKEART Exibition Carpe Diem. Φοιτώντας στην Καλών Τεχνών, μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στο Γκραφίτι και το Τατουάζ.

Γόνος γνωστής καλλιτεχνικής οικογένειας με Μητέρα και Γιαγιά Ζωγράφο (Ε. και Γιάννα Περσάκη) και έχοντας σαν Παππού τον γνωστό Ποιητή Μίλτο Σαχτούρη δεν δισταζει να πειραματιστει με κλασσικες αξίες σε μοντέρνα μοτίβα. Για όσους αναρωτιούνται, το Norzine(κρατώ την ευτυχία και τύχη) δεν είναι παρατσούκλι αλλά το πραγματικό της όνομα που οφείλει στο Πατέρα της Τζαμιάν από το Θιβέτ.

Ο Βασίλης Λώλος, γνωστός στους περισσότερους από τα κόμικς που δημοσίευε στο περιοδικό "9". Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης δεκαετίας στη Νέα Υόρκη, όπου συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους κόμικς (Marvel, DC, Dark Horse, Image) και κατόρθωσε να πάρει τα δύο μεγαλύτερα βραβεία της αμερικάνικης σκηνής, το Eisner για την ανθολογία "5", και το Harvey ως ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης για το graphic novel του "Last Call", που κυκλοφόρησε από την Oni Press και πρόκειται στο άμεσο μέλλον να γίνει ταινία απο την Universal. Πρόσφατες δουλειές του είναι το Εξώφυλλο των Last Drive (Heavy Liquid) και το Concept Art στα βίντεο των My Chemical Romance (Danger Days: the true lives of the fabulous killjoys) καθώς και τα on-line comic του στο website του Αμερικάνικου Mtv.

Οι δυο τους είναι τα μέλη του Tattoo Team Heart and Swords οι οποίοι κατοικούν και σχεδιάζουν στα Εξάρχεια.

Ο χώρος θα είναι ανοιχτός σε όλους όσους αγαπούν την τέχνη και ιδιαίτερα σ' αυτούς που θα ήθελαν να αποκτήσουν ένα έργο τέχνης πάνω στο σώμα τους. Ως γνωστό, το φθινόπωρο ενδύκνειται λόγω καιρού για να κάνει κάποιος τατουάζ και να αποκτήσει κάτι εξαιρετικά ιδιαίτερο. Οι δύο καλλιτέχνες υπόσχονται ότι θα δημιουργήσουν ενα μοναδικό έργο στο δέρμα του κάθε τολμηρού.

Για όσους δεν τα πάνε καλά με τις βελόνες, θα υπάρχουν ανέκδοτες δουλειές του Βασίλη και της Norzine (κόμικς, αφίσσες, πρωτότυπα) προς πώληση. Σημειωτέον ότι είναι η πρώτη φορά μετά τις επιτυχίες του στην Αμερική που ο Βασίλης Λώλος θα εμφανιστεί δημόσια για να υπογράψει παλιά και καινούρια έργα του και να συζητήσει με τους έλληνες φαν του τις εμπειρίες του από το εντυπωσιακό ταξίδι του στο χώρο της αμερικάνικης βιομηχανίας των κόμικς. Το Tilt βάζει το κρασί και τα μεζεδάκια και για να γιορτάσει το γεγονός θα διαθέσει μεγάλο μέρος του στοκ του σε τιμές προσφοράς. Όσοι περάσουν από το "ταμείο", θα συμμετάσχουν στο τέλος σε κλήρωση για κάποια πρωτότυπα έργα του Βασίλη και της Norzine.

Το event στο blog των δύο καλλιτεχνών

Alice in Sunderland

2011-10-18T15:49:00.000+03:00

Απλά Μαγικό !

Το βιβλίο αυτό το φυλούσα μήνες στη βιβλιοθήκη μου, περιμένοντας να το διαβάσω σε "κατάλληλη" περίσταση. Η περίσταση δημιουργήθηκε πρόσφατα, με τα πρώτα κρύα του φθινοπώρου, καθισμένος στην πολυθρόνα μου δίπλα στη μπαλκονόπορτα που βλέπει τη συννεφιασμένη Αθήνα, με ένα ποτήρι ουίσκι στο πλάι μου. Και ειλικρινά, η αναμονή για αυτή την "καταλληλότητα" άξιζε και με το παραπάνω, μιας και το Alice in Sunderland του αγαπημένου μου Bryan Talbot ξεπέρασε κατά πολύ τις ήδη υψηλές προσδοκίες που είχα απο αυτόν τον εκπληκτικό καλλιτέχνη.

Έχοντάς το φρέσκο και ανάγλυφο στη μνήμη μου, πιστεύω οτι αποτελεί ένα πραγματικό άθλο της 9ης τέχνης, ένα πρωτοποριακό έργο που προχωράει το μέσο παραπέρα, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στους τομείς της αφήγησης, της δομής και της εικονογραφικής τέχνης των comics. Ίσως να ακούγομαι λίγο υπερβολικός, αλλά και η εντύπωση που μου άφησε η ανάγνωση αυτού του απίστευτου graphic novel είναι επίσης υπερβολικά έντονη.

Η υπόθεση

Η ζωή και το έργο του άγγλου συγγραφέα του 18ου αιώνα Lewis Carroll (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Charles Lutwidge Dodgson), και της Alice Pleasance Liddell, της παιδικής του φίλης πάνω στην οποία βάσισε την ηρωίδα του αριστουργήματός του "Alice in Wonderland" (εξ'ου και το όμορφο λογοπαίγνιο του τίτλου του βιβλίου), παρεμβάλλεται και ενσωματώνεται μέσα σε αναρίθμητες ιστορικές πληροφορίες, πρόσωπα, γεγονότα και μυστήρια της πόλης του Sunderland, της γύρω περιοχής αλλά και γενικότερα της Αγγλίας, συνθέτοντας μία εκπληκτική φαντασμαγορία εικόνων και λέξεων. Ένα εξαιρετικά υφασμένο μίγμα παρελθόντος και παρόντος, μία δοσμένη με ειλικρινή αγάπη και αξιοθαύμαστη προσοχή ιστορική έρευνα, που παρόμοιά της έχω συναντήσει μόνο στον ογκόλιθο της ιστορίας των comics που λέγεται From Hell, του τεράστιου Alan Moore. Όπως γίνεται φανερό, δεν πρόκειται για ένα έργο μυθοπλασίας, αλλά για μία "συρραφή" ιστορικών στιγμών, ανεκδότων και μύθων.

Μεταξύ (απείρων) άλλων, μαθαίνουμε για τους πρώτους αποίκους της αγγλικής γής, τις προσμίξεις απο άλλες φυλές, τους Ρωμαίους και Νορμανδούς κατακτητές, το Μεσαίωνα και τους θρύλους του για δράκους και ιππότες, την Αναγέννηση, τις απαρχές των comics απο τους πρωτοπόρους εικονογράφους του 17ου και 18ου αιώνα, τη γέννηση και τον οικογενειακό περίγυρο του Lewis Carroll και της Alice Liddell, τη μεταξύ τους σχέση και τα γεγονότα που ενέπνευσαν το συγγραφέα στη δημιουργία του περίφημου έργου του, τη μορφολογία της πόλης του Sunderland, την ιστορία και τους επιφανείς κατοίκους της, τη γιαγιά του Bryan Talbot (!) ... ουφ ! Δε γίνεται να τα πώ όλα, απλά δε γίνεται !

Ο Talbot εξυψώνει την τεχνική του storytelling σε πρωτοφανή επίπεδα, συχνά πηδώντας αιώνες και χιλιετίες σε ένα απλό γύρισμα σελίδας, αλλάζοντας συνεχώς αφηγητές και σημεία αναφοράς, χωρίς αυτό ποτέ να αφήνει τον αναγνώστη "ξεκρέμαστο" ή μπερδεμένο. Ένα πραγματικά δύσκολο και αξιοθαύμαστο επίτευγμα. Και τί να πρωτοπούμε για το πολύχρωμο κολλάζ μελανωμένων σχεδίων, ψηφιακά επεξεργασμένων φωτογραφιών, αποκομμάτων εφημερίδων, γκραβούρων της εποχής και άλλων έργων τέχνης που έρχεται να "ντύσει" με έναν υπέροχα χαοτικό τρόπο τα λόγια των διαφόρων αφηγητών (μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Talbot, όπως και το alter ego του), φανερώνοντας τις αμέτρητες ώρες αφοσιωμένης δουλειάς που απαίτησε η σύνθεσή της κάθε σελίδας, αλλά και τη βαθιά αγάπη του δημιουργού τους για την τέχνη των comics, την ιστορία και τη λογοτεχνία. Ενδεικτικά σημειώνω μία guest star εμφάνιση του φιλοσόφου και μελετητή των comics Scott McCloud, ένα tribute στον γνωστό ήρωα Tin Tin του Hergé, μία ανάλυση του πιο γνωστού πίνακα του θεωρούμενου ως παππού των comics William Hogarth, και μία "περιπλάνηση" μέσα στην περίφημη ταπετσαρία της Bayeux, το θεωρούμενο ως το πρώτο comic strip στην ιστορία (1070 μ.Χ).

Όπως πολύ εύστοχα αναφέρει το εκδοτικό σημείωμα "...θα σας αφήσει να αναρωτιέστε για την κρυμμένη μαγεία που περιμένει να την ανακαλύψετε στο μέρος όπου ζείτε." Και πράγματι, διαβάζοντας αυτό το υπέροχο βιβλίο πραγματικά αισθανόμαστε την παιδιάστικη χαρά της ανακάλυψης που (είμαι σίγουρος οτι) κυρίευε και τον ίδιο τον Bryan Talbot καθώς έψαχνε και έβρισκε κρυμμένα κομμάτια της ιστορίας του Lewis Carroll, του Sunderland, αλλά τελικά και του ίδιου του εαυτού του. Οπότε, το μόνο που απομένει είναι να ανακαλύψετε κι εσείς αυτό το διαμάντι των comics.

Links

Alice in Sunderland @ Dark Horse
Alice in Sunderland @ Bryan Talbot's official site
Alice in Sunderland @ The Guardian
Alice in Sunderland @ The Comics Bulletin
Alice in Sunderland @ The Graphic Novel Reporter
Alice in Sunderland @ The Independant
Alice in Sunderland @ boing boing
Alice in Sunderland @ wikipedia

Οι Beatles ζόμπιασαν !

2011-09-26T16:56:00.002+03:00

Ο Sgt.Pepper στo εναλλακτικό εξώφυλλο του Night Of The Living Dead: Death Valley #3

Το Death Valley είναι ένα spin-off 5 τευχών της επιτυχημένης σειράς Night Of The Living Dead της Avatar Press, η οποία, όπως καταλαβαίνετε δανείζεται τον τίτλο της απο την ομώνυμη, επιδραστικότατη ταινία τρόμου του George A.Romero του 1969. Δημιουργοί του Death Valley είναι οι Mike Wolfer και Dheeraj Verma και, αν και η σειρά δεν φαίνεται να έχει και μεγάλο ενδιαφέρον (τουλάχιστον για εμένα), αρκετό ενδιαφέρον παρουσιάζει το εναλλακτικό εξώφυλλο του 3ου τεύχους (αύγουστος 2011), το οποίο είναι μια παραλλαγή του θρυλικού εξωφύλλου του album Sergeant Pepper’s Lonely Heart Club Band των Beatles.

Πίσω απο τα ζόμπια-Beatles στο εξώφυλλο φιγουράρουν μερικοί απο τους μόνιμους συνεργάτες της Avatar Press, όπως οι δημιουργοί της σειράς, ο Garth Ennis, ο Warren Ellis, αλλά και ο μεγάλος George A.Romero, σε αντιστοιχία με το Sergeant Peeper's, όπου εμφανίζονται γνωστές ιστορικές φιγούρες (Karl Marx, Oscar Wilde, Edgar Allen Poe, Marlon Brando, Marilyn Monroe, Bob Dylan, Aleister Crowley και πολλοί άλλοι). Σημειωτέον οτι το πασίγνωστο εξώφυλλο των Beatles έχει παρωδηθεί αμέτρητες φορές, στη μουσική (κυρίως), στην τηλεόραση, ακόμα και στα comics, με πιο γνωστή περίπτωση αυτή των Simpsons που ακολουθεί παρακάτω, μετά με το αυθεντικό.

Το εξώφυλλο στο Bleeding Cool
Night Of The Living Dead: Death Valley #3

Κυκλοφόρησε το Habibi του Craig Thompson

2011-09-23T11:14:00.000+03:00

Και ποιός είναι αυτός ο Craig Thompson ?

Πολύ απλά είναι ο δημιουργός του υπέροχου, πολυβραβευμένου αυτοβιογραφικού graphic novel Blankets, ενός απο τα καλύτερα comics της προηγούμενης δεκαετίας, και ενός απο τα προσωπικά μου αγαπημένα. Κυκλοφόρησε το 2003, αγκαλιάστηκε αμέσως απο το κοινό και εκθειάστηκε απο τους κριτικούς, αυξάνοντας κατακόρυφα την προσμονή για την επόμενη δουλειά του αμερικανού κομίστα.

Και αυτή η προσμονή τελείωσε πριν απο λίγες μέρες ( 20 Σεπτεμβρίου του 2011 ), 8 χρόνια αργότερα, με την κυκλοφορία της καινούριας του, φιλόδοξης δουλειάς Habibi απο την Pantheon. Ακόμη εκτενέστερο απο το Blankets ( 672 σελίδες έναντι "μόνο" 600 ), το νέο πόνημα του Thompson είναι ένα μοντέρνο, ανατολίτικο παραμύθι που ακολουθεί την παράδοση των Χιλίων και μία νυχτών.

Το Habibi μας διηγείται την ιστορία του Zam, ενός νεαρού σκλάβου που αποδρά απο τα δεσμά του και ψάχνει να βρεί τη γυναίκα που τον μεγάλωσε, τη Dodola. Πρόκειται για μία αρκετά ασυνήθιστη ιστορία αγάπης, δεδομένου οτι υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας, ο Zam είναι ευνούχος και η Dodola ιερόδουλη. Μέσα απο την ιστορία τους, εξερευνούμε το άγνωστο Ισλάμ, τις παραδόσεις και την καθημερινότητα ενός κόσμου που εμείς οι δυτικοί δεν έχουμε μπεί στον κόπο να κατανοήσουμε, παρά μόνο να του κρεμάσουμε την ταμπέλα του θρησκευτικού φανατισμού. Ο σκοπός λοιπόν του Thompson ήταν να γνωρίσει και ο ίδιος τον ανεξερεύνητο και μυστικό αυτό κόσμο, και να δείξει στη δύση μία άλλη, ανθρώπινη πλευρά του.

Η εικονογράφηση του Thompson είναι για άλλη μια φορά υπέροχη (όπως φαίνεται απο τις λίγες σελίδες που έχουν δημοσιοποιηθεί), εκμεταλλευόμενη πλήρως την μακρά παράδοση της Ανατολής στην καλλιγραφία και τα διακοσμητικά μοτίβα. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω απο τα γνώριμα θέματα που απασχολούν το δημιουργό, με κυριώτερα την αγάπη και τη θρησκεία, και το μέγεθος του graphic novel (το οποίο δεν είχε κυκλοφορήσει πρώτα σε συνέχειες, όπως και το Blankets), ίσως και να δείχνει το δρόμο για το μέλλον στις εκδόσεις comics. Προς το παρόν, περιμένουμε με ανυπομονησία το Habibi να έρθει και στην Ελλάδα, ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη άποψη.

Habibi book
Habibi @ Pantheon
Habibi review @ USA Today
Habibi @ CBR - Robot 6
Habibi @ wikipedia
Habibi @ Comics Beat
Craig Thompson on Habibi
Craig Thompson's blog

Tintin – Breaking Free

2011-09-19T13:38:00.006+03:00

Ο Τεν Τεν στη θαυμαστή χώρα της αναρχίας

Το The Adventures of Tintin: Breaking Free είναι ένα graphic novel κοινωνικο-πολιτικής / αναρχικής θεματολογίας, με ήρωα τον πασίγνωστο νεαρό δημοσιογράφο Τεν Τεν, μιας απο τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του κόσμου των comics. Ασφαλώς το άλμπουμ δεν έχει δημιουργηθεί απο τον πατέρα του Τεν Τεν, τον θρυλικό βέλγο κομίστα Hergé, αλλά απο άγνωστο δημιουργό, που υπογράφει απλά ως J.Daniels (μάλλον τα έπινε τα ουισκάκια του). Η πρώτη κυκλοφορία του comic ήταν το 1988 απο την Attack International στην Αγγλία, μία εποχή που η κυβέρνηση της σιδηράς κυρίας της αγγλικής πολιτικής, Margaret Thatcher, έπαιζε επικίνδυνα με τον ολοκληρωτισμό και την καταπίεση των μαζών. Αρκετές άλλες εκδόσεις ακολούθησαν, αφού μέσα στην εισαγωγή ο δημιουργός αναφέρει οτι επιτρέπει τη χρησιμοποίηση του υλικού για οποιονδήποτε σκοπό και απο τον καθένα, εκτός απο καπιταλιστές. Η τελευταία επαν-έκδοση που έχει ανακοινωθεί είναι απο την αναρχική εκδοτική εταιρεία Freedom Press για το 2011.

Η ιστορία ξεκινάει με τον Τεν Τεν να έχει χάσει τη δουλειά του επειδή χτύπησε το αφεντικό του. Ο θείος του, ο οποίος είναι βασισμένος στο γνωστό καπετάνιο Haddock του Hergé, του βρίσκει δουλειά στην οικοδομή που εργάζεται και ο ίδιος. Όταν όμως ένας εργάτης ονόματι Joe Hill (προφανώς μια αναφορά στον ομώνυμο άγγλο αναρχικό συνδικαλιστή) πεθαίνει σε εργατικό ατύχημα, ο ήρωάς μας με το τσουλούφι πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις των εργατών που απαιτούν καλύτερα μέτρα ασφαλείας. Η οικοδομική εταιρεία αρνείται να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, το συνδικάτο δεν τους βοηθάει, αλλά οι εργάτες δεν το βάζουν κάτω. Ξεκινούν απεργία διαρκείας, η οποία σιγά-σιγά εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα. Η κυβέρνηση, τρομαγμένη, ρίχνει πάνω τους την αστυνομία και το στρατό, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν βίαιες ταραχές. Η ιστορία μας τελειώνει με τον Τεν Τεν και το θείο του να ηγούνται μιας τεράστιας πορείας διαμαρτυρίας εκατοντάδων χιλιάδων, και τον Τεν Τεν να υψώνει ένα kalashnikov βροντοφωνάζοντας πως "Αυτό δεν είναι το τέλος, είναι μόνο η αρχή".

Σίγουρα τα μηνύματα αυτής της κοινωνικο-πολιτικής προπαγανδιστικής παρωδίας είναι απροκάλυπτα, ρομαντικά, και ίσως και λίγο αφελή, αλλά απο την άλλη, ο ρομαντισμός και ο ιδεαλισμός είναι αξίες που λείπουν απο τη γεμάτη απαισιοδοξία και μιζέρια εποχή μας. Η ιστορία είναι καλογραμμένη, η δράση κυλάει και κλιμακώνεται ομαλά, και το ασπρόμαυρο σχεδιαστικό στύλ είναι όμορφο, κι ας μην φτάνει την τελειότητα της περίφημης ligne claire (καθαρή γραμμή)του Hergé.

Tin Tin Revolution
Tintin – Breaking Free @ forbidden planet
Tintin – Breaking Free @ comicsbin blog
Tintin – Breaking Free @ Freedom Press
Tintin – Breaking Free @ wikipedia
Tintin – Breaking Free forum

Ayako

2011-08-29T17:02:00.000+03:00

Ένα ακόμη "ενήλικο" αριστούργημα του Osamu Tezuka

Είναι αλήθεια πολύ παράξενο το συναίσθημα να παίρνεις στα χέρια σου μια "καινούρια" δουλειά του δασκάλου των manga Osamu Tezuka, η οποία πρωτοκυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1972, και μεταφράστηκε στα αγγλικά μόλις το φθινόπωρο του 2010. Είναι παράξενο, επειδή σκέφτεσαι οτι το εκπληκτικό σε μέγεθος και αξία έργο του Tezuka αποτελεί κτήμα της ιαπωνικής παράδοσης εδώ και δεκαετίες, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος μόλις τώρα αρχίζει να ανακαλύπτει τις αληθινές διαστάσεις του ταλέντου και της σημασίας της δουλειάς του.

Το Ayako λοιπόν είναι ένα έπος 700 σελίδων (!) που περιγράφει λεπτομερέστατα την κατάσταση στην Ιαπωνία μετά το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου, μέσα απο την ιστορία μίας πάλαι ποτέ πανίσχυρης οικογένειας γαιοκτημόνων, η οποία έχασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της απο αναδιανομές γης στις οποίες προέβη η κυβέρνηση υπό τις εντολές των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής. Το νεαρότερο μέλος της οικογένειας Tenge, και κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας μας είναι η Ayako.

Όλα ξεκίνησαν με την απελευθέρωση του μεσαίου γιου της οικογένειας Tenge, Jiro, απο ένα αμερικανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, και την επιστροφή του στην πατρική εστία. Εκεί θα ξαναβρεί τη μητέρα και τον πατέρα του Sakuemon, τον πατριάρχη της οικογένειας, τον μεγαλύτερο αδελφό του και (πιθανότατα) μελλοντικό κληρονόμο της περιουσίας Ichiro με τη γυναίκα του Sue, τη μικρότερη αδελφή του Naoko, τον ανήλικο αδελφό του Shiro, και τέλος τη μικρή Ayako, την ύπαρξη της οποίας αγνοούσε. Η γέννηση της μικρότερης κόρης των Tenge αποτελεί το μεγάλο μυστικό της οικογένειας, αλλά δεν είναι το μόνο. Κάθε άλλο μάλιστα. Κάθε μέλος έχει τα δικά του, σκοτεινά και ανομολόγητα μυστικά, όπως π.χ η κατασκοπική δράση του Jiro για λογαριασμό των αμερικανών, την οποία συνεχίζει και μετά το τέλος του πολέμου. Η δράση του αυτή θα τον φέρει σε δύσκολη θέση όταν η Ayako και μία καθυστερημένη υπηρέτρια θα τον πιάσουν στα πράσα να καθαρίζει αίμα απο τα ρούχα που φορούσε σε μία αποστολή του. Και τότε θα ξεκινήσει η θλιβερή ιστορία της μικρής Ayako...

Ο Jiro θα ξεφορτωθεί με ευκολία και χωρίς ίχνος τύψεων την καθυστερημένη O-Ryen, αλλά για την Ayako θα χρειαστεί διαφορετική προσέγγιση, λόγω της θέσης της στην οικογένεια. Η αστυνομία έχει ήδη χτυπήσει την πόρτα των Tenge ερευνώντας την εγκληματική δράση του Jiro, και έτσι ο πατριάρχης Sakuemon, που έχει ήδη μάθει για τις πράξεις του και φοβάται για τη φήμη της οικογένειας, θα συγκαλέσει οικογενειακό συμβούλιο για να αποφασιστεί το μέλλον της μικρής. Και αυτό το μέλλον αποφασίζεται να είναι ο ισόβιος εγκλεισμός της στο υπόγειο του σπιτιού ...

Τα χρόνια περνούν, ο πατριάρχης Sakuemon έχει υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι, η περιουσία ανήκει πλέον στον Ichiro, ο Jiro και η Naoko έχουν φύγει απο το σπίτι και συνεχίζουν τις ζωές τους, και η μικρή Ayako μεγαλώνει μόνη της στην υπόγεια φυλακή της, με μόνη συντροφιά τη γυναίκα του Ichiro και τον μεγαλύτερο αδελφό της Shiro. Όταν όμως ένας δρόμος θα περάσει μέσα απο τα κτήματα των Tenge, η φυλακή της θα γκρεμιστεί και η ίδια θα αναγκαστεί να διαφύγει μέσα σε ένα κουτί λόγω της (φυσιολογικής) αγοραφοβίας της. Καταλήγοντας στο Tokyo, θα ξαναβρεί τον μεγάλο αδελφό της, Jiro, ο οποίος είναι πλέον αρχηγός μίας εγκληματικής οργάνωσης, και ο οποίος θα αναλάβει να της μάθει όσα αγνοούσε τόσα χρόνια για τη ζωή, τις χαρές και τις ευθύνες της. Η μοίρα θα τα φέρει όμως να ξαναβρεθούν όλα τα αδέλφια στην πατρική τους εστία, σε ένα ξεκαθάρισμα που θα φέρει στο φώς όλα τα ανομολόγητα μυστικά της οικογένειας, και θα φανερώσει το μόνο αθώο θύμα και αποδιοπομπαίο τράγο της όλης ιστορίας - φυσικά την Ayako !

Το Ayako αποτελεί ένα απο τα πιό πολύπλοκα έργα του τεράστιου Osamu Tezuka, θέτοντας δύσκολα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα, και ξεγυμνώνοντας την πτώση των ανθρώπινων αξιών που παρατηρούνταν στη μεταπολεμική Ιαπωνία, και που φυσικά συνεχίζεται και στη σημερινή εποχή. Ενσωματώνοντας αρκετά αληθινά ιστορικά γεγονότα στην ιστορία του, ο Tezuka προσθέτει ρεαλισμό και δύναμη σε αυτό το αριστούργημα που κάθεται δίπλα στα υπόλοιπα "ενήλικα" έργα του, όπως τα MW και Ode to Kirihito, προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερο βάθος σε αυτή την ανατομία της ασχήμιας της ανθρώπινης φύσης που επεχείρησε ο καλλιτέχνης στο μέσο της καριέρας του. Ίσως το φινάλε να κρίνεται λίγο "εύκολο" ή ηθικοπλαστικό, αλλά έτσι κι αλλιώς γνωρίζουμε τη βαθιά αγάπη που τρέφει ο Tezuka για τον άνθρωπο, με τα πάθη και τις αδυναμίες του, και ακριβώς γι'αυτό επικεντρώνεται συχνά στην άσχημη πλευρά του, για να εξυψώσει στο τέλος το μεγαλείο του, και να προσφέρει ένα αίσθημα δικαίωσης και αλήθειας που τόσο δείχνει να έχει ανάγκη.

Ayako @ Vertical
Ayako @ Tezuka in English
Ayako @ Genji Press
Ayako @ The Comics Journal
Ayako @ Wikipedia

Μπύρες και Comics

2011-08-23T16:40:00.003+03:00

Ένας συνδυασμός που σκοτώνει !

Με περισσή χαρά, η one-man συντακτική ομάδα του 2-Dimensional Domain παρουσιάζει αυτό το θέμα, το οποίο συνδυάζει δύο απο τις μεγαλύτερές μου αγάπες - τις μπύρες και τα comics. Η Edmonton’s Sherbrooke Liquor λοιπόν, είναι μια καναδική ζυθοποιία, η οποία αποφάσισε να βγάλει μια σειρά απο μπύρες, με τίτλο Revere Beer. Κάθε ένα απο τα 12 μπουκάλια της σειράς θα έχει ως θέμα μία θεότητα που σχετιζόταν με τη μπύρα απο τις θρησκείες όλου του κόσμου, και θα κυκλοφορεί σε αντιστοιχία με τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες κάθε χρόνου, με το τελευταίο να βγαίνει την εαρινή ισημερία του 2014.

Για την εικονογράφηση των μπουκαλιών, η Sherbrooke προσέλαβε τον πολυβραβευμένο για τη σειρά Nexus εικονογράφο Steve Rude. Το πρώτο μπουκάλι κυκλοφόρησε ήδη το θερινό ηλιοστάσιο του 2011 (21 Ιουνίου), με θέμα τη σλαβική θεότητα Ragutiene. Άλλες θεότητες που θα "εκπροσωπηθούν" στη σειρά είναι ο θεός των Αζτέκων Tepoztecatl, η θεά-εστία Kamui Fuchi των Ιαπώνων, και ο νορβηγικός θεός της θάλασσας Aegir. Με το τέλος της σειράς, θα κυκλοφορήσει και ένα ημερολόγιο με όλες τις εικονογραφήσεις του Steve Rude. Προς το παρόν όμως, έχουν δοθεί στη δημοσιότητα μόνο οι 4 που ακολουθούν παρακάτω. Ανοίξτε μία παγωμένη μπύρα, και απολαύστε !

The Gods of Beer @ Sherbrooke Liquor
The Gods of Beer @ Bleeding Cool
SteveRude.com

Holy Terror

2011-07-22T14:47:00.000+03:00

Ο Frank Miller και η τρομολαγνεία

Το οτι οι φίλοι μας οι αμερικάνοι (φτού !) τη βρίσκουν με την τρομοκρατία είναι γνωστό εδώ και χρόνια. Η τρομολαγνεία αποτελεί πάγια τακτική της αμερικάνικης κυβέρνησης για να αποσπά το μυαλό των πολιτών των ΗΠΑ (όσο έχουν τέλος πάντων) απο τα πραγματικά τους προβλήματα. Και εδώ έρχεται, δυστυχώς, ο πάλαι ποτέ ένδοξος κομίστας Frank Miller, δημιουργός της εκπληκτικής σειράς Sin City, για να προσθέσει το λιθαράκι του στο θλιβερό δημιούργημα της πολιτικής προπαγάνδας, και να μας αποδείξει περίτρανα οτι ελάχιστα έχουμε να περιμένουμε πλέον απο αυτόν. Κρίμα !

Το project Holy Terror, προγραμματισμένο να εκδοθεί απο την εταιρεία Legendary στις 9/11 του 2011, δηλαδή ακριβώς 10 χρόνια μετά την επίθεση της Al Qaeda στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, είναι η "απάντηση" του Frank Miller στο φλέγον για τους αμερικάνους ζήτημα της τρομοκρατίας. Αρχικός πρωταγωνιστής ήταν ο Batman, και τίτλος ο Holy Terror, Batman !, ανάλογα με την παλαιότερη ανμέτρηση του Superman και του Captain America με τον Hitler, αλλά τελικά ο μασκοφορεμένος νυχτερίδας γλίτωσε το διασυρμό και ο ήρωας δημιουργήθηκε απο την αρχή, με όνομα The Fixer. Πρόκειται για έναν πρώην στρατιώτη με ειδική εκπαίδευση που, όταν η μισητή Al Qaeda επιτίθεται στην πόλη του, αναλαμβάνει δράση και κόβει ισλαμικούς, τρομοκρατικούς κώλους ! (Ελπίζω να μην είμαι ο μόνος που τον πιάνει αναγούλα στο άκουσμα του concept).

Πιο κάτω παραθέτω μερικές εικόνες που έχει δώσει στη δημοσιότητα η Legendary Comics, και που κυμαίνονται στο γνωστό υψηλό επίπεδο όλων των δουλειών του Miller. Με τέτοιο απαράδεκτο σενάριο όμως, τσάμπα πάει το artwork !

Πάρτε μια ιδέα ακόμη (και ξεράστε μαζί μου) απο το trailer της Legendary (Ναι, ναι, πλέον τα comics έχουν ΚΑΙ trailer)

Για επίλογο, παραθέτω ένα σχόλιο του γνωστού συγγραφέα Grant Morrison για το Holy Terror, που νομίζω οτι τα λέει όλα : "Batman vs. Al Qaeda! It might as well be Bin Laden vs. King Kong! Or how about the sinister Al Qaeda mastermind up against a hungry Hannibal Lecter! For all the good it's likely to do. Cheering on a fictional character as he beats up fictionalized terrorists seems like a decadent indulgence when real terrorists are killing real people in the real world. I'd be so much more impressed if Frank Miller gave up all this graphic novel nonsense, joined the Army and, with a howl of undying hate, rushed headlong onto the front lines with the young soldiers who are actually risking life and limb 'vs' Al Qaeda."

Holy Terror @ Legendary
Holy Terror @ wikipedia
Holy Terror @ Bleeding Cool

Harlequin Valentine

2011-07-05T17:42:00.000+03:00

Ένα μοντέρνο παραμύθι απο την Commedia dell'arte

Το Harlequin Valentine αποτελεί τον καρπό της συνεργασίας δύο ιερών τεράτων της βιομηχανίας των comics, του υπερ-επιτυχημένου άγγλου συγγραφέα Neil Gaiman (The Sandman, Stardust, Mr.Punch, Coraline), και του, επίσης άγγλου, εκπληκτικού εικονογράφου / ζωγράφου John Bolton (Fables, The Evil Dead, The Green Woman). Είναι μία ρομαντική ιστορία απελπισμένου έρωτα και παιχνιδιάρικων κατεργαριών που, ναι μεν αντλεί την έμπνευσή της απο την παράδοση της ιταλικής Commedia dell'arte, το ιδιότυπο αυτό θέατρο παντομίμας που άνθισε στη Βενετία το 16ο και 17ο αιώνα, ωστόσο με μία σύγχρονη και φρέσκια ματιά που μεταφέρει αυτούσιο το πνεύμα της Commedia, και της μετέπειτα αγγλικής Harlequinade στην εποχή μας. Εκδόθηκε απο τη Dark Horse το 2001.

Το σημείωμα της έκδοσης αναφέρει οτι " Όσοι έχουν περάσει την ημέρα του Αγ.Βαλεντίνου μόνοι, ξέρουν οτι η ψυχρή γιορτή του Φεβρουαρίου μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη να την "καταπιείς". Οι Gaiman και Bolton θέλουν να ξέρετε οτι το μόνο που χρειάζεται είναι ένα μαχαίρι, ένα πηρούνι, και ένα μπουκάλι ποιοτικής ketchup.

Η ιστορία μας ξεκινάει την ημέρα του Αγ.Βαλεντίνου, στις 14 Φεβρουαρίου, όταν ο Harlequin (που ετυμολογικά προέρχεται απο το γαλλικό hellequin - hellkin - πλάσμα της κόλασης), καρφώνει την καρδιά του στην εξώπορτα της γλυκιάς Missy, στο πρόσωπο της οποίας αναγνωρίζει το πνεύμα της αιώνιας αγαπημένης του απο τις ιστορίες της Commedia dell'arte, Columbine. Μας εξομολογείται οτι την είχε συναντήσει την προηγούμενη μέρα στο δρόμο, και την ερωτεύτηκε παράφορα. Την ακολούθησε σε όλη την πόλη, αθέατος πλάι της, χορεύοντας, χαζεύοντάς την και σκαρώνοντας φάρσες σε σοβαροφανείς περαστικούς. Και, την επόμενη, αποφάσισε να της χαρίσει απλόχερα την καρδιά του. H Missy, μην ξέροντας τί να κάνει με το αιματοβαμμένο δώρο, αποφασίζει τελικά να φάει την καρδιά σε ένα τοπικό εστιατόριο, με μπόλικη ketchup. Απο τη στιγμή όμως που γεύεται το παράξενο δείπνο της, ο Harlequin γίνεται ορατός στα μάτια της. Και, σε μία κατά πρόσωπο συνάντηση που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει ο κακόμοιρος Harlequin, η νεαρή κοπέλα αλλάζει τους ρόλους του έργου με ένα μοναδικό τρόπο, χαρακτηριστικό της παραδοσιακής ιταλικής παντομίμας.

Ο Neil Gaiman μελέτησε διεξοδικά την Commedia dell'arte, όπως αποδεικνύεται και απο την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στις τελευταίες σελίδες του πανέμορφου αυτού βιβλίου, και έντυσε αυτή τη σύγχρονη μεταφορά με τα πιο ζωηρά χρώματα της ιταλικής παράδοσης - το κίτρινο και το κόκκινο. Σεβόμενος απόλυτα την πηγή έμπνευσής του, συμπεριέλαβε σχεδόν όλους τους παραδοσιακούς χαρακτήρες της Commedia, διατήρησε ανέπαφο το πνεύμα του αυτοσχεδιασμού που τη διήπε, και κράτησε για φινάλε τη χαρακτηριστική, ανατρεπτική αλλαγή ρόλων. Και o John Bolton ήρθε για να ζωντανέψει πανέξυπνα τους χαρακτήρες, χρησιμοποιώντας σε αυτούς έντονους χρωματισμούς, σε αντίθεση με τα μουντά τοπία, προσδίδοντας στην ιστορία ένα σχεδόν τρισδιάστατο βάθος. Επεξεργασμένες φωτογραφίες, ψηφιακή τεχνολογία και οι συνηθισμένες, υπέροχα ζωγραφισμένες εκφράσεις των προσώπων που αποτελούν το σήμα κατατεθέν του Bolton πλαισιώσουν απολύτως ταιριαστά αυτή τη μικρή, ασυνήθιστη, σύγχρονη ερωτική ιστορία.

Harlequin Valentine review @ NeilGaiman.com
Harlequin Valentine @ wikipedia
Harlequin Valentine review @ Strange Horizons
Harlequin Valentine review @ rambles.net
Neil Gaiman's official site
John Bolton's official site

Tα TOP 100 Comics των 90s απο το Comicdom.gr

2011-06-14T12:35:00.003+03:00

Οι συντάκτες και οι συνεργάτες του σημαντικότερου ελληνικού ιστότοπου για τα comics, του Comicdom.gr ψήφισαν και παρουσιάζουν τα 100 καλύτερα comics για τα 90s.

Η ΛΙΣΤΑ / COUNTDOWN :
( νούμερο κατάταξης / τίτλος / συγγραφέας / σχεδιαστής / εκδοτική εταιρεία )

100 - 91( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

100. SHADE: THE CHANGING MAN - writer: Peter Milligan - artist: Chris Bachalo (Vertigo)
   99. RUBBER BLANKET - writer/artist: various (Rubber Blanket Press)
   98. KILL YOUR BOYFRIEND - writer: Grant Morrison - artist: Philip Bond (Vertigo)
   97. SOCK MONKEY - writer/artist: Tony Millionaire (Dark Horse)
   96. BARRY WINDSOR SMITH: STORYTELLER - writer/artist: Barry Windsor-Smith (Dark Horse)
   95. BATMAN: GOTHIC - writer: Grant Morrison - artist: Klaus Janson (DC Comics)
   94. WORLD’S FINEST - writer: Dave Gibbons - artist: Steve Rude (DC Comics)
   93. RISING STARS - writer: J. Michael Straczynski - artist: various (Top Cow)
   92. MAXIMORTAL - writer/artist: Rick Veitch (Tundra Press)
   91. A COMPLETE LOWLIFE - writer/artist: Ed Brubaker (Black Eye Press)

90 - 81   ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

90. HULK FUTURE IMPERFECT - writer: Peter David - artist: George Perez (Marvel Comics)
89. HEARTLAND - writer: Garth Ennis - artist: Steve Dillon (Vertigo)
88. FRANK - writer/artist: Jim Woodring (Fantagraphics Books)
87. MIRACLEMAN - writer: Neil Gaiman - artist: Mark Buckingham (Eclipse Comics)
86. FAX FROM SARAJEVO - writer/artist: Joe Kubert (Dark Horse)
85. ELRIC: STORMBRINGER - writer: Michael Moorcock - artist: P.Craig Russell (Topps Comics)
84. CAGES - writer/artist: Dave McKean (Tundra/Kitchen Sink Press)
83. THE MYSTERY PLAY - writer: Grant Morrison - artist: Jon J. Muth (DC Comics)
82. MAGE: THE HERO DEFINED - writer/artist: Matt Wagner (Image Comics)
81. X-FACTOR #71-90 - writer: Peter David - artists: various (Marvel Comics)

80 - 71 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

80. BATMAN: FACES - writer/artist: Matt Wagner (DC Comics)
79. THE SYSTEM - writer/artist: Peter Kuper (Vertigo)
78. THE INCREDIBLE HULK #330-467 - writer: Peter David - artists: various (Marvel Comics)
77. THE DEATH AND RETURN OF SUPERMAN - writers: various - artists: various (DC Comics)
76. THE PLAYBOY - writer/artist: Chester Brown (Drawn & Quarterly)
75. THE METABARONS - writer: Alejandro Jodorowsky - artist: Juan Gimenez (Les Humanoïdes Associés)
74. PUSSEY! - writer/artist: Daniel Clowes (Fantagraphics Books)
73. AGE OF BRONZE - writer/artist: Eric Shanower (Image Comics)
72. THE BOOKS OF MAGIC - writers: various - artists: various (Vertigo)
71. SUPREME #41-56 - writer: Alan Moore - artists: various (Image Comics)

70 - 61 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

70. WHY I HATE SATURN - writer/artist: Kyle Baker (Vertigo)
69. MILK & CHEESE - writer/artist: Evan Dorkin (SLG Publishing)
68. WILDCATS # 21 -33 - writer: Alan Moore - artist: Travis Charest (Image Comics)
67. HUMAN TARGET - writer: Peter Milligan - artist: Edvin Biukovic (Vertigo)
66. HICKSVILLE - writer/artist: Dylan Horrocks (Black Eye Comics)
65. BATMAN: THE LONG HALLOWEEN - writer: Jeph Loeb - artist: Tim Sale (DC Comics)
64. GIVE ME LIBERTY - writer: Frank Miller - artist: Dave Gibbons (Dark Horse)
63. INHUMANS - writer: Paul Jenkins - artist: Jae Lee (Marvel Comics)
62. GENERATION X - writer: Scott Lobdell - artists: Chris Bachalo, Mark Buckingham (Marvel Comics)
61. ED THE HAPPY CLOWN - writer/artist: Chester Brown (Drawn & Quarterly)

60 - 51 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

60. TO THE HEART OF THE STORM - writer/artist: Will Eisner (Kitchen Sink Press)
59. JAR OF FOOLS - writer/artist: Jason Lutes (Black Eye Productions)
58. LEAGUE OF EXTRAORDINARY GENTLEMEN - writer: Alan Moore - artist: Kevin O’Neil (America’s Best Comics, Top Shelf)
57. 1963 - writer: Alan Moore - artists: Stephen Bissette, Rick Veitch (Image Comics)
56. BOX OFFICE POISON - writer/artist: Alex Robinson (Antarctic Press, Top Shelf)
55. SANDMAN MYSTERY THEATRE - writers: Matt Wagner, Steve Seagle - artists: Guy Davis, various (Vertigo)
54. DEATH: THE HIGH COST OF LIVING - writer: Neil Gaiman - artist: Chris Bachalo (Vertigo)
53. NEXUS - writer: Mike Baron - artist: Steve Rude (First Comics, Dark Horse)
52. PALESTINE - writer/artist: Joe Sacco (Fantagraphics Books)
51. CITY OF GLASS - writer: Paul Karasik (after Paul Auster) - artist: David Mazzucchelli (Avon Books, Picador)

50 - 41 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

50. BATMAN ADVENTURES: MAD LOVE - writer: Paul Dini - artist: Bruce Timm (DC Comics)
49. X-MEN: AGE OF APOCALYPSE - writers: various - artists: various (Marvel Comics)
48. BRAT PACK - writer/artist: Rick Veitch (King Hell Press)
47. DORK - writer/artist: Evan Dorkin (Slave Labor Graphics)
46. SUPERMAN FOR ALL SEASONS - writer: Jeph Loeb - artist: Tim Sale (DC Comics)
45. SCHIZO - writer/artist: Ivan Brunetti (Fantagraphics Books)
44. AVENGERS FOREVER - writer: Kurt Busiek - artist: Carlos Pacheco (Marvel Comics)
43. ALEC - writer/artist: Eddie Campbell (Tundra, Top Shelf)
42. PLANETARY - writer: Warren Ellis - artist: John Cassaday (Wildstorm)
41. INVISIBLE PEOPLE - writer/artist: Will Eisner (Kitchen Sink, DC Comics, W.W. Norton)

40 - 31 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

40. THE POOR BASTARD - writer/artist: Joe Matt (Drawn & Quarterly)
39. DOOM PATROL #19-63 - writer: Grant Morrison - artist: Richard Case (Vertigo)
38. THE LIFE AND TIMES OF SCROOGE MCDUCK - writer/artist: Don Rosa (Gemstone)
37. AUTHORITY #1-12 - writer: Warren Ellis - artist: Bryan Hitch (Wildstorm)
36. THE GOLDEN AGE - writer: James Robinson - artist: Paul Smith (DC Comics)
35. KINGDOM COME - writer: Mark Waid - artist: Alex Ross (DC Comics)
34. MONSTER - writer/artist: Naoki Urasawa (Viz Media)
33. I NEVER LIKED YOU - writer/artist: Chester Brown (Drawn & Quarterly)
32. STUCK RUBBER BABY - writer/artist: Howard Cruse (Paradox Press)
31. ASTRO CITY - writer: Kurt Busiek - artist: Brent Anderson (Wildstorm/Homage)

30 - 21 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

30. DAREDEVIL: THE MAN WITHOUT FEAR - writer: Frank Miller - artist: John Romita Jr. (Marvel Comics)
29. SIN CITY - writer/artist: Frank Miller (Dark Horse)
28. CEREBUS - writer/artist: Dave Sim (Aardvark-Vanaheim)
27. HELLBLAZER #41-83 - writer: Garth Ennis - artists: Will Simpson, Steve Dillon (Vertigo)
26. ANIMAL MAN #1-26 - writer: Grant Morrison - artist: Chas Truog (Vertigo)
25. THE INVISIBLES - writer: Grant Morrison - artists: various (Vertigo)
24. HEART OF EMPIRE - writer/artist: Bryan Talbot (Dark Horse)
23. AMERICAN SPLENDOR - writer: Harvey Pekar - artists: various (Tundra, Dark Horse, Vertigo)
22. STARMAN - writer: James Robinson - artists: Tony Harris, Peter Snejbjerg (DC Comics)
21. LIKE A VELVET GLOVE CAST IN IRON - writer/artist: Daniel Clowes (Fantagraphics Books)

20 - 11 ( διαβάστε αναλυτικότερα στο Comicdom.gr )

20. WEAPON X - writer/artist: Barry Windsor-Smith (Marvel Comics)
19. BLACK HOLE - writer/artist: Charles Burns (Fantagraphics Books)
18. HATE - writer/artist: Peter Bagge (Fantagraphics Books)
17. MARVELS - writer: Kurt Busiek - artist: Alex Ross (Marvel Comics)
16. STRANGERS IN PARADISE - writer/artist: Terry Moore (Abstract Studio, Image Comics)
15. TRANSMETROPOLITAN - writer: Warren Ellis - artist: Darick Robertson (Vertigo)
14. STRAY BULLETS - writer/artist: David Lapham (El Capitan)
13. BONE - writer/artist: Jeff Smith (Cartoon Books, Image, Scholastic)
12. A SMALL KILLING - writer: Alan Moore - artist: Oscar Zarate (VG Graphics, Dark Horse, Avatar Press)
11. UNDERSTANDING COMICS - writer/artist: Scott McCloud (Harper Collins)

TOP 10 :

10. DROPSIE AVENUE - writer/artist : Will Eisner (Kitchen Sink Press)
09. MAUS II: AND HERE MY TROUBLES BEGAN - writer/artist : Art Spiegelman (Apex Novelties, Pantheon Books)
08. CONCRETE - writer/artist : Paul Chadwick (Dark Horse)
07. GHOST WORLD - writer/artist : Daniel Clowes(Fantagraphics Books)
06. IT’S A GOOD LIFE IF YOU DON’T WEAKEN - writer/artist : Seth (Drawn & Quarterly)
05. PREACHER - writer : Garth Ennis - artist: Steve Dillon (Vertigo)
04. ACME NOVELTY LIBRARY - writer/artist : Chris Ware (Fantagraphics Books)
03. LOVE & ROCKETS - writer/artist: Gilbert Hernandez, Jaime Hernandez (Fantagraphics Books)
02. THE SANDMAN - writer: Neil Gaiman - artists: various (Vertigo)

01. FROM HELL - writer: Alan Moore - artist: Eddie Campbell (Top Shelf)

Jar of Fools

2011-05-10T13:45:00.000+03:00

Ένας ξεπεσμένος μάγος, ένα μαγικό graphic novel

Το πιο γνωστό έργο του εξαιρετικού αμερικανού κομίστα Jason Lutes είναι αναμφίβολα το Berlin, αλλά όχι αναγκαστικά και το καλύτερό του. Το αν το Jar of Fools, το πρώτο του graphic novel είναι καλύτερο απο το Berlin δεν έχει καμία σημασία, αλλά θα μπώ στη διαδικασία να πώ δυο λόγια για αυτή την υπέροχη ιστορία που δημιούργησε ο Lutes για να προσθέσει λίγη μαγεία στη ζωή μας.

Το Jar of Fools λοιπόν ξεκίνησε ως εβδομαδιαίο comic strip στην εναλλακτική εφημερίδα The Stranger του Seattle την περίοδο 1993-1996. Ο ίδιος ο δημιουργός κυκλοφόρησε κάποια επιλεγμένα strips, ώσπου η Black Eye Productions το εξέδοσε σε δύο τόμους. Αργότερα, το 2003, κυκλοφόρησε μία ολοκληρωμένη έκδοση απο τη Drawn and Quarterly, στην οποία "έτρεχε" εκείνο τον καιρό και η σειρά Berlin.

Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο μάγος Ernie Weiss, όνομα δανεισμένο απο το θρυλικό μάγο Harry Houdini, το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Ehrich Weiss. Ο Ernie λοιπόν έχει χάσει το χάρισμά του και τη διάθεσή του για ζωή λόγω της αυτοκτονίας του επίσης μάγου αδερφού του, και του πρόσφατου χωρισμού του απο την κοπέλα του Esther. Έχει καταντήσει απένταρος, αλκοολικός και άστεγος - ένα ανθρώπινο κουρέλι που δεν επιδεικνύει την παραμικρή θέληση να διορθώσει την κατάστασή του. Και αυτό που κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα για το βασανισμένο μυαλό του είναι οτι τα δύο θλιβερά περιστατικά της ζωής του σχετίζονται μεταξύ τους με έναν μυστήριο δεσμό, τον οποίο βέβαια δεν θα αποκαλύψω εδώ. Σε κάποια στιγμή όμως της άθλιας καθημερινότητάς του, θα αποφασίσει να αλλάξει το πεπρωμένο του, και να ξαναγίνει ο άνθρωπος, και ο μάγος που ήταν κάποτε. Και ο μόνος που μπορεί να τον βοηθήσει σε αυτό είναι ο δάσκαλός του, ο πλέον γερασμένος μάγος Al Flosso (όνομα επίσης παρμένο απο έναν παλιό μύθο της μαγείας). Οι δυο τους λοιπόν, θα σχηματίσουν μία παράξενη συντροφιά με τον μικροαπατεώνα Nathan Lender, ο οποίος ζεί σε ένα αυτοκίνητο κάτω απο μία γέφυρα με τη 12χρονη κόρη του Claire. Ο Nathan, βλέποντας οτι γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να συντηρήσει την κόρη του με τις μικροαπάτες του, θα ζητήσει απο τον Ernie να μάθει στην Claire την τέχνη της μαγείας, έτσι ώστε να έχει ένα εφόδιο στη ζωή της. Στην παρέα θα προστεθεί αναπάντεχα και η Esther, στο μυαλό της οποίας στριφογυρίζουν οι ίδιες σκέψεις με του Ernie, και έτσι θα ολοκληρωθεί αυτό το πολύ ιδιότυπο "γκρούπ ψυχανάλυσης". Τελικά, μέσα απο αλεπάλληλες συζητήσεις και αναζητήσεις κάθε είδους, αυτοί οι τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες θα βοηθήσουν ο ένας τον άλλο (με τον τρόπο τους), και θα ξεδιαλύνουν μέσα τους τί είναι αυτό που πρέπει να κάνει ο καθένας. Και αυτό είναι στ'αλήθεια μαγικό.

Συναισθηματικό, προσωπικό, και άκρως συγκινητικό, το πανέμορφα οδυνηρό graphic novel του Jason Lutes μιλάει για τον εσωτερικό αγώνα που δίνουμε όλοι μέσα μας σε κάποια στιγμή της πορείας μας ώστε να ανταπεξέλθουμε στις δυσκολίες και τις αλλαγές που τοποθετεί μπροστά μας η ζωή. Μία ερωτική απογοήτευση, ο πόνος για το χαμό κάποιου αγαπημένου, η άρνηση, η απελπισία. Το εικονογραφικό στύλ, καθαρό, λεπτομερές, με "ρευστές" γραμμές, παραπέμπει σε μεγάλους ευρωπαίους δημιουργούς, όπως ο Hergé, απο τους οποίους δηλώνει επηρρεασμένος ο ταλαντούχος αμερικανός. Η πραγματική ουσία της ιστορίας όμως δεν είναι σε αυτά που βλέπουμε, αλλά σε αυτά που αφήνονται στη φαντασία μας, αυτά που (πανέξυπνα) αφήνονται να εννοηθούν. Σε αυτά που, όπως λέει πολύ εύστοχα και ο μεγάλος θεωρητικός των comics Scott McCloud "συμβαίνουν ανάμεσα στα panels". Ο δημιουργός έχει δηλώσει για την (απρόσμενη για τον ίδιο) επιτυχία του οτι : "Πιστεύω οτι οι αναγνώστες αγάπησαν το Jar of Fools επειδή μπορούσαν, με κάποιο τρόπο, να συμμετάσχουν στην ίδια διαδικασία ανακάλυψης που πέρασα και εγώ όταν το έφτιαχνα."

( Προσέξτε τον ήρωα Quimby the Mouse του Chris Ware στο κάτω μέρος της εικόνας. )

Για επίλογο φύλαξα μία φοβερή ατάκα του σπουδαίου κομίστα Chris Ware για το Jar of Fools : "Το να διαβάζεις το Jar of Fools είναι σαν να τρώς μπουνιά στα μούτρα σε αργή κίνηση. Υπάρχει αρκετός καιρός να φύγεις απ'τη μέση, αλλά κάτι σε "εξαναγκάζει" να κάτσεις και να δείς αν πραγματικά θα πονέσει τόσο πολύ όταν σε χτυπήσει. Και φυσικά, πονάει τόσο πολύ."

Links

Jar of Fools @ wikipedia
Jar of Fools @ Powell's books
Jar of Fools @ Metroactive Books
Jar of Fools @ Faber & Faber
Jar of Fools @ 20three
Jar of Fools @ shelfabuse
Jason Lutes @ wikipedia
Jason Lutes @ Drawn & Quarterly

Ectopiary

2011-05-05T15:56:00.003+03:00

Το βραβευμένο web comic του Hans Rickheit

Τον Hans Rickheit ίσως να μην τον γνωρίζετε. Όχι επειδή δεν αξίζει, αλλά επειδή είναι ένας πολύ αντισυμβατικός κομίστας που δεν έχει ακολουθήσει τη γνωστή, πεπατημένη "συνταγή" για μία επιτυχημένη καριέρα στο χάρτινο σύμπαν. Με περισσότερες απο δύο δεκαετίες "διακριτικής" παρουσίας στο χώρο των comics, το όνομά του άρχισε να ακούγεται έξω απο το στενό του κύκλο μόλις το 2009, με την κυκλοφορία του δεύτερού του graphic novel απο την Fantagraphics Books, του καταπληκτικού The Squirrel Machine. Ο Hans Rickheit δεν έχει κερδίσει δόξα και χρήματα απο το ταλέντο του. Το αντίθετο μάλιστα. Η τελευταία περίοδος της ζωής του ήταν πολύ δύσκολη, αναγκάζοντάς τον να ζητήσει οικονομική υποστήριξη απο το internet για να τα βγάλει πέρα, και να συνεχίσει το τελευταίο του έργο - το υπέροχο web comic Ectopiary. Και αυτό είναι κάτι που λέει πολλά πράγματα για αυτόν τον άνθρωπο, και κάτι που πραγματικά θαυμάζω. Με το The Squirrel Machine να έχει τις δυνατότητες να αποτελέσει το εφαλτήριο μιας κανονικής καριέρας, που θα του αποφέρει χρήματα και άνεση, και με τον ίδιο να περνάει μεγάλη οικονομική στενότητα, ο Rickheit αποφάσισε η τελευταία του δουλειά να παρουσιαστεί δωρεάν στο internet.

Η Dale είναι ένα νεαρό κορίτσι που έχει μεγαλώσει χωρίς γονείς. Η μητέρα της πάσχει απο μία άγνωστη ψυχική ασθένεια, και ο πατέρας της είναι κλεισμένος σε ίδρυμα. Έτσι, για αρκετά χρόνια τη μικρή φρόντιζε ένας οικογενειακός φίλος (και beatnik συγγραφέας). Τώρα όμως αναγκάζεται να μετακομίσει σε μία μικρή επαρχιακή πόλη όπου, σε μία απομακρυσμένη έπαυλη κατοικεί η θεία της, η οποία είναι υπεύθυνη για την περίθαλψη της μητέρας της. Η Dale δεν έχει συνηθίσει στην εξοχή, και οι συγγενείς της είναι αρκετά απόμακροι, έτσι το μικρό κορίτσι νιώθει ανήσυχο, περνώντας αρκετές ώρες της ημέρας μόνο του, φωτογραφίζοντας ό,τι του κινήσει την περιέργεια, και προσπαθώντας να ανακαλύψει τα μυστήρια του μεγάλου βικτωριανού αρχοντικού. Το μεγαλύτερο μυστήριο όμως είναι ο Milton, ο τεράστιος λευκός σκύλος που εμφανίζεται απροσδόκητα μπροστά της και... σε άπταιστα αγγλικά ισχυρίζεται οτι ήρθε απ'το φεγγάρι (!). Με οδηγό τον Milton, το κορίτσι θα ανακαλύψει έναν μυστηριώδη, συναρπαστικό αλλά και τρομακτικό κόσμο. Μήπως η μοναξιά την έχει τρελάνει ? Ή μήπως ακολουθεί τη θλιβερή μοίρα των άρρωστων γονιών της ?

Το Ectopiary είναι ένα υπέροχα μυστήριο web comic που, αν και εξελίσσεται αρκετά αργά (ανανεώνεται μία φορά την εβδομάδα), έχει αιχμαλωτίσει το κοινό με την απόκοσμη ατμόσφαιρά του και τα μυστικά που δείχνουν να παραμονεύουν πίσω απο κάθε σελίδα. Από το Δεκέμβριο του 2009 που ξεκίνησε να παρουσιάζεται στο internet, ο Hans Rickheit έχει παραδόσει 70 σελίδες, με την τελευταία να έχει ημερομηνία 2 Μαίου 2011. Το MTV Splash το έχει ανακηρύξει ως το καλύτερο web comic του 2010. Ο δημιουργός ομολογεί οτι συνέλαβε την κεντρική ιδέα μετά απο ένα όνειρο που είχε για ένα γάιδαρο που εξερράγη (!), καθώς και οτι, όπως συνηθίζει, δεν έχει στο μυαλό του κάποιο συγκεκριμένο σεναριακό κορμό. Η ιστορία θα γεννιέται μέσα του καθώς θα προχωράει, αφήνοντας όλα τα περιθώρια ανοιχτά, και την περιέργειά μας να μεγαλώνει για τη σίγουρα απρόβλεπτη συνέχεια. Κόλλημα !

Read Ectopiary online
Ectopiary @ The Webcomic Overlook
Ectopiary @ Forbidden Planet
Ectopiary @ io9
Hans Rickheit talks about Ectopiary @ Newsrama
Interview with Ectopiary's Hans Rickheit @ MTV
MTV Splash's Best Comics of 2010

Axe Cop

2011-04-26T18:38:00.000+03:00

Μπάτσοι, τσεκούρια και συγγραφείς "από κούνια"

Εντάξει, τους μπάτσους και τα τσεκούρια τα περιμένατε σε ένα comic που ονομάζεται Axe Cop. Οι συγγραφείς "από κούνια" όμως ? Αυτό αναφέρεται στο συγγραφέα του web comic - φαινόμενο των τελευταίων χρόνων, ο οποίος, όταν το Axe Cop ξεκίνησε να παρουσιάζεται στο internet στις αρχές του 2010 ήταν ... 5 χρονών !!!

Ας τα πάρουμε απο την αρχή όμως. Ο Malachai και ο Ethan Nicolle είναι δύο απο τα έξι αδέλφια της οικογένειας. Ο πρώτος είναι σήμερα 7 χρόνων, και ο δεύτερος 31, και επαγγελματίας κομίστας. Τα Χριστούγεννα του 2009, ο Ethan επισκέφτηκε την οικογένειά του για μία εβδομάδα. Κάποια στιγμή, ο μικρός Malachai ρώτησε τον αδελφό του αν ήθελε να παίξουν μαζί. "Τί παίζεις ?" τον ρώτησε ο Ethan, και ο πιτσιρίκος απάντησε "παίζω τον Axe Cop". Ε, αυτό ήταν ! Ο Ethan είχε σκοπό να δημιουργήσει ένα web comic εκείνο τον καιρό, αλλά δεν είχε βρεί ακόμη την κεντρική ιδέα. Άρχισε λοιπόν να ρωτάει τον μικρό του αδελφό για τις δυνάμεις και τους συμπληρωματικούς χαρακτήρες του Axe Cop, και πρίν τελειώσει η εβδομάδα, οι δυό τους είχαν ήδη ξεπετάξει τα πρώτα 4 επεισόδια της σειράς. Ο μικρός έφτιαχνε την ιστορία, και ο μεγάλος ζωγράφιζε. Τα πρώτα αυτά επεισόδια "ανέβηκαν" αρχικά στη σελίδα του Ethan Nicolle στο facebook, και στις 25 Ιανουαρίου 2010 στο δικό τους, ξεχωριστό site. Και αυτό που ακολούθησε, δε θα μπορούσε να το προβλέψει ούτε η αχαλίνωτη παιδική φαντασία του Malachai.

Στις 28 Ιανουαρίου, το Entertainment Weekly ανακήρυξε το Axe Cop ως "Site of the Day". Η σελίδα του στο Twitter είχε πάρει φωτιά, και ένα ανεπίσημο fan page στο facebook είχε μαζέψει 1800 fans σε 4 μέρες. Σε 2 εβδομάδες, οι fans είχαν διπλασιαστεί, και όλος ο διαδικτυακός κόσμος ήταν σε μαζική υστερία. Το site δεχόταν 30.000 έως 52.500 επισκέψεις καθημερινά, κράσαρε 2 φορές, και σε 1 μήνα οι συνολικές επισκέψεις ξεπερνούσαν τις 750.000. Στο youtube, ένα video όπου ο Ethan και ο Malachai δημιουργούν ένα επεισόδιο του Axe Cop εκτινάχθηκε στις 14,000 θεάσεις. Στις αρχές Φεβρουαρίου, το "Axe Cop" μετρήθηκε ως η 89η πιο δημοφιλής αναζήτηση στο Google, και όλοι μιλούσαν για αυτό. Απο το MTV και τη USA Today, μέχρι το Wired, τη Dark Horse Comics και τοWizard Magazine. Τρέλα !

Η ιστορία ακολουθεί τον ομώνυμο τσεκουροφόρο μπάτσο - υπερασπιστή των αδυνάτων στη μάχη του ενάντια σε ευφάνταστους εχθρούς, κυρίως εξωγήινης προέλευσης. Στη σταυροφορία του εναντίον του κακού, ο Axe Cop βροντοφωνάζει την πολεμική κραυγή του "I will chop your head off", και συμμαχεί με διάφορους μυστήριους τύπους, με πρώτο και καλύτερο τον αδερφό του Flute Cop, ο οποίος κατά καιρούς μεταμορφώνεται σε δεινοσαυρο-στρατιώτη, σε μίξη μονόκερου με αβοκάντο (!) και διάφορα άλλα παράξενα. Άλλος ένας βοηθητικός χαρακτήρας είναι η Uni-Baby, ένα μωρό με κέρατο μονόκερου που πραγματοποιεί ευχές. Όπως καταλαβαίνετε, το σενάριο είναι (στην κυριολεξία) νηπιακής ηλικίας, αλλά έχει πολλή πλάκα. Σήμερα, η σειρά συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία, όντας αισίως στο 91ο επεισόδιο (26/4/2011). Μάλιστα, θα τολμούσα να ισχυριστώ οτι έχει ήδη περάσει στην ιστορία της pop κουλτούρας, όπως αποδεικνύουν τα παρακάτω λόγια και φωτογραφίες.

Ξεκινάω: Ο Ethan Nicolle συμφώνησε με τη Dark Horse η σειρά να τυπωθεί και να κυκλοφορήσει σε τόμους, με τον πρώτο (Axe Cop: Bad Guy Earth #1) να έχει ήδη εκδοθεί. Έχει γίνει ταινία, έχει γίνει podcast, έχει γίνει videogame, έχει απασχολήσει τα δελτία ειδήσεων, έχει ήδη παρωδηθεί αρκετές φορές, κυκλοφορεί σε μπλουζάκια και αυτοκόλλητα... Να συνεχίσω ?

Το Axe Cop λοιπόν είναι ένα απο τα πλέον πολυσυζητημένα web comics των τελευταίων χρόνων, και εν μέρει υπεύθυνο για τη μεγάλη δημοτικότητα που πλέον απολαμβάνει το είδος. Είναι όμως τόοοοσο καλό πια ? Σίγουρα όχι. Όπως όλοι γνωρίζουμε, στο χώρο της τέχνης παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της πρόσκαιρης υστερίας με ένα καλλιτέχνη ή καλλιτεχνικό είδος, όπως και το χτίσιμο ενός μύθου απο το πουθενά. Παραδείγματα ? Άπειρα, με πιο τρανταχτό τον πολύ Pablo Picasso, ο οποίος, χωρίς ασφαλώς να υποστηρίζω οτι δεν αξίζει, καρπώθηκε τη δημιουργία του κινήματος του κυβισμού, χωρίς στην ουσία να είναι ο ίδιος υπεύθυνος. Πιο πρόσφατο αντίστοιχο παράδειγμα, το οποίο σας προτείνω να ανακαλύψετε, είναι αυτό που περιγράφεται γλαφυρά στο ντοκυμαντέρ "Exit through the gift shop" του εκπληκτικού street artist Banksy. Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το Axe Cop. Ως ένα διασκεδαστικό φαινόμενο της σύγχρονης κουλτούρας, που εκμεταλλεύεται πλήρως την "ελαφρότητά" του, και ξέρει ακριβώς πώς να πλασαριστεί, χωρίς να έχει κάτι συγκεκριμένο να πεί. Και γιατί θα έπρεπε άλλωστε ?

Links

Axe Cop homepage
Axe Cop episodes
Ask Axe Cop
MTV Geek Interview: Ethan Nicolle from 'Axe Cop'
Axe Cop @ Wikipedia
Axe Cop @ Boing Boing
Axe Cop: Bad Guy Earth #1 @ Dark Horse
Interview with Malachai and Ethan Nicolle
Axe Cop - The movie
Munchkin Axe Cop
Chopcast: The Axe Cop podcast
Axe Cop turns into a brand
Axe Cop @ Fox News

The Disneyland Memorial Orgy

2011-04-23T01:53:00.005+03:00

Οι χαρακτήρες της Disney στη χώρα της σεξουαλικής απελευθέρωσης !

Η αφίσα The Disneyland Memorial Orgy αποτελεί ένα απο τα πιο ενδιαφέροντα, διασκεδαστικά, "βλάσφημα" και συλλεκτικά αντικείμενα τέχνης στην ιστορία των comics. Φιλοτεχνημένη απο τον σπουδαίο εικονογράφο Wally Wood το 1967, σατιρίζει και αποδομεί με χαρακτηριστική μαεστρία όλο το χαριτωμένο και αθώο image που είχαν δημιουργήσει για τους ήρωές τους τα μεγάλα κεφάλια της αυτοκρατορίας Disney. Η ιδέα για την αφίσα ανήκει στον εκδότη του περιοδικού The Realist Paul Krassner, ο οποίος σκέφτηκε, μετά το θάνατο του Walt Disney το 1966 οτι, αντί ο Mickey, ο Donald και οι υπόλοιποι πασίγνωστοι χαρακτήρες να κάθονται να κλαίνε για το χαμό του "πατέρα" τους, θα έπρεπε κανονικά να απελευθερώσουν τις καταπιεσμένες ορμές τους, αυτές που τόσα χρόνια τους ανάγκαζαν οι δημιουργοί τους να κρατάνε κρυφές. Έτσι, παρήγγειλε το έργο στον Wally Wood, γνωστό απο τη θητεία του στο περίφημο Mad magazine, με ιδιαίτερη προϋπηρεσία στην παρωδία ηρώων του Disney, και το αποτέλεσμα ήταν αυτό :

(κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Το αποτέλεσμα λοιπόν ήταν ακριβώς ό,τι περιγράφει γλαφυρά ο τίτλος του - ένα μνημόσυνο για τον θείο Walt στη Disneyland, το οποίο έχει μετατραπεί σε ρωμαϊκό όργιο, με συμμετέχοντες όλους τους γνωστούς χαρακτήρες της Disney.

Σε πρώτο πλάνο βλέπουμε τον Pluto να κατουράει μια αφίσα του Mickey, ενώ λίγο πιο πέρα το αφεντικό του κάνει ενδοφλέβια χρήση ηρωίνης. Στα αριστερά, ο Goofy "τακτοποιεί" την αρραβωνιαστικιά του καλύτερού του φίλου, Minnie, ενώ στα δεξιά η Tinkerbell κάνει strip tease, με τον Peter Pan, τον Captain Hook, τον Pinocchio και τα παιδιά της Χώρας του Ποτέ να την παίρνουν μάτι. Πιο πίσω, κάποιοι απο τους επτά νάνους έχουν στριμώξει τη Χιονάτη με άγριες διαθέσεις, ενώ κάποιο άλλοι τη βρίσκουν μεταξύ τους. Η Daisy παρακολουθεί το σκηνικό, αλλά συγχρόνως τα ανιψάκια του Donald παρακολουθούν την "πίσω πόρτα" της. Παραπέρα, ο ίδιος ο Donald δέχεται εναέρια "βρώμικη" επίθεση απο τον Dumbo το ελεφαντάκι, ενώ ο πρίγκιπας δοκιμάζει το γοβάκι στην Σταχτοπούτα, αλλά έχει κεντράρει ανάμεσα στα ανοιχτά της πόδια. Τα τρία γουρουνάκια έχουν κάνει το γνωστό "τρενάκι", ενώ η Αλίκη φιλοξενεί πολύ κόσμο κάτω απο τη φούστα της. Σόδομα και Γόμμορα δηλαδή !!!

Η αφίσα δημοσιεύθηκε στο σατιρικό περιοδικό του Paul Krassner, The Realist, και έκανε πάταγο. Έτσι, λίγο αργότερα κυκλοφόρησε ως poster σε αρκετά αντίτυπα, τα οποία σήμερα έχουν πολύ μεγάλη συλλεκτική αξία. Οι δικηγόροι της Disney ήταν έτοιμοι να αρχίσουν τις μηνύσεις, αλλά αποφάσισαν να μην προχωρήσουν, φοβούμενοι οτι έτσι θα έδιναν μεγαλύτερη δημοσιότητα στο γεγονός. Υπάρχουν διάφορες επιχρωματισμένες εκδοχές του πρωτότυπου έργου, με καλύτερη την τελευταία, ψηφιακά χρωματισμένη που πωλείται στο site του Paul Krassner έναντι 35 δολλαρίων. Επίσης, ο Krassner, ως νόμιμος κάτοχος του copyright την έχει χρησιμοποιήσει ως εξώφυλλο στο βιβλίο του "Who's to Say What's Obscene? - Politics, Culture and Comedy in America Today".

Links

The Disneyland Memorial Orgy
The Disneyland Memorial Orgy @ The Realist
The Disneyland Memorial Orgy @ Wally Wood's blog
The Disneyland Memorial Orgy @ LA Weekly
Digitally colored print @ paulkrassner.com
Wally Wood @ wikipedia

Lady Snowblood

2011-04-22T10:46:00.002+03:00

Το manga που ενέπνευσε τα (φτωχά) Kill Bill του Quentin Tarantino

Lady Snowblood banner, by curious ape 009

Το Lady Snowblood (修羅雪姫, Syurayuki-hime) είναι μία απο τις πιο παλιές, πιο γνωστές και πιο επιδραστικές σειρές manga που έχουν υπάρξει ποτέ. Γνωστή στη δύση περισσότερο απο τις ταινίες Kill Bill 1 & 2, την ελεύθερη μεταφορά της στη μεγάλη οθόνη απο τον Quentin Tarantino, αποτελεί μία σειρά ορόσημο των ιαπωνικών comics. Πνευματικό παιδί του θρυλικού σεναριογράφου Kazuo Koike
(Lone Wolf and Cub, Path of the Assassin, Crying Freeman) και του εικονογράφου Kazuo Kamimura, πρωτοδημοσιεύθηκε τις χρονιές 1972-1973 στο περιοδικό Weekly Playboy της εταιρείας Shueisha, προκαλώντας αίσθηση στον ακόμη σχετικά αθώο κόσμο των mainstream manga με το υπερβολικά τολμηρό για την εποχή της σενάριο.

Μεταφέρθηκε 2 φορές στη μεγάλη οθόνη της Ιαπωνίας, τις χρονιές 1973 και 1974, σε screenplay του ίδιου του συγγραφέα της, και άλλη μία το 2001 σε ένα ελεύθερο (και αποτυχημένο, όπως συνήθως) remake με τίτλο The Princess Blade. Έπειτα την πήρε στα χέρια του (και της άλλαξε τα φώτα) ο γνωστός αμερικανός σκηνοθέτης Quentin Tarantino, με αποτέλεσμα τις δύο ταινίες Kill Bill (2003, 2004), οι οποίες, παρά τις ωραίες μουσικές και το λαμπερό cast αποδείχθηκαν πολύ φτωχές σε σύγκριση με το πρωτότυπο manga. Πίσω στα comics, η σειρά μεταφράστηκε στα αγγλικά μόλις το 2005 απο τη Dark Horse, και κυκλοφόρησε ολοκληρωμένη σε 4 τόμους : The Deep-Seated Grudge, Parts 1 & 2 και Retribution, Parts 1 & 2.

Κεντρική ηρωίδα της ιστορίας είναι η Syura Yuki, μία νεαρή κοπέλα που έχει ορκιστεί να πάρει εκδίκηση για το κακό που προξένησαν τέσσερις δόλιοι άνθρωποι στη μητέρα της, η οποία πέθανε χωρίς να μπορέσει να τους το ξεπληρώσει. Το μικρό της όνομα, Yuki, σημαίνει χιόνι, επειδή γεννήθηκε μια χειμωνιάτικη μέρα που χιόνιζε πολύ, και Syura είναι η διάσταση όπου κατοικούν οι δαίμονες, κατά τη ιαπωνική μυθολογία, όνομα ταιριαστό για ανθρώπους που έχουν ένα τόσο τραγικό πεπρωμένο να εκπληρώσουν. Syura Yuki είναι επίσης ένα λογοπαίγνιο της ονομασίας της Χιονάτης στα ιαπωνικά. Η μητέρα της λοιπόν, είχε την ατυχία να γίνει μάρτυρας της ύπουλης δολοφονίας του άντρα της και του ανήλικου παιδιού της, και να βιαστεί επανειλημμένως απο μία ομάδα αδίστακτων κακοποιών, όλα βάσει μίας σκοτεινής πλεκτάνης με σκοπό το κέρδος. Κατάφερε να σκοτώσει τον έναν απο τους τέσσερις, όμως συνελλήφθη και βρέθηκε έγκλειστη στη φυλακή, όπου και έζησε την υπόλοιπη ζωή της. Ξέροντας οτι η ίδια δε θα μπορέσει να εκδικηθεί τους υπόλοιπους, όσο ήταν κρατούμενη αποπλάνησε αρκετούς δεσμοφύλακες έτσι ώστε να μείνει έγκυος σε αρσενικό, κατά προτίμηση, παιδί. Τελικά τα κατάφερε, αλλά το παιδί ήταν κορίτσι - η Yuki. Έτσι, πάνω στο νεογέννητο παιδί έπεσε το βαρύ φορτίο να ξεπλύνει το κακό που κουβαλούσε στην ψυχή της η μητέρα του μέχρι την τελευταία της ημέρα.

Η Yuki λοιπόν, το παιδί της κόλασης, υιοθετήθηκε απο μία συγκρατούμενη της μητέρας της με μικρότερη ποινή, και έμαθε απο αυτήν την τραγική ιστορία της οικογένειάς της, και τη δύσκολη αποστολή που έπρεπε να αναλάβει. Για το λόγο αυτό εκπαιδεύτηκε σκληρά στις πολεμικές τέχνες απο πολύ μικρή ηλικία, και πρίν καλά-καλά κλείσει τα 18 της χρόνια ήταν ήδη μία εξαιρετικά ευκίνητη και επιδέξια ξιφομάχος. Η φύση την προίκισε επίσης με μία σπάνια ομορφιά, ένα όπλο το οποίο θα χρησιμοποιούσε έξυπνα για να πετύχει τον αιματηρό σκοπό της. Ξεκίνησε να αναλαμβάνει αποστολές επί πληρωμή, βοηθώντας αδικημένους ανθρώπους να βρούν το δίκιο τους, προσπαθώντας ταυτόχρονα να βρεί τα ίχνη των τριών κακούργων που αποτελούσαν το αντικείμενο της εκδίκησής της. Στην προσπάθειά της αυτή θα βρεί βοήθεια απο μία οργάνωση μικροκακοποιών, απο μία παλιά συγκρατούμενη της μητέρας της, αλλά και απο ένα διάσημο συγγραφέα, ο οποίος θα εκδόσει την τραγική ιστορία της, αναγκάζοντας έτσι τους εχθρούς της να αποκαλυφθούν. Βοηθώντας πάντα τους αδύναμους εναντίον των δυνατών, θα αντιμετωπίσει ολόκληρες εγκληματικές οργανώσεις, αδίστακτους εκβιαστές, μέχρι και την ίδια την πανίσχυρη yakuza στο μοναχικό, στρωμένο απο πτώματα δρόμο της προς την πολυπόθητη εκδίκηση.

Όπως γράφω και πιο πάνω, το στοιχείο που συντέλεσε στη μεγάλη επιτυχία της σειράς είναι το πολύ τολμηρό σενάριο του Kazuo Koike. Μία γυναίκα που τριγυρνά αναζητώντας εκδίκηση και πετσοκόβοντας άντρες στην Ιαπωνία του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα αποτελούσε απο μόνο του μία καινοτομία για την εποχή που εκδόθηκε το Lady Snowblood (στις αρχές των 70s). Πόσο μάλλον μία (πολύ όμορφη) γυναίκα που εμπλέκεται σε διάφορες σεξουαλικές περιπέτειες, με άντρες και (κυρίως) γυναίκες, συχνά με τη χρήση ευφάνταστων ερωτικών βοηθημάτων (!). Οι χαρακτήρες είναι όμορφα σκιαγραφημένοι, με το διαχωρισμό ανάμεσα σε "καλούς" και "κακούς" να μην είναι πάντα τόσο εμφανής, με πρώτο και καλύτερο παράδειγμα την πρωταγωνίστρια Yuki. Το "δίκιο" είναι μεν με το μέρος της, αλλά οι πρακτικές που ακολουθεί προκειμένου να επιτύχει το σκοπό της δε δικαιολογούν σε καμία περίπτωση το χαρακτηρισμό "καλή" ή "ηρωίδα", προσδίδοντας στο χαρακτήρα μεγαλύτερο ενδιαφέρον και βάθος. Η εικονογράφηση του Kazuo Kamimura είναι απλή, συμπαθητική, χωρίς να αποτελεί κάτι το σπουδαίο, προσπαθώντας μάλιστα σε κάποια σημεία να "λογοκρίνει" τις τολμηρές σκηνές, πάντως εξυπηρετεί ικανοποιητικά το σκοπό της.

Συνολικά, το Lady Snowblood είναι μία πολύ καλή, cult σειρά manga που, χωρίς να είναι αριστούργημα, κατέχει σημαντική θέση στον κόσμο των ιαπωνικών comics, καθώς τα βοήθησε να "ενηλικιωθούν" και να απελευθερωθούν απο τα δεσμά της "παιδικής διασκέδασης" (τουλάχιστον το mainstream παρακλάδι των manga).

-- curious ape 009 --

Links

Lady Snowblood @ Dark Horse
Lady Snowblood @ wikipedia
Lady Snowblood @ Anime news network
Read Lady Snowblood online
Lady Snowblood film

The Tale of One Bad Rat

2011-04-11T18:41:00.001+03:00

Ένας ευαίσθητος δημιουργός μιλάει για την παιδική κακοποίηση

Το The Tale of One Bad Rat είναι ένα εξαιρετικό graphic novel του, επίσης εξαιρετικού άγγλου δημιουργού Bryan Talbot. Αποτελεί συγχρόνως ένα φόρο τιμής στη σπουδαία αγγλίδα συγγραφέα παιδικών βιβλίων Beatrix Potter, μία διαμαρτυρία ενάντια στο αισχρό φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης, και μία εκδήλωση λατρείας πρός τη φύση και, συνακόλουθα, πρός την ελευθερία. Κυκλοφόρησε σε 4 τεύχη το 1994 απο τη Dark Horse, πρίν εκδοθεί ολοκληρωμένο ένα χρόνο αργότερα.

Στην αρχή της ιστορίας, η κεντρική ηρωίδα Helen είναι άστεγη, και ζεί ζητιανεύοντας στους δρόμους του Λονδίνου, με μόνη της παρέα ένα μικρό ποντικάκι, και τα βιβλία της αγαπημένης της συγγραφέος. Φαίνεται πολύ δυστυχισμένη, και συχνά φαντασιώνεται οτι αυτοκτονεί. Μέσω κάποιων flash back μαθαίνουμε την αιτία της δυστυχίας της, που δεν είναι άλλη απο τη σεξουαλική κακοποίηση που της ασκούσε για αρκετά χρόνια ο πατέρας της, με την πλήρη αδιαφορία της μητέρας της απέναντι στο φαινόμενο να έρχεται να συμπληρώσει τα άσχημα παιδικά και εφηβικά της χρόνια.

Η Helen λοιπόν, βρίσκει το κουράγιο να το σκάσει απο το σπίτι-φυλακή της, αλλά η ζωή ενός άστεγου κοριτσιού δεν είναι καθόλου εύκολη. Έχοντας αναπτύξει μία (φυσιολογική) απέχθεια προς το αντρικό άγγιμα, θα αντιμετωπίσει προβλήματα με γλοιώδεις τύπους που προσπαθούν να την προσεγγίσουν, αλλά και με την αστυνομία. Θα βρεί όμως έναν απρόσμενο φίλο στο πρόσωπο ενός νεαρού αστέγου, ο οποίος θα τη γλιτώσει απο μια δύσκολη κατάσταση, και θα την προσκαλέσει στο εγκαταλελειμμένο σπίτι όπου ζεί μαζί με άλλους μη ευνοημένους απο την τύχη ανθρώπους. Εκεί, η ταλαιπωρημένη ηρωίδα μας θα ξαναβρεί την ηρεμία της και θα επιστρατεύσει όλο το κουράγιο της για να επιχειρήσει ένα μεγάλο βήμα - να φύγει για το Lake District, την περιοχή με τις λίμνες, όπως έκανε πρίν πολλά χρόνια η συγγραφέας που θαυμάζει, η Beatrix Potter. Μαζί της δε θα έχει το αγαπημένο της ποντικάκι, το οποίο έχει πεθάνει, αλλά θα έχει μια μεγεθυμένη, νοητή του εικόνα.

Στην περιοχή των λιμνών λοιπόν, με την υπέροχη φύση και τα μικρά, γραφικά χωριουδάκια, η Helen θα βρεί δουλειά στην ταβέρνα ενός καλόκαρδου, μεσήλικου ζευγαριού, και θα αρχίσει να νιώθει καλά με τον εαυτό της. Τα φαντάσματα του παρελθόντος όμως θα συνεχίσουν να τη στοιχειώνουν, καθιστώντας την ανίκανη να απολαύσει τις μικρές χαρές της ζωής. Αποφασισμένη να μην αφήσει το κακό που της έκανε ο πατέρας της να της καταστρέψει τη ζωή, θα βυθιστεί σε μία εσωτερική, επίπονη προσπάθεια αυτο-θεραπείας, εξωτερικεύοντας την οργή και τα καταπιεσμένα συναισθήματά της στην απελευθερωτική αγκαλιά της φύσης. Και τελικά, θα έρθει η στιγμή που θα νιώσει δυνατή, και έτοιμη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα κατά μέτωπο.

Ο τίτλος του βιβλίου είναι παρμένος απο την ιστορία της Beatrix Potter που ανακαλύπτει (στη φαντασία της) η Helen όταν επισκέπτεται το σπίτι-μουσείο της συγγραφέος στο Lake District, η οποία ιστορία είναι ένας εμφανής παραλληλισμός με την αντίστοιχη άσχημη, αλλά με καλή κατάληξη δική της. Η εικονογράφηση του Bryan Talbot δεν αγγίζει τα εντυπωσιακά επίπεδα επόμενων δουλειών του, όπως π.χ του Alice in Sunderland, αλλά έτσι κι αλλιώς το (πολύ) δυνατό σημείο της συγκεκριμένης δουλειάς είναι η υπόθεσή της, μία πηγή θάρρους, ελπίδας και θέλησης για ζωή για όσους η ίδια η ζωή αδίκησε. Χαρακτηριστικό της επιδραστικότητας, της αληθοφάνειας και της δύναμης του καταπληκτικού αυτού graphic novel είναι οτι το βιβλίο χρησιμοποιείται συστηματικά απο κέντρα στήριξης κακοποιημένων παιδιών ανά τον κόσμο ως βοηθητικό ανάγνωσμα. Επίσης, στο τέλος κάθε τεύχους υπάρχουν χρήσιμα τηλέφωνα στα οποία μπορεί να ζητήσει βοήθεια ένα παιδί που είχε την ατυχία να βιώσει αυτό το θλιβερό φαινόμενο. Συνολικά λοιπόν, το The Tale of One Bad Rat αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα κοινωνικής ευαισθησίας, που αποδεικνύει οτι τα comics μπορούν να μιλήσουν για οποιοδήποτε θέμα, εύκολο ή δύσκολο, ευχάριστο ή δυσάρεστο, εμπορικό ή μη, και να καταλογιστούν ως κάτι πολύ περισσότερο απο απλή διασκέδαση.

The Tale of One Bad Rat @ Bryan Talbot's site
The Tale of One Bad Rat @ wikipedia
The Tale of One Bad Rat @ Comics worth reading
The Tale of One Bad Rat @ Dark Horse
The Tale of One Bad Rat @ artbomb

Αρχίζει το Comicdom Con Athens 2011

2011-04-06T20:38:00.003+03:00

8, 9 & 10 Απριλίου 2011 !

Έφτασε η ώρα για το μεγαλύτερο ραντεβού των comics στην Ελλάδα ! Αυτό το παρασκευο-σαββατοκύριακο, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι)

Με πολλούς σημαντικούς καλεσμένους, ανάμεσα στους οποίους δεσπόζει η τεράστια φυσιογνωμία του κόσμου των comics που ακούει στο όνομα Chris Ware, διάφορα προγραμματισμένα events, ενδιαφέρουσες προβολές, όπως π.χ του ντοκυμαντέρ "Grant Morrison – Talking With Gods", και πληθώρα εργαστηρίων, το φετινό Comicdom Con Athens υπόσχεται να ανταμείψει όσους φίλους του χάρτινου σύμπαντος περάσουν μια βόλτα απο την οδό Μασσαλίας.

Φυσικά, η πολυπληθής συντακτική ομάδα του 2-Dimensional Domain, που απαρτίζεται απο ένα ατόμο, δε θα μπορούσε να λείπει απο αυτό το πανηγύρι, και θα επιστρέψει μετά το πέρας του με ρεπορτάζ απο ό,τι ενδιαφέρον θα έχει διαδραματιστεί το τρέχον σαββατοκύριακο στους ορόφους της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης.

Μη χάσετε :
Σάββατο 9 Απριλίου, 19.30 – 21.00 : Διαγωνισμός Cosplay
Κυριακή 10 Απριλίου, 16.30 – 17.45 : Q&A και signing Chris Ware

Κεντρική σελίδα του Comicdom Con Athens 2011
Αναλυτικό πρόγραμμα του Comicdom Con Athens 2011
Comicdom.gr

Samurai Star Wars

2011-04-05T00:03:00.002+03:00

Ως γνωστόν, η σειρά ταινιών Star Wars αποτελεί απο τις γνωστότερες και πιο αγαπητές ταινίες επιστημονικής φαντασίας, προκαλώντας ακόμα και σήμερα, με τις (μετριότατες και ατελείωτες, είναι αλήθεια) συνέχειές της φαινόμενα παραληρήματος στα εκατομμύρια των θαυμαστών της. Η σειρά πλέον αποτελεί φαινόμενο και προϊόν της ποπ κουλτούρας, έχοντας μεταφερθεί σε τηλεοπτικές σειρές, σε videogames, σε comics, και πουλώντας αμέτρητα αντίτυπα σε μπλουζάκια, φιγούρες, και οποιοδήποτε άλλο ευφάνταστο gadget σκεφτεί ο κάθε λογής "marketing expert".

Ένα απο τα πιο έξυπνα και καλοφτιαγμένα υπο-προϊόντα του brand Star Wars που έχω συναντήσει τελευταία είναι η μίξη της κουλτούρας και των χαρακτήρων των Πόλεμων των Άστρων με την αρχαία, παραδοσιακή ιαπωνική τεχνική του τυπώματος σε ξύλο ukiyo-e. Ο καλλιτέχνης Steve Bialik μεταφέρει τον Luke Skywalker, τον Darth Vader, το Yoda, τον Han Solo και τους υπόλοιπους αγαπημένους χαρακτήρες στην εποχή Edo της ιαπωνικής ιστορίας, ενσωματώνοντάς τους με πολύ επιτυχημένο τρόπο στη μυθολογία των samurai, σε μία όμορφη σειρά εικονογραφήσεων. Απολαύστε !

Steve Bialik's blog

Daffy Qaddafi

2011-04-02T21:02:00.000+03:00

Μία πολιτική, προπαγανδιστική σάτιρα με στόχο τον "τρελό σκύλο" της Μέσης Ανατολής

Ο Muammar Qaddafi είναι μία ιδιαίτερη και άκρως αμφιλεγόμενη περίπτωση ηγέτη. Αγαπητός και αποδεκτός απο τον μουσουλμανικό κόσμο (τουλάχιστον μέχρι τα πρόσφατα, θλιβερά γεγονότα), και μισητός στη δύση (ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες), έχει απασχολήσει πολλές φορές την παγκόσμια κοινότητα με την εκκεντρικότητα, τη σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τους πολίτες της χώρας του, και τις διασυνδέσεις του με τη διεθνή τρομοκρατία (αν και το τελευταίο το αναφέρω με επιφύλαξη, καθώς όλες οι σχετικές πληροφορίες προέρχονται εξ Αμερικής, και άρα είναι προκατειλημμένες και αμφιβόλου αξιοπιστίας).

Το μίσος που τρέφουν οι αμερικανοί προς τον ηγέτη της Λιβύης έπιασε κόκκινο κατά την κρίση μεταξύ των δύο χωρών το 1986, και οδήγησε στην κυκλοφορία αυτού του one-shot τεύχους comics, με σκοπό τη γελοιοποίησή του.

Το τεύχος κυκλοφόρησε το 1986 στις ΗΠΑ, κατά την προεδρία του Ronald Reagan, περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Λιβύης-Αμερικής ήταν ιδιαίτερα τεταμένες, με αποκορύφωμα το βομβαρδισμό της πρωτεύουσας της Λιβύης, Τρίπολης, απο την αμερικάνικη αεροπορία. Με τον δηκτικό τίτλο "Malice in Wonderland", το σατιρικό αυτό comic έχει ως πρωταγωνιστή τον Muammar Qaddafi, με τον γνωστό, θεότρελο ήρωα της Warner Bros Daffy Duck να εισβάλλει στα όνειρα του Λίβυου ηγέτη για να τον "στοιχειώσει" (προφανώς η τρελή μαύρη πάπια προτιμήθηκε για λόγους ομοιοκαταληξίας με το επώνυμο του Λίβυου). Ο Daffy παρουσιάζεται ως η φωνή της λογικής και της "πολιτικής ορθότητας" (η γνωστή καραμέλα που χρησιμοποιούν οι αμερικανοί ως πρόσχημα για την ιμπεριαλιστική τους "σταυροφορία"), και κατακρίνει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του Qaddafi, και γενικά την πολιτική του ιδεολογία, έτσι όπως αυτή παρουσιάζεται στο περίφημο Πράσινο βιβλίο.

Ιστορικά σωστό στα γεγονότα που οδήγησαν στην κρίση του 1986, αν και έντονα προπαγανδιστικό, το Daffy Qaddafi εκφράζει τον μεγάλο πόθο των αμερικανών να δούν το καθεστώς του Qaddafi να πέφτει (ασφαλώς δεν τους έπιασε ο καημός για τον πολύπαθο λαό της Λιβύης, άλλες επιδιώξεις έχουν, if you know what I mean). Στο comic παρακολουθούμε ακριβώς αυτό - τον Qaddafi να ηττάται απο τους ίδιους τους πολίτες της χώρας του, αλλά και τον αμερικανό πρόεδρο Reagan, και να παρουσιάζει το πραγματικό του πρόσωπο (πάντα σύμφωνα με τους αμερικάνους), αυτό του φανατισμένου, ανόητου, θρασύδειλου και θερμοκέφαλου τρομοκράτη. Κλασική περίπτωση προπαγάνδας δηλαδή, αλλά τουλάχιστον καλοφτιαγμένης και έξυπνης, κάτι που φυσικά την κάνει πιο αποτελεσματική, και άρα πιο επικίνδυνη.

Κομιξάδικα του Λονδίνου

2011-03-23T16:38:00.001+02:00

Την προηγούμενη βδομάδα είχα την τύχη να βρεθώ στο Λονδίνο - η τύχη συνίσταται στο οτι είχα βρεί φτηνά εισιτήρια απο το internet, έμεινα σε φιλικό σπίτι οπότε δεν πλήρωσα ξενοδοχείο, και είχα αρκετές ημέρες στη διάθεσή μου ώστε να απολαύσω αυτή την τεράστια όσο και πανέμορφη πόλη. Και φυσικά, ως αμετανόητος comic maniac, δεν έχασα την ευκαιρία να επισκεφθώ μερικά απο τα μεγαλύτερα και γνωστότερα comic shops της Αγγλίας, και της Ευρώπης γενικότερα. Και, επίσης φυσικότατα, γύρισα πίσω κουβαλώντας πολλούς ενδιαφέροντες τίτλους, τους περισσότερους απο τους οποίους δεν είχα πετύχει ποτέ στην Ελλάδα. Πλήρωσα 20 λίρες παραπάνω για την υπέρβαρη βαλίτσα, αλλά χαλάλι ! Ακολουθεί μια μικρή παρουσίαση των κομιξάδικων που επισκέφθηκα.

Forbidden Planet - Το "κλασσικό"

179 Shaftesbury Ave, Covent Garden, London
www.forbiddenplanet.com
πλησιέστερος σταθμός μετρό : Covent Garden (γραμμή Piccadilly)

Στο κατάκεντρο του Λονδίνου, στην τουριστική (και πολύ όμορφη) συνοικία του Covent Garden, βρίσκεται ένα απο τα μεγαλύτερα κομιξάδικα της Ευρώπης, με έντονο cult status και δυναμική παρουσία και στο internet - το Forbidden Planet. Έχοντας επισκεφθεί το site και το blog του αμέτρητες φορές, και γνωρίζοντας τη φήμη του, ένιωσα δέος καθώς το πλησίαζα. Ρίχνοντας απλώς μια ματιά στο ισόγειο, γεμάτο με action figures, μάσκες και μπλούζες, κατέβηκα στο υπόγειο, όπου βρίσκεται ο πραγματικός θησαυρός. Ένας τεράστιος χώρος, αφιερωμένος στα (mainstream κυρίως) comics, τα manga και τα dvd ταινιών με comics θεματολογία. Το αντίστοιχο Solaris του Λονδίνου, σε πενταπλάσιο μέγεθος. Όποιος αγαπάει τους υπερήρωες, εδώ είναι ο παράδεισός του. Λίγο θα δυσκολευτεί με την αλφαβητική, και όχι ανά δημιουργό ή σειρά ταξινόμηση, αλλά έτσι κι αλλιώς το ψάξιμο είναι η μισή χαρά. Φυσικά, το Forbidden Planet δεν ασχολείται μόνο με υπερήρωες, και έτσι βρήκα αρκετά ενδιαφέροντα πραγματάκια. Δεν περίμενα όμως και να βρώ ολοκληρωμένο το "Heartbreak Soup" του Gilbert Hernandez, το οποίο ψάχνω χρόνια τώρα στην Αθήνα, και μάλιστα στην τιμή προσφορά (ξεφτίλα) των 5 λιρών (= 6 ευρώ). Πρίν φύγω, έβγαλα και φωτογραφία με την ταμπέλα του μαγαζιού (πόσο geek είσαι ?).

Gosh ! - Το "εναλλακτικό"

39 Great Russell Street, Bloomsbury, London
www.goshlondon.com
πλησιέστερος σταθμός μετρό : Tottenham Court Road (γραμμές Central, Northern)

Η ταμπέλα "Editor's Choice" που φιγουράρει πάνω στη φωτογραφία του Gosh ! δεν είναι διόλου τυχαία (έγινα και editor, τρομάρα μου). Το πιο ψαγμένο και "εναλλακτικό" κομιξάδικο της πόλης, δηλαδή το αντίστοιχο Tilt του Λονδίνου, βρίσκεται αρκετά κεντρικά, ακριβώς απέναντι απο το Βρετανικό Μουσείο (ξέρετε, αυτό που έχει ως βασικό του έκθεμα τα μάρμαρα του Παρθενώνα που μας έχουν κλέψει). Οπότε, αν "πατριωτικοί" λόγοι δε σας εμποδίσουν να επισκεφθείτε το (εκπληκτικό, είναι αλήθεια) μουσείο, μπορείτε να πεταχτείτε στην απέναντι πλευρά του δρόμου, για να ανακαλύψετε ένα άλλο εκπληκτικό "μουσείο" των comics. Σίγουρα, η πραμάτεια του μαγαζιού δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά τα προσωπικά μου γούστα τα κάλυψε 100%. Λίγοι υπερήρωες στα πρώτα ράφια, και μετά ... το χάος. Εκεί βρήκα τίτλους τους οποίους έψαχνα αρκετό καιρό, και άλλους τους οποίους έβρισκα μεν, αλλά ήταν οικονομικά δυσπρόσιτοι. Όπως και να το κάνουμε, αλλιώς είναι να δίνεις 28 ευρώ για το "Quimby the Mouse" του Chris Ware, και αλλιώς 17 λίρες (= 20 ευρώ). Και αν η διαφορά δε φαντάζει μεγάλη, όταν συγκέντρωσα όλα τα comics που πήρα απο το Gosh ! και έκανα τη σύγκριση με τις ελληνικές τιμές, η διαφορά ήταν πάνω απο 50 ευρώ (ναι, πήρα πολύ πράμα). Τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα ήταν πάντως τα "Amphigorey" του Edward Gorey και "Curses" του Kevin Huizenga. Άξιο ! Άξιο !

Mega City Comics - Το "μεγάλο"

18 Inverness Street, Camden Town, London
www.megacitycomics.co.uk
πλησιέστερος σταθμός μετρό : Camden Town (γραμμή Northern)

Ίσως το πιο ενημερωμένο και με τη μεγαλύτερη ποικιλία μαγαζί comics του Λονδίνου, το Mega City Comics αποπνέει την αύρα του "αυθεντικού" κομιξάδικου. Τοποθετημένο σε ένα σχετικά απόμερο σημείο της τεράστιας και δαιδαλώδους αγοράς του Camden (και δεν υπερβάλλω καθόλου), δεν προσελκύει περαστικούς που ξεστράτισαν απο τα τουριστικά μαγαζιά, αλλά αφοσιωμένους φίλους της 9ης τέχνης. Μεγάλο και χορταστικό, καλύπτει όλα τα γούστα των απανταχού κομιξάδων, και μάλιστα σε αρκετά καλές τιμές. Απο Marvel και DC, μέχρι ανεξάρτητα αμερικάνικα, ευρωπαϊκά και γιαπωνέζικα comics, το Mega City Comics τα έχει όλα. Όρεξη (και χρόνο) να έχετε να ψάχνετε. Μοναδικό μου παράπονο το οτι όποιον ψιλο-δυσεύρετο τίτλο βρήκα, τον είχα ήδη (φυσικά δε φταίει το μαγαζί για αυτό, η ρημάδα η τύχη μου τα φταίει).

Book & Comic Exchange - Το "τζάμπα"

14 Pembridge Road, Notting Hill Gate, London
πλησιέστερος σταθμός μετρό : Notting Hill Gate (γραμμές Central, Circle, District)
(Η εξωτερική φωτογραφία είναι απο το αντίστοιχο μαγαζί του Soho)

Μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση κομιξάδικου, το Book & Comic Exchange βρίσκεται στην αριστοκρατική συνοικία του Notting Hill, στην αρχή της περίφημης αγοράς του Portobello, όπου μπορεί κανείς να βρεί αντίκες, ξεχωριστά αντικείμενα και αναμνηστικά, σε όχι και τόσο καλές τιμές, είναι αλήθεια. Σκεφτείτε κάτι σαν την πλατεία Αβυσσηνίας στην Ηφαίστου, στο Μοναστηράκι, στο εικοσαπλάσιό του όμως (και ίσως να λέω και λίγο). Το μαγαζί μας πάντως, έχει εξαιρετικές (έως εξευτελιστικές) τιμές, διατηρώντας παράλληλα τον όμορφο χαρακτήρα του κομιξάδικου-αντικερί, ένας τύπος μαγαζιού που θυμίζει τα αντίστοιχα δισκάδικα που πουλάνε μόνο βινύλια, και που δυστυχώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα (για comics εννοώ, για δίσκους υπάρχει). Εκεί θα βρείτε μόνο τεύχη comics (δηλαδή καθόλου graphic novels ή ολοκληρωμένους τόμους), παλιά και καινούρια, μεταχειρισμένα (κυρίως) και καινούρια, σπάνια και όχι τόσο σπάνια. Φανταστείτε οτι βρήκα (και φυσικά άρπαξα) το πρώτο τεύχος του "Preludes and Nocturnes", του πρώτου τόμου της σειράς The Sandman. Τιμή ? 2 λίρες (= 2,5 ευρώ). Απίστευτο ?

View London Comic Shops in a larger map

Απο τα μαγαζιά που είχα σκοπό να επισκεφθώ, δεν κατάφερα να πάω στο Orbital και το Animetal, και το Magma, το οποίο πέτυχα τυχαία (βεβαίως ήταν στη λίστα μου), δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κομιξάδικο, αν και παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, ειδικά για τους φίλους των γραφικών τεχνών. Επίσης, πήγα και στο Comicana, το οποίο είναι στο ίδιο στύλ με το Book & Comic Exchange, αλλά επειδή το δεύτερο μου άρεσε περισσότερο, επέλεξα να παρουσιάσω αυτό. Πάντως τα τέσσερα παραπάνω μαγαζιά πιστεύω οτι αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των comic shops του Λονδίνου, καταδεικνύοντας την ποικιλία και τα διαφορετικά γούστα που καλύπτει η αγορά comics της αγγλικής πρωτεύουσας. Κωλόφαρδοι άγγλοι !

London comic shops @ yelp